Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2550
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
20 กรกฏาคม 2550
 
All Blogs
 
แม่คะ...แนนโตแล้วค่ะ




...19/07/50

...แม่คะ ลูกแนนโตแล้วนะคะ..แนนเข้าใจค่ะว่าแม่เป็นห่วงลูกไปทุกเรื่อง....แต่..ถ้าพูดถึงวุฒิภาวะตอนนี้ ลูกๆของแม่โตมากแล้วค่ะ โตพอที่จะมีชีวิตที่อิสระบ้าง....

ทำไมแนนถึงนอนดึก แนนไม่ได้นอนดึกทุกวันนะคะ...ถ้าวันไหนหรือคืนไหน แนนเครียด มีปัญหา มีเรื่องให้คิดแนนจะนอนไม่หลับ บางเวลานั่งอยู่หน้าคอม แนนพิมพ์ไปร้องไห้ไป...แนนไม่อยากให้แม่และพ่อเห็นว่าลูกกำลังทุกข์...แนนใช้คอมพิวเตอร์เป็นตัวแทนของทุกอย่างเป็นตัวแทนที่แนนอยากจะระบาย อยากจะพูด อยากจะมีโลกส่วนตัว ....

แนนรู้ตัวว่าแนนเป็นโรคเครียดเรื้อรังค่ะ เป็นานมากแล้วเกือบ 7 ปีแล้ว ...ตั้งแต่แนนเริ่มชอบคนคนหนึ่ง....แนนพยายามปล่อยวาง พยายามทำทุกอย่างให้เลิกคิดซักที...ที่แนนทำตั้งแต่ตอนนั้นจนตอนนี้คือ แนนอาศัยคอมพิวเตอร์เป็นยารักษาแนนอยู่นะคะ....

จริงๆแนนไม่อยากพูดไม่อยากคุย ไม่อยากยิ้มไม่อยากหัวเราะมานานมากแล้วค่ะ....ที่ทุกคนเห็นแนนพูด แนนยิ้ม แนนหัวเราะ นั่นคือแนนตั้งใจแสดงให้ทุกคนเห็นว่า แนนสบายใจแล้ว ไม่มีความทุกข์แล้ว เพื่อคนอื่นๆจะได้ไม่เป็นห่วง....

แนนขอร้องแม่ซักอย่างนะคะ...แนนขอมีชีวิตที่อิสระบ้าง ทุกวันนี้แนนอยากออกไปไหนกับใครแนนต้องบอกแม่ทุกครั้ง จนช่วงหลังแนนไม่ออกไปไหนอีกเลย นอกจากไปกับพี่เน....

พอพวกเรากลับดึกแม่ก็โทรตามทุกครั้ง...มันทำให้แนนรู้สึกว่าชีวิตแนนต้องกลัวตลอดเวลา กลัวว่าแม่จะเป็นห่วง กลัวว่าแม่จะโทรมาตาม รวมทั้งกลางคืน บางครั้งแนนมีปัญหา แนนเครียดจริงๆถึงได้มานั่งอยู่หน้าคอมทั้งคืน...แนนนอนไม่หลับ แต่ทุกครั้งที่แนนยังไม่นอน ตี1หรือตี2 แม่จะเข้ามาดูแนนในห้องทุกครั้ง.....

แนนอยากจะขอร้องแม่ค่ะว่า แนนรู้ตัวว่าแนนยังไม่หายดีจิตใจแนนยังมีปัญหา แนนทุกข์มานานมากแล้ว เพียงแต่แนนไม่แสดงออกให้ทุกคนเห็น....

ที่แนนมานั่งเล่นคอม นั่งแต่งบล็อก นี่คือสิ่งเดียวที่แนนทำได้ขณะที่แนนกำลังทุกข์มาก ที่ทุกคนเห็นว่าแนนไม่ร้องไห้นานแล้ว....นั่นไม่ใช่หรอกค่ะ ...หลายครั้งที่นั่งพิมพ์คอมน้ำตาแนนไหลไปด้วย...แนนนอนร้องไห้บ่อยมาก ไม่มีใครรู้หรอกค่ะ.....

