เดินสายกลาง..ไม่อ้างว้าง..ไม่วุ่นวาย
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2553
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
5 ธันวาคม 2553
 
All Blogs
 

พ่อฉันตายก่อนวัยอันควร..เพราะถูกฆาตกรรม

วันพ่อ..
เราขอให้คนที่มีพ่อไม่ว่าพ่อจะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ก็ตาม และคนที่เป็นพ่อทุกๆคน
มีแต่ความสุข อบอุ่นและละมุนละไมในหัวใจเน้อ


ใครๆก็เขียนถึงพ่อ
เราก็อยากเขียนมั่งเหมือนกัน
แม้พ่อจะตายจากเราไปนานหลายปีแล้วก็ตาม
แต่ภาพของพ่อยังชัดเจนเสมอมาในมโนสำนึก
พ่อเป็นคนดี มีศีลธรรมและมีจิตใจที่แสนอ่อนโยน
แต่พ่อกลับตายอย่างสยดสยองและน่าสะเทือนขวัญ


ก่อนเล่าเรื่องนี้เราอยากเขียนถึงพ่อเราสักนิดหนึ่ง
ว่า..พ่อเราแม้จะเป็นคนรูปชั่วตัวดำ(แม่ว่าอย่างนั้น)
แต่พ่อก็เป็นคนสุภาพเรียบร้อย อ่อนน้อมถ่อมตน ชอบช่วยเหลือผู้อื่น
พ่อรักความยุติธรรม และเปี่ยมด้วยเมตตากรุณาปราณีทั้งต่อคนและสัตว์
แม้พ่อไม่เคยบวชเรียน แต่พ่อก็อยู่ในศีลในธรรมสม่ำเสมอ
และแม้จะเป็นข้าราชการจนๆ แต่ก็อดทนทำงานด้วยความซื่อสัตย์สุจริต
ไม่เคยประจบสอพลอ หรือทำดีเอาหน้า

"ตัวอย่างที่ดี..มีค่ากว่าคำสอน" คำกล่าวนี้เป็นจริงเสมอ
ภาพที่พ่อทำทุกอย่างเพื่อครอบครัว
และคอยช่วยเหลือผู้อื่นทุกครั้งเมื่อมีโอกาส
เป็นภาพที่พวกเลูกๆเห็นจนชินตาและซึมซับนิสัยดีๆนี้ไว้ ไม่มากก็น้อย






อีกสิ่งหนึ่งที่เรารู้สึกประทับใจพ่ออย่างที่สุด
ภายหลังจากที่พ่อตายจากเราไปแล้ว
คือเราได้เจอสมุดบันทึกเล่มเก่าๆของพ่อเล่มหนึ่ง
ในสมุดนั้นพ่อเขียนบันทึกเรื่องราวต่างๆไว้เยอะแยะและน่าอ่าน
มีทั้งหลักธรรมนำชีวิต เหตุการณ์6ตุลา ตำราพรหมชาติ
คำทำนาย และฤกษ์งามยามอุบากองต่างๆ

เราเปิดอ่านไปเรื่อยๆ จนถึงหน้าๆนึง
ที่เราอ่านแล้วถึงกับน้ำตาซึมและรินไหลไม่รู้ตัว
คิดถึงพ่อขึ้นมาจับจิตจับใจ

เพราะในหน้านั้นพ่อได้เขียนบรรยายความรู้สึกของพ่อที่มีต่อเรา
ในวันแรกที่เราเพิ่งออกมาลืมตาดูโลก
ว่าพ่อปลาบปลื้มชื่นใจเป็นหนักหนา
ที่พ่อได้เห็นหน้าลูกสาวคนนี้ในวินาทีแรก
พ่อสัมผัสมือเล็กๆและเท้าน้อยๆ
แล้วค่อยๆอุ้มเอามากอดอย่างทะนุถนอม
พ่อดีใจจนไม่อาจกลั้นน้ำตาแห่งความปิติเอาไว้ได้
เราเป็นของขวัญล้ำค่าที่สุดที่พ่อเคยได้รับมา
น่ารักสมกับที่พ่อตั้งตารอคอย ฯลฯ
พ่อเขียนไว้ยืดยาว

*พ่อมีลูกชาย 2 คน คนแรกเป็นลูกชายที่ติดแม่มา
แต่พ่อก็รักเหมือนลูกในไส้
คนที่ 2 เป็นลูกชายในสายเลือด
เราเป็นคนที่3 เป็นลูกสาวที่พ่ออยากได้
และก็มีน้องสาวอีกคน

ถึงตอนนี้เอง เราจึงนึกได้ว่าเราคงได้นิสัยชอบขีด ชอบเขียนมาจากพ่อเรานี่เอง




พ่อเป็นคนดี มีแต่คนรักใคร่นับถือ
แต่ทำไมถึงถูกฆ่าตายอย่างเหี้ยมโหดหนอ
ถึงทุกวันนี้ผ่านมาเกือบจะ20ปี
เราก็ยังไม่เข้าใจว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร?


