คุณคิดว่าการใช้ชีวิตคู่ต้องเป็นยังไง เกิดจากคนสองคนที่รักกัน....... ปรับตัวเข้าหากัน เปลี่ยนตัวเองให้เข้ากับอีกฝ่าย และสิ่งแวดล้อมของเขา....... คาดหวังให้คู่ของตัวเอง ได้รับรู้ความรู้สึก และความเปลี่ยนแปลงนั้นของเรา ....... ฯลฯ คิดว่าสิ่งพวกนี้จะช่วยให้ชีวิตคู่ ดำเนินไปได้แค่ไหน????? คนเราเกิดมามีชีวิตที่แตกต่างกัน การคาดหวังให้คนอื่น เป็นได้อย่างที่เราต้องการนั้นคงยาก มองง่ายๆ แค่ลมหายใจของตัวเอง ยังไม่สามารถความคุมให้หายใจสม่ำเสมอกันได้ตลอด เพราะฉะนั้นคนสองคนเมื่อต้องมาอยู่ด้วยกัน มีหลายอย่างมากมาย ที่ต้องเรียนรู้ซึ่งกันและกัน แน่นอนสิ่งที่เริ่มต้นตรงนั้น คือความรักที่คนทั้งคู่มีให้กัน จึงเป็นเหตุผลให้มีการปรับตัวเข้าหากัน เพื่อที่จะได้อยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข จริงหรอ????? ยังไงที่เรียกว่าการปรับตัว.... ปรับเปลี่ยนตัวเอง พฤติกรรม บุคลิกภาพ คำพูด นิสัยส่วนตัวหลายๆ อย่าง เพื่อให้เป็นที่พอใจของอีกฝ่าย และเป็นที่ยอมรับของสังคม เมื่อปรับตัวแล้วผลที่คาดหวังก็คือการเป็นที่ยอมรับ ถ้าสมหวังทุกอย่างก็คงดำเนินต่อไปด้วยดี แล้วถ้าไม่สมหวังล่ะ สิ่งคุณจะแสดงออกมานั่นก็คือตัวตนที่แท้จริงนั่นแหล่ะ ในความคิดส่วนตัวของผู้เขียน แต่ไม่จำเป็นต้องถูกเสมอไป เรากลับคิดตรงกันข้ามว่า การปรับตัวเข้าหากัน เป็นแค่การแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ แต่การยอมรับในความแตกต่าง ต่างหากที่จะทำให้คุณมีความสุขกับชีวิตได้จริงๆ คือการยอมรับตัวเอง และยอมรับคนอื่น ยอมรับตัวเองในแบบที่คุณเป็น และยอมรับคนอื่นในแบบที่เค้าเป็น ไม่ใช่ยอมรับในแบบที่เรา หรือเค้าต้องเปลี่ยนแปลง ความถนัด ความคุ้นเคยของแต่ละคนนั้นก็ต่างกัน แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้ ทุกอย่างเป็นไปได้ถ้าเรามีความเข้าใจซึ่งกันและกัน ยอมรับซึ่งกันและกันด้วยความรัก การอยู่กับพฤติกรรมที่ต้องมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอด เปรียบเทียบกับความเป็นตัวเองที่เรากำหนดเอง แบบไหนที่คุณอยากเป็น ? โลกในมุมมองของคุณเป็นแบบไหน ..? แต่สำหรับผู้เขียนโลกกลมๆ ใบนี้ ใหญ่มาก มีหลายประเทศ หลายภาษา หลายศาสนา แตกต่างกันด้วยวัฒนธรรม สีผิว ชีวิตความเป็นอยู่ และอื่นๆ อีกมากมาย ซึ่งข้อกำหนดที่แตกต่างพวกนี้ล้วนแต่เป็นข้อแตกต่างที่ถูกกำหนดขึ้นทั้งนั้น ธรรมชาติของมนุษย์บนโลกใบนี้จริงๆ แล้วเหมือนกัน มีอารมณ์ ความรู้สึก ความต้องการ และการตอบสนอง สิ่งที่ปกคลุมอยู่ภายนอก เป็นสิ่งที่แยกความแตกต่างให้เห็นชัดขึ้น ถ้าทุกคนยึดติดกับสิ่งที่แตกต่างภายนอก สังคมจะเป็นยังไง คงจะต้องมีการแบ่งแยกกันตลอดเวลา คนต่างชาติ ต่างภาษา ต่างศาสนา และความแตกต่างอื่นๆ คงไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้ แต่ทุกวันนี้คนทั้งโลกสามารถยิ้มให้กันได้และรักกันได้ แม้จะพูดกันต่างภาษา นับถือกันคนละศาสนา อยู่กันคนละที่ มีวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน ความรักก็ยังมีอยู่ทั่วทุกมุมบนโลกใบนี้ เพียงแค่คุณยอมรับในกันและกัน   Create Date : 10 ตุลาคม 2553 6 comments Last Update : 10 ตุลาคม 2553 16:46:10 น. Counter : 1435 Pageviews. Share Tweet

มองว่าการใช้ชีวิตคู่ต้องอาศัยทั้งศาสตร์และศิลป์ค่ะ แต่ไม่มีทฤษฎีตายตัว และคิดว่า"ความรัก"อย่างเดียวไม่สามารถทำให้ชีวิตคู่ไปสู่จุดหมายปลายทางได้ค่ะ ต้องอาศัยตัวแปรหลายตัวมาก   โดย: เกลือหนึ่งกำน้อย 10 ตุลาคม 2553 18:06:59 น.

