1 เดือน กับหลายๆเรื่อง
สวัสดีค่ะ ไม่ได้เขียนบล็อกนานเลย
สาเหตุเพราะลืมต่ออายุสมาชิกค่ะ ตอนนี้ต่อแล้ว ก็ขอประเดิมเลยแล้วกัน
หลังจากนี้กะว่าจะเขียนไดอารี่อาทิตย์ละครั้ง ถึง สองครั้งค่ะ
เนื่องจากว่าที่ห้องมีโน๊ตบุ๊คของตัวเองแค่คนเดียว เลยแบ่งกันใช้กับเพื่อนรูมเมทอีก 3 คน

ตอนนี้ก็ครบ 1 เดือนที่มาอยู่ที่หอพักของมหาวิทยาลัยแม่โจ้แล้วค่ะ สังคมใหม่
เพื่อนใหม่ อะไรใหม่ๆ ทำให้เกิดความรู้สึกหลายๆอย่างค่ะ ตอนแรกคิดแค่ว่าไปไกลๆบ้านก็ดี จะได้มีอิสระหน่อย แต่พอมาอยู่ อิสระมันก็ไม่ได้มีเท่าอยู่ใกล้บ้านด้วยซ้ำ คิดถึงบ้าน คิดถึงเพื่อนที่โรงเรียนเก่า คิดถึงความเป็นส่วนตัว เป็นคนที่มีดลกส่วนตัว
เพราะฉะนั้นเลยต้องการเวลาอยู่คนเดียวบ้าง แต่ห้องที่พักในมหาวิทยาลัยก็ดีค่ะ รูมเมทก็น่ารัก คุยกันได้ทุกเรื่อง ก็ถือว่าโชคดีเรื่องหนึ่งแล้วที่ได้รูมเมทดี เวลาอยู่ในห้องเลยรู้สึกผ่อนคลายบ้าง
แต่เพราะมาเจออะไรใหม่ๆ ทำให้ปรับตัวลำบากในหลายๆเรื่อง เรื่องแรกก็หนีไม่พ้นเรื่องเพื่อนกลุ่ม
ตอนแรกที่ได้รู้จักกันก็คิดว่า คงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ แต่พออยู่ได้ด้วยเพียงเดือนเดียวกลับรู้สึกอึดอัด จำได้ว่ามีอยู่ครั้งหนึ่ง ที่โทรไปร้องไห้กับพี่ชาย(ไม่กล้าโทรไปหาพ่อกับแม่
กลัวเขาคิดมาก) เพราะเพิ่งเคยโดนเพื่อนพูดเสียดสี แบบไม่ฟังเหตุผล วันนั้นเลิกเรียนสุขภาพเร็ว เลิกก่อน1ชั่วโมง เลยชวนเพื่อนไปเอาเอกสารที่ฝากถ่ายไว้
เรา : "เหลือเวลาอีกชั่วโมง ไปเอาหนังสือที่ฝากถ่ายไว้เลยมั้ย เขาโทรมาบอกว่าเสร็จแล้ว"
เพื่อน : จะไม่รอเกมส์กับมอสก่อนหรอ เพื่อนอุตส่าห์มาส่งเราอ่ะ(ตอนนั้นไม่รู้ว่าเพื่อนเขาไปเรียนตึกเดียวกันหรือเปล่า )
เรา: อ๋อๆ(แล้วก็เลยจะเดินไปนั่งรอที่ม้านั่งระเบียง)
เพื่อน: จะไปกันแล้วหรอ จะไปเลยก็ได้นะ เดี๋ยวเรารอเพื่อนก่อน ตอนเรากินข้าวอ่ะเกมส์กับมอสยังรอเราเลย"
เรา : เปล่าๆ เราแค่จะไปนั่งเฉยๆ ไม่ได้บอกว่าจะไปนะ

