ธรรมดาคือธรรมดาที่แสนจะธรรมดา ธรรมดาคือธรรมดาที่ยิ่งกว่าธรรมดา ธรรมชาติคือธรรมดา ที่แสนจะธรรมดาและยิ่งกว่าธรรมดา
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2552
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
18 มิถุนายน 2552
 
All Blogs
 

สำนึกด้วยหัวใจ



วันเวลาที่หมุนวนเวียนผ่านไป
ฤดูกาลที่หมุนวนเวียนกลับมาใหม่อีกครั้ง
ใบไม้ผลิใบเล็กๆ เผยให้เห็นสีเขียวของชีวิตอีกหน
หลังจากสายฝนโปรยปราย
แต่ก็มีอีกส่วนที่ต้องดับโค่นลงเนื่องจากแรงลมพายุ
ที่สาดซัดถาโถม กระแทก กระหน่ำลงมาอย่างไม่ปรานี
ชีวิตหลากหลายสายพันธุ์ ก็เวียนว่าย ตาย เกิด กันนับครั้งไม่ถ้วน
เรามองเห็นอะไรในวัฏจักรนี้บ้าง?
เราเจออะไรในล้อเกวียนที่ถูกลากไปตามทางนี้บ้าง?

พฤติกรรม การกระทำ ที่ซ้ำซาก ครั้งแล้วครั้งเล่า
ซ้ำแล้วซ้ำอีก
เราก็ยังย่ำ ย้ำรอยเดิมอยู่เช่นนั้น




เราเกิดมาทำไม?
คำถามนี้เป็นคำถามที่หลายคนที่เอ่ยออกมาจากปาก
และอีกหลายคนไม่เคยเอ่ย
แต่ในใจก็ยังร่ำร้องตะโกนก้อง
เกิดมาทำไม?
เกิดมาทำไม?
เกิดมาทำไม?




เสียงตะโกนในใจที่สะท้อนไปสะท้อนมา
มันเสียดแทง
มันวิ่งพร่านอยู่ในหัว
เฝ้าตอกเฝ้าย้ำถามมันอยู่ทุกวัน
เผื่อว่าสักวันอาจจะได้คำตอบก็เป็นไปได้ ...



เสียงส่วนหนึ่งเกิดจากความไม่พอใจในชีวิตที่เกิดมา
เกิดจากความสับสน
เกิดจากความท้อแท้ ผิดหวัง
เกิดจากความเบื่อหน่ายในการดำเนินชีวิต
เกิดจากความไม่เข้าใจถึงสภาวะที่เกิดขึ้น



เราสำนึกไม่ได้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้น
เราสำนึกไม่ได้ถึงความเป็นไป
เราสำนึกไม่ได้ถึงสิ่งที่ดำเนินไป
แม้ว่ามันจะเดินซ้ำ เดินย้ำรอยเดิมอยู่
มันไม่มีอะไรอยู่ในความรู้สึก
มันไม่มีอะไรอยู่ห้วงคำนึงแม้แต่น้อย
นอกจากคำถามว่า “ทำไม?”



“สำนึก” เป็นสภาวะของใจที่ละเอียด
เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึก
ที่แผ่ซ่านเอ่อล้นอยู่ในห้วงคำนึง
ทั้งกายทั้งใจสะท้านสะเทือนต่อสิ่งที่สำนึกได้
ถ้าความรู้สึก “สำนึก” มันเป็นรูปธรรม
มันก็แทบจะทะลักล้นออกมาให้ได้เห็น
เปรียบประดุจดอกตูมที่แย้มบาน
เมื่อแสงอาทิตย์ส่องมากระทบ
เปรียบดั่งความชุ่มฉ่ำของน้ำเย็น
ที่ไหลผ่านลงลำคอที่แห้งผาก
ในยามที่เราหิวกระหาย
เปรียบเหมือนปลาที่ขาดน้ำ
อ้าปากพะงาบๆ
นอนรอความตายในคลองที่แห้งขอด
ได้กลับคืนสู่แม่น้ำใหญ่...



