--[เรื่องเล่า เมื่อก่อนนี้]--


เฮ้อ.......................

ก่อนอื่นก็ต้องขอสวัสดี เพื่อน ๆ หรือ คนที่หลงเข้ามาใน blog ของผมก่อนล่ะครับ

ขอแนะนำตัวกันหน่อย

ชื่อเล่น : ตุ้ม
ชื่อในพันทิพ : สมันน้อย เบอร์ 14
อาชีพ : ก็เป็นลูกจ้างเค้าแหล่ะครับ

อืม บางทีก็คิดเหมือนกันนะว่า ชีวิตเราเนี่ย เกิดมาเพื่ออะไร เคยคิดหาคำตอบให้ตัวเองอยู่เหมือนกัน แต่ก็หาไม่ได้ ว่าเราเกิดมาเพื่ออะไร อยากทำอะไร อยากเป็นอะไร บางที ความฝันในวัยเด็กของเราก็สามารถถูกลบเลือน ได้ด้วยสภาพความเป็นอยู่ สภาพแวดล้อม และ ความจำเป็นในการดำเนินชีวิต

จำได้ว่า เคยอยากเป็น คนทำเทคนิคพิเศษให้กับภาพยนต์ เคยมุ่งไปตามความฝันอยู่พักใหญ่ ๆ แล้วก็มุ่งมาทางนั้นจนเรียนจบ มัธยม แต่ด้วยความเชื่อของคนส่วนใหญ่ ในสมัยนั้น ว่า คนที่จะเข้ามาทำในวงการบันเทิงได้เนี่ย ต้องจบนิเทศฯ แล้วนิเทศฯ ที่ได้รับความนิยมในช่วงนั้นก็ต้องยกให้กับ นิเทศศาตร์ จุฬาฯ ซึ่ง หน้าตาแล้วปัญญาอย่างผม คงไม่มีโอกาสได้เข้าไปเหยียบในรั้วพระเกี้ยวแน่ ๆ

จึงหันมาทาง สถาบันราชภัฏ สวนสุนันทา ซึ่งก็มีชื่อเหมือนกัน แต่ว่า หลังจากการทุ่มเท อ่านหนังสือ ติว ทุกอย่าง จนมั่นใจและไปสอบ แต่ผลที่ออกมา กลับตรงกันข้าม ในขณะที่เพื่อน ๆ มีเงิน รู้จักคนใหญ่คนโต (ละไว้ในฐานที่เข้าใจนะ) กลับได้เรียนกันทุกคน มีที่น่าน้อยใจกว่านั้นอีก วันที่ไปดูผลสอบที่สถาบัน มีน้องคนหนึ่งสอบไม่ติดเหมือนกัน เป็นผู้หญิง หน้าตาน่ารัก สอบคณะเดียวกับผมเนี่ยแหล่ะ หลังจากดูผลสอบ ก็ไม่ติดทั้งคู่ ก็กำลังจะกลับ ระหว่างที่กำลังจะเดินออกมาจากที่ดูผลสอบนั้น มีรุ่นพี่ 2 คน เดินเข้ามาถามน้องคนนั้น ว่า สนใจจะเรียนไหม ขอชื่อ และ เลขที่สอบด้วย แล้วก็................................ นั่นแหล่ะ ปัจจุบันนี้ น้องคนนั้นจบไปแล้ว ส่วนผม ก็ เอ่อ................ ไม่ได้เรียนสิครับ ฐานะอย่างผม จะไปเรียนม.เอกชน ก็คงไม่ไหว ก็เลยไม่เรียนมันซะเลย 555555+







หลังจากนั้น ชีวิต สมันน้อย ก็ผกผัน ผันผวน ทำงาน เรียน ทำงาน เรียน ทำงาน เรียน จนเอาชีวิตรอดมาได้ด้วยวุฒิ ปวส. คอมพิวเตอร์ธุรกิจ จบออกมาก็ทำงาน ทำงาน ทำงาน ทำงาน ทำงาน และ ก็ทำงาน อยากเรียนต่อใจจะขาด แต่ก็ไม่ได้เรียนซักที งี้แหล่ะ คนรายได้น้อย ต้องเอามาจุนเจือครอบครัว ต้องให้น้องเรียนก่อน ด้วยหวังว่า เมื่อน้องจบ น้องจะได้มาแบ่งเบาภาระเรา้บ้าง แล้วเราจะได้เรียนซักที จนตอนนี้น้องจบมาได้ 1 ปีแล้ว ทำงานแล้ว แต่มันก็ไม่เคยมาช่วยเหลืออะไรเลย หนีไปอยู่ที่อื่นอีก ซวยสิครับ สมันน้อย อายุก็มากขึ้น ๆ ทุกปีแล้ว เอาล่ะ ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว เก็บเงินวันละนิดละหน่อย ไปสมัครเรียนต่อเสาร์-อาทิตย์