แนนอยากให้แม่เข้าใจแนน..ปล่อยให้แนนมีชีวิตที่อิสระ อยากไปไหนกับใครก็ได้ ไม่ต้องบอกได้มั๊ยคะ แนนกลับกี่โมงแนนบอกแม่ได้ แต่ขอว่าอย่าโทรตามกันเลย...

ถ้าเป็นคนอื่น อายุขนาดนี้เค้าแต่งงานมีลูกมีความรับผิดชอบตัวเองและครอบครัวไปแล้วค่ะ ... แนนก็อยากเป็นแบบนั้น แต่ถ้ามันเป็นไปไม่ได้ ก็ขอใช้ชีวิตคนเดียวอย่างอิสระ เหมือนคนที่มีครอบครัวแล้วเค้าไปใช้ชีวิตกับครอบครัวใหม่ของเค้า แนนอยากจะเป็นแบบนั้นบ้าง ถึงแม้ว่าแนนจะไม่มีครอบครัว แต่แนนขอใช้ชีวิตที่มีความรับผิดชอบชีวิตตัวเองมากกว่านี้ได้มั๊ยคะ....

หลายครั้งที่แนนคิด ถ้าไม่มีแม่ แนนจะใช้ชีวิตที่อิสระซะที จะไปไหนกับใครก็ได้ กลับกี่โมงก้อได้ แนนไม่อยากคิดแบบนี้เลย เพราะแนนเองก็ขาดแม่ไม่ได้....ถ้าไม่มีแม่ ชีวิตแนนก็ไม่มีเหมือนกัน....ถ้าเป็นไปได้ ช่วงที่แม่มีชีวิตอยู่ให้แนนได้อยู่กับแม่ดูแลแม่ไปให้นานที่สุด แต่ขอมีชีวิตอิสระบ้างบางเวลาได้มั๊ยคะ.....

เวลาผ่านไปเร็ว เร็วมากจนแนนกลัว...จริงๆแล้วแนนรับไม่ได้หรอกค่ะ กับเวลาที่ผ่านไปเร็วขนาดนี้...แนนเลยอยากจะใช้ชีวิตทุกเวลาทุกนาทีให้มีค่าสำหรับชีวิตแนน....

แนนอยากออกไปเปิดหูเปิดตากับเพื่อนๆที่ไม่ใช่พี่เน หรือพวกกล้วยบ้างจะได้มั๊ยคะ อยากจะไปไหนก็ได้เป็นอิสระ...แนนนอนดึกเพราะแนนมีปัญหา จริงๆแล้วแนนรู้ตัวว่าแนนเป็นโรคซึมเศร้าที่ลึกมาก ลึกลงไปข้างในใจแนนมากจริงๆ มันแก้ไม่หาย ทุกข์ของแนนแก้ไม่หายค่ะ....แนนขอนะคะ ..... ขอให้แนนใช้คอมเป็นที่ระบายความทุกข์เวลาแนนอยู่บ้าน .... ทั้งวันทั้งคืน แนนจะอยู่แต่หน้าคอม เพราะแนนไม่อยากพูดอยากคุยกับใครนานแล้วค่ะ...แนนเก็บความรู้สึกมาลงที่ไดอารี่แนน....นี่แหละที่ทางออกของแนนค่ะแม่

จริงๆแล้วแนนรู้สึกค่ะว่า ถ้าใครอยู่ในสภาวะจิตใจแบบแนนอาจจะฆ่าตัวตายไปนานแล้ว......แนนก็อยากตายนะคะ แต่อยากตายอย่างไม่ทรมาน แนนไม่ฆ่าตัวตายเพราะมันเป็นบาป บาปมากที่สุด แนนจะไม่ทำค่ะ อีกอย่างแนนยังมีสิ่งที่ต้องทำ แนนต้องดูแลพ่อกับแม่ตลอดชีวิตของแนน แนนจะตายก่อนใครไม่ได้.....

