+.,.+*^*+.,.+... เพียงเธอนั้น ใส่ใจกัน เบา เบา ...+.,.+*^*+.,.+
ถนนสายนี้มีตะพาบ กม.15 : คุณผี..แม่สื่อที่รัก..




โจทย์คราวนี้ เป็นหน้าที่ของพี่ก๋า
โดยโจทย์นี้ มีชื่อว่า
"ผีหลอก วิญญาณหลอน"
(ขออนุญาตไม่แปะภาพโครงการ เนื่องจากกลัวผีขนาดหนัก)

คุยกันก่อนนิดหนึ่ง อย่างที่บอก กลัวผีขนาดหนัก
ดังนั้นเรื่องผีที่น่ากลัว ๆ คงเขียนไม่ออก เลยขอเขียนเรื่องแนวกุ๊กกิ๊กน่ารัก
ให้เข้ากับสไตส์ของ ตะพาบอาบน้ำผึ้ง ตัวนี้ละกันค่ะ
หายไปหลายกิโลเมตร ก.ม.นี้ กลับมาตะพาบกับเพื่อน ๆ อีกครั้ง
ยาฮู้ ๆ ..





เธอเดินเข้ามาหาฉัน.. เดินหรือว่าลอยหว่า??
(มานึกตอนนี้ชักไม่แน่ใจแฮะ ..)

.. .
.

ว่าแต่เธอเข้ามาได้ยังไงนะ ฉันก็ไม่ได้สนใจซะด้วย
เงยหน้ามาอีกที เธอก็มายืนอยู่ใกล้ ๆ เตียงฉันแล้ว
แต่ว่าไม่ได้ พยาบาลที่นี่ก็เข้ามาอย่างเงียบ ๆ กันอยู่แล้ว


เธอยิ้ม เธอยิ้มให้ฉัน .. พยาบาลที่นี่เค้าคัดกันหรือยังไงน่ะ
แม่คนเมื่อกี้ก็หุ่นสะบึ้มสะบั้ม หน้าตาน่าจะไปเป็นพริสตี้ซะมากกว่า ..
ส่วนคนนี้ก็สวยอย่างกะนางสาวไทย .. หน้าหวานมาก


ฉันยิ้มตอบ หน้าเซียวขนาดฉัน คงดูได้ดอก เอามือลูบ ๆ ผมยุ่งกระเซิงของตัวเอง


ฉันรู้สึกไปเองหรือเปล่านะ ฉันคิดว่าเธอยิ้มมากขึ้น แบบนึกขันความคิดของฉัน..
ท่าจะคิดมากแฮะเรา ...


แล้วเหลือบตาขึ้นมองเธออีกรอบ ..


.... ...
...


"อาการเป็นยังไงบ้างค่ะ" เธอถามเบา ๆ เสียงเพราะมาก

"ก็โอเค ขึ้นแล้วค่ะ ไม่ปวดหัวแล้ว"

"ไม่เป็นอะไรแล้วหล่ะ แผลก็แห้งแล้วนี่.."

เธอพูดขณะที่ยังยืนห่างฉันเป็นวา แล้วรู้ได้ไงนะเนี่ยว่าแผลแห้ง ..


เธอเขยิบเข้ามาข้างหน้าอีกเล็กน้อย เหมือนรู้แฮ่ะ
จู่ ๆ ฉันก็รู้สึกว่าหนาว เอ.. เมื่อกี้ฉันก็ว่าฉันปรับแอร์พอดีแล้วนะ
ไหงมันเย็นแปลก ๆ หว่า


"ฉันชื่อมัลลิกา เธอจะเรียกชั้นว่ายายแมวก็ได้.." เธอแนะนำตัว
ยายเหรอ ฉันคิดว่าเธอคงอายุประมาณสามสิบไม่มาก ไหงให้เรียกยายแมว
หรือ "ยัยแมว" หรือเปล่า ฉันอาจฟังไม่ถนัด