ทุกวันนี้จะมีสักกี่คนที่จะ “สำนึก” ได้อย่างแท้จริง
“สำนึก”
คือรู้สึกตัว
คือการรู้
คือการตื่น
คือการรู้ตื่น
หมายถึงรู้ตื่นจากสิ่งที่เรามองข้าม
จากสิ่งที่เราไม่เคยมอง
จากสิ่งที่เราไม่ให้ความสนใจ
มาดูกันดีกว่าว่าเรื่องดีๆ ที่เราควรสำนึกได้มีอะไรบ้าง



สำนึกถึงบุญคุณผู้มีพระคุณ
สำนึกรู้บุญคุณที่เราเรียกว่า “ความกตัญญู” นั้น
เป็นธรรมอันเป็นมงคลที่ 25
ที่พระพุทธองค์ทรงตรัสไว้
โดยเน้นให้นำไปพัฒนาคุณสมบัติของคนดี



“ความกตัญญู” คือ “การรู้คุณ”
หลายคนเข้าใจว่า“ความกตัญญู” ใช้ได้เฉพาะคนเท่านั้น
ความจริงมันไม่ใช่เลย “การรู้คุณ” นั้น
ใช้ได้กับทุกสิ่งทุกอย่างทุกเรื่อง
ไม่ว่าคน, สัตว์, สิ่งของหรือสิ่งใดๆ ก็ตาม
ที่มีบุญคุณกับเรา
ช่วยเหลือเรา
ช่วยแบ่งปันสิ่งดีๆ ให้กับเรา
เราก็ต้องสำนึกรู้คุณในสิ่งนั้นๆ



เรารู้ดีว่าไทยเป็นดินแดนแห่งเกษตรกรรม
ทำนาเป็นอาชีพหลัก
ในสมัยก่อนการไถนาก็มีวัวมีควาย
เป็นผู้ร่วมลงแรงในการปลูกข้าว
ซึ่งมีบุญคุณมากมายมหาศาลต่อชาวนาทุกคน
ชาวนาทุกคน“รู้คุณ” พวกมันเป็นอย่างดี
ดังนั้นจึงเลี้ยงดูวัวควาย
และให้ความเอาใจใส่ให้ความรัก
ดุจเป็นบุคคลหนึ่งในครอบครัว
นั่นคือการตอบแทนคุณในแบบของชาวนา
หากวันใดต้องมีอันพลัดพรากจากกัน
ไม่ว่าจะตายจาก
หรือจำเป็นต้องจำหน่ายออกไป
ก็เหมือนกับทำกับคนในครอบครัว
ความรู้สึกที่หลั่งไหลออกมา
จากสีหน้า
แววตา
และหยาดน้ำจากดวงตา
มันแสดงถึงสายใยระหว่างกันและกัน



เราทุกคนมีครู
แน่นอนว่าครูมีพระคุณกับเรา
ครูเป็นผู้ให้ในสิ่งดีๆ กับเรา
ครูคนแรกของเราคือพ่อแม่
ท่านให้อะไรเราบ้าง?
ความรักความเอื้ออาทรที่ส่งผ่านไปยังสายสัมพันธ์น้อยๆ
ที่ก่อตัวขึ้น
อาหารที่หยิบยื่นให้ผ่านทางสายสะดือ
มอบวิวัฒนาการของชีวิตให้กับเรา
และที่สำคัญที่สุดคือให้ชีวิตแก่เรา
เพราะถ้าไม่มีท่าน ก็ไม่มีเราวันนี้



หนังสือที่เราหยิบอ่าน
เราได้อะไรจากหนังสือบ้าง?
ความรู้ได้ไหม?
ความสนุกได้หรือเปล่า?
หรือความผ่อนคลายล่ะมีไหม?
ฉะนั้นหนังสือมีพระคุณกับเราไหม?

แน่นอนหนังสือมีพระคุณ
แล้วเราทำยังไงกับหนังสือบ้าง
อ่านเสร็จก็โยนกอง
ไม่สนใจ
หยากไย่เกาะ
ฝุ่นจับเขลอะ
เดินข้ามไปข้ามมา
เรารู้คุณหนังสือกันบ้างหรือเปล่า?



คนสมัยก่อนรู้คุณข้าวปลาอาหาร
กราบขอบพระคุณพระแม่โพสพอยู่เสมอ
ที่มอบอาหารให้ได้กินเพื่อการดำรงชีวิต
คนสมัยนี้ทิ้งข้าวกันเป็นว่าเล่น
กินข้าวก็ไม่หมดจาน
ทิ้งอาหารกันง่ายๆ
เพราะขาดสำนึกรู้พระคุณของอาหารที่ได้กิน
ขาดสำนึกรู้คุณผู้ทำให้เกิดอาหารจานนี้
ขาดสำนึกรู้คุณชีวิตหลายชีวิตที่ต้องจบสิ้นไป
เพื่อจะเป็นเพียงอาหารในจานนี้
คิดเพียงแค่ว่ามีเงินก็ซื้อได้
เงินกลายเป็นสิ่งที่ผู้คนให้ความคำนึงถึงเป็นหลักใหญ่
แต่ความรู้สึกและสำนึกแห่งจิตใจมันห่างไกล
จนแทบจะมองไม่เห็น...



