--[วันเหงา ๆ กับการตะลอนไปเรื่อย]--
ศุกร์ที่ 25 สิงหาคม 2549

สวนลุมไนท์บลาซ่า..........

คนเรา พอเวลามันไม่มีกำลังใจ หรือว่าหมดแรงที่จะสร้างสรรค์อะไรใหม่ ๆ
หรือไม่ก็รู้สึกเบื่อกับชีวิตที่เป็นอยู่....

บางครั้งมันก็ต้องการแรงกระตุ้น หรือ กำลังใจ จากอะไรซักอย่างนึง!!

บ้านผมอยู่รังสิต!! แต่ผมถ่อไปหาจุดมุ่งหมาย หรือ แรงใจถึง สวนลุมไนท์บลาซ่า!!!

มันเป็นสถานที่ ๆ ผมเคยไปกับเพื่อน ๆ ในห้องบาสเกตบอลเมื่อต้นปี!!
จึงเป็นสถานที่เที่ยวแห่งเดียวที่ผมรู้จัก..........
และอีกอย่าง มีคนบางคน บอกว่าจะไปที่นั่น!!!!

ผมไปด้วยความมั่นใจเพียง 5 เปอร์เซนต์ ที่จะได้กลับมาพร้อมกำลังใจที่เต็มเปี่ยม!!
เพราะกลับกลายเป็นว่า ผมกลายเป็นกะเหรี่ยงคนเดียวในสวนลุมไนท์ฯ

ไปกินข้าว และ ก็เดินไปเดินมา ดูของ ดูคน ดูอะไรของผมไปเรื่อย
ในมือถือโทรศัพท์มือถือ ที่แบตเตอรี่ใกล้จะหมดเต็มทนแล้ว
จะใช้ได้อีกนานซักเท่าไหร่!!!

ผมไม่หวังที่จะให้โทรศัพท์มันดัง เพราะยังไงมันก็คงไม่ดังแล้ว........

ถ่ายรูปในสิ่งที่ไม่เคยเห็น สิ่งที่ตื่นตาตื่นใจ!!!
ชิงช้าสวรรค์อันยักษ์ ที่ผมไม่ได้เห็นมานานมากแล้ว
นอกจากเมื่อก่อนนี้ ตอนที่ยังมี แดนเนรมิตรอยู่

ซึ่งมันก็นานมาก จนผมลืมไปแล้ว ว่ามันใหญ่ขนาดไหน!!

คราวนี้ได้เห็นอีกครั้งนึงแล้ว
ผมนั่งมองชิงช้าสวรรค์ยักษ์นี้อยู่เป็นชั่วโมง

อยากจะขึ้นไปนั่งเหลือเกิน ราคา 100 บาท มันก็ถือว่าคุ้ม สำหรับการทดลองอะไรที่ไม่เคย
เพียงแต่ว่า ผมมีแค่คนเดียว !!!!
ผมไม่มีคนอยู่เคียงข้าง.............

ผมนั่งมอง คู่รักหลาย ๆ คู่ ยืนถ่ายรูปกันอย่างสนุกสนาน
ในขณะที่ผมนั่งจับเจ่าอยู่หน้าชิงช้าสวรรค์นั้น คนเดียว!!!

ผมเห็นหนุ่มสาวหลาย ๆ คู่ มานั่งอยู่ข้าง ๆ ผมที่ริมฟุตบาท
ตรงหน้าชิงช้าสวรรค์ยักษ์อันนั้น แล้วก็นั่งเอาหัวซบกัน
ผมนั่งมองพวกเค้า น้ำตาจะไหล!!!
ทำไมผมต้องมาคนเดียว ผมมาทำไมกันแน่.....

ใช่แล้ว ผมต้องการกำลังใจ ผมต้องการใครซักคนที่จะขึ้นไปนั่งชิงช้าสวรรค์ด้วยกับผม
แต่ว่า ................ ไม่มีเลย ไม่มีแม้แต่คนเดียว

ผมนั่งรออะไรอยู่กันแน่!!!
ทำไมผมจึงนั่งอยู่ตรงนี้ นานขนาดนี้ ทำไมผมไม่กลับบ้าน

ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ..........
สิ่งที่ผมทำ มันอาจจะไร้สาระสำหรับบางคน
เพียงแต่ผมเต็มใจที่จะทำ ให้ตัวผมดีขึ้น ให้ความรู้สึกของผมดีขึ้น

แต่ผมคิดผิดอย่างมหันต์ !!!!