หลังจากนั้น เราก็คุยกันค่ะ ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจนักหรอกว่าเธอเข้ามาทำอะไร
แต่เราก็คุยกันสนุกมาก เหมือนญาติพี่น้องมาเยี่ยมคนป่วยยังไงยังงั้นแหล่ะ
เธอถามถึงเรื่องของฉัน ครอบครัวฉัน แล้วฉันก็ตอบค่ะ
เราคุยกันถึงเรื่องสัพเพเหระ ไปจนถึงเรื่องสำคัญ ๆ หลายเรื่อง
จนบางครั้ง ฉันคิดว่าฉันกำลังเข้าห้องสอบสัมภาษณ์อะไรซักอย่างนี่แหล่ะ ..

.....
...
... . ..


เราคุยกันนานมาก ตอนนั้นฉันก็ไม่คิดว่าผิดปกติอะไร
ว่าทำไมพยาบาลคนหนึ่งเข้ามาในห้องคนไข้ แล้วก็คุยถาม กับคนไข้อย่างสนุกสนาน


จนในที่สุด เธอก็กล่าวว่า ..
"ไม่ต้องสงสัย หลานฉันกำลังจะมา พรุ่งนี้เธอจะได้เจอแน่นอน .. ไปก่อนนะ .." สิ้นสุดเสียงเธอ
ฉันก็ได้ยินเสียงเคาะประตูเบา ๆ ก่อนที่ประตูจะเปิด พยาบาลคนก่อนเดินเข้ามา


"ได้เวลายาแล้วค่ะ.. จริง ๆ ได้เวลานอนแล้วนะค่ะ นอนไม่หลับเหรอค่ะ"

ฉันหันกลับมาหาเธออีกด้านของเตียง
ให้ตาย !! สาบาน ฉันเห็นเธอค่อย ๆ หายไปค่ะ ..
ก่อนไปยังยิ้มแถมโบกมือลาฉันอีกต่างหาก

อ้าปาก ตาค้างอยู่ท่านั้น นานพอดู ก่อนจะหุบปากและหันฉับมาหาพยาบาลอีกคน


"เออ.. เมื่อกี้คุณเห็นไหมค่ะ"
"เห็นอะไรค่ะ .."
"ก็ .. " อืม ไม่ดีกว่าเดี๋ยวเค้าหาว่าฉันบ้า "เออ.. คุณพยาบาลรู้จักคุณแมว มัลลิกาไหมค่ะ"


"อ้าว ทำไมจะไม่รู้จักหล่ะค่ะ คุณแมวเป็นภรรยาของผู้อำนวยการโรงพยาบาลคนก่อนค่ะ
ท่านเคยเป็นพยาบาลอยู่ที่วอร์ดนี้ด้วยนะค่ะ ...ตึกนี้ ก็ชื่อตึกมัลลิกานะค่ะ"
"หมายถึง ท่านเสียแล้วใช่ไหมค่ะ" ..


"ก็.. ค่ะ เสียตั้งแต่ยังสาวแล้วค่ะ คุณรู้จักท่านเหรอค่ะ.."
"อืม .. เอ่อ รู้จักมั้งค่ะ .."


'อย่าไปถามแม่นี่ ชั้นไม่ชอบ ยายนี่คอยแต่จะให้ท่าหลานชั้น'
เสียงแว่ว ๆ เข้ามาในโสตประสาท .. ทำเอาฉันเงียบลงในบัดดล ..


อย่าน้อยก็รู้ว่าเธอมาดี และรู้ว่าเราคุยกันสนุกมาก ... ก็พอน่า


............ ..
... .....

...... ...


ตอนเช้า เมื่อตื่นขึ้นมาตอนเช้า ฉันก็คลับคล้ายคลับคลาว่าเมื่อคืนเนี่ยฉันฝันไปหรือเปล่า
เอ.. หรือฉันฝัน ..