ต้นหญ้าเล็กๆ ที่ขึ้นอยู่ริมทาง
ให้อะไรกับเราบ้าง?
หรือว่ามันเป็นเพียงต้นหญ้าที่ขึ้นมารก
ไม่มีคุณค่าใด
ลองมองเข้าไปดูใกล้ๆ สิ
ก้มเข้าไปหาต้นหญ้าต้นนั้น
เห็นหรือเปล่าดอกเล็กๆ นั่น
กำลังส่งยิ้มมาให้
แล้วก้อนหินล่ะเห็นไหม?
มันไม่ได้เกะกะอะไรเลยนะ
มันช่วยบังแดดบังลมให้ต้นหญ้าบ้างในบางที
มองดูดีๆ สิ
เห็นความเอื้ออาทรระหว่างสิ่งมีชีวิตและไม่มีชีวิตหรือเปล่า?
ใจเราสัมผัสได้ไหม?




ดินก้อนเล็กๆ รวมตัวกันมากขึ้น
จนกลายเป็นแผ่นดินผืนใหญ่ ให้เราได้อยู่ได้อาศัย
น้ำหยดเล็กๆ รวมกัน
เป็นสายน้ำเป็นแม่น้ำร่วมหล่อเลี้ยงสรรพชีวิต
ความอบอุ่นจากดวงอาทิตย์ก็ช่วยเกื้อหนุน
ให้สรรพสิงดำรงคงอยู่ได้
สายลมก็ช่วยให้เกิดการเคลื่อนไหว
ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเกื้อหนุนกัน



เห็นไหมล่ะว่าทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมีพระคุณกับเรา
แล้วเราล่ะ...
ระลึกสำนึกรู้ถึงพระคุณเหล่านั้นบ้างหรือเปล่า?
หรือมันกลายเป็นเรื่องไม่ใช่เรื่องที่เราจะต้องไปสำนึกบุญคุณ
เราถึงได้มองข้าม
และทำลายลงด้วยความไร้สำนึก



เพราะขาดสำนึกรู้คุณนี่เอง
ทำให้คนในปัจจุบันดำเนินชีวิตไปด้วยความยโสโอหัง
ขาดความอ่อนน้อม
ขาดความเมตตา
ขาดความอ่อนโยน
ขาดความแข็งแกร่งของจิตใจ
มีแต่ความแข็งกระด้าง
ซึ่งมักจะแตกหักได้ง่าย
ช่างเปราะบาง
ไม่ทานทนต่อแรงกระทบใดๆ
มีความหยาบกระด้างในสามัญสำนึก
ไร้ความละเอียดอ่อน
แม้กระทั่งกับตนเอง
ก็ไร้ความเมตตาและอ่อนโยน
แต่พวกเขาจะรู้ตัวกันบ้างหรือไม่ว่า...
เขากำลังทำร้ายตัวเอง
กำลังทำร้ายตัวตนของตนอยู่ทุกขณะจิต



หลายคนโอดครวญ
“พ่อแม่ไม่รักฉัน”
“พ่อแม่ไม่รักผม”

ฉะนั้นก็เลยไม่รักพ่อแม่
มันคือความคิดที่ถูกต้องแล้วหรือ?
ไม่มีใครอยากทำอะไรพลาด
ไม่มีใครอยากทำอะไรผิด

แต่ด้วยเหตุผลนานา
ที่ไม่สามารถอธิบายให้คนอื่นเข้าใจได้
หรือแม้แต่ตัวท่านเองก็ยังไม่เข้าใจว่า
ทำไมถึงต้องทำแบบนั้น?
มันอาจจะเป็นสัญญาเก่า
หรือมันอาจจะเป็นกรรมของเราที่ต้องชดใช้



เพื่อให้วงล้อของกรรมมันหยุดลง
เรามองข้ามมันไป
ให้อภัยท่านได้ไหม?
เราสำนึกถึงเฉพาะพระคุณที่ท่านให้ชีวิตเราได้ไหม?