เข้าสู่วัยเรียนอีกครั้ง เมื่ออายุจะ 30 สังคมในห้องเรียนเริ่มเป็นสังคมที่แปลกประหลาดสำหรับเรา นี่มันอะไรกันเหรอ อ้อ ต้องไปเอาใจอาจารย์ ต้องพูดให้เค้ารักเรา เฮ้อ แก่จนปูนนี้แล้ว ยังต้องมาเอาใจอาจารย์อีก หลัง ๆ มาก็เริ่มรับไม่ได้

เพื่อน ๆ ในห้อง มีแต่ผู้หญิง ไม่ใช่ว่าเลือกคบแต่ผู้หญิงหรอกนะ แต่บังเอิญว่า ในห้องมีเราที่เป็นผู้ชายอยู่คนเดียว แก่สุด นอกนั้นยังเด็ก ๆ อยู่เลย เค้าก็ไม่ค่อยอยากคุยกับเราเท่าไหร่ อาจจะกลัวเราก็ได้นะ หน้าตาน่ากลัวนี่นา โทดใครได้ล่ะ เนี่ย จนทุกวันนี้นะ เหลืออีก ครึ่งปีก็จะจบแล้ว ไม่รู้ว่าจะจบกับเค้าหรือเปล่้า 55555+

ช่วยกันให้กำลังใจหน่อยนะคร้าบบบบบ





Create Date : 12 กรกฎาคม 2548
Last Update : 14 ตุลาคม 2548 10:10:01 น.
Counter : 313 Pageviews.

15 comments
  
เสียดายนะ ที่เราน่าจะรู้จักกันก่อนหน้านี้ พี่จบ สวนสุนันททาว่ะ จบมาปี 37 น่ะน้อง จะได้ฝากเข้าโควต้า บาสฯได้เลย
ทำวันนี้ให้ดีที่สุดนะหมันน้อย
โดย: gaa วันที่: 12 กรกฎาคม 2548 เวลา:16:03:21 น.
  
เป็นกำลังใจให้สมันน้อยนะคะ คนที่ได้ดีโดยไม่สมควรน่ะมันอยู่ได้ไม่นานหรอก ของจริงดิอยู่นาน ขยันๆ เข้าน้า ซักวันต้องสำเร็จแน่ๆ เลย
โดย: มอมแมม IP: 203.101.156.4 วันที่: 13 กรกฎาคม 2548 เวลา:10:30:26 น.
  
ไม่มีคำว่า "สาย" หรือ "แก่" เกิน การเรียนรู้หรอกนะค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
โดย: ... ดีใจได้รักคุณ ... (เก๋าก๊วย ) วันที่: 14 กรกฎาคม 2548 เวลา:14:48:58 น.
  
แก!!! เอาเวลาทำงานมาหมกมุ่นกะการทำweb(โป๊) เอ้ย มะใช่ๆๆ web ของแกเนี่ยนะ เพี๊ยงสักวันจะโดนไล่ออก คิคิ

อืม แต่ชั้นดูผ่านๆ ด้วยสายตามือโปรของชั้น แกสอบผ่าน คิกๆๆ
โดย: nuna IP: 203.149.3.200 วันที่: 14 กรกฎาคม 2548 เวลา:16:22:45 น.
  
แก ขอ ment แก้ตัวนะเฟ้ย ชั้นอ่านเรื่องราวของแก่แล้วล่ะ รันทดพอดู แต่ชั้นเชื่อว่าแกเก่งที่สุด เพื่อนสาวของชั้น เฮ้ย ไม่ใช่สิ เพื่อนชายของชั้น
โดย: nuna IP: 203.149.3.200 วันที่: 14 กรกฎาคม 2548 เวลา:16:31:12 น.
  
แวะมาหยอดกำลังใจค่า...

ไว้ถ้าขาดแคลนกำลังใจก็ แวะไปบอกที่บล็อกนะคะ...

