จะยอมเป็นเจ้าชายนิทรา แล้วใช้เวลาที่ยังมีทั้งคืน ข่มตานอนหลับฝันไม่ยอมตื่น ให้รักเรายังยั่งยืนอยู่ในฝัน

<<
กุมภาพันธ์ 2553
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28 
 
22 กุมภาพันธ์ 2553
 

รังเอ๋ย......รังผึ้ง

รังเอ๋ย....รังผึ้ง







เช้าวันเสาร์ เวลาแห่งความสุขกับการนอนของผม สิ้นสุดลงพร้อมเสียงแม่ ที่ปลุกผมขึ้นตื่นจากที่นอน เฮ้อ ในใจคิดว่าไม่น่ากลับมานอนที่บ้านเลยแฮะ นานจะได้ตื่นสายสักที
“ไปตลาดใหญ่กันเถอะลูก ไปกินขนมรังผึ้งกัน”
โอเคเลยครับ ไม่ได้กินมาตั้งนานแล้ว เลยรีบอาบน้ำแต่ตัวกุลีกุจอ พาเสด็จแม่ที่รัก ไปตลาดใหญ่ซะหน่อย จากนั้นก็ขับรถกันไป ที่ร้านป้าที่ขายรังผึ้ง ตรงสามแยกหลังสกุลไทย ที่ถนนพรมราช



รังผึ้งร้านนี้ผมกินมาตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่เพิ่งย้ายมาอยู่อุบลใหม่ๆๆ ปกติจะซื้อใส่ถุงกลับมา แต่วันนี้ แม่ชวนผมไปกินที่ร้านรอกินเลยแม่บอกว่าอร่อยกว่า ร้อนๆใหม่ๆ
มันไม่เหมือนขนมรังผึ้งที่ขายตามที่เคยเห็น ที่ใสลูกเกด ใส่โน่นไส้นี้ หรืออันหนาๆพอง เคี้ยวไป จะเหมือน วาฟเฟิลอารมณ์ ขนมฝรั่ง แต่ขนมรังผึ้งที่ผมไปกินนี้ แม้จะไม่หนาไม่นุ่ม ไม่มีโรยแยม ราดน้ำผึ้ง ขายอยู่ในตรอกเล็ก



แต่มันมีเสน่ห์อย่างประหลาด แป้งแผ่นบางๆ นุ่มลิ้น กลิ่นหอมเฉพาะตัว รสชาติหวานมัน แบบที่ว่า หาไม่ได้จากผึ้งหรือ วาฟเฟิลที่ขายอยู่ในห้างเลย



พอถึงร้านของป้า ขายรังผึ้ง ไม่มีป้ายชื้อร้าน มีแค่ป้ายติดว่า .รังผึ้ง 7 บาทเท่านั้น โดยปกติ ป้าเค้าจะเป็นคนที่หน้าบูดมากๆเวลาขายของ จนบางครั้งใครที่แวะเวียนมาซื้อ จะเป็นที่รู้กัน แอบเรียกๆๆกันว่า ร้านรังผึ้งป้าหน้าบูด แต่เชื่อไหมครับ ผมว่ามันขายโคตรดีเลยนะ



โดยเฉพาะร้านไหนที่คนขายหน้าบูด พูดไม่ค่อยเข้าหู นี่ยอมรับเลย ว่าของอร่อยมาก ยกตัวอย่างเช่น ข้าวต้มเจ๊กหวื่อ ที่วาริน(ผมเกิดไม่ทันหรอกนะ) ป้าที่ขายขนมเบื้อง(เดี๋ยวนี้ไม่รู้ไปไหนแล้ว) ร้านข้าวเหนียวมะม่วงหน้าโรบินสัน เตี่ยร้านอินโดจีน เป็นต้น รับรอง หลายร้าน ยิ่งหน้าบูดยิ่งอร่อย
แต่บ้านผมแปลกครับ อะไรที่อร่อย แม้จะหน้าพูดไม่รับแขกขนาดไหนผมจะพยายามกินบ่อยจนสนิทกันไปเอง แล้วหลังจากนั้นยิ้มตลอด ขอแถมอะไรก็ได้ โอ้ยนอกเรื่องไปนาน มาที่รังผึ้งเจ้าป้า ต่อ