ก่อนความคิดจะเตลิดไปมากกว่านั้น ..
จู่ ๆ ประตูก็ถูกเคาะ ก่อนที่พยาบาลคนเดิมจะเดินเข้ามา
พร้อมกับชายหนุ่มคนหนึ่ง .. ฉันแอบมองเขาตั้งแต่เดินเข้าประตูมา
บอกได้ว่าเขาเป็นคุณหมอที่หน้าตาดีมาก รูปร่างแม้มองไม่ชัด แต่ก็สูงโปร่ง
ทีท่าสมาร์ท เขามายืนอยู่ตรงข้างเตียง ขณะที่ฉันไล่สายตาจากเข็มขัด ขึ้นไปบนอกเสื้อ
คางได้รูป ริมฝีปาก จมูก ก่อนจะสบตา ........


'คนนี้แหล่ะหลานชั้น หล่อไหมหล่ะเธอ.. ปราบให้อยู่หมัดล่ะ'..
เสียงใส ๆ ดังมาจากโสตประสาท .. เอ .. นี่ตกลงฉันไม่ได้ฝัน .. ใช่ไหม


ฉันเห็นรอยยิ้มในตาของเขา แล้วเขาก็ยิ้ม ยิ้มอย่างสดใส
ก่อนกล่าวเบา ๆ ว่า


"สวัสดีครับ คุณเจน ผมเป็นหลานยายแมว.." ก่อนจะหันไปขอชาร์ทจากพยาบาล
แล้วตรวจอาการฉันอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้น


ในขณะที่ฉันนั่งอ้าปากค้าง .. อีกแล้ว ทำไมฉันขยันอ้าปากจัง ..
ก่อนจะหุบฉับ เมื่อได้ยินเสียงคุณหมอกล่าว ..


"โอเค คุณกลับบ้านได้แล้วหล่ะ..." ก่อนส่งชาร์ทให้พยาบาล ก่อนก้มหน้าลงบอกฉันอย่างรวดเร็ว


" เก็บของ เดี๋ยวผมพาไปส่งบ้าน .. อะไรนะครับยายแมว อ้อ.. กินข้าว โอเคครับ.."
ก่อนจะส่งยิ้ม อบอุ่นมาให้ ในขณะที่ฉัน อ้าปากค้างอีกรอบ !!!???








สองพี : ลูกเป็ดขี้เหร่ ตัวเดิม
SongPee@The Ugly Duckling



Create Date : 08 กันยายน 2553
Last Update : 8 กันยายน 2553 7:34:38 น. 32 comments
Counter : 420 Pageviews.

 


มาเจิมค่ะ ... เกือบกลัว คริ คริ


โดย: ก้อยค่ะ (Gunpung ) วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:8:01:59 น.  

 
เจิมอีกแล้ว 555 ขาเจิมเดินสายพี่สองพี


โดย: aenew วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:8:02:00 น.  

 
จ๊ากเจิมไม่ทัน มัวแต่คลิ๊กหารูปอยู่ เลยโดนเสียบไปห่างกันแค่ 0.01 วินาที ฮือๆๆ .....เดี๋ยวตอนช่วงบ่ายมาอ่านนะค่ะ ไปปั่นงานรอบเช้าก่อน


โดย: aenew วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:8:03:43 น.  

 
กรี๊ดดดดด .. อยากเจอแบบนี้มั่งจัง
มายกหลานชายให้แบบนี้เลยเหรอเนี่ยคุณยายแมว
ว่าแต่ อยู่ รพ. ไหนเนี่ย ^^


โดย: Paulo วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:8:55:58 น.  

 
แวะมาอ่านค่ะ
คุณยายแมว ท่าทางจะเป็นผีใจดี น่ารักนะคะ


โดย: kapeak วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:9:08:18 น.  