เรายินยอมด้วยกายใจ
กราบลงแทบเท้าท่านได้ไหม?
เท้าที่เหี่ยวย่นไปตามกาลเวลา
เท้าที่หยาบกร้านเพราะผ่านการทำงานหนัก
เท้าที่ต้องทนรับน้ำหนักทั้งของตนเองและคนในครอบครัว
เราทำได้ไหม?



เรารู้ซึ้ง รู้สำนึกในพระคุณของท่านไหม?
หรือรู้เพียงแค่ตัวหนังสือ
แค่คำพูด
แต่ใจเราไม่เกิดความสำนึก
ไม่เกิดกระแสแห่งความรู้สำนึก
ถ้าเพียงแค่ทำตามค่านิยม
ทำตามกระแสสังคม
ทำตามกระแสโลก
หากแต่มิใช่กระแสแห่งจิตวิญญาณแล้ว

นั่นจะเรียกว่า “สำนึก” ได้เหรอ?




“สำนึก” นอกจากจะใช้กับความรู้สึกซาบซึ้งในพระคุณ
ในบุญคุณ
ในคุณค่าของคน สัตว์ สิ่งของนั้นแล้ว
ยังหมายถึง การรู้ซึ้ง
ตะหนักได้
สำนึกรู้สึกตัวว่าผิด
ถึงสิ่งที่ตนได้เคยกระทำผิดพลาดมา



ไม่มีใครสักคนที่ไม่เคยทำอะไรผิดพลาดหรอกนะ
อยู่ที่ว่าเมื่อรู้ตัวว่าผิด
เมื่อสำนึกได้จากส่วนลึกของจิตใจ
เรายอมรับได้ไหม?
เรามีความกล้าหาญเพียงพอที่จะยอมรับความผิดนั้นได้หรือเปล่า?




“การยอมรับผิดต้องใช้คำว่ากล้าหาญเชียวเหรอ?”
ใช่แล้ว...
เพราะการทำความผิดอะไรสักอย่าง
แล้วออกมายอมรับ
ก็เหมือนเป็นการประจานตัวเอง
คำว่าประจานนี่ความหมายหนักออกไปทาง
เสียหาย
เสื่อมเสีย
แล้วเรากล้าพอที่จะยอมให้ตัวเองเสื่อมเสียชื่อเสียง
เสื่อมเสียความศรัทธา

รวมถึงเสื่อมเสียความรู้สึกบ้างไหมล่ะ?



หากเรายอมรับผิด
แล้วมีคนมากระหน่ำซ้ำเติม
สมน้ำหน้าเราในความผิดนั้น
“เรายอมรับได้ไหม?”
มันคงเป็นความรู้สึกแย่ๆ ในส่วนหนึ่งที่เกิดขึ้นกับเรา
แต่ไม่ใช่ทั้งหมดหรอกนะ
ยังมีคนอีกจำนวนมาก
ที่ยอมรับในความกล้าหาญที่เรายอมรับในความผิด
ในสิ่งที่เรากระทำ
และพร้อมที่จะให้อภัย
เมื่อเราปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้น
ไม่เดินซ้ำรอยเดิม




แต่เนื่องจากทุกคนมีความหวาดกลัวเป็นความรู้สึกพื้นฐาน
ฉะนั้นจึงหลีกเลี่ยงที่จะยอมรับในความผิดพลาดที่เกิดขึ้น
เพราะความกลัวนี่เอง
ที่ทำให้เราหลายคนต้องพลาดแล้วพลาดอีก
ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ซึ่งหลายคนอาจจะรู้ตัวและยอมรับว่าตัวเองกลัว
แต่มีอีกหลายคนที่ไม่รู้ตัวและไม่ยอมรับความกลัวของตนเอง



หลายเรื่องมันหนักหนาสาหัสกับภาวะจิตใจ
มันทารุณ
มันบีบคั้น
มันเจ็บปวด
เรากลัว กลัวเกินกว่าจะยอมรับว่า
เราเป็นผู้กระทำ
เราพยายามหลีก
พยายามเลี่ยง
พยายามหลบ
หาหนทางทุกทางที่ย้ำว่าไม่ใช่ความผิดของเรา
โยนให้เป็นความผิดของคนอื่น
ของสิ่งอื่น
และเรื่องทำนองนี้ก็เลยเกิดซ้ำๆ
ซ้ำแล้วซ้ำอีก ครั้งแล้วครั้งเล่า
จนกลายเป็นความเคยชิน
จนเรามีความเชื่อว่าสิ่งที่เราทำนั้น
ไม่ใช่เราทำ
ไม่ใช่ความผิดพลาดของเรา
เราไม่ผิด