พ่อเราตายในขณะที่อายุเพิ่ง 45 ปีเอง
เป็นช่วงที่อาชีพการงานของพ่อกำลังรุ่งโรจน์
ตอนนั้นพ่อเป็นประมงอำเภอเมืองกาญจนบุรี
ไม่นานพ่อก็จะได้เลื่อนเป็นผู้ช่วยประมงจังหวัดแล้ว
เพื่อนพ่อบอกเราอย่างนั้น
แต่แล้ววาสนาของพ่อเราก็ขาดสะบั้นอยู่แค่นั้น


ช่วงเกิดเหตุ เราไปเรียนหนังสือที่กรุงเทพฯ
พ่อแม่และน้องสาวอยู่บ้านที่เมืองกาญจน์

น้องสาวเล่าว่า
เวลาราวๆตี2 ของวันที่ 2 กุมภา 2535
ได้ยินเสียงร้องเรียกแหบๆแห้งๆของพ่อ ดังเล็ดลอดออกมา
น้องสาวฟังได้ความว่า "เปิ้ล ๆ ช่วยพ่อด้วยยย" ซ้ำไปซ้ำมาเป็นห้วงๆ
น้องสาวจึงเปิดประตูออกมา ตามไปยังเสียงที่พ่อเรียก
ปกติพ่อจะนอนหน้าทีวี ดูทีวีจนหลับ
แต่ตอนนั้นทีวีดับไปแล้ว และนั่นก็เป็นเสียงพ่อจริงๆ
น้องสาวรีบเดินไปหาพ่อ พร้อมกับพูดว่าพ่อเป็นอะไรๆๆ
แล้วก็ตั้งใจจะเปิดไฟ แต่ก็ต้องลื่นล้ม
เพราะที่พื้นมีเมือกลื่นๆไหลนองเต็มบริเวณ
พอเปิดไฟได้ก็เห็นว่าพ่อนอนจมกองเลือด

ภาพที่น้องสาวเห็นเป็นภาพที่ใครเห็นก็ต้องตกใจ
พ่อมีอาการร่อแร่ปางตาย เสียงร้องพร่าแหบ แทบไม่ได้ยิน
เนื้อตัวมีแต่รอยแทง รอยบาด รอยกรีดของมีดปลายแหลม
เลือดไหลเต็มไปหมด บาดแผลฉกรรจ์คือที่โคนขาและลำคอ
น้องสาวตกใจจนแทบช็อก แต่ความรักพ่อทำให้ต้องรีบคืนสติ
มือหนึ่งประคองคอพ่อ ปากก็ตะโกนเรียกแม่ซึ่งนอนอยู่อีกห้องหนึ่งให้ออกมาช่วย
แต่เรียกแม่เท่าไหร่ๆ แม่ก็ไม่เปิดประตูออกมา
น้องสาวจึงรีบวิ่งลนลานลงไปใต้ถุนบ้าน
เคาะประตูเรียกคนที่มาอาศัยอยู่ด้วย
เพื่อให้มาช่วยกัน ซึ่งเขาก็ออกมาช่วย แต่ช่วยอย่างเสียไม่ได้
มันดึง ยก ลาก กระชากร่างพ่อถูลู่ถูกัง
จนน้องสาวทนไม่ได้ จึงวิ่งไปตะโกนเรียกเพื่อนบ้านให้มาช่วยแทน
(คนที่มาศัยอยู่ในบ้านเราในตอนนั้น เป็นคนหนุ่มที่พ่อให้ที่พักพิงชั่วคราว
อยู่ระหว่างรองาน ได้งานแล้วเขาก็จะไป พ่อบอกเราว่างั้น)


ด้วยน้ำหนักตัวของพ่อ+ความลื่นจากเลือดที่นองเต็มพื้นบ้าน
ทำให้ย้ายพ่ออย่างทุลักทุเล กว่าจะพาส่ง รพ.ได้ ก็สายเสียแล้ว
หมอบอกว่าพ่อสิ้นใจก่อนถึงมือหมอ เพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหว
มันช่างเป็นความตายที่น่าสยดสยองและน่าสะเทือนใจสิ้นดี



วินาทีแรกที่รู้ว่าพ่อเสีย เราจำเหตุการณ์ไม่ได้หมด
ว่าตอนนั้นเราเป็นยังไงบ้าง
คิดว่าตัวเองคงช็อกไปชั่วขณะ เพราะสมองมันตื้อตึ๊บไปเลย
พูดไม่ออก บอกไม่ถูก งง สับสน หรือที่เขาเรียกว่า"เสียขวัญ"นั่นกระมัง
คิดและพูดออกมาเบาๆว่าไม่จริง ไม่จริง โกหก เป็นไปไม่ได้...
จากนั้นก็ไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองไปยืนอยู่ที่หน้าโรงศพพ่อ
ที่วัดใต้ในเมืองกาญจน์ ตั้งแต่เมื่อไหร่...และไปถึงวัดได้อย่างไร

มันไม่ยุติธรรมเลยเนาะที่พ่อเราซึ่งเป็นคนดีต้องมาตายในแบบน่ากลัวเช่นนี้
ฤาว่ามันเป็นเวรเป็นกรรมของพ่อเราที่ติดตามมาแต่ชาติปางไหน
เราขอเล่าแค่นี้ละกันเน้อ...

ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านนะจ๊ะ
นานๆเล่าเรื่องน่ากลัวๆใกล้ตัวแบบนี้ซะทีนึง ไม่ว่ากันเนาะ




 

Create Date : 05 ธันวาคม 2553
49 comments
Last Update : 6 ธันวาคม 2553 2:05:21 น.
Counter : 1911 Pageviews.

 

อ่านแล้วเศร้ามากค่ะ
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ

 

โดย: หนูเมเปิล 5 ธันวาคม 2553 20:05:09 น.  

 

สวัสดีวันพ่ดค่ะ พี่ตา..
เศร้ามากเลยย..น่าสงสารน่ะค่ะ
แต่ปุ้มคิดว่าคุณพ่อของพี่ตายังคงอยู่ในใจ
ของลูกตลอดไปค่ะ เป็นกำลังใจให้น๊าา..
รักพ่อได้ทุกเวลาค่ะ..ระลึกและคิดถึงท่าน
ตลอดไปค่ะ..

 

โดย: วาดะจัง 5 ธันวาคม 2553 20:32:27 น.  

 

หวัดดีค่ะพี่ตา มาอ่านเรื่องพ่อด้วยคน
ก่อนอื่นขอแสดงความเสียใจจริงๆ
แม้เรื่องจะผ่านมานานแล้วนะคะ
คนดีบางครั้งก็โดนทำร้าย เพราะอาจไปขัดประโยชน์คนชั่ว
มันเป็นเรื่องเศร้าที่สังคมต้องช่วยกันแก้ไข
แม้จะใช้เวลาแต่เราทุกคนช่วยกันได้ค่ะ

เหมือนฝันร้านที่เห็นภาพพ่อบาดเจ็บสาหัสต่อหน้า
ขอให้เรื่องร้ายๆ ผ่านไป เรื่องดีๆ เข้ามาแทนที่ค่ะพี่ตา
วันนี้วันพ่อ ยังไงเราทุกคนก็มีพ่อหลวงคนเดียวกัน
เป็นที่พึ่งซึ่งกันและกันค่ะ

เอิงพิ่งดูข่าวทางเมืองไทยไป ดีใจที่คนไทยมาร่วมอวยพระพรกัน
บ้านเมืองจะเจริญเพราะคนเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวเนอะ
ไม่ทะเลาะกันดีกว่า บ้านเราก็มีกันแค่นี่
ช่วยกันทะนุบำรุงรักษา คนจะไปมาเที่ยวเยอะ
เมืองไทย ใครไปใครก็รักจริงมั้ยคะ

 

โดย: diamondsky 5 ธันวาคม 2553 20:41:42 น.  

 

หนูเม้นท์ไม่ออกค่ะพี่ ขอไปทำใจก่อน ยังงัยก็ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ

 

โดย: somjaidean100 5 ธันวาคม 2553 20:58:13 น.  

 

ขอแสดงความเสียใจด้วยนะค่ะ สั้นๆ ดีกว่าค่ะ เศร้าจริงๆ

 

โดย: สกุลลัน 5 ธันวาคม 2553 23:09:03 น.  

 

อึ้ง..
ไม่คิดว่าคุณจะเจอเรื่องเศร้า สะเทือนใจได้ถึงเพียงนี้

ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้ง

เราเองก็เสียพ่อไปเกือบสิบปีแล้ว ด้วยโรคมะเร็งปอด

คงคิดถึงพ่อเหมือนกันเลยนะ


 

โดย: หกพันไมล์ 6 ธันวาคม 2553 0:30:04 น.  

 

ตีสองยี่สิบของไทย
เข้ามาปาดดดดดก่อนนะคะ อ่านไม่ไหวแล้ว
พรุ่งนี้มาอ่านต่อค่าาา
good night ka

 

โดย: apple.007 6 ธันวาคม 2553 2:15:39 น.  

 

เป็นเรื่องที่น่าเศร้าและ สะเทือนใจมากเลยนะคะ
ทำไมน๊า คนดีๆ มักจะอายุสั้น
ขอยกให้พ่อ ของพี่ตา(ขออนุญาตตีสนิทเรียกพี่นะคะ)
เป็นคุณพ่อคนดีที่ 1 เลยค่ะ
ป่านนี้พ่อคงมองเราอยู่บนสวรรค์ แล้วเน๊อะ

 

โดย: konmeechai 6 ธันวาคม 2553 6:37:22 น.  

 

สวัสดีค่ะพี่ตา
เข้ามาอ่านอย่างละเอียดอีกที เศร้าจังค่ะ
พี่ตาโชคดีนะคะที่คุณพ่อทิ้งสมุดบันทึกไว้ให้ด้วย ได้รู้เรื่องราวและความประทับใจของท่าน
เข้มแข็งนะคะ
รักพี่ตาค่ะ

 

โดย: apple.007 6 ธันวาคม 2553 11:36:48 น.  