 
ผีดีๆแบบนี้ น่าจะให้หวยแม่นนะครับ

เอิ้กๆ

ตะพาบอาบน้ำผึ้ง เท่ห์ชะมัดครับ

ชอบครับ



โดย: มนุษย์ต่างดาว..ผมยาว..ปากหวาน... (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:10:37:10 น.  

 
วันนี้ลูกเป็ดขี้เหร่กลายเป็นหงส์แสนสวยไปแล้วคะ เพราะว่ามีแม่สื่อที่น่าจะทำให้ปราบคุณหมออยู่หมัด
...
ผีหลอก(ให้รัก) วิญญานหลอน(ให้หลง)ซะนี่

อูยย ตะพาบอาบน้ำผึ้ง


โดย: MeMoM วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:10:59:08 น.  

 
บ้านน่ารักจัง

*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*


*~*~*~*แวะมาทักทายจ๊ะ..สุขสันต์วันสดใส ขอหัวใจเบิกบาน*~*~*~*

*~*~*~* ..HappY BrightDaY.. *~*~*~*


โดย: *~ต้นกล้า...ของหัวใจ~* วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:12:06:34 น.  

 
ผีก็ใช่ว่าจะมาร้ายเสมอไปเนอะ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:15:59:50 น.  

 
เคยเห็นชื่อโครงการตะพาบ แต่ว่าไม่รู้จักค่ะ
วันนี้นั่งไล่ดูหน้าแรกของบล็อก
เห็นหัวข้อตะพาบฯ "หลอน" ของแต่ละคน
แล้วก็สะดุดที่คุณสองพี เลยคลิกเข้ามา
ผีจริง ผีหลอกไม่รู้
รู้แต่ว่า คราวนี้ขออนุญาตอ่านแค่ 3 บรรทัดท้ายนะคะ (เค้ากัวปี๋)
ไม่อยากบิ้วท์.... อยู่คนเดียวด้วย

เอาเป็นว่า มาทักเฉยๆ ... ป า ย ห ล ะ... หายตัว ปิ๊ง!!!!


โดย: แม่ส้มแป้น วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:17:53:37 น.  

 
โห คิดได้ไงเนี่ย สุดยอด


โดย: magic-women วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:19:40:21 น.  

 
ในที่สุดก็ได้อ่านแล้ว ดีน่ะที่เป็นแนวสยองขวัญไม่น่ากลัว ไม่อย่างนั้นนะ คงอ่านไปไม่จบ ก็เราอยู่คนเดียวนิตอนนี้...

สมแล้วที่ได้ฉายา น้ำผึ้งต่อท้าย เอิ๊ก ๆ จบได้ดีเชียว แอบหวานตอนจบอีกต่างหาก....

เอ๋ก็มักไปนอน รพ.คนเดียวบ่อยนะเวลาไม่สบาย ไปหาหมอแต่หมอจับให้นอนเฉยเลย ไปแบบอาการหนักแล้วนะ แต่ไม่เอาเพื่อนคุยแบบนี้น่ะค่ะ...


โดย: aenew วันที่: 8 กันยายน 2553 เวลา:22:22:37 น.  

 
หนีผีไปเที่ยวมหาชัยสิครับ
..................................


ว่างๆก็ไป...ท่าฉลอม...มหาชัยบ้างสิครับ..ไปว่ายน้ำเล่น..จะคิดทำไมว่าไกล?


โดย: panwat วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:1:36:08 น.  

 
....ต้องเซพ เก็บไว้อ่านตอนมืดๆๆจะได้บรรยากาศอีกหน่อย...(ได้ยินเสียงนกร้อง จิ๊ก จั๊กๆ ขาดสมาธิเลย...)
มันต้องเสียงหมาหอน โหยหวน...
(แต่เสียงแมวร้องขู่กันก็ไม่ไหว..)

วันหลังจะฝึกเขียนบ้าง...แต่ของผมอ่านแล้วคงงง..งง

ขนาดคอมเม้นท์ยังต้องใช้ อีโมช่วย..
(แบบว่าคำศัพท์ในสมองมันน้อย...)

