--[เรื่องราวของ...."เมียน้อย"]--

: : Little เมีย : :




เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า

ย้อนกลับไปเมื่อซักประมาณ 6 ปีที่แล้วได้มั้ง (อืมมมม น่าจะประมาณนั้นแหล่ะนะ)

ตอนนั้น ผมได้เข้าเริ่มงานในบริษัท ๆ หนึ่งในย่านรังสิต เป็นบริษัท เล็ก ๆ
วันที่ผมเริ่มงานวันแรก ผมได้เจอกับผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งมาเริ่มงานวันเดียวกันกับผม
(นึกหน้า เชอร์รี่ เข็มอัปสรไว้นะครับ ประมาณนั้น)

ผู้หญิงคนนี้ ซึ่งผมมารู้ชื่อตอนหลังว่า "หิน"
(นามสมมุตินะ มันแน่อยู่แล้ว ผู้หญิงบ้าที่ไหนจะชื่อ หินฟระ!!! - -" )

ก็เริ่มทำงานไปได้ประมาณ เดือนหนึ่งแล้วแหล่ะครับ ตอนนั้น รู้จักกันแล้ว
แต่ก็ยังไม่ได้คุยกันเท่าไหร่ รู้แต่ว่า ผู้หญิงคนนี้ น่ารักดี เรียบร้อย
ตาโต .......ใหญ่ (คิดกันเอาเองมั่งนะครับว่าจะให้อะไรใหญ่ดี)
แล้วก็ชอบที่จะมาชวนเราคุยอยู่บ่อย ๆ ชอบเดินมาจับแขน ถามโน่น ถามนี่
เนื่องจากผมทำงาน เกี่ยวกับข้อมูลที่ติดต่อกับต่างประเทศ
ซึ่งมันมีบางส่วนเกี่ยวข้องกับงานที่เค้าทำอยู่


หลังจากนั้นก็เริ่มสนิทกัน เรียกว่าเป็นผู้ชายคนเดียวใน ออฟฟิต
(จริง ๆ แล้วที่ออฟฟิต มีผมเป็นผู้ชายอยู่คนเดียว ไม่นับเพื่อนที่เป็นกระเทยนะ)
ที่สามารถชวน "หิน" ไปดูหนังได้ก็แล้วกัน (แต่เค้าพาเพื่อนเค้าไปด้วยนะ)

แรก ๆ ผมก็พยายามจะไม่คิดอะไร แต่ก็อย่างว่าแหล่ะครับ ผู้หญิงสวย น่ารักขนาดนั้น
ทำตัวสนิทสนมกับเราเป็นพิเศษ ประกอบกับตอนนั้น ผมก็ยัง

"โสด" (กรุณาทำใจเชื่อกันหน่อยนะครับเรื่องโสดเนี่ย - - ")


น่าจะประมาณ 2-3 เดือนผ่านไปแล้วเนี่ยแหล่ะ
ที่ผมเริ่มจะอดกลั้นความรู้สึกที่มี กับ "หิน" ไว้ไม่ได้ แต่ก็ไม่กล้าที่จะเอ่ยปาก จีบตรง ๆ
ก็เลยอาศัย พี่ ๆ ผู้หญิงทั้งหลายของผม ที่ทำงานอยู่ที่นั่น ให้เค้าช่วยทำทางให้หน่อย
ประมาณว่า ให้พี่ ๆ ช่วยคุย กรุยทางไว้ก่อน ผมจะได้เสียบ เอ้ย จีบ เลย
ไม่ต้องเสียเวลามาก (ขี้เกียจว่างั้นเหอะ)


ผมกับ หิน เริ่มสนิทกันมากขึ้นเรื่อย ๆ และผมก็เริ่มแน่ใจแล้วว่า หิน ต้องชอบผมแน่ ๆ
เพราะตอนเลิกงาน ชอบให้ผมเดินไปส่งที่หอทุกวันขนาดเค้าเลิกงานก่อนเรา
ยังยืนรอผมเลยอ่ะ แล้วก็ชอบโทรมาชวนไปซื้อของเป็นเพื่อนบ่อย ๆ หลัง ๆ บ่อยมาก
เกือบทุกอาทิตย์ที่ว่างเลยก็ว่าได้ จนพี่ ๆ ผู้หญิงที่ออฟฟิตผมล้อว่า
ผม กับ หิน เป็นแฟนกัน (ดีใจนะครับนั่นน่ะ)


จนวันหนึ่ง ผมตัดสินใจแล้ว ว่าต้องบอก หินให้รับรู้ถึงความรู้สึกที่ผมมีกับ หิน ให้จงได้!!!


17.00 น. เลิกงานแล้ว นั่นไง หิน ยืนรอผมอยู่หน้าบริษัท ฯ (เค้ารูดบัตรออกก่อนผมอ่ะ)

"วันนี้ไปกินข้าวกันนะ" หินเป็นฝ่ายชวนผม
"ไปสิ" ผมตอบ

กินข้าวเสร็จแล้ว ผมก็เดินไปส่ง หินที่หอ ตัดสินใจก่อน หินจะเดินขึ้นห้อง เอ่ยปากถามว่า

"หิน หินมีแฟนหรือยัง"

หลังจากผมถามหิน หินชะงัก และ คิดอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะตอบว่า

"ยังไม่มี"
"ยังไม่มีเหรอ งั้น ผมจีบนะ"

"จะดีเหรอ"
"หินจะให้จีบไหมล่ะ ถ้าไม่ เราจะได้ไม่จีบ"

"อืมมมม ตกลง"

แหม อารมณ์ตอนนั้นนะ แทบจะวิ่งบอกคนทั้งหอว่า "กรูจะมีแฟนแล้วโว้ย!!!!!!!"