ถึงจะไม่ได้พูดให้เพื่อนรู้ แต่ก็รู้สึกไม่ดี คือเราอาจจะผิดก็ได้มั้งที่พูดอย่างนั้น แต่ก็ไม่คิดว่าเพื่อนจะแบบนั้นกลับมา
แล้วก็เหมือนกันพูดถึงเราให้เพื่อนคนอื่นๆฟัง มันก็เลยรู้สึกไม่ค่อยดี เคยเจอแต่พวกตรงๆ คิดอะไรพูดอย่างนั้นยังยอมรับได้
เพราะคนประเภทนี้เขาจะยอมฟังความคิดเห็นคนอื่นบ้าง ตอนโดนก็เครียดๆ รู้สึกแย่ โทรไปร้องไห้กับพี่ชาย
พี่ก็ปลอบว่า"ดีแล้วจะได้มีภภูมิคุ้มกันบ้าง เพราะยังมีคนประเภทนี้อีกมาก ถ้าอึดอัดก็เลี่ยงที่จะอยู่ใกล้เขา
ตอนนี้กลายเป็นว่าสนิทกับเพื่อนรูมเมทมากกว่าเพื่อนกลุ่มซะอีก

แล้วเรื่องรุ่นพี่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ทำให้อึดอัดใจมาก ไม่ใช่ไม่เคารพนะคะ แต่มีความรู้สึกที่เจอรุ่นพี่สาขาแล้วอึดอัดยังไงบอกไม่ถูก บางครั้งมีประชุมสาขาก็ได้แต่ภาวนาให้ฝนตกหนักๆ แต่ฝนที่นี้ยังกับสั่งได้ หยุดก่อนเวลานัดทุกครั้งเลย
แต่เพื่อนที่รูมก็บอกว่ารู้สึกแปลกๆกับรุ่นพี่เหมือนกัน บางครั้งก็ได้แต่ท่องไว้ว่า พยายามเข้าๆ เหมือนที่พ่อกับแม่
เคยบอกก่อนจะมาเรียน แต่เพราะอึดอัดจนบางที่ก็อยากจะกลับบ้าน แต่เพราะบ้านอยู่ไกล กลับเสาร์อาทิตย์
ก็ไม่คุ้มกับค่าเดินทาง ความคิดที่จะซิ่วก็เลยไม่เคยหายไปจากหัวสักที ไม่ใช่อยากเสียเวลา ไม่ใช่ไม่เสียดายเงินที่ต้อง
ใช้จ้ายนะคะ แต่อยู่กับบรรยากาศที่อึดอัดทุกวัน มันก็เหนื่อยใจ ทุกวันนี้ก็ต้องโทรไปรายงานให้พ่อกับแม่
รู้ว่าจะไปเรียนแล้วนะ เลิกเรียนแล้วนะ เพราะแค่พ่อกับแม่บอกว่าโชคดีนะ ตั้งใจเรียน ก็รู้สึกดีแล้ว

ก็เป็นแค่เรื่องที่อยากจะระบายเท่านั้นแหละค่ะ ไม่ได้มีสาระอะไรหรอก
แค่คิดว่ามีที่ให้ระบายบ้าง ก็รู้สึกดีขึ้น มีที่ว่างในใจให้มันได้รองรับหินก้อนต่อไปในวันจันทร์
ตอนนี้ก็นับวันรอเข้าพรรษา จะได้กลับบ้านสักที


ใครที่หลงมาBlogนี้ก็ขอให้คืนนี้ ฝันถึงของกินนะคะ
ตื่นมาจะได้มีแรง



Create Date : 25 มิถุนายน 2554
Last Update : 25 มิถุนายน 2554 21:21:09 น.
Counter : 312 Pageviews.

3 comments
  
แวะมาเยี่ยมจ้า
โดย: อาณาจักรสีเขียว วันที่: 25 มิถุนายน 2554 เวลา:23:18:18 น.
  
แวะมาเยี่ยมดว้ยความคิดถึงจ้า
โดย: บลูดานูป วันที่: 22 กรกฎาคม 2554 เวลา:23:53:11 น.
  
โหยยยยยย หายไปไหนมานานเลย

คิดถึงจ้า
โดย: มิตจัง IP: 180.183.63.55 วันที่: 24 กรกฎาคม 2554 เวลา:15:08:06 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Valentine's Month



Achso
Location :
อุบลราชธานี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ในชีวิตนี้ไม่เคยงงอะไรมากมายเท่ากับ งงตัวเองค่ะ
งงในความคิดบ้าๆบอๆ ที่บางครั้งก็ต้องถามตัวเองว่าอยากจะรู้ไปทำไม รอยหยักในหัวสมองของเธอมันไม่เพิ่มขึ้นหรอกนะ - -"
มิถุนายน 2554

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
26
27
28
29
30
 
 
All Blog