ปล.แต่ถ้าเป็นงานถักมั่วๆละถนัด...สวย ไม่สวย ไม่สน เอาแปลกแหวกแนวไว้ก่อน..)55


โดย: ออออออฟฟฟฟฟ (standinsideyourlove ) วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:7:33:16 น.  

 




สุขสันต์วันพฤหัสบดีค่ะคุณทูพี

เป็นเรื่องผีที่ชวนติดตามค่ะ
แอบกลัวหน่อยๆ...แต่ไม่มากอย่างที่คิด
นี่ถ้าต่อให้ยาวกว่านี้...จะเป็นเรื่องสั้นขนาดยาว หรือเรื่องยาวขนาดสั้นก็แล้วแต่
ป้าว่ามีแฟนๆมาเกาะกระไดอ่านแน่ๆเลย
ป้ากุ๊กคนหนึ่งละ....ว่าแต่จะต่อมั๊ย....มั๊ย....มั๊ย


*****แม้วันนี้มิใช่วันของเรา....พรุ่งนี้คงใช่ *****



โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:12:47:29 น.  

 
สวัสดียามบ่ายจร้า
เรื่องน่ากลัวปน อมยิ้ม

..วันนี้ฤกษ์ดี นู๋พาน้องมะนาวมาแนะนำ
...เรียนเชิญที่บ้านเลยจ้า



โดย: pinkypunch วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:13:15:36 น.  

 
ขอให้มีความสุขมาก ๆ นะคะ





นครแห่งรัก
...............


แสงทองยามรุ่งอรุณฉาน.............วิจิตรตระการ
นิรมาณผ่านฟ้าเรืองไร


ศรัทธาบังเกิดเปิดใจ..................ชวนชิดพิศมัย
อุ่นไอสัมผัสอัศจรรย์


เพลิดเพลินนิยมชมพลัน.............ดินแดนในฝัน
คนธรรพ์บรรเลงกล่อมเกลา


ร่ายร้อยรักแท้นานเนา................สืบสู่รุ่นเรา
รักเจ้าสรรค์สร้างตำนาน



ร่ำลืออนุสรณ์สถาน...................อิฐหินดินดาน
ยังหวานแม้นผ่านร้อนหนาว

.
.
.


โดย: ploythana วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:16:00:09 น.  

 
ไปบ้านไหนก็เจอผี...
แล้วคืนนี้ช้านจะนั่งทำงานได้ไงเนี้ยะ
กลัวนะกลัวววว...555

เอ้าเอาดอกมาฝาก
ตอนนี้อาการดีขึ้นเล็กน้อยถึงปานกลางแล้วจ้า

ว่างๆ จะมาใหม่นะก๊าบบบ



โดย: mutcha_nu วันที่: 9 กันยายน 2553 เวลา:20:16:33 น.  

 


ส่งคนมาอยู่เป็นพื่อนครับ


โดย: panwat วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:0:30:45 น.  

 
ตะเอ๋...มาทำงานเช้าจัง
...ไม่มีขนม...
กินกาแฟด้วยกันไหมตะเอง
ชงเอานะ..หุหุหุ


โดย: มุดฉานะ IP: 122.154.26.3 วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:7:38:04 น.  

 
หวัดดียามเช้าวันศุกร์ สุขหรรษาค่ะ
ขอบคุณสำหรับดอกไม้นะคะ สวยจัง


โดย: kapeak วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:7:53:42 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ ยามสายค่า




โดย: pinkypunch วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:9:01:47 น.  

 
หวัดดีวันศุกร์จ้า
รอ รอ รอ ปั่นงานเสร็จก็มาอัพบล๊อกให้อ่านนิ
จะวันหยุดอีกแล้วเหรอนี่



โดย: MeMoM วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:9:40:04 น.  