เราดิ้นรนทุกวิถีทาง
โยนทุกอย่างออกจากตัวเอง
ขว้างทุกอย่างให้พ้นจากตัวเรา
ทุกอย่างกระจัดกระจายไร้ระเบียบ
ไร้ความสำนึก
เราไม่เคยหันกลับมาสำรวจตัวเองเลยสักครั้ง
แล้วไม่เคยมองดูความคิดของตัวเราเองสักหน
เรากล่าวโทษทุกสิ่งทุกอย่าง
แล้วลงโทษสิ่งเหล่านั้น
เพราะมันผิด
เพราะมันไม่ถูกใจเรา




ทุกสิ่งทุกอย่างที่เข้ากับตนได้
ทุกสิ่งทุกอย่างที่ตนพอใจ
คือสิ่งที่ถูกต้อง
กำหนดตนเองเป็นศูนย์กลาง
ให้ทุกสิ่งทุกอย่างหมุนเข้ามาหาตน
โดยที่ตนเองไม่เคยคิดสักนิดว่าตนสมควรเป็นคนปรับบ้างหรือไม่?



มองไม่เห็นคุณค่าของสิ่งอื่นจากจิตใจของตน
แต่กลับมองเห็นความรู้สึกของตนเองเป็นใหญ่
ไม่เปิดใจรับรู้ความรู้สึกของใคร
ตีกรอบล้อมรอบตัวเอง
ตั้งกำแพงหนาหลายสิบชั้น
เพื่อไม่ให้คนอื่นเข้าไปได้
ซึ่งกำแพงแต่ละชั้นมันก็คือความกลัวนั่นเอง



เราได้แต่หนี หนี หนี แล้วก็หนี
แต่ในความเป็นจริง
เราหนีไม่พ้นหรอก
ไม่ว่าจะทางไหน
ไม่ว่าจะวิธีใด
นอกจากการยอมรับ
ยอมรับด้วยสำนึกแห่งจิตใจ
ยอมรับด้วยสามัญสำนึก
และปรับเปลี่ยนมันด้วยตัวเราเอง




แน่นอนว่าการยอมรับต้องใช้ความกล้าหาญ
ที่เรามีเป็นอย่างมาก
การยอมรับตรงนี้ไม่ใช่การยอมรับด้วยปาก
ไม่ใช่การยอมรับด้วยการประชดประชัน
ไม่ใช่การยอมรับให้เรื่องมันจบๆ
หรือ ผ่านๆ ไป แบบเสียไม่ได้
หากแต่เราต้องยอมรับได้ด้วยใจในส่วนลึก
ด้วยจิตวิญญาณ
ด้วยจิตสำนึก
ที่มันสะท้านสะเทือนความรู้สึก




เมื่อเราได้เข้าถึงการสำนึกด้วยจิตเบื้องลึกแล้ว
เมื่อนั้นเราจะเข้าใจ
ยอมสิโรราบในสิ่งที่ผิดพลาดที่เรากระทำ
และในขณะนั้นจิตเราก็พร้อมที่จะปรับปรุงเปลี่ยนแปลงมัน
ด้วยจิตสำนึกอันแท้จริงของเราเอง
แน่นอนว่าเมื่อสำนึกแท้จริงนั้นมาถึง
เส้นทางการดำเนินชีวิตของเราเปลี่ยนไปแล้ว




เอาล่ะคราวนี้เรามาฟังเรื่องราวดีๆ
ที่คุณไอย นำมาโพสต์ไว้กันดีกว่า
ซึ่งเรื่องราวนี้อาจจะกระตุ้นเตือน
และเข้าไปปลุกความรู้สึก ลึกๆในหัวใจของคุณ
ให้หัวใจคุณสามารถสำนึกได้ด้วยหัวใจ
เพื่อจะได้สร้างสรรค์และทำสิ่งดีๆ เพื่อคนอื่นบ้าง



บทลงโทษด้วยความรัก
วันหนึ่งเมื่อยังเด็ก
แอนดี้น้องชายของฉันนั่งอยู่ที่มุมห้องนั่งเล่น
ในมือข้างหนึ่งมีปากกาหนึ่งด้าม
ขณะที่ในมืออีกข้างหนึ่งก็ถือหนังสือสะสมราคาแพงของพ่อ
แอนดี้คงจะปีนขึ้นไปหยิบจากบนชั้นหนังสือ