การใช้ชีวิตคู่ ต้องเข้าใจกัน และทุกอย่างพร้อม   โดย: หน่อยอิง 10 ตุลาคม 2553 18:22:21 น.

ต้องเข้าใจกันเเละรักกันค่ะ   โดย: ยังไงก็น้อง 10 ตุลาคม 2553 20:10:18 น.

ก้อสิ่งสำคัญที่สุด ก้อคงเป็น การเข้าใจ ซึ่งแระ กัน อ่ะเนาะ   โดย: kwan_3023 11 ตุลาคม 2553 7:18:13 น.

การที่จะรักกัน ต้องอาศัย ความเข้าใจ กัน ความเชื่อใจกันด้วยครับ   โดย: boyalonejang 12 ตุลาคม 2553 12:38:09 น.

เรื่องนี้เป็นเรื่องสั้นๆ ที่ได้นำมาจากชีวิตจริงค่ะ เลยให้นิยามเรื่องนี้ว่า ความจำสั้นแต่รักฉันยายว ลองดูนะคะว่าเป็นอย่างไร อ่านไปก็คงต้องยิ้มไปแหล่ะน่า ^_^ อิอิ คุณเคยถามตัวเองบ้างหรือเปล่า ว่าอีก 20 - 30 ปีข้างหน้าจะมีใครคอยอยู่ คอยดูแลกัน คอยเป็นห่วงเป็นใย ยามเจ็บป่วยไม่สบาย...... ลองอ่านเรื่องนี้ดูนะ.....แล้วคุณจะรู้ว่าควรบอกรักคนที่คุณรัก...อย่ารอให้สายเกินไป..... มีตายายคู่หนึ่งอยู่กินกันมาหลายปี...คุณตาเป็นคนอารมณ์ดี ส่วนคุณยายขี้งอนนิดๆ แต่ก็ได้คุณตาคอยง้อคอยตามใจตลอด.... คุณตาคุณยายอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ทุกเช้าคุณตาจะไปตลาดเพื่อซื้อข้าวของมาประกอบอาหาร ส่วนคุณยายก็มีหน้าที่ปรุงอาหารรสเลิศ ถ้ามีเวลาคุณยายก็จะทำขนมขาย เช้าวันหนึ่งคุณตาคุณยายกำลังเตรียมตัวไปขายขนมกันที่ตลาดใกล้บ้าน วันนี้คุณตาอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เพราะเป็นวันครบรอบแต่งงานของทั้งคู่ คุณตาถามคุณยายว่า " ยายจำได้ไหมว่าวันนี้วันอะไร" คุณยายตอบว่า "วันเสาร์ไงตา วันนี้เราต้องไปขายขนม" คุณตาโกรธคุณยายมาก บอกว่ายายทำไมจำไม่ได้.....แล้วคุณตาก็ก้มหน้าก้มตาดืมกาแฟที่คุณยายเตรียม ไว้ให้ แต่ทว่ารสชาดกาแฟมันเปลี่ยไปไม่เหมือนกาแฟที่ดื่มมากว่า 10 ปี คุณตากลับมาด้วยความน้อยใจคุณยาย ขึ้นไปบนห้องนอน คุณตากลับพบกล่องหนึ่ง ในกล่องเต็มไปด้วยแว่นตาของคุณยาย ที่คุณยายบอกว่าหาไม่เจอ แล้วคุณตาได้พบกับเงินเพียงไม่กี่ร้อยบาท แล้วเขียนว่า " เงินไว้ซื้อที่ใส่ตาให้คุณตา".... คุณตามองไปที่ประตูห้อง มีเสียงเรียกหนึ่งบอกคุณตาว่า "ตาเอ้ยไปกินข้าวได้แล้ว" คุณตายิ้มอย่างมีความสุข อย่างน้อยภาวะสมองเสื่อมของคุณยายก็ไม่ได้ทำให้ความรักที่คุณยายมีต่อคุณตาน้อยลงไปกว่าเดิมเลย.... เมื่อรักได้ก้าวเข้ามาในชีวิต ทุกคนก็ต้องหวังว่าเราจะต้องอยูกันแก่เฒ่า แต่มีหลายคนเคยบอกไว้ว่ารักที่ดีไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันก็ได้ รัก และ ปราถนาดีต่อกันก็เพียงพอแล้ว มันพอจริงหรือเปล่าอันนี้อาจจะไม่ใช่ทุกคนเพราะเมื่อเรารักแล้วเราก็หวังอยากจะได้รักนั้นตอบ แต่ถ้าไม่ได้หล่ะ ก็ไม่เป็นไร อย่างน้อย เราก็ได้รู้จักกับคำว่ารัก และ เสียสละให้ ซึ่ง ยิ่งใหญ่จริงๆนะคะ แรกๆก็ทุกข์เมื่อผ่านไปซักพัก สุขนั้นจะย้อนกลับมาค่ะ เรื่องราวสาระดีๆน่ารักๆมาฝากอีกตามเคยค่ะ มีความสุขและสนุกกับการอ่านเรื่องคุณตา คุณยายแล้วก็อย่าลืม มองคนข้างๆนะคะ เค้าอาจจะรอฟังคำว่ารักจากคุณอยู่ก็ได้ค่ะ รักเสมอนะคะ (เจนค่ะ) ภายใต้ ** อยากให้โลกนี้มีแต่ความรักดีๆจังเลยเนาะ **   โดย: ภายใต้ 12 ตุลาคม 2553 13:04:50 น.