มันไม่ดีขึ้นเลยแม้แต่นิดเดียว ........... ผมกลับบ้าน
เดินทางกลับด้วยจิตใจที่หดหู่สุด ๆ ผมไม่เคยหดหู่อะไรขนาดนี้มาก่อน

เสื้อผมเลอะอะไรก็ไม่รู้!!!
เสื้อเหลืองของในหลวง เลอะอะไรก็ไม่รู้
กระเป๋าสะพายของผมสกปรกเพราะไม่เคยซัก....

ถ้าเป็นเมื่อก่อนนี้ ผมคงไม่ยอมไปไหนในสภาพสกปรกอย่างนี้แน่ ๆ
แต่ว่า ทำไมครั้งนี้ ผมถึงไม่สนใจเสื้อที่เลอะเทอะ และ กระเป๋าที่สกปรกนั้นเลย

ใครจะมองก็มองไป พวกเค้าไม่ใช่อะไรกับผม

ผมไม่สนใจ ผมสนใจอยู่อย่างเดียว ว่า ผมมาทำไมกันแน่!!
ผมยืนอยู่ในรถไฟใต้ดิน เหมือนคนไร้ชีวิตจิตใจ!!!

ผู้คนต่างมากันเป็นคู่ ๆ ในขณะที่ผมอยู่คนเดียว......

สวนลุมไนท์บลาซ่า....... 25 สิงหาคม 2549





































26 สิงหาคม 2549

ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิตต์....
งานหนังสือ อัมรินทร์พรินท์ติ้ง!!!

หลังจากจิตตกไปเมื่อวันศุกร์ ผมกลับบ้านไปนอน
เพื่อตื่นขึ้นมาดำเนินชีวิตอันลุ่ม ๆ ดอน ๆ ของตัวเองในวันรุ่งขึ้น!!!

วันนี้ผมมีนัดกับพี่ ๆ ในห้องถนนนักเขียน ในเรื่องกันจัดตั้งสำนักพิมพ์ของตนเองขึ้นมา
เพื่อรองรับงานเขียนของบรรดาคนรุ่นใหม่ ที่หาสำนักพิมพ์ไม่ได้!!!

รวมทั้งผมด้วย (ไม่ได้หามากกว่า T_T)

มีพี่คนหนึ่ง ที่สนิทกันในห้องถนน ยังนึกถึงผม และชวนผมเป็น 1 ในหุ้นส่วนนี้ด้วย!!
ผมไม่รู้ว่าพี่เค้าคิดยังไงเหมือนกัน เพราะเค้าก็คงรู้อยู่ว่า ผมจน!!! ไม่มีเงินไปร่วมแน่ ๆ
แต่พี่เค้าก็ยังชวน เพราะเค้าเห็นถึงโอกาสที่มันจะโตได้!!!

และผมก็เห็นเช่นนั้น

ผมไปนั่งกับบรรดาพี่ ๆ ที่น่ารักในห้องถนนนักเขียนหลาย ๆ ท่าน
ทุกท่านให้ความกรุณากับผมมาก ชวนผมคุย ชวนผมออกความคิดเห็น
เพราะว่าผมไม่ค่อยจะพูด นิยมที่จะนั่งฟังเค้าคุยกัน

จริง ๆ แล้ว ผมคงไม่รู้เรื่องธุรกิจพวกนี้ซะมากกว่า
เลยไม่รู้จะช่วยพวกพี่ ๆ เค้าได้ยังไง ที่ช่วยได้ ก็คงจะเป็นเรื่อง
อะไรก็ได้ ที่พี่อยากให้ช่วย ผมช่วยเต็มที่ แต่ถ้าให้ผมออกความคิดเห็น
ผมคงไม่รู้จะออกอย่างไร เพราะว่าผมไม่รู้เรื่องอะไรเลย!!

พี่เค้าก็ชวน ทั้ง ๆ ที่ก็รู้ว่าผมไม่รู้เรื่องส้นตรีนอะไรกับเค้าเลย!!!