ครับ หลังจากนั้นผมกับหิน ก็ตกลงเป็นแฟนกัน แต่ยังไม่มีอะไรกันนะ ใจเย็นๆ ก่อน

พี่ ๆ ที่ ออฟฟิตทุกคน รู้หมดว่า ผมกับหินเป็นแฟนกันแล้ว ซึ่งทุกคนก็สนับสนุน
เพราะเห็นว่าเหมาะสมกันดี (แหว่ะ เข้าข้างตัวเองสุดๆ) ซึ่งผมก็หลงดีใจ
หารู้ไม่ว่า นรกกำลังมาเยือนเอ็งแล้ว ไอ้หมันเอ๋ย

หลังจากที่ตกลงเป็นแฟนกัน ประมาณ 1 เดือน


เหตุการณ์ที่ผมไม่เคยคิดว่ามันจะเกิดก็เกิดขึ้น!!!!!!!!!



วันนั้น หลังจากที่เลิกงานแล้ว ผมกับหิน มีนัดกันไปดูหนังเรื่อง "นางนาค"
จำแม่นเลยครับ ว่าไปดูหนังเรื่องนี้ หลังจากดูหนังแล้ว ผมก็ไปส่งหินที่ห้อง
คือ หลังจากเป็นแฟนกันแล้ว ผมก็มีสิทธิ์เข้าไปในห้องของหินแล้วน่ะครับ


เอาล่ะ กลับมาเหตุการณ์ในห้องของหินต่อ


ภาพเหตุการณ์ภายในห้อง ผมนั่งดูทีวีอยู่ ในขณะที่หิน เข้าไปอาบน้ำ

"กรี๊งงงงงงงงงงงงงงงง" เสียงโทรศัพท์ในห้องดังขึ้น

แต่ผมไม่ได้รับ เพราะว่าหินบอกว่า ถ้ามีโทรศัพท์มาไม่ต้องรับ เดี๋ยวเค้าจะรับเอง
ผมก็ไม่รับ ปล่อยให้มันดังอยู่อย่างนั้นแหล่ะ โทรมาประมาณ 3 รอบ ได้มั้ง
ก็เงียบไป ซึ่ง หลังจากโทรศัพท์ดังครั้งสุดท้าย หินก็ออกมาจากห้องน้ำ


"เมื่อกี้มีคนโทรมาอ่ะหิน"
"แล้วได้รับหรือเปล่า" ท่าทางเธอตกใจไม่ใช่น้อยเลย

"ไม่ได้รับหรอก"
"อืมม ดีแล้ว เพราะว่าเดี๋ยวพ่อโทรมา เค้าจะตกใจ"

"เหรอ อืม...." ไม่ได้คิดอะไรจริง ๆ เชื่อเค้าหมด
"แล้วจะอาบน้ำหรือเปล่า" หินถามผม

"ไม่ล่ะ เดี๋ยวกลับไปอาบที่บ้านดีกว่า จะได้ไม่เปลือง" ผมตอบไป
"โอเค เดี๋ยวหินใส่เสื้อผ้าก่อนนะ แล้วค่อยลงไปหาอะไรกินกัน"

(อย่าคิดมากครับ หินไม่ได้เปลือย เพียงแต่นุ่งกระโจมอกอยู่)

"เอาสิ หิวอยู่เหมือนกัน"

ระหว่างที่หินกำลังใส่เสื้อผ้าอยู่นั่นเอง ก็มีเสียงเคาะประตู

"ก๊อก ๆ ๆ ๆ"

ผมก็ตะโกนบอกหิน ว่า

"หิน ใครมาน่ะ มีคนมาเคาะประตูห้อง"

หินเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว วิ่งมาดูทันทีโดยการมองลอดช่องที่ติดไว้ที่ประตูน่ะ
เค้าเรียกอะไรไม่รู้ อ้อๆ "ตาแมว" หลังจากที่ หิน ดูแล้วว่าใครมา
เธอตกใจอย่างมาก หันมามองหน้าผม

"พี่เค้ามา" หินบอกผมอย่างนี้
"พี่ไหน พี่ชายเหรอ" ตอบไปอย่างนั้น ในใจก็นึก ไหนบอกว่าเป็นลูกคนเดียวไง

"ไม่ใช่"
"อ้าว แล้วใครล่ะ"

ในขณะที่หินกำลังจะตอบผม ก็ได้ยินเสียงกุญแจไขประตูห้อง จากด้านนอก
แต่เปิดไม่ได้หรอกครับ เพราะว่า มีสลักล็อคจากด้านในอีกชั้นหนึ่ง
เมื่อรู้ว่าเปิดไม่ได้ ก็มีเสียงตะโกนจากด้านนอกเข้ามา

"หิน เปิดหน่อย!!!!!!!"

ตอนนั้น ผมเริ่มรู้สึกไม่ดีแล้วตะหงิด ๆ อยู่เหมือนกับว่า เดี๋ยวต้องมีเรื่องแน่ ๆ

หินไม่ยอมเปิดประตู แต่มีท่าทางลุกลี้ลุกลน ไม่รู้จะทำยังไงอย่างเห็นได้ชัด
เหมือนกับว่า อยากจะให้ผมไปซ่อนที่ไหนซักทีนึง แต่ก็อย่างว่าแหล่ะครับ
ห้องแค่นั้น จะให้ผมไปซ่อนที่ไหน ตู้เสื้อผ้าก็นิดเดียว คงต้องหั่นผมเป็นชิ้น ๆ แหล่ะ ถึงจะใส่เข้าไปได้

"หิน เปิดเถอะ ไม่มีอะไรหรอกมีเรื่องอะไรก็ให้เข้ามาคุยกันข้างในนี่" ผมบอกหินไปอย่างนั้น

หลังจากที่ผมบอกหินไป เหมือนหินจะตัดสินใจได้ เธอจึงเปิดประตูรับ ผู้ชายคนนั้นเข้ามา

เป็นผู้ชายตัวเตี้ย ๆ ดูมีอายุ น่าจะประมาณ 40 แล้วแหล่ะ แต่ท่าทางจะมีเงินนะ
ดูจากเครื่องประดับ และ เฟอร์นิเจอร์ต่าง ๆ