วันนี้ผมเพิ่งรู้จักป้าเค้าจริง วันนี้นี่เอง ว่าป้าเค้าชื่อ ป้าปืด โอ้กินกันมาเป็นสิบกว่าปี ผมเพิ่งรู้ชื่อแก ป้าบอกว่า แกขายมาประมาณสามสิบกว่าปี เฉพาะรุ่นแก นะ ก่อนหน้านี้ ป้าของป้าปืดขายมาก่อน แล้วมาแม่ของป้า จนมาแม่เป็นอัมพาต แล้วแกถึงมาขายต่อ ขายมาตั้งแต่ก่อนฝรั่งมาตั้งแคมป์โน่น ผมเป็นงงเล็กน้อยว่าตั้งแต่สมัยไหน เอาเป็นว่ารวมแล้วน่าจะเกือบๆหกสิบแหละน่า ขายตรงนี้มาตลอด ตรงตรอกเล็กๆ ข้างร้านเต็งจู่ฮวด ไม่ได้ย้ายไปไหน
ผมยืนกินอยู่กับแม่พักใหญ่ๆ กินไปเรื่อยๆ มองดูผู้คนมากมายหลายหน้าหลากตาที่แวะเวียนเข้ามาซื้อ บางครั้งป้าจะบอกว่าไม่ยังไม่ได้ คนมาซื้อก็จะเดินหน้าจ๋อยๆ กลับไป



คุณตำรวจคนหนึ่งมาซื้อ วันนี้ได้ไหมป้า มีไหม ป้าแกตอบอย่างอารมณ์ดีว่า
“ ยังไม่ได้มีคนรอคิวอยู่นาน “
“คุณตำรวจบอก อะไรป้าสามวันแล้วนะมาไม่ได้กิน” พร้อมหัวเราะ พร้อมบอก
“งั้นเดี๋ยวผมไปซื้อก๋วยจั๊บก่อน เดี๋ยวมาเอา”
ป้าแกบอกว่า “เห็นไหมเค้ายังยืนรออยู่”
ผมกับแม่ได้แต่ยืนมองแล้วยิ้มเลยบอกว่าให้คุณป้า
“ขายให้คุณตำรวจก่อนก็ได้ พวกผมไม่รีบ”
คุณป้าก็จัดแจงทำให้คุณตำรวจ พอคุณตำรวจมาเอา ป้าก็บอกว่า
“ เนี่ยะ คุณเค้าแบ่งให้ก่อนนะเนี่ยะ ถึงได้”
แล้วก็ลดราคาให้ เอาแค่ยี่สิบบาท พอ ที่เหลือแถมเห็นมาสามวันแล้วไม่ได้กิน ผมกับแม่ได้แต่ยืนขำในใจ



แม่เลยถามว่า
“ เวลาเค้ามาต่อคิวหลายๆคิวจำได้เหรอ ทำไมไม่ เอาเงินไว้แล้วก็แบ่งๆใส่ถุงไว้ให้” ป้าบอก
“ มันไม่อร่อย ไม่ร้อน เงินไม่สำคัญหรอก แต่ขอให้มาตรงเวลา สั่งไว้ต้องมาเอา เพราะป้าทำตลอดเวลา อยากให้ลูกค้ากินร้อนๆอร่อยๆ ไม่ต้องรอนาน”



ผมเริ่ม สังเกตที่ทำไมป้าต้องหน้าบูดตลอดเวลา หรือทำหน้าเคร่งเครียดกับการทำขนมรังผึ้งมาก เพราะการทำของป้าจะเป็นจังหวะจะโคน มีระยะเวลา จำกัดเพราะป้าใช้ไฟแรง หยุดไม่ได้ต้องทำต่อเรื่อยๆๆ ชวนคุยจะเสียสมาธิ



ผมสังเกตได้ว่า เวลาที่ป้าขายของแต่ละครั้งนั้น เมื่อทิ้งเตาว่างเอาไว้นานๆ เมื่อป้าเทแป้งลงไป ป้าจะต้องทิ้งก่อนหนึ่งชิ้น เสมอ ป้าบอกว่าไฟมันแรงเกินขนมไหม้ ทิ้งก่อนอันนึงก่อนจะทำอันต่อไป



โอ้ แปลว่าที่เมื่อไหร่ป้าขายของทุกครั้งที่มีคนมาซื้อป้าต้องทิ้งอันนึงทุกครั้งเหรอนี่ โอ้พระเจ้า ป้าบอกมันแข็งเกินไปกินไม่ได้ แล้วก็เอาอันที่ทำต่อ มาตัดเล็มส่วนที่ไหม้ออกแล้วยืนอันที่อร่อยพอดีมาให้ผมกินต่อ



