สมรัชนะ( นายแบก(อาหาร) - นักเขี่ย(หนังสือ) - นักท่องเที่ยว(ยามเมื่อว่าง) -ฝากพ็อกเก็ตบุ๊คเรื่องโหด มันส์ ฮา ประสาลูกเรือ(สำราญ)วางแผงแล้วทั่วไทย-The3 pocket book is in all leading bookstores in Thailand soon.ฮาวทู ผสมประสบการณ์ลูกเรือไทยในต่างแดน แสนฮา สุดมันส์ เศร้า เคล้าน้ำตา ประสาลูกเรือ โดย สมรัชนะ มูลสาย...
Group Blog
 
<<
กันยายน 2549
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
9 กันยายน 2549
 
All Blogs
 
Mom and me –My Birthday ปีนี้แด่คุณแม่.. เรื่องเล่าของแม่ ที่ขำ ขำแบบชาวบ้าน ๆนำโดยสมรัชนะ USA

(เรือ)สำราญ ณ USA today: Live
วันนี้หลังเลิกงานประจำ คือเสิร์ฟสำราญ เพราะตอนเช้าหน้าที่ต้องเสิร์ฟชา กาแฟ โดยมีรถเข็ญ เหมือนแอร์ สจ๊วต ชากาแฟ แอร์กี่สักที่มั้ยครับ...
พรุ่งนี้เรือเข้านิวยอร์ก จึง เปิดคอมดู เห็นรูป นี้ที่ถ่ายไว้วันก่อนผมบินกลับมา กทม ก่อนที่จะมาต่างประเทศ ... วันนั้นแม่ไม่ได้มาส่งที่สนามบินเชียงราย
“แม่คงบ่อได้ ไปส่งบ่าหล้า วันนี้เหนือ่ย ปวด อยากอยู่บ้านมากกว่า” อันที่จริงแม่ส่งผมขึ้นเครื่องจนเบื่อแล้ว ไม่ตื่นเต้นเหมือนเมื่อก่อน –แม่พูด..
วันนั้นจึงมีแต่พี่สาว สองคนมาส่ง ที่สนามบินเชียงราย
แม่ผมเป็นผู้หญิงที่น่ารักมากที่สุดในโลก เธออายุ เจ็ดสิบเอ็ดปี เป็นยายของหลาน ๆ หลายคนแล้ว แม่เป็นหญิงชาวบ้านธรรมดา ที่ย้ายมาจากจังหวัดน่าน ด้วยครอบครัวที่พากันขี่ช้าง ข้ามป่าเขา ลำเนาไพร มาก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง...
จนมาพบรัก ณ ราตรีหนึ่งซึ่งยังฝังใจ ที่เชียงราย แต่งงานกับพ่อ ซึ่งพ่อก็ย้ายมาจากภูมิลำเนา อำเภอ เถิน จังหวัดลำปาง จึงทำให้ผมมีตำแหน่งลูกครึ่ง (ครึ่งผีครึ่งคน) อยู่จนทุกวันนี้ (อิอิ)
พ่อผมเสียตั้งแต่ก่อนผมเรียนจบปริญาตรี แล้วผมจึงทำหน้าที่ดูแลแม่มาแต่ไหนแต่ไร ตามคำสัญญาที่ให้พ่อไว้ ....
พ่อเป็นคนสังคม มีตำแหน่งเป็นหมอเมืองเถื่อน สมัยก่อนเมื่อยังไม่มีแพทย์อาสา พ่อต้องออกงานสังคม ฉีดยา รักษาโรค ทั่วไป จนคนในหมู่บ้านเรียกว่า “พ่อหมอ” (ไม่ใช่หมอนวดเด้อ เออ...กลัวเข้าใจผิดไง...อิอิ.. )
แม่จึงต้องเลี้ยงลูก เป็นแม่บ้านที่แสนดีมาโดยตลอด แม้กระทั่งตอนที่พ่อป่วยเป็นโรคต่อมไร้ท่อไม่ทำงาน แม่ปรนนิบัติพ่อ จนทำให้ผมรู้ว่า “คู่แท้” นั้นเป็นอย่างไร
การศึกษาของแม่ จบแค่ปอ สี่ ไม่มีเส้น ด้วยความที่เป็นลูกคนโต จึงต้องเสียสละทำงาน เลี้ยงควาย (อันหมายถึงกระบือ ตามภาษาทางการ) ส่งน้อง เรียนจบเป็นครู ในหมู่บ้านคนแรก...
ครั้งหนึ่งแม่ ดูทีวี แล้วแอบจด (Short note) ตามพิธีกรสาว
“ สูตรทำให้นาเด้ง”
พี่สาวเข้าไปทำความสะอาดในห้องนอนของแม่ เห็นกระดาษนี้ครั้งแรกตกใจ นึกไม่ถึงว่า “นาเด้ง” คืออะไร “แม่จะขายนาเหรอ”
ที่ไหนได้ เธอตั้งใจจะเขียนคำว่า.... สูตรทำให้หน้าเด้ง.... เอ้อ...โล่งอกไปที... สมัยก่อนตอนผมมาทำงานเรือสำราญ เมื่อเจ็ดปีที่แล้ว ที่บ้านสายโทรศัพท์ ยังไปไม่ถึง การติดต่อมีทางเดียวคือ The Letter แม่เขียนจดหมายมาหาผมที่ต่างประเทศ ทุกครั้งที่ได้รับจดหมายจะต้องทำความพร้อม ในการแปล เพื่อให้ความหมายนั้น ถูกต้อง... บางทีอ่านไปกว่าจะได้ใจความ ... ยากยิ่งกว่าเรียนภาษาไทยสมัยประถมซะอีกแหนะ..