เมื่อผู้ชายคนนี้ก้าวเข้ามาในห้อง เมื่อเค้าเห็นผม คำแรกที่เค้าพูดออกมาคือ

"มรึงเป็นใคร"

อ้าว ไหงพูดสุนัข ๆ เยี่ยงนี้เล่าครับ คือตอนนั้นผมเริ่มจะเห็นแล้วว่า อะไรเป็นอะไร
เพราะว่า หลังจากที่ ผู้ชายคนนั้นพูดออกมา หินที่ยืนอยู่ตรงนั้น ก็เริ่มร้องไห้

"ผมก็เป็นแฟนหินสิครับ ทำไมเหรอครับพี่"
"แฟนมรึง"

"ครับ แฟนผม"
"นี่มันเมียกรู"


แสรดดดดดดดดดดดด T_T กรูว่าแล้ววว

นั่นไง ที่ผมคิดไว้ไม่ได้ผิดไปเลย จริงๆ ด้วย เอาไงดีละกรูทีนี้ เป็นชู้กับเมียชาวบ้านเค้านะเนี่ย

"อ้าว หินเป็นเมียพี่เหรอครับ"
"เออ เมียกรู แล้วนี่มรึงเข้ามาทำไมในห้องกรู"

"เอ่อ ผมก็มาส่งหินสิครับ เพิ่งไปดูหนังกันมา"
"มรึงฉวยโอกาสตอนที่กรูไม่อยู่ เป็นชู้กับเมียกรูเหรอ"

พูดเสร็จ ก็ปรี่เข้ามาหาผมเลย แต่ขอโทษครับ ตัวเท่าลูกสุนัข
ผมเห็นเค้าปรี่เข้ามาอย่างนั้น ผมก็ลุกขึ้นยืน พอเค้าเห็นว่าผมยืน...เค้าก็หยุด!!!!!

"พี่ อย่ามีเรื่องกันเลยนะคะ หินขอโทษค่ะพี่ พี่อย่าเอาเรื่องเค้าเลยนะ"

หินยกมือไหว้พร้อมขอร้องพี่คนนั้น

"แล้วตกลงมันยังไงกันแน่เนี่ยหิน ไหนบอกผมว่ายังไม่มีแฟน"

ผมเริ่มโมโห และสับสนว่ามันยังไงกัน อยู่ดี ๆ ก็จะมีเรื่อง ก็เลยถามหินไปอย่างนั้น
ทั้ง ๆ ที่ก็เห็นอยู่ตำตาแล้ว ว่าเรื่องมันเป็นอย่างไร

"ก็........................" เธอได้แค่พูดคำนี้


"ไปเลย มรึง ออกไปจากห้องกรู แล้วอย่ามายุ่งกับเมียกรูอีก"

ไอ้ผู้ชายคนนั้นตะโกนไล่ผมออกจากห้อง

"กลับไปก่อนเถอะนะ เดี๋ยวเรื่องที่นี่ หินเคลียกับพี่เค้าเอง ยังไงก็กลับไปก่อนนะ อย่ามีเรื่องกันตอนนี้เลย"

หินพูดกับผมทั้งน้ำตา ผมซึ่งตอนนั้นรู้แล้วว่าเรื่องมันเป็นอย่างไร
จึงไม่เห็นประโยชน์ในการที่จะอยู่ตรงนั้นต่อไป

"โอเค งั้นเรากลับก่อนนะ"

ผมเดินออกจากห้องมาด้วยจิตใจที่สับสน ปั่นป่วน เหมือนจะฝันไป

"อะไรวะเนี่ย"

กลับมาถึงบ้านเมื่อไหร่ไม่รู้เหมือนกัน นอนก็ไม่หลับ

"กรี๊งงงงงงงงง " เสียงโทรศัพท์ที่บ้านผมดังขึ้นตอนประมาณตี 2 ได้มั้ง
"ฮัลโหล" ผมรับสาย

"นั่นหมันเหรอ" เสียงหินพูดกลับมา
"ใช่แล้ว เป็นไงมั่ง" ผมพูดด้วยความเป็นห่วงจริง ๆ กลัวว่าพี่คนนั้นจะทำร้ายร่างกายหิน

"ไม่เป็นไรหรอก พี่เค้าหลับไปแล้ว นี่หินออกมาโทรที่ข้างล่างหอ"
"อืมมม เอาล่ะ เล่ามาให้ผมฟังหน่อยว่าเรื่องมันเป็นยังไง"

"ก็คือว่า จินเป็นเมียพี่เค้าจริง ๆ "
"อ้าว เป็นเมียเค้า แล้วทำไมถึงมาคบกับผมล่ะ" ผมตอบกลับไปอย่างนี้

"ก็หินชอบหมันนี่"
"แล้วยังไงล่ะ มันก็เป็นไปไม่ได้แล้วไม่ใช่เหรอ เพราะว่านั่นเป็นสามีของหิน (จริง ๆ ใช้คำว่าผัวครับ แล้วกรูจะบอกทำไมฟระเนี่ย - - ")"

"ไม่หรอก คือ พี่เค้ามีเมียอยู่แล้ว มีลูกแล้วด้วย 2 คน"
"อ้าว ...................... นี่ก็แสดงว่า หินเป็น เมียน้อยเค้าล่ะสิ"

"ก็ใช่"

ถึงตรงนี้ผมเริ่มมองเห็นโอกาสแล้ว เค้าเป็นเมียน้อย
ไอ้ผู้ชายคนนั้นมีเมียอยู่แล้วด้วย อย่างนี้ก็ยุเลย ยุให้เลิกกัน (วิญญาณตัวโกงเข้าสิง)


"แล้วจะให้หมันทำยังไงล่ะ"
"ก็ไม่ต้องทำยังไงหรอก เพราะว่า หินก็กำลังจะเลิกกับพี่เค้าแล้วด้วย"