อย่าถามเลยครับอธิบายไม่ได้หรอกว่าอร่อยยังไง ต้องลองชิมเองครับ รสหวานอ่อน หอมกลิ่นแป้งอบสุกใหม่ๆ อย่าบอกใครเชียว เข้าใจแล้วครับทำไมป้าต้องหน้าบูด เพราะความตั้งใจที่จะให้ลูกค้าได้ขนมอร่อยกิน บวกกับความร้อนของเตาอบขนม ความเมื่อยล้าที่ต้องนั่งหลังขดหลังแข็งทั้งวัน มันผสานกลมกลืน จนเป็นรสอร่อยที่หาใครมาทำแทนก็คงไม่ได้ อย่างน้อยเช้าวันนี้ผมก็ได้กินขนมรังผึ้งของป้าที่ใครหลายๆคนอาจจะเรียกว่า รังผึ้งป้าหน้าบูด แต่สำหรับผม มันโคตรอร่อยเลย เพราะยิ่งบูดเท่าไหร่ ความอร่อยมันมากตามความตั้งใจของแกที่ใส่ลงไปล้วนๆ กับ รังเอ๋ย...รังผึ้ง



รังผึ้งใหม่ๆๆร้อน จากเตา



รังผึ้งที่ใส่ใจและฝีมือล้วนๆไม่ต้องมีท๊อปปิ้งแต่งเติม



ลูกค้ามากหน้าหลายตาที่แวะเวียนมาซื้อ



ความคลาสสิกอยู่ตรงที่เป็นของแท้และดั้งเดิม



อุปกรณ์มีเพียง ส้อมตีให้แบนเอาไว้เขี่ยขนมจากเตา กรรไกรเอาไว้ตัดส่วนที่ไหม้ออก



สายตาที่คร่ำเคร่ง กับความตั้งใจในรังผึ้งทุกชิ้น



ตึกเก่า สวยๆรอบร้าน ตรงสามแยก



........
20/2/53




 

Create Date : 22 กุมภาพันธ์ 2553
35 comments
Last Update : 22 กุมภาพันธ์ 2553 17:18:53 น.
Counter : 5225 Pageviews.

 
 
 
 


ถ่ายรูปสวยนะคะ....ฝากซื้อหน่อยได้ไหม...ไปซื้อที่ไร...แกบอกคิวยาว พอถามแกว่ายาวแค่ไหน..แกก็ตอบได้น่ารักน่าหยิกว่า " ไปกรุงเทพฯกลับก็ยังไม่ได้กิน
 
 

โดย: sj13palmkung วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:16:24:42 น.  

 
 
 
ต้องเอาของกินมาล่อใช่มะ ถึงจะยอมลุกจากเตียง.. มันน่า.......


เล่าเรื่องเก่งแล้วนี่.. หาเรื่องไปเรื่อย ๆ นะ..

ฝากบอกท่านแม่.. ด้วย.. นางแบบเก๋..คิคิ..

ว่าแต่ว่า ตอนไปรอซื้อขนมอ่ะ แม่ค้ายิ้มออกเพราะแบกกล้องไปจ่อหน้าแกรึเปล่า..

วันหลังหามาให้ชิมด้วยนะ ไม่งั้นไม่เชื่อว่าอร่อยจริง..
 
 

โดย: poongie วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:20:31:44 น.  

 
 
 
ศุกร์นี้จะกลับบ้าน...
ถ้ามีเวลาจะแวะไปกิน...
แกถ่ายรูปได้น่ากินมากเลย...
ปล. คุณแม่ยังสวยเหมือนเดิมเลยนะ
 
 

โดย: jinny IP: 61.7.191.192 วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:15:46:52 น.  

 
 
 
คริๆๆๆ
อารมณ์พาปายเชียวเพ่เรา
วันหลัง ถ่ายเค้ามั้งน๊าคร้าบ
 
 

โดย: marukonoi IP: 115.67.197.127 วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:17:22:30 น.  

 
 
 
ถ่ายสวยจั งขั้ นเทพแล้วนะนี่
 
 

โดย: พี่ป่าน IP: 112.142.98.26 วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:19:25:59 น.  

 
 
 
มาชิมขนมรังผึ้ง และชมภาพสวยๆครับ
(แล้วจะรอชมดอกไม้ครับ)
 
 

โดย: kitpooh22 วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:20:39:17 น.  

 
 
 
ให้แค่ถาดเดียวเอง .. ไม่อิ่ม..