 

อ่านแล้วน้ำตาเล็ดเลยค่ะพี่ตา

 

โดย: makampom-ta 6 ธันวาคม 2553 13:35:29 น.  

 

ทักทายค่ะพี่ตา
อ่านแล้วใจหายนะคะ
บางครั้งขวัญยังอดคิดไม่ได้ว่า
ถ้าขวัญไม่มีพ่อขวัญจะทำยังไง

เพราบางทีพ่อไปติดต่องานที่ต่างจังหวัด
สองสามวัน
ขวัญยังร้องไห้เลย
ไม่เอาแระ
ไม่พูดดีกว่า
เด๋วร้องไห้

พี่ตาอัพเรื่องทำอาหารเมื่อไหร่
อย่าลืมไปกระซิบบอกขวํญหนอยนะคะ
อิอิ

 

โดย: ในความอ่อนไหว 6 ธันวาคม 2553 13:49:39 น.  

 

บางครั้งเรื่องเศร้า ๆ ที่เราอยากลืม
แต่เรากลับจำ ไม่เคยเลือนไปจากใจเราเลย
สิ่งเดียวที่เราทำได้คือ
คิดถึงแต่สิ่งดี ดี ที่เค้าเคยทำให้เรา
เก็บไว้ในใจ ตลอดไป

 

โดย: aung IP: 117.47.69.19 6 ธันวาคม 2553 14:16:02 น.  

 

หวัดดีค่ะพี่ตา
ช่วงนี้หยุดยาวของอิตาลี หิมะตกๆๆๆๆ มาแต่เช้า
วันนี้เลยได้อยู่บ้านทั้งวัน อัพบล็อกหน่อย อิอิอิ
เทศกาลคริสมาสทางนี้คึกคักค่ะ
ทั้งยุโรปเอิงว่าช่วงนี้คงกำลังประดับประดาไฟกันสนุก
สบายเรา ได้ถ่ายรูปมาลงบล็อก คริคริคริ

ปล.เรื่องเศร้าๆ ขอให้ผ่านพ้นไป
ใกล้ปีใหม่ ขอให้มีเรื่องดีๆๆๆๆ เข้ามาในชีวิตพี่ตานะคะ

 

โดย: diamondsky 6 ธันวาคม 2553 15:27:23 น.  

 

แวะมาบอกว่าอัพบล๊อกใหม้เเล้วค่าา

แต่พอมาอ่านแล้วเศร้าเลยค่ะ

 

โดย: ผู้หญิงจากดาวพฤหัส 6 ธันวาคม 2553 16:33:18 น.  

 

ขอให้จำสิ่งดีๆ ที่พ่อทำไว้ พ่อไปสบายแล้วค่ะ

 

โดย: kim_tiger 6 ธันวาคม 2553 22:16:06 น.  

 

แวะมาทักก่อนไปนอนเพราะฤทธิ์ยาเริ่มออก..

ไม่คิดว่าตุ๊กตาจะประสบเรื่องร้ายๆเช่นนี้กับพ่อของตัว อ่านแล้วน่ากลัวจัง .. จนถึงป่านนี้ตำรวจสามารถจับคนร้ายได้หรือเปล่าจ๊ะ? หรือสามารถสืบหาเบาะแสได้หรือเปล่าว่าเป็นเพราะสาเหตุอะไร?

คงเป็นฝันร้ายของครอบครัวตุ๊กตาอยู่หลายปี.. เป็นการสูญเสียที่ไม่ธรรมดาเลย แต่สุดท้ายแล้วก็คิดซะว่าพ่อได้ไปสู่ในภพที่ดีกว่าแล้วกันนะจ๊ะ.. มีความทรงจำที่ดีๆของพ่อไว้กับเราก็พอ..

 

โดย: ป้าโซ 6 ธันวาคม 2553 22:31:45 น.  

 

หวัดดียามบ่ายแก่ๆ ค่ะพี่ตา
หิมะยังตกอยู่เลย อากาศหนาวแต่ไม่เยอะมาก ศูนย์องศา
ไม่ติดลบก็ดีใจแล้วววว อิอิอิ
วันนี้อยู่บ้านทั้งวันไม่ต้องไปไหน รอดตัวไป
ถ้าออกไปเรียน เหนื่อยใจน่าดู บุกหิมะ เหนื่อยนิดๆ ค่ะ
เรื่องแต่งบ้าน เอิงทำไปเรื่อยๆ ต้นคริสมาสตั้งเสร็จแล้ว
แต่ไฟไม่เรียบร้อยดี คุณสามีบ้าติดไฟค่ะ
ตอนเด็กๆ สงสัยพ่อแม่เค้าไม่ยอมให้เล่น
โตขึ้นเลยไปซื้อไฟมาประดับหลายชุด อิอิอิอิอิอิ

 

โดย: diamondsky 6 ธันวาคม 2553 23:15:58 น.  