"จริงเหรอ" (นั่นไงโอกาสที่ว่ามาถึงแล้ว)
"จริง แต่ตอนนี้ หินอยากให้หมัน อยู่เฉย ๆ ก่อนนะ ขอเวลาหินซักระยะนึงก่อน ให้หินตกลงกับพี่เค้าให้เรียบร้อย แล้วหินจะบอกนะ"

"เอางั้นเหรอ ก็ได้ แต่พูดจากใจจริง ๆ เลยนะ ว่า ชีวิตอย่างนี้มันไม่ดีหรอก เป็นเมียน้อยเค้า คิดดูสิ ว่าเมียเค้ารู้ ลูกเค้ารู้ เราจะเลวขนาดไหน มันจะกลายเป็นว่า เราเป็นสาเหตุให้ครอบครัวเค้าแตกแยกนะ หมันว่า ถ้าหินออกมาจากฐานะนั้นได้ มันก็จะเป็นบุญกับคนอีกหลาย ๆ คน นะ รวมทั้งหมันด้วย"

ผมก็สรรหาถ้อยคำมาอธิบายให้เค้าฟังแหล่ะครับ ตอนนั้นบอกตรง ๆ ว่า
มีหวังมาก ๆ เพราะผมยังไม่รู้ว่า หัวอกคนเป็นเมียน้อยเนี่ย มันน่าสงสารขนาดไหน

ผมพูดเสร็จ หินก็ร้องไห้

"หินก็ไม่อยากให้มันเป็นอย่างนี้ แต่ว่า ตอนนั้นหินไม่มีใคร มีแต่พี่เค้าคนเดียว"
"แล้วหินรู้ไหมว่าเค้ามีลูกมีเมียอยู่แล้ว"

"รู้"
"ห๊ะ รู้เหรอ รู้แล้วทำไมยังยอมเค้าอีกล่ะ"

"ก็ตอนนั้น หินไม่มีใครนี่ แล้วพี่เค้าก็ดีกับหินมากเลย"
"โอเค ๆ แล้วตอนนี้ล่ะ"

"ตอนนี้หินไม่อยากเป็นอย่างนั้นเล้ว พี่เค้าเปลี่ยนไป ไม่ค่อยมาหาหิน นี่ก็เพิ่งมาครั้งแรกหลังจากหินเริ่มทำงานที่นี่"
"อ้อ มิน่าล่ะ เราถึงได้ไม่เอ่ะใจอะไรเลย"

"หมันอย่าเกลียดหินนะ หินรับรองว่า หินจะเลิกกับพี่เค้า หมันรอหินหน่อยนะ"
"อืมมม ก็แล้วแต่หินเหอะ ยังไงหมันก็ยังอยู่นี่แหล่ะ ทำงานที่เดียวกัน เห็นหน้ากันทุกวัน ยังไงหมันก็ใกล้กว่า"

ผมน่าจะพูดประมาณนี้นะ ตอนนั้นน่ะ จำได้ลาง ๆ

หลังจากนั้น หินก็เล่าเรื่องของเธอที่ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลย ให้ผมฟังว่า
ทำไมเธอถึงได้มาอยู่ในฐานะเช่นนี้ เธอเป็นอาจารย์ฝึกสอนอยู่ที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง
ซึ่งตอนนั้น บ้านเธอกำลังมีปัญหาในเรื่องการเงินอยู่ ซึ่ง ผู้ชายคนนี้
เป็นหัวหน้าของหินอีกที เหมือนกับอาจารย์พี่เลี้ยงนั่นแหล่ะ อ้อ ลืมบอกไปว่า


ผู้ชายคนนี้เป็นอาจารย์ครับ


ซึ่ง การที่ต้องคอยสอนงาน แล้วก็ บอกแนวทางในการสอน
มันก็ทำให้ หินกับพี่คนนี้ เริ่มสนิทกัน จนในที่สุด หินก็
เล่าปัญหาทางบ้านให้พี่คนนี้ฟัง โดยที่ไม่ได้คิดว่าเค้าจะช่วย เพียงแค่อยากระบายแค่นั้น
แต่แล้ว พี่คนนี้ ซึ่งมีฐานะดีทีเดียว ได้ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือครอบครัวของหิน
ทำให้หินเกิดความประทับใจ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเค้ามีลูกมีเมียอยู่แล้วก็เหอะ

หลังจากนั้นความสนิทกันมาก และ ด้วยบุญคุณ และความรู้สึกดี ๆ
ที่หินมีให้ มันก็ทำให้ลืมความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่ควรทำ


หินกับพี่คนนี้มีอะไรกัน หลังจากนั้น หินก็พาพี่คนนี้ไปเยี่ยมที่บ้านของตัวเอง
ซึ่ง พ่อกับแม่ของหิน ก็เห็นดีเห็นงามด้วย เนื่องจากไม่รู้ว่า ผู้ชายคนนี้ มีลูกมีเมียอยู่แล้ว

หินอยู่ในฐานะเมียน้อยของผู้ชายคนนี้มาตลอด จนฝึกงานจบ
และก็จบการศึกษา หินต้องหางานทำ ต้องหาที่อยุ่ใหม่

ซึ่งก็ได้พี่คนนี้ช่วยเหลือในทุก ๆ เรื่อง (เป็นคนดีจริง ๆ ) ทั้งหาที่อยู่
ทั้งหางานให้ ทั้งจ่ายค่าห้องให้ทุก ๆ เดือน มิน่าล่ะ เงินเดือนเท่าผม
แต่ทำไม ใช้จ่ายได้เยอะขนาดนั้น

แต่ว่า หลังจากที่หินได้งาน พี่คนนี้ก็เปลี่ยนไป ไม่ยอมมาหา โทรไปก็ไม่รับ
แล้วก็ไม่ติดต่อมาอีกเลย จนหินคิดว่า พี่เค้าคงไม่มาอีกแล้ว
จึงได้ ยอมเป็นแฟนกับผม แต่ว่า เรื่องมันไม่ได้เป็นอย่างที่หินคิด เมื่อ พี่คนนี้กลับมาอีกครั้ง

ความซวยจึงมาตกที่ผม เนื่องจากว่า รักไปแล้ว ไม่ได้กั๊กไว้เผื่อเสียใจเลย
ก็ในเมื่อรักไปแล้ว ผมก็ไม่ยอมถอยเป็นอันขาด ในใจตอนนั้น
ผมต้องดึงเธอออกมาจากชีวิตอย่างนั้นให้ได้ !!!!!!!


