Group Blog
 
 
มกราคม 2548
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
30 มกราคม 2548
 
All Blogs
 
มั่วอย่างมีรสนิยม

ละครเวทีเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว เรื่อง "ตลกเจ็บตัว" ในนามสยามมัธยัสถ์ (แกนนำกลุ่มปั้นจั่นสำอางค์) ได้ดัดแปล (มิใช่ดัดแปลง) เพลง Bohemian Rhapsody ของวง Queen อันโด่งดัง ลองคลิกไปฟัง ต้นฉบับเดิม แล้วร้องตามฉบับแปล จะได้อารมณ์มาก

//radio.terra.com.br/busca/musicas.php?musica=Bohemian%20Rhapsody

Is this the real life ?
คือความจริงเพียงไร

Is this just fantasy ?
หรือความฝันอันริบหรี่

Caught in a landslide-
สิ้นสุดแผ่นดินเก่า

No escape from reality-
ช่วยพวกเราหนีความจริงที

Open your eyes
เร็วๆลืมตา

Look up to the skies and see-
มองดูผืนนภาเปลี่ยนสี

I'm just a poor boy,I need no sympathy-
ถุงเท้าของผมเหม็นใครเห็นใจไม่มี

Because I'm easy come,easy go,
เพราะพวกฉันชอบสบาย ง่ายๆดี

A little high,little low,
ทุกข์ก็มี สุขก็มี

Anyway the wind blows,
ถึงโลกนี้จะเวียนหมุน

doesn't really matter to me,
ถุงเท้าคุณก็มี..กลิ่นอยู่ดี

…To me
...อยู่ดี

เพลงข้างบนอาจดูมั่ว แต่เป็นความมั่วอย่างตั้งใจ
เมื่อผมลองเก็บมาคิดทำให้รู้ว่า ความสุขไม่ได้เกิดจากความถูกต้องอย่างเดียว แต่เกิดจากการที่พยายามจะถูกต้อง โดยไม่ยึดกรอบของใคร (เรียกว่ามั่วอย่างมีรสนิยม)

อย่างเพลงดังกล่าว ตั้งใจที่จะพยายามให้ถูกต้องตามเนื้อเพลง แต่ก็ยังรักษาประเด็นที่ต้องการจะสื่อ

ความมั่วฟังดูไม่ดี แสดงถึงความไม่ตั้งใจ หรืออะไรก็ได้ ผมจึงคิดหาทางที่เราสามารถ “มั่ว”ได้อย่างเข้าที และมีรสนิยม

เพราะเห็นว่า ความมั่วที่ถูกทาง มันสนุกดีไม่หยอกเลย
ว่ามั้ย...



Create Date : 30 มกราคม 2548
Last Update : 31 มกราคม 2548 0:23:40 น. 6 comments
Counter : 370 Pageviews.

 
555555 ได้ใจง่า มั่วได้หนุกหนานจริงด้วย ว่าแต่ชื่อคุณนี่ทำให้เราหิวข้าวอ่ะ ฮา


โดย: prncess วันที่: 31 มกราคม 2548 เวลา:0:01:35 น.  

 
:D มั่วได้ใจจริง--จริง ค่ะ

ลองนึกตามตอนเพลงนี้ อยู่ในละคอน เรื่องที่

ว่า "ตลกเจ็บตัว" เนี่ย คง . . . จะหนุกนะค่ะ


โดย: . . . (WhaT iT'S W๐l2tH ) วันที่: 31 มกราคม 2548 เวลา:1:41:00 น.  

 
คุณเจ้าหญิงครับ ชื่อผมทำให้หิวเลยหรือครับ แสดงว่า ไม่เสียแรงที่ตั้งชื่อ 55

ละครเวที "ตลกเจ็บตัว " ผมว่ามันสะท้อนอะไรที่น่าสนใจดีครับ

เนื้อเรื่องคือ
เวลาสุดท้ายของชาวชาติยะขิ่น ก่อนที่จะโดนข้าศึกถล่มประเทศ พวกเขานั้นทำอะไรกันอยู่

นักการเมือง ก็ออกแต่ทีวี รายการ การกุศลต่างๆ
นักศึกษาก็เอาแต่ประชุมสัมมนา พูดๆ ทะเลาะกัน โดยที่ไม่เรียนหนังสือ
ส่วนชาวบ้าน ก็เอาแต่กินเหล้า เมากัน บ้างก็เฮฮาสนุกสนาน
จนระเบิดข้าศึกลง ...ตูม!!!

..สิ้นชาติ

ผมว่าเพลงนี้ต้องการสื่อออกมาตั้งแต่ประโยคแรก ที่ว่า
คือความจริงเพียงไร ฤาความฝันอันริบหรี่

สิ้นสุดแผ่นดินเก่า ช่วยพวกเราหนีความจริงที...


โดย: สมตู้กับข้าว IP: 203.156.96.229 วันที่: 31 มกราคม 2548 เวลา:20:05:47 น.  

 
ชนชาติยะขิ่น นี่คุ้น--คุ้น นะค่ะ เป็นฝาแฝดกะชาติไหนหรือเปล่าค่ะ (สงสัยค่ะ)


โดย: . . . (WhaT iT'S W๐l2tH ) วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2548 เวลา:1:06:08 น.  


 




แวะมาเยี่ยมก๊ะ

…กุชชี่กับเวจจี้ยินดีต้อนรับนะคะ…

Gucci & Veggie


++จิ้มนู๋เลยก๊ะ++


โดย: ถั่วแดงเย็น วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2548 เวลา:15:51:05 น.  

 
คุณ WhaT iT'S W๐l2tH ครับ
ผมว่าคุณคิดเหมือนผมนะ ว่าคล้ายชาติอะไร
55
คุณถั่วแดงเย็น ขอบคุณที่มาเยี่ยมครับ


โดย: สมตู้กับข้าว (สมตู้กับข้าว ) วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2548 เวลา:21:46:24 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สมตู้กับข้าว
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add สมตู้กับข้าว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.