แนนอยู่ทุกวันนี้เพื่อดูแลพ่อกับแม่เท่านั้น....ทุกคืน แนนมานั่งพิมพ์คอม เพราะแนนทุกข์เรื่องที่ทุกข์มากเกือบ7ปีแล้วไม่หาย จริงๆแล้วแนนยังไม่หายจากทุกข์ตรงนั้นนะคะ......

พ่อขา แนนอยากให้พ่ออ่านแล้วช่วยอธิบายให้แม่ฟังหน่อยได้มั๊ยคะ...ว่าลูกๆทุกคนโตแล้วค่ะ...แนนก็อยากนอนเร็วนะคะ แต่ถ้าวันไหนแนนเครียดมาก แนนจะนอนไม่หลับจริงๆ.....พ่อช่วยบอกแม่ให้แนนหน่อยนะคะ แนนขอร้องให้แนนมีเวลารักษาจิตใจตัวเองตรงนี้ได้มั๊ยคะพ่อ.......แนนขอแค่นี้ล่ะค่ะ












Create Date : 20 กรกฎาคม 2550
Last Update : 8 ตุลาคม 2550 0:35:02 น. 0 comments
Counter : 398 Pageviews.

ซ่อนทรายแก้ว
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]
















สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเรา...ก้อคือชีวิตเรา
สิ่งที่ มีค่าที่สุดในหัวใจเรา...ก้อคือหัวใจเรา
อย่าเอาชีวิตทั้งชีวิตไปยกให้ ใคร
อย่าเอาใจทั้งใจไปยกให้ใครคนเดียว
อย่ายกสิ่งที่มีค่าที่สุดของเรา ไปให้ใครดูแล
เพราะไม่มีใคร...ที่จะดูแลมันได้ดีไปกว่าตัวเราเอง
อย่าปิด กั้นความรู้สึกของหัวใจ
อย่าบอกว่าเราเกิดมาเพื่อจะรักคน ๆ เดียว
คนใจ แคบเท่านั้นที่เกิดมาเพื่อที่จะรักคนได้คนเดียว
เราสามารถที่จะรักใครได้มากมาย
ขอเพียงให้รู้จักหน้าที่ของความรัก
หน้าที่ที่จะปฏิบัติต่อคนที่เรารัก
รัก ต่างแบบ...ปฏิบัติในหน้าที่ต่างกัน
แล้วเมื่อวันใดวันหนึ่งคนบางคนไม่แยแสกับ ความรักที่เรามีให้
เราก็ยังคงเหลือใครต่อใครอีกมากมาย
และไม่เห็นจะต้องเจ็บเจียนตาย
ถ้าเรามั่นใจ...ว่าเราทำหน้าที่ให้กับรักนั้นสมบูรณ์และเต็มที่แล้ว
ถ้าอากาศร้อนอบอ้าว...ลองออกมายืนคุยกับแสงแดด
อากาศหนาวแทบขาดใจ...ลองออกมาหาไออุ่นลมหนาว
เราจะรู้ว่าร้อนหรือหนาวก็ต่อเมื่อเราได้ไป สัมผัสกับมัน
ก็เหมือนกับความรัก ....
ถ้าอยากรู้ว่ารสชาดเป็นอย่างไรก็ต้อง ไปสัมผัสกับมัน
แต่อย่าทรมานตัวเองโดยการออกไปยืนตากแดดนาน ๆ
หรือยืนต้านทานลมหนาว ถ้ารู้ว่าร้อนนักก็หลบหาที่ร่ม
ถ้ารู้ว่าหนาวก็ก่อเตาผิง
ความรักจะ ไม่ทำร้ายเรา ถ้าเราไม่ทำร้ายตัวเอง
...ถ้าคุณรู้จักรัก..
แสงแดดจะทำให้คุณอบอุ่น
ลมหนาวก็จะทำให้คุณหลับสบาย...















Color Codes ป้ามด



โหลดเพลง คลิปวีดีโอ นิยาย การ์ตูน


ธรรมะไทย



ผู้ชมทั้งหมด คน
Friends' blogs
[Add ซ่อนทรายแก้ว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.