 

อ่านแล้วรู้สึกเสียใจ และสะเทือนใจ
แต่หนูเชื่อว่าคนดีย่อมไปสู่ที่แสงสว่างและมีแต่ความสุขค่ะ

วันพ่อปีนี้หนูก็คิดถึงพ่อมาก ก่อนมาก็ไม่ค่อยได้ใช้เวลากับท่าน
ตอนนี้เลยได้แต่โทรศัพท์ไปหา คิดถึงพ่อมากๆ เลยค่ะ

อากาศหนาวมาเยือนแล้ว รักษาสุขภาพนะคะ

 

โดย: หวานหมี (SweetVanilje@Norway ) 7 ธันวาคม 2553 0:43:10 น.  

 

ทักทายยามสาย(ของที่นี่)ค่ะพี่ตา
เช้านี้ที่นี่อากาศดีไม่ดีแดดเลย
ขวัญตื่นสาย
จนต้องรีบเลยค่ะ

มีความสุขทั้งวันนะคะพี่

 

โดย: ในความอ่อนไหว 7 ธันวาคม 2553 9:44:53 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณตุ๊กตา แวะมาอ่านเรื่องคุณพ่อ ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ คุณตุ๊กตา คิดเสียว่าคุณพ่อท่านไปดีแล้ว ใครที่สร้างกรรมไว้กับท่านก็ต้องได้รับกรรมนั้นตอบแทนไม่วันใดก็วันหนึ่ง
คุณตุ๊กตาหมั่นทำบุญกรวดน้ำให้ท่านนะคะ ท่านจะได้รับ ท่านคงอยู่ในใจเราตลอดไปนะคะ คุณพ่อกิ่งก็เสียชีวิตแล้วตอนกิ่งเป็นครูแล้วพ่อแก่แล้วท่านเสียตอนอายุได้ 63 ปีค่ะ กิ่งทำบุญให้พ่อตลอด พ่ออยู่ในใจของเราตลอดไปนะคะ เอาเพลงนี้มาฝากให้ฟังค่ะ

 

โดย: กิ่งฟ้า 7 ธันวาคม 2553 13:25:44 น.  

 



พ่อปลาบปลื้มชื่นใจเป็นหนักหนา
ที่พ่อได้เห็นหน้าลูกสาวคนนี้ในวินาทีแรก
พ่อสัมผัสมือเล็กๆและเท้าน้อยๆ
แล้วค่อยๆอุ้มเอามากอดอย่างทะนุถนอม
พ่อดีใจจนไม่อาจกลั้นน้ำตาแห่งความปิติเอาไว้ได้
เราเป็นของขวัญล้ำค่าที่สุดที่พ่อเคยได้รับมา
น่ารักสมกับที่พ่อตั้งตารอคอย ฯลฯ

อ่านแล้วน้ำตาซึมเลยคุณตุ๊กตา ถ้าพ่ออยู่ถึงวันนี้พ่อก็คงภาคภูมิใจในตัวลูกสาวคนนี้นะจ๊ะ

กลับเมืองไทยไปให้ถึงบ้านแม่สามข้าวจริงๆน๊า ยินดีต้อนรับจ้า

 

โดย: แม่สามข้าว (sinaporn ) 7 ธันวาคม 2553 14:14:57 น.  

 

แม่หมูอ่านไปขนลุกไปค่ะคุณตุ๊กตา

(มันเศร้านะคะไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามันเกิดขึ้นกับคุณตุ๊กตา)

ทำไมหนอ มนุษย์มันถึงโหดร้ายนัก...

แม่หมูขอร่วมระลึกถึงคุณงามความดีของท่าน

ที่ได้ฝากความรักและความดีไว้บนโลกนี้อย่างมากมาย

และเชื่อว่าท่านคงไปอยู่ในที่สงบชาติภพที่ดีอย่างแน่นอนค่ะ

ขอบอกรักพ่อกับคุณตุ๊กตานะคะ

 

โดย: แม่หมู (jamaica ) 7 ธันวาคม 2553 17:44:23 น.  

 


มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ

อ่านแล้วก็เศร้าเป็นอย่างมากครับ ขอไว้อาลัยให้แก่คุณพ่อของคุณตุ๊กตาด้วยนะครับ แล้วก็ชื่นชมกับความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้แก่พ่อครับ

รักพ่อเช่นกันครับ

อิอิ

 

โดย: อาคุงกล่อง 7 ธันวาคม 2553 18:04:29 น.  

 

กลับมาคุยอีกรอบค่ะ

มันสะเทือนใจ เกือบจะรับไม่ไหวค่ะ เม้นจบแบบงงๆ

ที่จริงก็คิดๆอยู่ว่าช่วงนี้คุณตุ๊กตาเงียบๆไป

อาจจะไปเที่ยวกับครอบครัวไกลๆ

ขอบคุณค๊าที่โหวตให้แม่หมูเค้ามีอะไรให้เราสนุกๆเน๊าะ

กำลังจะโหวตให้ค่ะ หัวข้อกรุ๊ปบล้อกขึ้นต้นด้วย "ชีวิต"ทั้งหมด

เลยนะคะ(หลือเชื่อ)

 

โดย: แม่หมู (jamaica ) 7 ธันวาคม 2553 18:08:09 น.  