ไม่รู้ว่าพี่เค้าเห็นอะไรในตัวผมนะ อันนี้ต้องถามพี่เค้า
ก็ขนาดผมเป็นเจ้าของตัวเอง ผมยังมองอะไรในตัวเองไม่เห็นเลย T_T

แต่ก็เอาเหอะ ผมยินดี และ ซาบซึ้งในการนึกถึงผมของพี่ ๆ ในครั้งนี้มาก
และจะทำทุกอย่างที่ทำได้ เพื่อให้มันดีครับ

หลังจากคุยกันเสร็จแล้ว ก็แยกย้ายกันไป
ส่วนผมกับพี่อีก 3 ท่านไปเดินงานหนังสือ แต่เสียดายที่
ตัวผมไม่ได้หนังสือมาเลย แม้แต่เล่มเดียว

แต่กลับไปได้นี่มาครับ แหวน และ กำไล

"เรารักในหลวง!!!"

ผมเห็นแต่ในรูปภาพมานานแล้ว และอยากได้มาก เพียงแต่ ผมไม่รู้จะไปหาซื้อที่ไหน
คราวนี้เดินไปเจอพอดี มันขายเป็นชุด ชุดละ 1199 บาท

แต่ผมไม่มีเงินมากขนาดนั้นหรอก ก็เลยขอให้เจ้าหน้าที่เค้าแบ่งขายผมได้ไหม
โชคดีที่เค้าแบ่งให้ ผมเลยซื้อมาชุดนึง 299 บาท!!!

เป็นเงิน พ่นทรายเงาวับ!!!

ผมรักในหลวงครับ รักมาก.......




หลังจากที่ออกมาจากงานหนังสือแล้ว เดินผ่านร้านหนึ่งที่อยู่ในศูนย์ประชุมฯ
เดินผ่านไปก็เห็นเมนูหน้าร้านวางอยู่!!!!

พี่ ๆ เค้าก็เดินเข้าไปดูกัน ใจผมคิด

"ไม่รู้ว่าชีวิตนี้ผมจะมีโอกาสได้เข้ามานั่งร้านหรู ๆ อย่างนี้หรือเปล่า"

ก็เลยได้แต่ยืนมองอยู่เฉย ๆ เพราะร้านหรูมาก หรูจนผมไม่กล้าเข้าไปนั่ง
แต่หลังจากพี่ ๆ เค้าดูเมนู และราคาแล้ว ก็ชวนผม บอกว่า อาหารไม่แพง
ผมเลยเดินไปดูราคา ......... เออ ไม่แพงจริง ๆ ด้วย ราคาพอกับร้าน
blackcanyon ที่ไปนั่งกินมาตอนแรกเลย ไม่ได้แพงกว่ามากนัก

ก็เลยตัดสินใจกิน.... ถือเป็นโอกาสหนึ่งในชีวิตที่จะได้มานั่งร้านหรู ๆ
ที่เคยเห็นแต่ในทีวี.....

คราวนี้ ผมได้มานั่งกินจริง ๆ แล้วครับ
ชื่อร้าน Retro Live Cafe ......... เพลงเพราะ อาหารใช้ได้ บรรยากาศดีมาก
และที่สำคัญ ราคาไม่แพงอย่างที่คิด!!!!

























หลังจากออกจากร้าน Retro Live Cafe แล้วก็ตระเวณส่งพี่ ๆ ที่มาด้วยกัน
ส่วนผมเป็นเป้าหมายสุดท้ายที่พี่เค้าจะไปส่ง

หลังจากนั่งคุยกันมาในรถ และ เฮียเค้าส่งแฟนเรียบร้อยแล้ว ก็ชวนผม

"เฮ้ย หมัน เราไปนั่งกินเหล้ากันดีกว่า"

ผมไม่มีอะไรต้องรีบ และก็ยังไม่อยากกลับบ้าน จึงตอบตกลง
เป้าหมายคือ ริมถนนประชาชื่น ร้าน BikerBar Pub & Resturant
ผมไม่รู้เรื่องหรอก
พี่เค้าพาไป ผมก็ตามเค้าไปนั่นแหล่ะ

2 หนุ่ม กับเบียร 2 ขวด โค้ก 2 ขวด อาหาร 2 อย่าง

เท่านั้น ก็เพียงพอแล้ว สำหรับวันนี้






standby="Loading Microsoft Windows Media Player components..." VIEWASTEXT>



















Create Date : 27 สิงหาคม 2549
Last Update : 27 สิงหาคม 2549 15:34:17 น.
Counter : 506 Pageviews.