ด้วยความที่งานประจำของแม่ไม่มีอะไรทำเลยในแต่ละวัน ถ้าไม่ฟังวิทยุก็ดูทีวี กินนอน ไล่ด่าไอ้ ออดี้ กะแอ๊ดด้า(หมาหนุ่มน้อยของพี่สาว)... ยิ่งตอนเย็นโพล้เพล้ แม่จะรีบเข้าห้องนอนดูทีวีส่วนตัว รอให้พี่สาวจัดอาหารรเย็น ยิ่งกว่ารูมเซอร์วิส... ตั้งโต๊ะ หน้าทีวีในห้องนอน นานๆ จะมาร่วมทานอาหารเย็นด้วยกัน เพราะคุณลูกเขยก็เป็นตำรวจ ไม่ค่อยได้อยู่บ้าน พี่สาวก็ไม่ค่อยทานข้าวเย็น...
สามทุ่มช่วงเวลาต่อจากนี้ไป คณะละครโซป โอเปร่า น้ำเน่าทั้งหลายแหล่ไม่ว่าจะเป็นวิกหมอชิต พระรามสี่ ทั่วไป แข่งแสดงกันอย่างถึงพริกถึงขิง ... ซึ่งมีผลต่อคนดูอย่างแม่เป็นอย่างมาก...
“เอาเล้ยยยยย ฆ่ามันเล้ยยยย เร๊ววววว ก่อนที่ผู้ร้ายจะตามมา...” เสียงดังลอดผ่านประตูห้องนอนแม่( ที่ไม่เคยปิดเลย) โอ้ พระเจ้าจอร์จ เธอเกิดมาเพื่อสิ่งนี้จริง ๆ เล้ย....
พี่สาวผมก็ตกใจ นึกว่าเกิดอะไรขึ้น จึงปราม ๆ แม่ว่า ... “ปลง ๆ บ้างก็ได้นะแม่นะ” นี่หละอิทธิพล ผลของสื่อ....ช่วงลุ้นนอกจอ ก็เอาเป็นเอาตายได้เหมือนกัน..เฮ้อ..
มีครั้งหนึ่งผมสายตรงโทรจากต่างประเทศ ก่อนจะกลับเมืองไทย ถามไถ่ แม่ว่าเป็นอย่างไร บ้าง
“ก็เป็นโรคอย่างว่า นั้นนะกะ”
“ห๋า .... ว่าจะได ก๊ะ” ( ว่าไง นะ)
“เออ ...เดียวก่อยมาอู้กันวันหลัง” (เออ...เดี๋ยวค่อยพูดกันวันหลังละกัน )
จากประโยคนี้ทำให้ผม กินไม่ได้นอนไม่หลับ ซะหลายวันเชียว ...
เชื่อมั้ยครับ คำว่า โรคอย่างว่า จริง ๆแล้วเป็นโรคที่ฮิต ใบไม้ร่วงของคนเมืองเหนือที่ติดโรคเอดส์ ซึ่งเป็นศัพท์แสลง....
“ตายห่า ละ ...Oh my god ! แม่ไม่ได้เป็นคนที่อยู่ในกลุ่มอัตราเสี่ยงซักกะหน่อย เป็นไปได้ไง ไม่จริง.” แต่ตอนนั้นก็ปลง ๆ ยอม ๆ รออีกไม่กี่วันเดินทางกลับมาถึงเมืองไทย แล้วค่อยว่ากัน...
ที่ไหนได้ ความหมายของแม่ โรคอย่างว่า นั้นก็คือ โรคคนแก่ เจ็บปวด เมื่อย ล้าธรรมดามั่ก ๆ ...เอ้ออออออออออ โล่งใจ สบายหายห่วง ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสิร์ฐนะครับแม่...
เนื่องในวันที่เก้า เดือนเก้า ปีนี้(พรุ่งนี้)เป็นวันคล้ายวันเกิดของผม อันที่จริงผมไม่ได้ตั้งใจจะประกาศให้โลกรู้ซักเท่าไหร่หรอกครับ เพราะจริง ๆ แล้วก็คือวันธรรมดาวันหนึ่ง แต่สิ่งที่ไม่ธรรมดาคือ ผมอยากให้เป็นวันพิเศษที่เชิดชู ยกย่อง หญิงคนหนึ่งอันเป็นที่รักยิ่งของผม เพราะผมเชื่อว่า กว่าจะโตเป็นคน ๆ หนึ่งในวันนี้ได้ คงไม่ใช่เรื่องง่ายนักซะทีเดียว ทุกครั้งที่ถึงวันคล้ายวันเกิด คือวันที่ทำให้ผมระลึกถึงท่านมากที่สุดและจะโทรศัพท์ไปหาตลอด หรือถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะไปนอนหนุนตัก พักตรงที่ที่รู้สึกปลอดภัยมากที่สุด และซึมซับความอบอุ่นจากไอรักอันแสนละมุน...
“บวช เรียน พากเพียร จนสิ้น หยดหนึ่งน้ำนมกิน ทดแทนไม่สิ้นพระคุณแม่เอย”
ผมจึงอยากขอบคุณคุณแม่ ผู้ที่เป็นแรงบันดาลใจให้ผมได้ทำแต่สิ่งที่ดี ๆ เป็นคน ๆหนึ่งได้ในวันนี้ ทุกย่างก้าว ทุกความสำเร็จ ทุกความอ่อนล้าหมดแรง หรือท้อแท้ เธอผู้นี้จะเป็นคน ๆ แรกที่ผมนึกถึงเสมอ...และอยากจะบอกว่า..แม่เป็นคนอ้วนน่ารัก น่ากอด อบอุ่นและเป็นผู้หญิงที่ผมเคารพรักมากที่สุดในโลก... “ผมรักแม่ครับ”
อย่างน้อยสุดใครที่หลวมตัวเข้ามาอ่านจนจบก็คงจะทำให้คุณได้นึกถึงคน ๆ หนึ่งที่รักคุณมากกว่าฟ้ามหาสมุทร ใครมีเรื่องเล่าเอามาแชร์กันได้... (ตรงนี้หละคือประเด็นของเรื่อง อะ อะ )