ครับ หลังจากนั้น ผมกับหินก็ไปทำงานกันตามปกติ โดยที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่ไม่ค่อยได้คุยกัน ซึ่งตอนนั้นผมก็เข้าใจว่า เธอคงกำลังหาวิธีที่จะบอกแยกทางกับพี่คนนั้น

แต่ว่า เวลาก็ผ่านไปเรื่อย ๆ เรื่อย ๆ โดยที่ไม่มีอะไรคืบหน้า
หินก็คุยกับผมน้อยลงเรื่อย ๆ สนิทกับผม น้อยลงเรื่อย ๆ จนในที่สุด
ไม่ได้คุยกันเลย ดูเหมือนกับว่า หินไม่ค่อยอยากคุยกับผมเท่าไหร่นัก

ผมรอต่อไปไม่ไหวแล้ว มันนานเกินไปแล้ว พูดตรง ๆ ว่า ผมก็ไม่ใช่คนดีอะไรนัก
ความอยากเป็นเจ้าของมันก็มีอยู่

ผมก็เริ่มโทรหา หิน จากที่ไม่ได้โทรเลยมาระยะหนึ่ง

"ฮัลโหล หินเหรอ"
"อืม หมันเหรอ แค่นี้ก่อนนะ พี่เค้าอยู่"

หินก็วางหูไป

"อ้าว แล้วไงวะเนี่ย ไหนบอกว่าจะเลิกไง นี่มันก็นานแล้วนะ" ในใจผมคิดอย่างนี้

ผมก็โทรไปอีกหลายครั้ง แต่กลายเป็นว่า "ไม่รับโทรศัพท์"

จนในที่สุด ผมทนไม่ไหว วันสุดท้ายผมจึงเดินไปนัดเจอกับหิน เพื่อเคลียปัญหาทุกอย่างที่โต๊ะ

"หิน วันนี้ขอคุยอะไรด้วยหน่อยนะ"
"อืมมมม หินไม่ว่างนะเย็นนี้น่ะ เพราะว่าพี่เค้าจะมารับ"

ได้ยินอย่างนั้น ผมแทบร้องไห้ ไหนบอกว่าจะเลิกไง

"แล้วว่างตอนไหน"
"เอาเป็นซัก 2 ทุ่มได้ไหม ตอนนั้น พี่เค้าคงกลับไปแล้ว"

"ได้ ๆ 2 ทุ่มใช่ไหม ที่ห้องนะ"
"ไปบนดาดฟ้าดีกว่านะหมัน"

"ดาดฟ้าอ่ะนะ ได้ ๆ"

2 ทุ่มตรง ณ.ดาดฟ้าหอที่หินพัก ผมกับหิน ยืนเผชิญหน้ากัน

"เอาล่ะ เรามาคุยกันซักทีดีกว่าไหม นี่มันก็นานแล้วที่ให้หมันรอนะ"
"คุยอะไร" เธอถามย้อนกลับมา

"อ้าว ก็เรื่องพี่เค้าไง เห็นบอกว่าจะเลิกกันไม่ใช่เหรอ นี่มันก็เป็นเดือนแล้วนะ"
"หมัน หินเลิกกับพี่เค้าไม่ได้" เธอเริ่มร้องไห้อีกแล้ว

"ทำไมล่ะ" ผมถามด้วยความไม่เข้าใจ
"หินรักเค้า"

"อ้าว แล้วผม (กรู) ล่ะ"
"หมัน หินขอโทษ หินทำใจเลิกกับพี่เค้าไม่ได้"

"เลิกไม่ได้ แล้วถามหน่อย มายุ่งกับผมทำไม มาทำให้ผมรักทำไม"
"ก็หินเหงานี่ พี่เค้าไม่มาหาหินเลย หินก็ไม่มีใคร ก็เลยยย"

"เออดี สรุปว่า คนซวยที่สุดคือผมใช่ไหม"
"หินขอโทษ" เธอร้องไห้หนักขึ้นเรื่อย ๆ

ส่วนผม น้ำตาตกในครับ ร้องไม่ออก เพราะยังไงเค้าก็เมียคนอื่น

"เฮ้อ ไม่น่าเป็นอย่างนี้เลยนะ หินไม่ควรประชดพี่เค้าด้วยการที่ มาทำให้ผมรัก ถามหน่อยเหอะ หินรักผมมั่งหรือเปล่า"

"....................................." หินไม่ตอบ


"เอาล่ะ ไม่ตอบก็ไม่เป็นไร ผมรับได้อยู่ ช่างมัน เลิกไม่ได้ก็ทำต่อไปเหอะ"
"หมัน หินขออะไรอย่างนึง"

"อะไร"
"ต่อไปนี้หมันอย่าโทรมาหาหินอีกนะ พี่เค้าไม่ชอบ"

"เออดี กลายเป็นเราผิดไปซะงั้น ได้ ไม่โทรแล้วแหล่ะ"
"งั้น เราเป็นเพื่อนกันนะ"

"ไม่เอาอ่ะ เพื่อนเยอะแยะ ไม่อยากมีเพื่อนสวยขนาดนี้ มันทำใจลำบาก ต่างคนต่างอยู่เหอะนะ อย่าให้ผมต้องลำบากใจไปมากกว่านี้เลย หินเลือกเอง ก็ทำชีวิตของตัวเองให้มันดี ๆ ก็แล้วกัน"

"....................................." ต่างคนต่างเงียบ

"ตรู๊ดดดดดดด"