 
อยากเป็นคนไข้ขึ้นมาทันใด

แปลกแต่จริง มีคุณหมอรูปหล่อมาส่งจดหมายพอดี
คนที่สั่งงดยาความดันนั่นแหละ

กำลังจ่าหน้าซอง
พี่เธอก็แอบมอง ยายแมวส่งมาอ่ะป่าวหว่า
ส่งให้หลานชายมารับชั้นไปเข้าโรงบาลไง อิ อิ


แอมอร


โดย: peeamp วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:10:46:32 น.  

 
ว่าจะไม่อ่าน

แล้วก็อ่านจนได้ ...


(แล้วสรุปปราบหลานยายแมวอยู่หมัดไหมครับ?)



โดย: Scientist วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:12:57:12 น.  

 
สวัสดีจ้า วันศุกร์ แต่ที่ทำงานไม่ค่อนสุขเลย มีแต่เรื่องของคนอื่นที่ไม่มีความสุข


โดย: magic-women วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:13:16:51 น.  

 




อิ่มสุขกับวันศุกร์ค่ะคุณทูพี





โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:13:42:36 น.  

 

เจ้ เจ้...โคนันมาเร็วแซงทางโค้ง...เล่ม 65 ออกวันพุธที่ 8 ก.ย.เรียบร้อย พี่สองพีงานเข้าอีกระลอก (งานเข้าเมือง) ว่าแต่วันที่ 19 ก.ย. แฟนพี่สองพีต้องไปรักษาการณ์อะไรหรือเปล่า ถ้าได้ไปในเมืองอย่าลืมจับจองน่ะจ๊ะ....

เมื่อเช้ามาเร็วละ เพราะว่างานค้างอยู่ แต่ตอนนี้เสร็จหมดแล้วจร้า...


โดย: aenew วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:15:42:27 น.  

 



โดย: หน่อยอิง วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:15:43:01 น.  

 
สวัสดีตอนฟ้ามืดๆครับ

ผีสางคงเตีรยมตัวออกหลอกคนกันแล้ว

ฮิๆ



โดย: อิ ส ร ะ ช น ตั ว โ ต เ ต็ ม วั ย . . ไม่ ใ ช่ ใ ค ร . . . มัน คื อ . . (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:17:58:01 น.  

 
วันนี้สบาย ๆ น้องลาไปคนแต่เราเคลียร์งานไปด้วยเล่นเน็ตไปด้วย เออ...ขยันซะไม่มี...(ไม่มีจะขยัน) อ่านหนังสือสอบยังไม่ได้อ่านเลยอ่ะ จะเอาไลเซนท์เป็น marketing และปรับเปลี่ยนสายงานอ่ะ การ์ตูนช่วงนี้ก็ออกเยอะชมัด ออกเดินสายเลย ฮันเตอร์ใกล้จบแล้วเพราะในชั้นให้เช่าหนังสือมีแค่ถึงเล่ม 27 เท่านั้น (จบจากชั้นแต่คนเขียนยังไม่จบ) ช่วงหลังไม่สนุก เอ๋ไม่ชอบตอนเกี่ยวกับมด รู้สึกยิ่งอ่าน ยิ่งเหมือนดราก้อนบอล Z


งานหนักเหรอพี่สองพี พรุ่งนี้ก็ได้พักแล้วนะ...แพนเค้กหายดีหรือยังค่ะ


โดย: aenew วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:21:41:45 น.  

 
ไม่เป็นไร ผะอี๋บ้านนี้ไม่น่ากลัว บ้านอื่นเรื่องเดียวกันไปอ่านแล้วไม่หวนกลับ
หลับฝันดีนะคะ


โดย: MeMoM วันที่: 10 กันยายน 2553 เวลา:21:57:37 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

SongPee
Location :
ลำพูน Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]









SongPee' Bloggang
ยินดีต้อนรับจ้า !!