อัพแล้วเด้อ.. แวะไปเจิมให้ด้วย..
 
 

โดย: poongie วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:21:05:33 น.  

 
 
 
...

ใจที่ใส่ผลมลงไป เป็นเครื่องปรุงที่ดีที่สุด
เห็นแล้วหิวจริงๆ

เมื่อคราวที่ไปอยู่นครสวรรค์
เค้าก็จะมีร้ายขายกล้วยปิ้งอยู่ข้างภัตตาคารหงษ์ฟ้า
เป็นเพียงแผงเล็กๆ คนทั่วไปมักจะเรียกร้านนี้ว่า
กล้วยปิ้งป้าหยิ่ง .. อารมณ์เดียวกันกับป้าปืดเลยค่ะ
แต่เราก็ยอมที่จะยืนรอ เพราะกล้วยเค้าอร่อยจริงๆ

เรื่องราวและภาพถ่าย สวยมากค่ะ
ขอบคุณนะคะ

 
 

โดย: lastmoon วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:9:16:32 น.  

 
 
 
สวัสดีคร๊าบ
ขอบคุณสำหรับขนมรังผึ้งจร้า
ไม่อยากจะเล่าเลยน๊ะ
ขนมรังผึ้งเนี่ย พี่ไม่เคยซื้อกินหรอก
พี่ทำกินกินเองที่บ้าน มีพิมพ์ขนมรังผึ้ง เพราะคุณย่าพี่
ชอบทำขนมกิน ไม่ค่อยซื้อ ปิดเทอมที
ลูกหลานเยอะ ซื้อเท่าไรก้อไม่พอ
พอมาเห็นขนมรังผึ้งวันนี้ นึกถึงย่า
ที่ท่านเสียไปหลายปีแล้ว คิดถึงท่านจริง ๆ

ยินดีที่ได้รู้จักน่ะจ๊ะ
 
 

โดย: พี่นก (Kukas ) วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:9:44:45 น.  

 
 
 
ไปส่งการบ้าน ครู canx แล้วนะ .. ตามไปส่งได้ที่นี่

//www.pantip.com/cafe/jatujak/topic/J8918376/J8918376.html#4

เปลี่ยนสีพื้นด้วยนะ .. จะได้มองเห็นเด่น ๆ ..
 
 

โดย: poongie วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:12:17:16 น.  

 
 
 
ถ่ายทอดอารมณ์จากการถ่ายภาพได้ดีจังคะ
ได้บรรยายกาศ และหิวเลยคะ
 
 

โดย: Violeta Lady วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:14:50:48 น.  

 
 
 
ถ่ายเก่งจังครับ แถมมีความขยันในการถ่ายด้วย
ยอดเยี่ยมมากครับ
 
 

โดย: น้ำ-ฟ้า-ป่า-เขา วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:15:42:50 น.  

 
 
 
น้องชาย ..คุณครูคอมเม้นต์ไว้หลังไมค์ เปิดดูด้วยเน้อ..
 
 

โดย: poongie วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:21:42:05 น.  

 
 
 
ภาพสวยมากครับ

รังผึ้งคงอร่อยน่าดู
 
 

โดย: อนันต์ครับ วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:0:23:38 น.  

 
 
 
งานนี้เยี่ยมมากมิก
ทั้งรูปทั้งคำบรรยาย
 
 

โดย: พี่เหน่ง IP: 180.180.167.146 วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:10:05:02 น.  

 
 
 
แม่ค้าต่อให้หน้าบูดขนาดไหน เจอแม่มิกก็ยิ้มทุกรายแหละ
 
 

โดย: พี่เหน่ง IP: 180.180.167.146 วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:10:08:37 น.  

 
 
 
น่าอิจฉาเนอะ .. เชิญปรมาจารย์เหน่ง มาเม้นต์ให้ด้วย..

พี่เหน่ง.. แวะไปเที่ยว blog นู๋มั่งดิ..
 
 

โดย: poongie วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:14:55:42 น.  

 
 
 
สวย...ได้อารมณ์....(ความอร่อย...)

อ่านแล้วจินตนาการตามภาพ..เลย...สนุกดีน่ะ...

เดี๋ยวต้องลองหัดเล่าเรื่องด้วยภาพ....ซะมั่งแล้ว...

ดูแล้วทำให้ภาพ...มันมีชีวิต...ขึ้นมาจริงๆเลยล่ะ

ขอบคุณนะ...ที่เอาสิ่งดีๆมาฝากน่ะ....
 
