Bloggang.com : somkitjar : หญิงสปีชีส์ไหนมากชู้ ดูที่สเปิร์มของฝ่ายชาย

หญิงสปีชีส์ไหนมากชู้ ดูที่สเปิร์มของฝ่ายชาย

บี บีซีนิวส์/ดิ ออสเตรเลียนนิวส์ – พบ เคล็ดลับฝ่ายชายทั้งคนและลิง แก้เผ็ดหญิงมากรักหลายคู่นอน ผลิต “สเปิร์มชีวภาพ” กันท่าไม่ให้ตัวผู้อื่นๆ ส่งเชื้ออสุจิเข้าเจาะไข่แดงฝ่ายหญิงได้ง่ายๆ ระบุสายพันธุ์ที่เพศเมียยิ่งเปลี่ยนคู่มากเท่าไหร่ ลูกอัณฑะของเพศผู้จะยิ่งขยายใหญ่ พร้อมกับน้ำเชื้อที่เหนียวข้นเพื่อปิดประตูแห่งการปฏิสนธิของคู่แข่ง

ทีม งานจากสถาบันแพทย์โฮเวิร์ด ฮิวจ์ส (Howard Hughes Medical Institute) พร้อมกับผู้ร่วมงานจากชิคาโกและแคนซัส เปิดเผยผ่านวารสาร “เนจอร์ เจเนติกส์” (Nature Genetics) ว่า สเปิร์มมีประโยชน์ในการสืบหา พฤติกรรมทางเพศของสิ่งมีชีวิตแต่ละสายพันธุ์ตั้งแต่อดีตเป็นต้นมา โดยทางทีมงานได้ตรวจสอบน้ำอสุจิจากไพรเมต (primate) หรือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่เจริญที่สุดอย่างเช่น มนุษย์ ลิงและกอริลลา จำนวน 12 สายพันธุ์ พบว่า สายพันธุ์ที่เพศเมียมีเพศสัมพันธ์แบบเปลี่ยนคู่บ่อย เพศผู้จะพัฒนากระบวนการมากมาย เพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาจะได้เป็น “พ่อ” ที่เพิ่มผลผลิตและสืบทอดเผ่าพันธุ์ต่อไปได้

ดร.บรูซ ลาห์น (Dr Bruce Lahn) หัวหน้าทีมวิจัยเปิดเผยว่า เป็นแนวคิดที่ว่าเพศ เมียของสายพันธุ์ที่มีคู่แบบไม่เลือก สร้างแรงกดดันให้เพศผู้พัฒนาความสามารถในการแข่งขันเพื่อพยายามเข้าถึง “ไข่แดง” ของเพศเมียให้มากขึ้น โดยมีทั้งการพัฒนาขนาดลูก อัณฑะให้ใหญ่ขึ้น รวมถึงปริมาณและคุณภาพของน้ำอสุจิที่สามารถผ่านเข้าไปปฏิสนธิกับไข่ภายในรัง ของสาวเจ้าให้ได้

ยกตัวอย่าง สายพันธุ์ที่มากชู้หลายคู่อย่าง “ชิมแปนซี” นอกจากต้องพยายามแข่งขันเพื่อให้ได้ครอบครองคู่สุดพิเศษของตัว เมื่อได้มาแล้ว ก็ไม่ได้จบลงแค่เพียงผสมพันธุ์ เพราะต้องแน่ใจด้วยว่าเมื่อสเปิร์มของชิมป์เข้าสู่ร่างกายของคู่ขาแล้ว เจ้าตัวหัวเข็มหมุดนับล้านๆ จะต้องพยายามแก่งแย่งกันเป็นหนึ่งเดียวที่จะได้ผสมกับไข่ในรังของฝ่ายหญิง เพื่อเพิ่มโอกาสให้เหล่าสชิมป์ตัวผู้ได้เป็น “พ่อ” โดยความพยายามเบื้องต้น คือ การพัฒนาอัณฑะให้มีขนาดใหญ่ขึ้น และจำนวนสเปิร์มก็เพิ่มมากตามขนาดตัว

ชิมแปนซี ไม่มีการจับคู่ที่แน่นอน เปลี่ยนไปเรื่อย ดังนั้นเพื่อความมั่นใจของตัวผู้ว่าจะได้เป็น "พ่อลิง" แน่ๆ จึงต้องมีพัฒนาการทางเทคนิกบางอย่าง
ขณะที่กอริลลานั้น ฝ่ายหญิงถูก ควบคุมโดยเพศผู้ร่างกำยำ ซึ่งจะสะสมตัวเมียไว้จำนวนมากเป็น “ฮาเร็ม” หลังจากต่อสู้กันในหมู่กอริลลาเพศผู้จนชนะ และกลายเป็นชายหมายเลขหนึ่งของสาวๆ ไป ในระบบฮาเร็มหรือสังคมแบบเมียมากของกอริลลาเช่นนี้จึงทำให้แน่ใจได้ว่า จะไม่มีชายใดได้แอ้มนางๆ ของเจ้าถิ่น ดังนั้นลูกอัณฑะของกอริลลาจึง มีขนาดเล็ก เพราะไม่จำเป็นต้องแข่งขันใดๆ กับกอริลลาตัวอื่นๆ