เสียงโทรศัพท์มือถือของหินดังขึ้นทำลายความเงียบ (แหม มันช่างดังได้ถูกช่วงจริง ๆ)

หินพูดอะไรผมฟังไม่ได้ยิน เพราะเธอพูดเสียงเบามาก
แต่หลังจากที่พูดโทรศัพท์เสร็จแล้ว เธอลุกลี้ลุกลนมาก รีบเช็ดน้ำตา แล้วก็บอกผม

"ไปก่อนนะ หมันรีบกลับบ้านล่ะ"

แล้วเธอก็วิ่งลงไปเลย ผมก็คิดแล้ว ว่าไอ้พี่คนนั้นเค้าต้องกลับมาแน่ ๆ
หินถึงได้รีบร้อนขนาดนั้น และไม่ยอมให้ผมเข้าไปคุยในห้อง

เนื่องมาจากผมไม่อยากเจอกับพี่คนนั้น ทำให้ผมเดินลงบันได
จากชั้น 7 ลงมา ห้อง หินอยู่ชั้น 3 หินลงลิฟท์ไป ซึ่งผมขี้เกียจรอลิฟท์ขึ้นมา
แต่เอ๊ะ ห้องอยู่ชั้น 3 ทำไมลิฟท์ไม่จอดชั้น 3 มันลงไปชั้น 1 เลยล่ะ
มันทำให้ผมเดินลงแทนที่จะรอลิฟท์


แต่ก็อย่างว่าแหล่ะครับ คนมันจะเจอกัน ยังไงมันก็ต้องเจอกันวันยังค่ำ

เมื่อผมเดินลงมาถึงชั้น 3 ลิฟท์ก็เปิดออก คนที่อยู่ในลิฟท์
คือ พี่คนนั้นแล้วก็หิน ผมไม่ทันมอง กำลังจะก้าวลงชั้นต่อไป

"เฮ้ย มรึง ไอ้หมัน"

ผมหันตามเสียงเรียก แต่ว่า ไม่ทันหันได้เต็มตัวหรอกครับ
ก็โดนหมันขวาเข้าเต็มหน้าฝั่งซ้าย หน้าสะบัดตามแรงเหวี่ยง พร้อมตัวที่เซไปตามแรงนั้น

แต่ว่า เนื่องจากพี่คนนี้ เค้าคงไปกินเหล้ามาแหล่ะจึงคุมตัวเองไม่ค่อยได้ ยืนยังเอียงเลยอ่ะ
ผมตั้งตัวได้ ยังไม่ทันจะทำอะไรเลย หินก็วิ่งเข้ามาจับผมไว้

"หมัน อย่าทำอะไรพี่เค้าเลยนะ หินขอร้อง"
"อ้าว ทำไมไม่ไปห้ามพี่เค้าล่ะ มาห้ามผมทำไม ผมโดนต่อยนะเนี่ย ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลย"

ในขณะที่หินจับผมอยู่นั่น พี่คนนั้นก็เดินปรี่เข้ามา
ผมสะบัดหินออกไป พร้อมยกมือขึ้นชี้หน้า

"พี่ ถ้าพี่ทำอะไรผมอีกแค่ครั้งเดียว ผมไม่เกรงใจแล้วนะ"

ได้ผลแฮะ ไอ้พี่คนนั้นมันชะงัก!!!!!!!!

จริง ๆผมไม่ได้ชอบเรื่อง ต่อยตี อะไรกับเค้าหรอกนะ ถ้ามีเรื่องจริง ๆ
ส่วนมากจะอาศัยวิ่งเร็ว เอาตัวรอดซะมากกว่า แต่ว่า คราวนี้ ผมโมโหจริงๆ

"กรูอยากจะฆ่ามรึงให้ตายนัก" ไอ้พี่คนนั้นมันพูดอย่างนี้ ผมจำได้ สำนวนลิเกมาก

"พี่อย่าฆ่าผมเลย ได้ต่อยผมไปทีนึงแล้ว ถือว่าหายกันก็แล้วกัน ถือว่าหายกันที่ผมมาทำให้ชีวิตพี่ต้องลำบาก ต่อไปนี้ พี่ก็อยู่กันไปเถอะ ผมไม่มายุ่งเรื่องอะไรของพี่แล้ว แต่ถ้าพี่อยากจะมีเรื่องต่อละก็ ผมก็พร้อมเสมอ แต่แนะนำให้ลงไปข้างล่างจะดีกว่า ตรงนี้มันแคบ แล้วก็หอเค้าด้วย เอาไหม"

" ไปเลย มรึงไปเลย อย่ามาให้กรูเห็นหน้าอีกนะ"

"เออ ไปแน่ พี่ก็อย่ามาเห็นหน้าผมก็แล้วกัน" ยังไม่วายกวนตีนเค้า

หลังจากนั้น วันรุ่งขึ้น เรื่องนี้ก็แพร่สะพัดไปทั้งออฟฟิต
เนื่องจากมีพี่คนนึงที่อาศัยอยู่หอเดียวกับหิน ชั้นเดียวกับหิน
แล้วก็ปากสว่างมาก เก็บความลับไม่อยู่ บอกเค้าหมดทั้งออฟฟิต


ตกบ่ายของวันนั้น หิน ลาออก


หลังจากนั้น ผมก็ไม่เจอหินอีกเลย เพียงแค่ได้รับ
โทรศัพท์จากหิน ครั้งเดียวเมื่อผ่านไปได้ซักระยะหนึ่ง

"ฮัลโหล หมันเหรอ"
"ครับ นั่นใครอ่ะ"

"หินไง"
"อ้าว เป็นไงมั่ง"

"ตอนนี้อยู่ที่บ้านนอก"
"อ้าว ไปทำอะไรล่ะ"

"หนีเค้ามา"
"หนีใคร" ผมถามด้วยความตกใจ

"หนีแฟนของพี่เค้า เค้าจ้างคนมาทำร้ายหินที่ห้อง"
"เฮ้ย แล้วแจ้งตำรวจหรือเปล่าเนี่ย"