เมื่อพ่อเดินเข้ามาในห้อง
แอนดี้ก็ก้มหน้างุดและทำท่ากระสับกระส่าย
เขารู้ตัวดีเชียวละว่ากำลังทำผิด



แม้จากระยะไกล
ฉันก็เห็นรอยขีดเขียนเปรอะไปทั่วบนหน้าหนังสือของพ่อ
และตอนนี้แอนดี้ก็กำลังจ้องมองพ่อตาโต
ด้วยความหวาดหวั่นรอคอยที่จะถูกทำโทษ



พ่อหยิบหนังสือขึ้นมามอง
แล้วก็ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้โดยไม่พูดอะไรสักคำ



หนังสือทุกเล่มมีความหมายต่อพ่อมาก
หนังสือคือความรู้
และหนังสือเล่มนี้ก็เป็นหนังสือสะสมราคาแพง
แต่ในขณะเดียวกันท่านก็เป็นพ่อที่รักลูกมาก



สิ่งที่พ่อทำในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านั้นยอดเยี่ยมมาก
แทนที่ท่านจะลงโทษหรือดุแอนดี้
หรือแม้แต่ตำหนิความซุกซน



พ่อกลับนั่งลง
หยิบปากกาในมือแอนดี้ขึ้นมาถือไว้
แล้วก็เขียนอะไรบางอย่าง
ลงในหน้าหนังสือสะสมราคาแพง นั่นเสียเอง
พ่อเขียนที่ข้างๆ ลายเส้นที่แอนดี้ขีดว่า
"ภาษาของแอนดี้ เมื่ออายุสองขวบ"



ต่อไปนี้
ไม่ว่าครั้งไหนที่พ่อหยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาเปิด
พ่อก็จะเห็นใบหน้าน้อยๆ ที่น่ารัก
และดวงตาที่สดใสของลูก
และจะขอบคุณพระเจ้าที่ประทานเด็กน้อยคนนี้
มาให้ขีดเขียนบนหนังสือแสนหวงของพ่อ
ลูกทำให้หนังสือเล่มนี้ของพ่อมีความหมาย
เหมือนกับที่พี่ๆ ของลูกนำความหมาย
มาสู่ชีวิตของพ่อเหมือนกัน



ว้าว... ฉันคิด
นี่หรือคือการลงโทษของพ่อ?
นานๆ ครั้งฉันก็จะหยิบหนังสือที่สะสมไว้
มาให้ลูกหลานของฉันขีดเขียนเล่น
ทุกครั้งที่มองดูลายมือหยุกหยิกเหล่านั้น
ฉันก็จะนึกถึงสิ่งที่พ่อทำในวันนั้น
พ่อได้สอนให้ฉันรู้ว่า…
อะไรกันแน่ที่มีค่าต่อชีวิตของเราอย่างแท้จริง
ซึ่งนั่นก็คือ
คนที่เรารัก
ไม่ใช่วัตถุสิ่งของ




ลองมองย้อนดูตัวคุณเอง ในแต่ละวัน
เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นได้อยู่เสมอ
เช่นคุณนั่งกินข้าวกับภรรยาอยู่ที่ร้านอาหาร
เธอหวังดีอยากจะเทซอสให้คุณ
แต่มันกลับหกไปเลอะเสื้อตัวเก่งของคุณ
และคุณก็ทำสีหน้าที่ตำหนิเธอ
และคำพูดที่บอกว่า
เดี๋ยว ผมเทเองก็ได้!



นอกจากคำขอโทษที่เธอพร่ำบอก
น้ำตาใสๆ ก็เริ่มเอ่อขึ้นในใจเช่นเดียวกัน
และอาหารมื้อนั้นไม่มีรสชาติสำหรับเธอเสียแล้ว



แต่ถ้าคุณบอกกับเธอว่า
ถ้าซักไม่ออกก็ไม่เป็นไรหรอก
เมื่อผมหยิบเสื้อขึ้นมาใช้ครั้งใด
ผมจะหวนนึกถึงร้านอาหารนี้ทุกครั้งไป
ที่ได้มีโอกาสมาทานข้าวกับคุณ
และได้คิดถึงทุกครั้งว่า
ภรรยารักและเอาใจใส่ผมมากเท่าใด
อยากปรนนิบัติเอาใจ (จนเทซอสหกใส่ผม)
แต่ว่าคราวหน้าออกมาทานข้าว
ผมจะเป็นคนเทซอสให้คุณมั้งล่ะ (ทีนี้ตาผมมั่ง)



รอยยิ้มจากหัวใจของเธอได้เริ่มโบยบินแล้ว
แค่นี้คุณก็ลงโทษเธอให้ระวังมากขึ้นแล้ว...