พอหอมปาก หอมคอ ขอแค่นี้ก่อนละกัน นะครับ... แล้วจะเม้าท์ ต่อสัพเพเหระ คราวหน้า... thanks for all your comment ขอบคุณเช่นเคยสำหรับทุกข้อความที่อุตสาห์ฝากไว้ ส่วนใครที่ไม่คอมเมนท์ ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ได้เข้ามา..ทำความรู้จักกันมากขึ้น... ขอบคุณคร๊าบบบบบบบบบบบบบบบบบบ



ในภาพนี้...แม่ทำหน้าเหย ๆ เพราะว่าเหม็นน้ำหอม ของคุณลูกชาย... กราบลาแม่ก่อนมาต่างแดน...
“น้ำหอมราคาขวดละ สองสามพัน เอาหื้อบ่อ ดาย ตึงบ่อ เอา” ภาพที่ได้จึงน่ารักหลับตาปี๋ เลย ครับแม่....

อยากดูรูปภาพจาก ต่างแดนทั่วโลก เข้า กรุ๊ป “ชีวิตในต่างแดน” ด้านซ้ายมือ..
อยากอ่านเรื่องอุบัติเหตุเรือสำราญ เกือบจม ดังทั่วอเมริกา เพื่อวารสารเล่มหนึ่งได้ที่กรุ๊ป “คนอ่านหนังสือสมรัชนะ” .

Somratchana Moonsai
In ST.Thomas US.Virgin Island , USA



Create Date : 09 กันยายน 2549
Last Update : 9 กันยายน 2549 2:25:45 น. 3 comments
Counter : 401 Pageviews.