 

ขอบคุณค่ะพี่ตา ที่แวะไปทักทาย
จขบ. ชื่อหนูค่ะ
วันพ่อที่ผ่านมา ได้ทำบุญให้คุณพ่อรึป่าวคะ
ที่นั่นหาที่ทำบุญยากรึป่าว
ไม่เป็นไรหนูทำเผื่อคุณพ่อผู้ล่วงลับทุกคนไปละ

 

โดย: konmeechai 7 ธันวาคม 2553 21:50:31 น.  

 

กำลังจะปิดคอมค่ะ

แม่หมูดีใจค่ะที่คุณตุ๊กตาแข้มแข็งและเลือกทางเดินได้ดีเยี่ยม

คุณตุ๊กตาพูดถูกคะ.....

"มนุษย์เราต่างมีเวรมีกรรมเป็นของตนเอง"

ขอให้คุณตุ๊กตาและครอบครัวมีความเจริญยิ่งๆขึ้นไปนะคะ

 

โดย: แม่หมู (jamaica ) 7 ธันวาคม 2553 23:16:09 น.  

 

ตุ๊กตา บล็อกนี้พีหมดมุขเลยจ้ะ เข้าใจถึงความรู้สึกได้ดี

พี่ไม่เคยได้เรียกพ่อ เพราะพ่อพี่เสียตั้งแต่พี่อายุได้ 1 ปี แต่พี่ก็รู้
ถีงความสูญเสีย พี่อาจโชคดีด้วยซ้ำที่ไม่ต้องอยู่ในภาวะเสียใจ แต่อย่างไรเสียตุ๊กตาก็โชคดีที่เคยได้มีพ่อให้กอดให้ระลึกถึง

นึกถึงแต่เรื่องดีๆ ของพ่อแล้วกันนะจ๊ะ คิดเสียว่ามันเป็นกรรมเก่าที่ทำกันมาและพ่อคงไปสบายดีแล้ว แต่ยังคงอยู่ในใจของเราเสมอ....

เลี้ยงเจ้าตีเว่นให้เป็นเด็กดี เพราะคุณตาเฝ้ามองอยู่นะ
และอย่าลืมทำไอติมหิมะให้เค้ากินล่ะ พี่ก็คิดถึงตุ๊กตา อัฟบล็อกก็มีเวลาวูปๆ วาบๆ ทักเพื่อนไม่ทั่วถึงกันเพราะไล่เอาเม้นท์ล่าสุดไปเรื่อยๆ ไว้คุยกันใหม่นะ จุ๊บ..จุ๊บ..

 

โดย: ลูกหมูตัวกลม 7 ธันวาคม 2553 23:18:25 น.  

 

อืม...พ่อผมก็เสียไปแแล้วเหมือนกันครับ
ด้วยอุบัตเหตุ....ทำไมผมจึงนึกเขียนบล็อกด้วยเรื่องราวแบบคุณตุ๊กตาก็ไม่ทราบนะครับ
...............
ผมไม่ได้เข้ามาหลายวันผมกลับบ้านที่กาญจนบุรี...แอ่..จำผมได้นะครับ

 

โดย: panwat 7 ธันวาคม 2553 23:31:16 น.  

 

อ่านแล้ว เศร้ามาก ๆ ทำไมคนดีถึงอายุสั้นจัง เสียใจด้วยนะค่ะ ถึงเรื่องมันจะเกิดขึ้นนานแล้วก็ตาม ถือว่า สวรรค์ลิขิตไว้แค่นี้นะค่ะ

แต่คุณพ่อเราก็เสียตอนอายุ 42 ปี ค่ะ ถือว่าพ่อเราก็อายุสั้น แต่เราก็รู้สาเหตุ ว่าตายเพราะ โรคมะเร็ง มีลูกตั้ง 7 คน แต่แม่ก็ครองความเป็นโสดมาตลอดค่ะ เลี้ยงลูกได้ดีทุกคน

มีคนอีกมากมายหลายคนที่เขาแย่กว่าเรามีตั้ง 100 เท่า 1 000 เท่าค่ะ เพราะฉะนั้นไม่ต้องเสียใจค่ะ ถือว่าพ่อเราไปนอนอยู่บนสวรรค์แล้ว แล้วเราจะสบายใจ ยังไงเราก็ดำเนินชีวิตต่อไป เพื่อตอบแทนบุญคุณแม่ หรือผู้ที่มีพระคุณกับเรา

สู้ ๆ ๆ ๆ นะค่ะ บาย

 

โดย: Maw Meaw IP: 217.196.48.37 8 ธันวาคม 2553 1:41:46 น.  