สิ่งที่มีค่าต่อชีวิตคนเรานั้นไม่ใช่
นาฬิกาเรือนละแสน
หรือเนคไทเส้นละหลายๆพัน
แต่เป็นความอบอุ่นในหัวใจ
ที่คุณรู้ว่ามีใครคนหนึ่ง
เฝ้ารัก
เฝ้าถนอมความรู้สึกคุณอยู่ตลอดเวลาต่างหาก
แล้วคุณล่ะ
เคยลงโทษใครด้วยความรักหรือเปล่า



ได้อ่านบทความนี้แล้ว
มีรู้สึกดี ๆ เลยนำมาให้อ่านกัน
หากใครเคยอ่านแล้วก็ไม่เป็นไรนะ
หากครั้งนี้ลองอ่านดูอีกครั้ง
แล้วพินิจด้วยใจ
บางครั้ง....เราอาจเคยตั้งคำถามหนึ่งขึ้นในใจว่า
มนุษย์เรา ...เกิดมาเพื่ออะไร
บทความนี้อาจเป็นคำตอบที่ดีสำหรับคุณ...ก็เป็นได้
ขอมอบบทความนี้ให้กับผู้มีหัวใจที่เต็มเปี่ยมด้วยความรัก
ทุกท่าน



จากคำร่ำร้องในใจเรา
ที่สะท้อนไปสะท้อนมากับคำถามที่ว่า
“เราเกิดมาทำไม?”
เราตามไปอ่านบทความของคุณ ณ. กันเลย



บทลงโทษด้วยความรัก
มนุษย์เรา ...เกิดมาเพื่ออะไร?



พออ่านบทความนี้จบ ณ. รู้สึกว่า...
มนุษย์เราเกิดมาเพื่อจะ...
...ส่งมอบความรักให้แก่กัน
...ส่งมอบความรู้สึกดีๆ ให้แก่กัน
...ส่งมอบรอยยิ้มให้แก่กัน



...รักษาและดูแลความรักให้เติบโต
...รักษาและดูแลความรู้สึกดีๆ ให้ผลิบาน
...รักษาและดูแลรอยยิ้มให้สว่างไสวตลอดไป



...อย่าบอกว่าคุณทำไม่ได้ เพราะคุณยังไม่เคยทำ
...อย่าบอกว่าคุณทำไม่ได้ เพราะคุณล้มเหลวจากครั้งที่แล้ว
...อย่าบอกว่าคุณทำไม่ได้ เพราะคุณล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า
...อย่าบอกว่าคุณทำไม่ได้ เพราะความกลัวที่เกาะกินจิตใจคุณ
...อย่าบอกว่าคุณทำไม่ได้ เพราะเขาไม่ใช่คนที่คุณรัก



...แค่คุณกล้าส่งความรู้สึกดีๆ ให้ก่อน
...แค่คุณกล้าที่จะส่งยิ้มไปให้
...แค่คุณกล้าที่จะยื่นมือออกไป
...แค่คุณกล้าเสนอตัวเข้าไปช่วย
...แค่คุณกล้าทำสิ่งดีๆ ที่คุณไม่เคยทำ
...แค่คุณกล้าทำสิ่งดีๆ ครั้งแล้ว ครั้งเล่า โดยไม่ต้องไปนับ



...แค่คุณกล้า...
...แค่คุณกล้า...
...แค่คุณกล้า...
...แค่คุณกล้าให้ความรัก
แค่นี้ความรักก็ผลิบาน
อย่างน้อยก็บานในใจคุณนั่นแหละ...





 

Create Date : 18 มิถุนายน 2552
118 comments
Last Update : 19 มิถุนายน 2552 15:33:06 น.
Counter : 780 Pageviews.

 




สำหรับคนน่ารักค่ะ

TC นะค่ะ / นู๋หญิงจ๋า

 

โดย: นู๋หญิงจ๋า 23 มิถุนายน 2552 2:56:12 น.  