"ยินดียิ่งแล้ว แขกแก้วมาเยือน"

สองพีเป็นเหมือนเป็ดค่ะ
จะบินก็บินไม่ได้เหมือนนก
จะว่ายน้ำ ก็ว่ายน้ำไม่ได้เหมือนปลา
สนใจมันทุกอย่าง แต่ไม่เคยลงลึกเลยซักอย่าง
ตามประสา.. เอิ๊กกกส์
blog นี้เลยออกมาเหมือนเป็ด ..
ขอให้มีความสุขกับทุกวันจ้า !!


Pit Songpee | ..


..เรื่องเล่า ถึงเจ้าของ blog..



ขอชี้แจง แถลงไข
แนะนำตัวเองไว้สักเล็กน้อย

ก็ออกตัวตั้งแต่ต้นว่าเป็น "เป็ด"
ดังนั้น ถ้าจะเห็นว่า อ้าว !! คราวนั้นคุยเรื่องนั้น
คราวนี้โดดเรื่องนี้ ห่างกันเป็นหลายกิโล..

อยากบอกว่า ก็แล้วแต่อารมณ์ จะทำไงดี
เป็นคนที่มีหลายอย่างในตัวมากกกก
(หมายถึงความรู้สึกนะจ๊ะ .. มีหลายภาพ 55)
อยากบอกว่ามีครบทุกรส ก็ออกจะเกินจริง

ไดอารี่ ก็ชอบเขียน หนังสือ ก็พอรีวิวได้
นักเขียนจะให้เขียนก็คงโอ ท่องเที่ยวก็ชอบ
ต้นไม้ดอกไม้ กล้วยไม้ก็ชอบ ครอบครัวเด็ก ๆ
ก็ลูกตัวน้อย ๆ กำลังน่ารัก ห้องครัวหรือ
ก็ทำอะไรอร่อยทานได้ ถักนิตติ้งโควเชต์ก็ชอบ
ข่าวคราวเหรอ ก็พออัพเดทนะ
ไดเอ็ท ออกกำลังก็พอรู้ เขียนหนังสือ
เล่าเรื่องหรือแม้กระทั่งบทกลอน ก็พอได้
แล้วชั้นจะ ...

เล่าอะไรตรงไหน .. ก็ตามประสาเป็ดไง

แต่ทุกอย่างที่ว่ามา "ไม่สุดยอดเลยซักอย่าง"
แล้วจะเป็นอะไรดี

ก็ขอบอกว่า เป็น "เป็ด" อย่างเดิมนี่แหล่ะค๊า..
ออกภูมิใจ๊ภูมิใจ .. อิอิ

เพราะงั้นไม่ต้องงง ถ้าวันก่อนมาเจอ
ยาวสามหน้า แล้ววันนี้มา เจอแค่กลอนบทเดียว..

คริคริ เอาเป็นว่าเรารู้จักกันแล้วนะ ..







: คนหลงเข้ามา

อัพใหม่ ๆ ใสสุด ๆ

~*~..กม.120 ถนนสายนี้มีตะพาบ : 2014 ในความทรงจำ^^..~*~

~*~ วันพ่อปีนี้คุณทำอะไร ~*~

~*~ ..โปรแกรมความรัก..~*~

~*~..กม.119 ถนนสายนี้มีตะพาบ : เริ่มต้นใหม่..กับใจดวงเดิม^^..~*~

~*~.. แววตาปนเปื้อนด้วยรอยยิ้ม ...~*~

~*~ หนาวนี้ไปไหนดี ~*~

งานก่อผนัง..เริ่มแล้ว

จากเสา.. ก็เป็นคานและพื้นชั้นสองกันหล่ะ

4. ปมปัญหาต่างๆ ในอดีต

3. ที่สุดของคำตอบก็คือตัวเรานั่นเอง

2.จงค้นหาเพื่อค้นพบวิถีแห่งตนเองด้วยตนเอง

New Comments
Group Blog
 
<<
กันยายน 2553
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
8 กันยายน 2553
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add SongPee's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.