17 comments
  
แวะมาทักทายค่ะ ถ้าเบื่อที่จะอยู่คนเดียว ลองหาเวลาชวนเพื่อนไปเที่ยวกันดูสิค่ะ เอ หรือว่าเพื่อนๆก็พากันมีแฟนไปหมดแล้ว อิอิ
โดย: หนุอุ๋ม (tenno_jung ) วันที่: 27 สิงหาคม 2549 เวลา:14:59:50 น.
  
วันนี้ดูเหงาๆนะคะ
ทุกทีคุณป้าเข้ามาจะต้องฮาแตก วันนี้ดูจ๋อยๆชอบกล

เหงามากมั้ย...
โดย: คุณป้ายังปิ๊ง วันที่: 27 สิงหาคม 2549 เวลา:16:35:27 น.
  
ฮือๆ ..อารมณ์เดียวกันเลยค่ะน้าหมัน

หนูกระต่ายยิ่งแย่กว่าน้าอีก เป็นคนไม่ชอบออกไปไหน

ถ้าเหงาก็นั่งเหงาอยู่ที่บ้าน

คือ...หนูก็พยายามหาอยู่ แต่มันยังไม่มีวี่แววเลยค่ะ

ยังไงก็อยู่บนคานเป็นเพื่อนกันก่อนนะคะน้าหมัน
โดย: กระต่ายลงพุง วันที่: 27 สิงหาคม 2549 เวลา:17:13:07 น.
  
เรื่องเหงานี่ ใครไม่เป็นก็ไม่เข้าใจหรอกเนอะ

ไปนั่งชิงข้าสวรรค์ยักษ์ที่สวนลุมฯมาแล้วเหมือนกัน แต่โชคดี ที่มีเพื่อนมาด้วย ไม่งั้นก็คงรู้สึกไม่ต่างกะน้าหมัน อิอิ
โดย: ถึงหนูจะไม่สวยแต่หนูก็จนนะคะ วันที่: 27 สิงหาคม 2549 เวลา:19:03:20 น.
  
เหงาเปงงานอดิเรกค่ะ

โดย: bevisme วันที่: 27 สิงหาคม 2549 เวลา:19:28:44 น.
  
แหม่......จะไปทำไมไม่ชวนนู๋ล่ะเคอะ.......






















หนู่จะได้ไปร่วมใช้เงินด้วย

แกร้กๆๆๆๆ
โดย: อมยิ้มสีฟ้า วันที่: 27 สิงหาคม 2549 เวลา:19:46:57 น.
  
น้องเอ๊ย...

อดทนดีกว่าน่า เดี๋ยวความรู้สึกบ้าๆ นี้มันก็ผ่านไปเองแหละ ชีวิตมันก็ขึ้นๆ ลงๆ อย่างนี้แหละ อยู่คนเดียวไม่เหงาเท่าสามคนนะ
โดย: Life's like that IP: 58.64.108.49 วันที่: 28 สิงหาคม 2549 เวลา:0:05:47 น.
  
ระยะนี้ข้าพเจ้าไม่มีเวลานั่งเหงาแล้วอ่ะ ว่าจะไปนั่งชิงช้า แต่วาเพราะไม่รู้จะไปนั่งกับใคร...เช่นกัน
โดย: เจ้าหญิงวีนัส (ohvenus ) วันที่: 28 สิงหาคม 2549 เวลา:1:29:07 น.
  
ความรู้สึกเดียวกันครับ เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยอยากจะออกไปไหนแล้ว คิดว่าชีวิตคนเราคงไม่รู้สึกแย่ ๆ อย่างนี้ไปตลอด (ปลอบใจตัวเองด้วย)
โดย: postmaker วันที่: 28 สิงหาคม 2549 เวลา:1:37:56 น.
  
น้าหมันคะ..

ในขณะที่น้าหมันบ่นเหงาต้องการกำลังใจอยู่ที่นั่นคนเดียว
แต่ในวันนั้น อีกคนเค้าเหนื่อยกับงาน เค้าก็ต้องการกำลังใจ
จากใครคนหนึ่งด้วยเหมือนกัน เค้ารอโทรจากใครคนนึง
อย่างนี้น้าหมันยังจะบ่นว่าเหงาอีกเหรอคะน้าหมัน ?
โดย: Ohiya IP: 58.8.190.36 วันที่: 28 สิงหาคม 2549 เวลา:15:06:28 น.
  