 
HappY Birthday นะคะ
หนูก็คนเชียงรายค่ะ เพื่งเคยเข้ามาอ่าน บล๊อคพี่เป็นครั้งแรก ชอบมากๆเลยค่ะ สงสัยต้องไปาหนังสือพี่มาอ่านซะแล้ว อิอิ
ว่าแ่ต่่ว่่า พี่จบโรงเรียน สวค. รึป่าวอ่า ^-^


โดย: ส้ม IP: 58.64.87.130 วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:4:33:53 น.  

 
สุขสันต์วันเกิดนะคะ


โดย: Picike วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:5:22:13 น.  

 
Happy Birthday kaaa

Have a wonderful time najaaaa



โดย: bagarbu (bagarbu ) วันที่: 9 กันยายน 2549 เวลา:6:12:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

sochana9
Location :
New York United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




โอม (สมรัชนะ) ทำงานเรือสำราญ ที่อเมริกา และยุโรป ปีหนึ่งจะมาพักร้อนที่เมืองไทย สองเดือน
เจ้าของหนังสือ-เสิร์ฟสำราญสวรรค์บนเรือ,บ๋อยอินเตอร์เม้าท์เรือสำราญ และเล่มใหม่เดือนนี้ .. ชีวิต..."เรือสำราญ" ฝากด้วยขอรับ... เรื่อง how to จากประสบการณ์งานเรือสำราญ...


"นักเสิร์ฟมือโปร โกอินเตอร์ รายได้เป็นแสน ท่องเที่ยวฟรี ทั่วโลก "

ติดตามได้..

ฮักจากใจ๋แต๊ ๆ หนา คนเชียงราย เหนือสุดยอดในสยาม ...งามด้วยน้ำใจ๋

ปัจจุบันทำงานเรือสำราญ อยู่ยุโรป และนิวยอร์กครับ..



Parents strongly cautioned
รัก คงเดิมและเพิ่มอนึ่งคิดถึงพอสังเขป
สมรัชนะ ณ มหานครนิวยอร์ก ครับ..
นักเขี่ย นายแบก และนักท่องเที่ยวอิสระ
Moonsai Somratchana
the waiter and the author,Cabin 3270
The Crown Princess
c/o Cruiselink II,ltd.
676 A 9 th Avenue
Box 238
New York ,New York.
U.S.A. 10036








หนังสือเล่มสาม เรื่อง โหด มันส์ ฮา ประสาลูกเรือ(สำราญ) โดย__สมรัชนะ มูลสาย เปิดตัวที่ร้านนายอินทร์ สยามพารากอน ชั้นสาม วันที่ 09 Oct 09 @ 1.30 pm. ฮาวทู ผสมประสบการณ์สุดมันส์ แสนฮา และชีวิตลูกเรือสำราญเป็นอย่างไรพลาดไม่ได้ ต้นเดือนตุลา เจอกันทุกแผงทั่วไทย 09 09 09 is my Birthday !!!
On vacation in Thailand July 4 - Oct 12 ,2009
Thanks for reading . Have a nice day ! Copyright 2009 @ by Somratchana Moonsai Reproduction, either in whole or in part, is forbidden without written permission from Somratchana Moonsai. บทความ เรื่องเล่า และภาพ ที่ลงในบล๊อกของ “สมรัชนะ”ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามกฏหมาย นอกจากจะได้รับอนุญาตจาก “สมรัชนะ” เท่านั้น...

@Copyright 2009 by Somratchana Moonsai . All rights reserved . Reprint rights must be granted by Somratchana Moonsai . Write me or request reprint permission by e-mail.


งานเขียนทุกชิ้นที่ปรากฏในเวบไซด์แห่งนี้ เป็นลิขสิทธิ์ของเจ้าของบทประพันธ์นั้นๆ แต่เพียงผู้เดียว ห้ามกระทำการดัดแปลง แก้ไข หรือแอบอ้างไปเป็นผลงานของตน โดยไม่มีการอ้างถึงเจ้าของลิขสิทธิ์หากผู้ใดมีความประสงค์จะนำข้อมูลดังกล่าวออกเผยแพร่ ตีพิมพ์ หรือ นำไปใช้เพื่อประโยชน์อื่นใด โปรดติดต่อเจ้าของบทประพันธ์โดยตรง- all rights reserved By Somratchana Moonsai



sochana99@hotmail.com , moonsai2000@yahoo.com

thanks for visiting my Blog !!!! OHM Somratchana
   
Somratchana Moonsai

สร้างลิงค์ของโปรไฟล์ในแบบที่เป็นตัวคุณเอง
Friends' blogs
[Add sochana9's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.