ส่วน ขนาดลูกอัณฑะของมนุษย์นั้นอยู่ระหว่างสัตว์ทั้ง 2 ชนิด นั่นก็เพราะมนุษย์ผู้หญิงไม่มีพฤติกรรมมากชู้หลายคู่มากเท่ากับชาวชิมแปนซี แต่ก็ไม่ได้เป็นของใครสักคนไปตลอดชีวิตเหมือนกอริลลา คล้ายกับว่าบรรพบุรุษเพศหญิงของพวกเราก็มีการหลอกลวงสามีบ้าง แต่ก็บ่อยพอที่จะทิ้งปริศนาไว้กับลูกๆ ว่าใครกันแน่ที่เป็นพ่อ

”ใน สายพันธุ์ที่มีการร่วมประเวณีอย่างไม่เลือกหน้าของเพศหญิงนั้น จะทำให้เพศชายมีแรงกดกันอย่างสูงในการเลือก โดยพยายามสร้างเชื้ออสุจิที่มีความสามารถสูงในการแข่งขัน” ลาห์น กล่าว ซึ่งการ พัฒนาขนาดลูกอัณฑะและสร้างสเปิร์มให้มากขึ้นนั้น ไม่ใช่แค่เพียงหนทางเดียวที่เพิ่มโอกาสแห่งการเจาะไข่ในมดลูกของเพศหญิง แต่ถ้าคู่ของพวกเขาคิดไม่ซื่อ เพศผู้เหล่านี้ก็มีกลเม็ดผ่านการพัฒนาทางพันธุกรรม โดยผลิตน้ำอสุจิที่เหนียวข้นสกัดกั้นเสปิร์มของคู่แข่งไม่ให้ผ่านเข้าไปได้ ง่ายๆ

ส่วนมนุษย์เพศหญิง คงไม่เจ้าชู้มากคู่เท่าไหร่ สเปิร์มของฝ่ายชายถึงไม่ข้นและไม่ใสมากนัก

ยีนหรือสารพันธุกรรม ที่เป็นตัวบังคับให้เผ่าพันธุ์พัฒนาน้ำอสุจิจนเหนียวข้นตามความเจ้าชู้ของ เพศหญิง เรียก ว่า “เอสอีเอ็มจีทูว์” (SEMG2) โดยทำหน้าที่เหมือนกาว ติดหนึบอยู่บริเวณปากช่องคลอด ขัดขวางไม่ให้อสุจิของตัวผู้อื่นๆ ผ่านเข้าไปได้อย่างง่ายดาย หรือใน บางสายพันธุ์ที่ฝ่ายหญิงเจ้าชู้ มากๆ น้ำอสุจิของฝ่ายชายก็จะข้นเหนียวจนกลายเป็นก้อนเหนียวหนึบขวางอยู่ในช่อง คลอดของเพศหญิง เหมือน ”เข็มขัดพรมจรรย์” ที่ทำหน้าที่ล็อกประตูแห่งการปฏิสนธิไว้อย่างดี

”สิ่ง เหล่านี้ก็เหมือนกับแรงกดดัน ให้เกิดการแข่งขันเพื่อช่วงชิงโอกาสทางการตลาด ซึ่งผลักดันให้เกิดการปรับปรุงและเปลี่ยนผลิตภัณฑ์ให้ดีขึ้นกว่าเดิม เพื่อให้มีความสามารถในการแข่งขันเหนือคู่แข่ง ในขณะที่การค้าแบบผูกขาด หรือสัตว์ที่มีคู่ตัวเดียวก็ไม่จำเป็นที่จะต้องเปลี่ยนแปลงอะไร” ลาห์น แสดงความเห็น

ดร.อัลแลน พาซีย์ (Dr Allan Pacey) อาจารย์สาขาแอนโดรโลจี (Andrology) ซึ่งศึกษาเกี่ยวกับเพศผู้ จากมหาวิทยาลัยเชฟฟีลด์ (Sheffield University) และสมาชิกสมาคมการเจริญพันธุ์ของอังกฤษ (British Fertility Society) เปิดเผยว่า ยีนที่ควบคุมระบบการสืบพันธุ์นั้นมีพัฒนาการอย่างรวด เร็วในอาณาจักรสัตว์

”ชัดเจน และเป็นแนวคิดที่ประสบความสำเร็จ ไม่ใช่แค่เรื่องการเพาะเชื้อเสปิร์มที่มีคุณภาพและปริมาณมาก แต่การพัฒนาก็รวมเอานัยทางชีวเคมีของน้ำอสุจิ หรือสรีรศาสตร์ของบริเวณที่สืบพันธุ์ของเพศหญิง เป็นสำคัญ ซึ่งการ แข่งขันของสเปิร์มนั้นมีพัฒนาการเหมือนการแข่งขันสร้างอาวุธใหม่ๆ โดยเพศผู้จะเพิ่มศักยภาพของตัวเอง ไปพร้อมๆ กับการทำลายคู่แข่งไปในตัว” พาซีย์ กล่าวเปรียบเทียบอย่างน่าสนใจ

Create Date : 25 มีนาคม 2553

Last Update : 25 มีนาคม 2553 9:42:36 น.

0 comments

Counter : 380 Pageviews.

Share to Facebook