วันนี้มาดูบรรยากาศเงียบเหงาเชียวนะคะ เข้ามาเหงาเป็นเพื่อนน้าหมันนะคะ ช่วงนี้ก้อความรู้สึกเดียวกันค่ะ เดินไปไหนมาไหนอยู่คนเดียว กินข้าวก้อคนเดียว เดินห้างก้อเห็นเค้าเดินกันมาเป็นคู่ ๆ .....
โดย: •~•..AMES..•~• IP: 210.86.130.178 วันที่: 28 สิงหาคม 2549 เวลา:23:07:24 น.
  
มาราตรีสวัสดิ์น้าหมันค่ะ หนูเหงา อยากมีแฟนนนน

โดย: กระต่ายลงพุง วันที่: 29 สิงหาคม 2549 เวลา:0:32:24 น.
  
ว่าที่ลูกค้าหนังสือเล่มแรกแห่งสำนักพิมพ์หน้าใหม่มารอจ่อคิวจองตั๋วซื้อหนังสือของคุณสมันแล้วครับ

ประเดิมเอาฤกษ์เอาชัย จะได้กำไรหมื่นล้าน...
โดย: ดำรงเฮฮา (ดำรงเฮฮา ) วันที่: 29 สิงหาคม 2549 เวลา:0:48:40 น.
  
น้าหมันวันนี้เหงาหรอ....เดี๋ยวมันก้อผ่านไปนิ.....
ถ้าน้าหมันเขียนหนังสือก้อดีสิ จะอุดหนุนเป็นคนแรกเล๊ย...
โดย: แพนด้าเริงระบำ วันที่: 29 สิงหาคม 2549 เวลา:4:42:05 น.
  
หากเข้าสู่ธุรกิจการพิมพ์เมื่อไหร่ ไม่น่าจะเหงาแล้วนะครับ
โดย: นายเบียร์ วันที่: 29 สิงหาคม 2549 เวลา:4:45:20 น.
  
มาเหงาด้วยคน..

ว่าแต่ว่า..ตั้งใจจะเข้าBlog มาฮานะเนี่ย.. อ่านไป 2-3 เรื่อง ไหงเข้าตัวอย่างนี้อ่า..


ถ้าตอนนี้เหงา .. ก็นั่งจ้องตากับความเหงาละกันเนอะ
โดย: NakaKumi IP: 128.88.255.2 วันที่: 27 กันยายน 2549 เวลา:14:09:41 น.
  
อืมมม ... มายุ่งเรื่องชาวบ้านอีกแล้ว .. ยุ่งมันทุกเรื่อง .. ถ้าน้าหมันรำคาญ น้าหมันก็เขียนไว้ซักที่ที่พุทราจะเข้าไปอ่านแล้วกันนะ ว่า "มรึงเลิกยุ่งกับกรูซักที" แล้วพุทราจะอ่านเงียบๆ


เอ่อ พุทราว่า .. การพกความเหงาไปไหนด้วย น่าจะทำให้เสพบรรยากาศรอบตัวได้ละเอียดถี่ถ้วนมากขึ้นมั้ยอ่ะ

ถ้าไปกับแฟน อาจจะได้รูปน้อยกว่านี้ก็ได้นะ เพราะมัวแต่กิ๊กกันอยู่ หรือไม่ก็ได้รูปแฟนแทนรูปบรรยากาศ

พุทราก็มั่วไปเรื่อย เพราะรูปไม่มีให้ดูแล้ว แฮะ..แฮะ
โดย: แค่ก้อนหินที่อยากบินได้ วันที่: 18 ตุลาคม 2550 เวลา:20:21:23 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

สมันน้อย เบอร์ 14
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]






สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิด โดยนำ ภาพถ่าย,รูปภาพ, บทความ,งานเขียน รวมถึงข้อความต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นส่วนหนึ่งส่วนใด หรือทั้งหมดใน Blog แห่งนี้ ไปใช้เผยแพร่ .ไม่ว่าส่วนตัวหรือเชิงพาณิชย์ โดยไม่ได้ รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด

:: หลังไมค์หาผมได้ครับ ::


Custom Search



สิงหาคม 2549

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
28
29
30
31
 
 
All Blog
MY VIP Friend