"ไม่ได้แจ้ง หนีมาเลย ของก็ยังไม่ได้เก็บ"
"แล้วที่บ้านรู้หรือเปล่าเนี่ยว่ากลับไปทำไม"

"พ่อกับแม่รู้แล้ว ว่าพี่เค้ามีเมียแล้ว"
"เออ แล้วเค้าว่าไงมั่งล่ะ"

"เค้าก็ด่า แล้วก็ไล่หินออกจากบ้าน"
"อ้าว แล้วทำไงล่ะเนี่ย แล้วไปอยู่ที่ไหน"

"อยู่บ้านเพื่อน ตอนนี้แม่กำลังขอร้องพ่ออยู่"
"มีอะไรให้ช่วยไหม"

"ไม่มีหรอก แค่อยากหาคนคุยด้วย"
"แล้วทำไมไม่โทรไปหาพี่เค้าล่ะ"

"เค้า................ตรู๊ดดดดดดดดดดดดดด " แล้วสายก็ตัดไปเลย

หลังจากโทรศัพท์ตัด หินก็ไม่ได้โทรมาอีกเลย ผมก็ไม่รู้ว่าเธอจะเป็นยังไงบ้าง จนถึงทุกวันนี้

เรื่องที่เกิดขึ้นทำให้ผมเข้าใจหัวอกของเมียน้อยเป็นอย่างดีพอสมควร
ว่า เค้าก็ไม่อยากให้มันเป็นอย่างนี้ แต่ว่า ในเมื่อรักไปแล้ว มันก็เลิกยาก ถ้ายังมีความสุขอยู่

เพราะฉะนั้น ผมคงไม่ขอให้พวกผู้หญิงที่เป็นเมียน้อยของใครอยู่ตอนนี้
ออกมาจากชีวิตแบบนั้น แต่อยากจะขอพวกผู้ชายมากกว่า

คุณรู้ไหมว่าคุณกำลังทำลายชีวิตและอนาคตของผู้หญิงคนหนึ่ง
คุณสนุก คุณมีความสุข คุณทำให้เค้ารัก

ผมถามหน่อยเหอะ มีลูกแล้ว มีเมียแล้ว คุณจะยอมเลิกกับเมีย แล้วก็ทิ้งลูกไปอยู่กับเมียน้อยเหรอ

เพราะฉะนั้น ปล่อยเค้าไปเหอะครับ อย่าไปเก็บเค้าไว้เลย
ปล่อยให้เค้าไปดำเนินชีวิตเหมือนกับคนปกติเถอะ ผมว่า ผู้หญิงที่เป็นเมียน้อยทุกคน
อยากที่จะก้าวออกมาจากชีวิตอย่างนั้น เพียงแต่ว่า พวกเธอรักคุณ
เธอถึงได้ยอมทนอยู่ ผมรู้ครับ ว่าความรักมันเป็นยังไง มันตัดยาก
รู้ว่าผิดแต่ก็ยังทำ มันอยู่ที่ว่า เราจะกล้าหรือเปล่า

ปล่อยพวกเธอมาให้พวกโสด ๆ อย่างผมเถอะครับ อย่าเก็บไว้คนเดียวเลย


เชื่อผมเหอะ นะ นะ นะ นะ ผมขอร้อง T_T

(ว่าแล้ว ก็จบอย่างนี้จนได้ ฮีออออออ ขอซักคนเถอะนะครับบบบบ ผมเหงาอ่ะ 555555)

ขอบคุณเพื่อน ๆ ที่ตามอ่านนะครับ ผมยืนยันได้ว่า เรื่องทั้งหมด
เป็นเรื่องจริง เพียงแต่ว่า บางคำพูดผมก็จำไม่ค่อยได้แล้ว
เลยเขียนไปประมาณว่า น่าจะพูดอย่างนี้อย่างนั้นน่ะครับ


เอวังมาด้วยประการละฉะนี้

สมันน้อย เบอร์ 14



Create Date : 03 กรกฎาคม 2550
Last Update : 3 กรกฎาคม 2550 16:27:15 น.
Counter : 340 Pageviews.

15 comments
  
อ่านแล้วอึ้งครับ

(กับความยาวขอเรื่อง)

ประทับใจเรื่องของพี่จริงๆ

ผมจะเอาเป็นแนวทางนะครับ



โดย: cud28 วันที่: 3 กรกฎาคม 2550 เวลา:16:41:39 น.
  
ชีวิตผ่านอะไรมาเยอะเหมือนกันนะคะ

แต่เราว่า เธอไม่คิดจะเลิกกับเค้าตั้งแต่แรกแล้วล่ะค่ะ
คุณหมันเป็นคนดีจังนะคะ ที่ไม่โกรธไม่เกลียดเธอเลย
ยังรักและรอให้เธอเลิกกับเค้า
ทั้ง ๆ ที่เธอทำกับคุณขนาดนี้

ทุกวันนี้ คุณยังเห็นใจและนึกถึงเธออยู่เลย

คนเรานี่ดูกันที่ภายนอกไม่ได้จริง ๆ

ฮ่า ๆ ๆ
โดย: reJoyce วันที่: 3 กรกฎาคม 2550 เวลา:16:49:57 น.
  
ฮ่าๆๆ
ขำตอนท้ายอ่ะ
จขบ.ก็น่าสงสาร
คุณหินก็น่าสงสาร
เมียตาแก่คนนั้นก็น่าสงสาร
สรุป ผู้ชายคนนั้นแม่งเลว..

อุ้ย โทดค่ะ พูดคำหยาบในบล็อกได้ป่าวคะ
โดย: ฮาจิของที่รัก (tonyah ) วันที่: 3 กรกฎาคม 2550 เวลา:17:49:46 น.
  