 

โดย: คนชุมแสง วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:22:51:48 น.  

 
 
 
โอ๊ะโอ .... เมื่อก่อนทำงานใกล้ๆ กับคุณป้าขายรังผึ้งแหล่ะค่ะ
แอบเรียกเหมือนกันด้วย ป้าหน้าบูด
แต่การันตีความอร่อยเลยค่ะ
ไปซื้อใหม่ ๆ แอบเกรงคุณป้า ประหนึ่งไม่ได้ไปซื้อ แต่ไปขอยังไงยังงั้น
คือถ้าป้าไม่ขาย ก็ไม่ได้ทาน พักหลังไปซื้อบ่อย
จะหน้าบึ้งก็ไม่กลัว เพราะจะบอกว่าเดี๋ยวหนูกลับมาค่ะ ^__^
พอได้อ่านว่าทำไมคุณป้าถึงไม่ให้รอคิวแล้วรู้สึกดีค่ะ
อยากให้ได้ทานใหม่ ๆ ร้อน ๆ คอนเฟิร์มอีกรอบ
"อร่อยจริง ๆ นะ"

ว่าแล้ว สองสามวันนี้ ไปหาทานดีกว่า

ปล. แอบคิดถึงก๋วยจั๊บไส้หมู หลังสกุลไทย เคยไปทานหรือยังคะ
 
 

โดย: maru วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:20:06:38 น.  

 
 
 
น่าทานจังเลยค่ะ ยิ่งถ้าได้ทานตอนร้อนๆ คงสุดยอดน่าดู

คนทำอาหารอร่อยมักหน้าบูดแล้วก็ขายดี อันนี้เห็นด้วยค่ะ

แถวบ้านเราก็มีอย่างงี้ แกขายเย็นตาโฟ แต่แหม...ขนาดว่าทั้งบ่นทั้งว่า คนก็เต็มร้านนะคะ
 
 

โดย: นู๋สุ วันที่: 1 มีนาคม 2553 เวลา:17:19:23 น.  

 
 
 
มาเยี่ยมชมบล็อค พี่ชายยยย วู้ววว
 
 

โดย: Cravii IP: 203.144.144.164 วันที่: 2 มีนาคม 2553 เวลา:13:05:16 น.  

 
 
 
น้องชายเรา.. เก่งไม่เบา... (สมตัว)
 
 

โดย: poongie วันที่: 2 มีนาคม 2553 เวลา:21:37:33 น.  

 
 
 
อยากกินนนนนนนนน.... แง่บๆ
 
 

โดย: itoursab วันที่: 8 เมษายน 2553 เวลา:20:20:12 น.  

 
 
 
เคยกินตอนเรียนอยู่อาชีวศึกษาอุบลเดินผ่านทุกวันหอมมากและก็อร่อยมากตอนนี้จบมา 15 ปีแล้ว ก็ย้ายครอยครัวมาอยู่ที่กรุงเทพ ฯ คิดถึงเมหือนกันถ้ามีโอกาสจะกลับไปซื้ออีก
 
 

โดย: หมิว IP: 115.31.155.178, 117.121.208.2 วันที่: 28 พฤษภาคม 2553 เวลา:11:17:36 น.  

 
 
 
แวะมาถามไถ่

งานแห่เทียนเข้าพรรษาเมืองอุบลเริ่มแล้ว
จะมีรูปเทียนสวย ๆ มาอวดกันบ้างมั้ยคะ
 
 

โดย: maru วันที่: 15 กรกฎาคม 2553 เวลา:20:00:45 น.  

 
 
 
ป้าคนนี้ไปซื้อหลายครั้งไม่เคยได้กิน บอกว่า ไม่มี ไม่มี งง
 
 

โดย: เฟริสท์ IP: 114.128.55.79 วันที่: 30 กรกฎาคม 2553 เวลา:18:54:52 น.  

 
 
 
ตามมาดูขนมรังผึ้งตามคำชวนแล้วคะ
เห้นแล้วก็อยากลองทานขึ้นมา เดี๋ยวลองดูว่า 3 วันที่มาอุบลจะมีโอกาสได้กินขนมรังผึ้งของป้าบ้างมั้ยเนี่ย....
 
 

โดย: Maew-Tua-Lek วันที่: 17 ตุลาคม 2553 เวลา:22:17:14 น.  