 

แวะมาทักคนงานเข้า..
เป็นปกติจ้ะ สำหรับช่วงใกล้ปีใหม่อย่างนี้ มักจะมีอะไรจุกๆจิกๆให้เราทำมากมาย ถึงไม่ใช่งานนอกบ้านก็จะเป็นงานหรือกิจกรรมต่างๆของครอบครัว เอาน่ะ.. ทำแล้วมีฟามสุขนี่เนอะ

อาการป้าโซตอนนี้ดีขึ้นเยอะแล้วจ้ะ ยกเว้นไอ .. ไอ้เรื่องนี้ต้องใช้เวลานานเอาการ ไม่ชอบเล้ยยย แต่ทำไงได้..

กลางคืนนอนไปได้สักพักก็จะตื่นมาไอๆๆๆๆ ตอกยาอมเข้าไปสองเม็ดทีนี้ค่อยหลับ มาตื่นเช้ามืดอีกทีลุกมาโก่งคอไอๆๆๆๆ ตอกเข้าไปอีกสองเม็ด ทีนี้หลับเกือบไม่ทันตื่นทำปิ่นโตคุณสามี

ระวังสุขภาพของทั้งครอบครัวด้วยเน้อ โดยเฉพาะเจ้าตีเว่นน้อย.. ยิ่งอากาศแบบนี้เด็กเป็นละน่าสงสารกว่าผู้ใหญ่มากนัก เอ๊ะ..หรือเราจะน่าสงสารมากกว่า เพราะต้องคอยดูแล กร๊ากกก..

 

โดย: ป้าโซ 8 ธันวาคม 2553 8:04:41 น.  

 

เฮ้อ..

อ่านแล้วก็ต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่ๆ

ใครยังมีพ่อ แม่ รักท่านให้มากๆนะ ตอนที่ท่านยังมีชีวิตอยู่

 

โดย: ปลายแป้นพิมพ์ 8 ธันวาคม 2553 12:05:16 น.  

 

แวะมาทักทายค่ะเหมือนเดิมค่ะพี่ตา
วันนี้เป็นวันดีของขวัญเลยล่ะ
ดีกะพ่อ
อากาศก็ดี
อยากให้ถึงเย็นเร็วๆจังค่ะ

มีความสุขตลอดวันนะคะ

 

โดย: ในความอ่อนไหว 8 ธันวาคม 2553 13:33:11 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณตุ๊กตา แวะมาเยี่ยมก่อนเดี๋ยวจะไม่ได้มาหลายวันค่ะ
เพราะกิ่งจะไปปฎิบัติธรรมที่ดอยอินทนนท์ เป็นเวลา 3 คืน 4 วันค่ะ กลับมาแล้ว จะมาเล่าให้ฟังนะคะ ขอใหมีความสุขในการทำงานนะคะ

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

 

โดย: กิ่งฟ้า 8 ธันวาคม 2553 14:45:33 น.  

 

ประกาศ

ประกาศให้ทราบเป็นคนที่ 1

ตอนนี้พี่เปลี่ยนภาพกล่องคอมเม้นท์ ไม่หวานแหววแล้ว เพื่อต้อนรับเรื่องใหม่พรุ่งนี้ และให้เข้ากับบรรยากาศในท้องเรื่องด้วย จะเป็นเรื่องใดนั้น ต้องหมั่นติดตาม ว่าอ่านไป ตื่นเต้นไป แถมมีรอยยิ้มเป็นระยะๆ จนสุดท้ายหมั่นไส้ จขบ. จนทนไม่ได้ ต้องไปโหวตให้ 555

รอชม..ระทึกใจ ตื่นเต้น ทุกช้อต และบทตอน

 

โดย: ปลายแป้นพิมพ์ 8 ธันวาคม 2553 14:51:05 น.  

 

ผมเข้ามาอ่าน คุณคงได้เรียกว่าอะไรน้า...พรสวรรค์จาก
คุณพ่อมา คือ ชอบขีดเขียน และถ่ายทอดความรู้สึก ถ่าย
ทอด เหตการณ์ ได้ดี จนไม่รู้จะบอกยังไงดีครับ

คือเล่าจนผมเศร้าไปด้วย ที่คุณต้องเสียคุณพ่อไปตั้งแต่
ท่านอายุเพียง 45 ปี.

แต่ไม่เป็นไรครับ ท่านไปสู่สวรรค์แล้ว ท่านคงจะภูมิใจ
ที่มีลูกดี ลูกที่มีเพือนมาก.

 

โดย: ไวน์กับสายน้ำ 8 ธันวาคม 2553 14:54:30 น.  

 

พ่อของหมูตอนก็เสียไปแล้วได้ 3 ปี คุณเชื่อนะว่าคนที่มันทำพ่อคุณกรรมเวรจะตามไปหลายชั่วอายุคนของคนที่ทำ

 

โดย: หมูตอนพ่อเต๊าะ IP: 58.137.174.225 8 ธันวาคม 2553 16:01:30 น.  