จะเห็นใจจขบ.ดีมั๊ยนะ คิดว่าผู้ชายอย่างจขบ.มีเยอะนะในสังคมแคบๆ เช่นนี้
โดย: เสี่ยวลี่ วันที่: 3 กรกฎาคม 2550 เวลา:18:03:39 น.
  
เข้ามาฟังเพลง ...
โดย: d_yong IP: 124.121.159.187 วันที่: 4 กรกฎาคม 2550 เวลา:0:19:19 น.
  
อ่านแล้วก็อึ้งปนสงสารน้าหมันครับ

เป็นผมจะทนได้แบบนั้นรึเปล่าไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ อย่างหนึ่ง ผมไม่อยากแย่งของใคร เพราะไม่มีปัญญาแย่งครับ แต่ถึงแย่งได้ก็ไม่ทำหรอก หาคนอื่นที่เค้าไม่มีใครและพร้อมจะอยู่กับเราดีกว่า

ผมไม่แคร์อดีตว่าเธอจะผ่านอะไรมา แต่ถ้าปัจจุบันเธอมีผัวอยู่แล้วผมก็ไม่กล้ายุ่งครับ เหอๆๆๆๆ (T T)
โดย: DarthTrowa วันที่: 4 กรกฎาคม 2550 เวลา:0:22:38 น.
  
อึ้ง . . .
หลากหลายอารมณ์จริงๆ
โดย: หมูปิ้งไม้ละ 5 บาท วันที่: 4 กรกฎาคม 2550 เวลา:0:25:54 น.
  
อืมมม... เมียน้อย... ยังไงตบมือข้างเดียวมันก็ไม่ดังหรอกเน้อ
โดย: squashmania IP: 202.57.174.125 วันที่: 4 กรกฎาคม 2550 เวลา:19:05:06 น.
  
เฮ้อ
ผู้หญิงนี่ก้ออ่ะนะ
. . .
โดย: ตวง IP: 202.28.77.31 วันที่: 28 กรกฎาคม 2550 เวลา:13:09:44 น.
  
สงสารพี่หมันอ่ะ

มาเป็นแฟนเก็บหนูมา .. ให้มาม่าเดือนละ 2 ลัง
โดย: MARON CREAM วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:20:44:31 น.
  
ออมอู๊ดว่า ความจิง น้องหิน ต้องชื่อ น้องทรายแน่ๆ
โดย: ออมอู๊ด อยากไปสวนสยาม IP: 202.57.140.114 วันที่: 2 ตุลาคม 2550 เวลา:10:20:12 น.
  
หิน เหรอ นึกว่า ชื่อ จิน

ย๊าววว ยาว นึกว่าไม่ขำแล้ว ... หักมาจบแบบขำจนได้ ^ ^
โดย: แค่ก้อนหินที่อยากบินได้ วันที่: 18 ตุลาคม 2550 เวลา:12:56:40 น.
  
T_T
โดย: อยากรู้แต่ไม่อยากถาม IP: 125.24.215.138 วันที่: 6 มกราคม 2551 เวลา:10:23:45 น.
  
ทีนี้รู้กันรึยังล่ะว่าการเลิกเป็นเมียน้อยไม่ได้
มีสาเหตุมาจากอะไร
โดย: ชีวิตเหมือนหิน IP: 119.31.18.97 วันที่: 1 มีนาคม 2552 เวลา:17:47:48 น.
  
ฉันก็เป็นเมียน้อยเหมือนกันค่ะเจ็บมากเจ็บสุดๆไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกันค่ะอยากถอนตัวมากแต่ตอนนี้ยังทำใจไม่ไข้องเกี่ยวกับคนมีเมียอีกเด็ดขาดเข็ดแล้ด้ค่ะฉันอายุยี่สิบแต่แฟน(แฟนของคนอื่น)สี่สิบกว่าไม่รู้เหมือนกันค่ะว่าทำไม่ถึงรักคงเป็นกรรมของฉันเองค่ะที่มาแทรกครอบครัวของคนอื่นเขาจะพูดให้ใครฟังก็อายคนอื่นเขารู้น่ะค่ะว่าผิดแล้วก็ไม่เคยคิดที่จะไปทำลายครอบครัวของใครเลยแต่มันทำใจยากเหลือเกินค่ะที่จะเลิกรักผู้ชายคนหนึ่งได้ดิฉันเชื่อน่ะค่ะว่าทุกคนที่อยู่ในสภาพแบบนี้ก็ต้องการเลิกหมดไม่มีใครอยากทำเวยหรอกค่ะเพราะเมียน้อยรู้ดีว่ารักครั้งนี้มันเป็นไปไม่ได้ใหม่ๆผู้ชายก็รักเอาใจใส่ดีอยู่ทำทุกอย่างเอาอกเอาใจทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เรามาแต่สุดท้ายเค้าก็กับไปหาครอบครัวเขาอยู่ดีค่ะหวานอมขมกลืนมากค่ะทรมานใจสุดๆตอนนี้ดิแนกำลังทำใจอยู่ค่ะแล้วถ้าวันไหนดิฉันทำใจได้จะบอกตัวเองไว้เสมอค่ะว่าจะไม่ขอข้องเกี่ยวกับคนมีเมียอีกเด็ดขาดเข็ดแล้ค่ะเจ็บจริงๆ
โดย: jeab IP: 125.25.246.17 วันที่: 16 มีนาคม 2552 เวลา:13:08:11 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

สมันน้อย เบอร์ 14
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]






สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิด โดยนำ ภาพถ่าย,รูปภาพ, บทความ,งานเขียน รวมถึงข้อความต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นส่วนหนึ่งส่วนใด หรือทั้งหมดใน Blog แห่งนี้ ไปใช้เผยแพร่ .ไม่ว่าส่วนตัวหรือเชิงพาณิชย์ โดยไม่ได้ รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด

:: หลังไมค์หาผมได้ครับ ::


Custom Search



กรกฏาคม 2550

1
2
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
26
27
28
29
30
 
 
All Blog
MY VIP Friend