จะมาเติมให้
โดย: ohvenus (ohvenus ) วันที่: 14 กรกฎาคม 2548 เวลา:19:39:22 น.
  
ตามมาที่ blog ของหมันน้อยแล้วนะ เอาน่าชีวิตเรามันเลือกไม่ได้หรอกว่าจะเจอไร หรือไม่เจอไรนะ ไงก็ขอให้มีพลังที่จะทำในสิ่งดีดี ให้กับชีวิตเราและคนที่เรารัก โดยที่ไม่เดือดร้อนใครนะ ชีวิตมันก็เหมือนเกมสืบาสแหละหมันน้อย อยู่ที่เราจะวางแผนบุกเช่นไร และวางแผนที่จะตั้งรับแบบไหน
โดย: zyracuze IP: 61.91.112.134 วันที่: 22 กรกฎาคม 2548 เวลา:23:48:06 น.
  
สมัยเรียนชอบดูคนเล่นบาส อิอิ รู้สึกว่าดูดีเชียว แต่ตัวเองเล่นไม่ได้เรื่องเลย แฮ่
โดย: พญาไฟ IP: 61.19.225.226 วันที่: 30 กรกฎาคม 2548 เวลา:6:01:02 น.
  
สู้เค้านะครับ ^^

เรียนหนัก ทำงานเหนื่อย หรือเครียดๆ ก็มาเล่นบาสกัน (ทำพูดดี แต่ผมไม่ค่อยโผล่ไปเลย แหะๆ )
โดย: Jumping Monkeyy วันที่: 1 สิงหาคม 2548 เวลา:14:15:03 น.
  
30 แก่ ... แก่สำหรับอะไร อีกหน่อย ผมก็ต้องก้าวผ่าน ช่วงอายุนี้ไป ดูที่มุ่งหมายไว้ดีกว่า ...
อย่าให้เวลาและ อายุ มาเป็นตัว ทำลาย โอกาส ผมเชื่อ ทุกคนมีดี....
โดย: d_yong IP: 203.144.158.122 วันที่: 11 สิงหาคม 2548 เวลา:17:34:47 น.
  
น้าหมันครับ เชื่อมั้ยว่าผมเคยลำบากมากๆอยู่นานเลยครับ ลำบากแบบเรียกว่าเล่าไปแล้วเหมือนเรื่องตลกอะ ผมชเออย่างนึงครับ ชีวิตคนเรามันมีขึ้นและลงครับ ไม่มีใครหนีลิขิตไปได้ สักวันผมอาจจะกลับไปนอนอยู่ริมถนนข้างทางโดยไม่มีอะไรติดตัวอีกก็ได้ใครจะไปรู้


ต้องสู้ ต้องสู้ ถึงจะชนะ
โดย: เตีย IP: 58.10.141.231 วันที่: 12 สิงหาคม 2548 เวลา:1:53:49 น.
  
พี่เอ้ย พี่ก็ยังเป็งพี่ที่นับถือ คนเดิม เเหละ
โดย: Smannoi. no.13 IP: 202.176.149.86 วันที่: 9 กันยายน 2548 เวลา:20:32:02 น.
  
....โย่ว...

วันนี้ขอราตรีสวัสดิ์ก่อนดีกว่าครับน้า ... อ่านตั้งแต่กลางวันยันตอนนี้อ่ะคับ งานการไม่ได้ทำเลย หอบกลับมาทำด้วยก็ไม่ได้ทำอีก

เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปนั่งอ่านให้เจ้านายด่าอีก...แฮะ..แฮะ

ขอบคุณมากครับที่เขียนให้อ่านอย่างเยอะ
โดย: แค่ก้อนหินที่อยากบินได้ วันที่: 18 ตุลาคม 2550 เวลา:23:28:40 น.
  
โดย: หมึกหน้ามึน วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:1:05:01 น.
  
โดย: หมึกหน้ามึน วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:20:28:44 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

สมันน้อย เบอร์ 14
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]






สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิด โดยนำ ภาพถ่าย,รูปภาพ, บทความ,งานเขียน รวมถึงข้อความต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นส่วนหนึ่งส่วนใด หรือทั้งหมดใน Blog แห่งนี้ ไปใช้เผยแพร่ .ไม่ว่าส่วนตัวหรือเชิงพาณิชย์ โดยไม่ได้ รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด

:: หลังไมค์หาผมได้ครับ ::


Custom Search



กรกฏาคม 2548

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
MY VIP Friend