 

พ่อ อยู่ในใจเราเสมอ พี่แมวจ๋า ยิ้มๆๆๆนะคะ

 

โดย: ใต้ร่มเงารัก 8 ธันวาคม 2553 18:07:36 น.  

 

ไม่รู้ว่าจะเอ่ยถ้อยความใด
เก็บความทรงจำดี ๆ เอาไว้นะคะ

 

โดย: magic-women 8 ธันวาคม 2553 21:00:12 น.  

 

อ่านแล้วซึ้งเลย ก่อนมาที่นี่พ่อก็เพิ่งเสีย พ่ออยู่ในใจลูกๆเสมอ

สวัสดีค่ะ คนสวยเจ้าของบ้านอยู่ไม๊ มีแขกมาขอพบค่ะ

คิดถึงเหมือนเดิมค่ะ

 

โดย: มะฮอกกานีใบใหญ่ 9 ธันวาคม 2553 5:43:00 น.  

 

 

โดย: ลงสะพาน...เลี้ยวขวา 9 ธันวาคม 2553 7:36:30 น.  

 

 

โดย: แม่หมู (jamaica ) 9 ธันวาคม 2553 8:18:56 น.  

 

อ๊ะ.. ทำไมใจเดียวกันเรยยยย..
คิดจะเข้ามาโหวตบล็อกธรรมะซะหน่อย .. คริคริ..

ตุ๊..ตา .. อัพบล็อกใหม่ได้แล้วม้างงงง ป้าโซว่า ..

หลังไมค์หน่อยน้อง..

 

โดย: ป้าโซ 9 ธันวาคม 2553 9:06:35 น.  

 

เมี้ยว...ววววววววว มาแว้ว

 

โดย: ปลายแป้นพิมพ์ 9 ธันวาคม 2553 9:25:45 น.  

 

มนุษย์เรานี้ช่างมีเรื่องราวมากมายที่ไม่คาดคิด
หลายคนหลายเรื่องราว
ผ่านเรื่องเศร้าเรื่องสุขมาคนละแบบ

คิดถึงคุณพ่อ แวะเข้าวัดไทยทำบุญถึงท่านสักครั้งนะคะ

ไม่มีคุณพ่อ คุณแม่ เหมือนกันค่ะ
คุณแม่เพิ่งเสีย พ.ค ที่ผ่านมา
ตรุษจีนนี้ก็จะไปไหว้พวกท่านกัน




 

โดย: ชื่ออะไรไม่ซ้ำ 9 ธันวาคม 2553 10:28:47 น.  

 

เค้าว่าชีวิตจริงยิ่งกว่าินิยายนะคะ
อ่านเรื่องจขบ.แล้วเศร้าตาม ถ้าเป็นเราก็คงทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ

 

โดย: ชะเอมหวาน 3 มกราคม 2554 10:46:09 น.  

 

อ่านแล้วน้ำตาไหลเลยค่ะ คิดถึงพ่อขึ้นมาทันที
เสียใจด้วยนะค่ะ

 

โดย: BeamerFamily 24 มีนาคม 2554 6:50:35 น.  

 

แวะมาอ่านโดยบังเอิญเพราะสะดุดที่ชื่อ
ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ
ดิฉันเคยสูญเสียพ่อด้วยกันเข้าใจดีค่ะ

เก็บแต่ความทรงจำที่ดีๆไว้
ถึงอย่างไรท่านอยสบายบนสวรรค์แล้วนะคะ

 

โดย: หมุยจุ๋ย 15 พฤษภาคม 2554 7:25:58 น.  

 

เป็นคนดีมากเลยนะ

 

โดย: เป้ IP: 118.174.31.82 6 กุมภาพันธ์ 2556 10:01:36 น.  

 

เสียใจด้วยน่ะตา ตอนนั้นเรารู้ข่าวก็อึ้งกับข่าว ขนาดเราเป็นแค่เพื่อนน่ะ อารมณ์ในตอนนั้นคือ ตาจะทำอย่างงัย จะก้าวเดินอย่างไร ขนาดเราไม่อยากเชื่อ ไม่อยากคิด เหตูการณ์ผ่านไปแล้วน่ะเพื่อนเชื่อสิ พ่อสบายดีมองเธออยู่ในสวรรค์ และเข่มีความสุขมากที่ลูกคนที่เขารักที่สุดเป็นคนดี มีแต่คนรัก

 

โดย: สาคร บุญส่ง IP: 118.175.174.16 16 พฤษภาคม 2559 13:14:00 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


เกลือหนึ่งกำน้อย
Location :
กาญจนบุรี Norway

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 32 คน [?]







มิตรดี มีเพียงหนึ่ง ถึงจะน้อย
ยังดีกว่า มิตรร้อย คอยคิดริษยา
เหมือนเกลือหนึ่ง กำน้อย ด้อยราคา
ยังดีกว่า น้ำเค็ม เต็มทะเล

...เป็นคนใจดี ที่ไม่เรื่องมาก แต่มากเรื่อง 555




Friends' blogs
[Add เกลือหนึ่งกำน้อย's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.