 
 
 
วันนี้พี่ใช้ความสามารถในการไปซื้อรังผึ้งมากินได้แล้วคะ ทีแรกคุณป้าส่ายหน้าบอกคิวยาวมาก....แต่ยืนรอ จนคุณป้าใจอ่อนเลยบอกว่ามาอีกหนึ่งชั่วโมง เลยได้มา 10 แผ่น

รสชาดออกมันด้วยกะทิ กลิ่นหอมใช้ได้ ความอร่อยพอดี เดี๋ยวจะลองไปคิดสูตรทำเองขายแข่งคุณป้าที่เจียงฮาย บ้างคะ

 
 

โดย: Maew-Tua-Lek วันที่: 20 ตุลาคม 2553 เวลา:13:18:44 น.  

 
 
 
ไปมาสองรอบแล้วยังไม่ได้กินเลย
รอบแรก "หมด"
รอบสองป้าบอก คิวยาวมาก วันนี้คงไม่ได้กิน
จนถึงวันต้องกลับมาเรียน ม. ก็ยังไม่ได้กิน

ก็เลยให้แฟนส่ง EMS มาให้
คงไม่อร่อยเท่ากินร้อนๆ แต่ก็ดีกว่าไม่ได้กิน ^^
พยายามสุดๆ
 
 

โดย: Tao IP: 182.53.151.34 วันที่: 4 พฤศจิกายน 2553 เวลา:20:42:13 น.  

 
 
 
เรารูจักป้าคนนี้เป็นอย่างดีเลยนะ หน้าตาแก(บูดบึ้ง)อย่างนั้นมาหลายสิบปีแล้วจ้า จริงๆแล้วแกเป็นคนธรรมมะ ธรรมโมนะจ้ะ ชอบทำบุญสุทาน ใจจริงไม่มีอะไร แกเป็นแม่ค้าก็ต้องอยากขายของอยู่แล้ว ไม่ได้อยากปฎิเสธว่าไม่มีหรอก แต่บางครั้งมีโทรฯมาสั่งขาประจำตั้งแต่แกเป็นสาวๆ(เริ่มขาย) ก็ต้องทำตามสั่ง บางคนไปอาจจะไม่ได้กิน ก้อย่าว่ากันนะจ้ะ
 
 

โดย: ฟ้าเทียนธรรม IP: 180.183.25.199 วันที่: 4 มีนาคม 2555 เวลา:0:33:27 น.  

 
 
 
คุณป้า. .. บ่น..

หลัง blog นี้ออกอากาศ ชีวิตแกวุ่นวาย... 555

มีคนมาท้าพิสูจน์เยอะ..

แต่พอคุณน้องชายไปซื้ออีก แกก็ลัดคิวให้อีก.. (แต่พอเราไป .. ป้าบอกว่า.. คิวยาว... อด.. ตามระเบียบ..)
 
 

โดย: poongie วันที่: 19 สิงหาคม 2555 เวลา:7:03:31 น.  

 
 
 
อ่านไล่ดู หินจนลมจะจับแล้วค่ะ
 
 

โดย: หมอเต่าหลังตุง (pintakai ) วันที่: 13 มีนาคม 2556 เวลา:8:38:32 น.  

 
 
 
อยากรู้ที่อยู่และเบอร์โทรคะ
 
 

โดย: อาน IP: 108.180.239.38 วันที่: 14 ตุลาคม 2556 เวลา:7:58:05 น.  

 
 
 
ขอที่อยู่และเบอร์โทรใครหรือครับ ???
คุณอาน
 
 

โดย: Sleeping_prince วันที่: 14 ตุลาคม 2556 เวลา:15:32:22 น.  

 
 
 
ชอบอารมณ์แบบพาเที่ยวพากินแบบนี้ อ่านแล้วรู้สึกไปด้วย
 
 

โดย: หนึ่ง IP: 49.0.116.96 วันที่: 13 พฤษภาคม 2557 เวลา:21:03:03 น.  

Name
Opinion
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Sleeping_prince
 
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




แม้รูปจะไม่สวย เรื่องจะไม่เด่น แต่ขอสงวนลิขสิทธิ์ตาม พรบ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2539 ห้ามละเมิดไม่ว่าการลอกเลียน นำรูป ข้อความที่เขียนไว้หรือส่วนหนึ่งส่วนใดในบล็อกแห่งนี้ ไปเผยแพร่อ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของบล็อกนะครับ Instagram
New Comments
[Add Sleeping_prince's blog to your web]

MY VIP Friend

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com