 





แวะมาทักทายค่ะ มิสสส

 

โดย: นู๋หญิงจ๋า 3 กรกฎาคม 2552 4:52:55 น.  

 

สวัสดียามเย็นครับ

ขอบคุณนะครับที่แวะไปเยี่ยม และมอบบล็อกดีๆ ให้ด้วยครับ


ขออนุญาตมาอ่าน สำนึกด้วยใจ ด้วยคนนะครับ
บล็อกเขียนได้ดีนะครับ
ภาพน้ำตก ใสดีมากครับ


 

โดย: หมึกสีดำ 14 กันยายน 2552 18:24:56 น.  

 



สวัสดีครับ ขอบคุณที่แวะเข้ามา ผมหวังว่าเราคงได้พบกันอีกนะครับ

 

โดย: veerar 14 กันยายน 2552 20:43:21 น.  

 

 

โดย: หมึกสีดำ 14 กันยายน 2552 22:35:12 น.  

 

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

เราก็ไม่รู้ว่าเกิดมาทำไมน่ะคะ
แต่ขอบคุณที่นำสิ่งดีดีมาฝากกันค่ะ
รู้แต่ว่าเกิดมาทำวันนี้ให้ดีที่สุด
หลับฝันดีนะคะ

 

โดย: อุ้มสี 14 กันยายน 2552 22:52:50 น.  

 

แวะมาส่งรอยยิ้ม ยามเย็นครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 15 กันยายน 2552 16:25:53 น.  

 

สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ
ชอบที่คุณไอฟ้าเขียนมากค่ะ
...
มีความสุขกับทุกๆวันนะคะ
ธรรมชาติคืดสิ่งที่สวยงาม เสมอค่ะ

ขออนุญาตAddนะคะ

 

โดย: Nissan_n 16 กันยายน 2552 14:00:19 น.  

 



สวัสดีวันสีเขียวค่ะ

ขอให้มีความสุข มากๆนะคะ



 

โดย: ป้าหู้เองจ่ะ (fifty-four ) 16 กันยายน 2552 15:30:19 น.  

 


สวัสดียามเย็นครับ คุณไอฟ้า

วันนี้ผมอัพพระกรรมฐาน 40 กอง
ในตอนที่ชื่อว่า อาหาเรปฏิกูลสัญญาครับผม
ซึ่งเป็น พระกรรมฐาน กองหนึ่ง ในพระกรรมฐาน 40 กองครับ

ว่างๆ ขอเรียนเชิญ ติดตามได้ที่บล็อกนะครับ
...

 

โดย: หมึกสีดำ 16 กันยายน 2552 18:59:34 น.  

 

19-09-2009: วัน เสาร์ ที่ ๑๙ กันยายน ๒๕๕๒ เป็น วันพระ แรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๐:

สวัสดีวันหยุดดีๆครับ
มาส่งขนมกระยาสารทครับผม


สุขสันต์วันหยุดนะครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 19 กันยายน 2552 10:32:34 น.  

 

จากคำถามที่ว่า เกิดมาทำไม ? ขอตอบ คับ เกิดมาชดใช้กรรม ทั้งที่เป็นกรรมดี และกรรมชั่ว ในเมื่อหาทางหลุดพ้นไม่ได้ ก็ต้องกลับมาเวียนว่ายตายเกิด ไม่รู้จบรู้สิ้น

ข้อ เสนอแนะ คับ ไปร้านอาหารเจคับ บอกเค้าว่า อยากขอรับธรรมะ แล้วให้เค้าพาไป จะได้พบกับหนทางที่พระพุทธองค์ได้ตรัสรู้

 

โดย: tu_jas@hotmail.com IP: 124.157.129.178 19 กันยายน 2552 23:31:43 น.  

 

วันนี้อากาศร้อน ๆ รับ แตงโมปั่น สักแก้วก่อนนะครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 21 กันยายน 2552 13:26:31 น.  

 


สวัสดีครับ
วันนี้อัพเรื่อง มรณานุสติกรรมฐาน ครับผม
ว่างๆ ขอเรียนเชิญที่บล็อกนะครับ
...



ปล. ตอนนี้สั้นไม่ยาวนักครับ
โมทนา สาธุ ครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 21 กันยายน 2552 23:19:44 น.  

 


แวะมาเสิร์ฟ coffee break ครับ
...

สุขสันต์วันสีเขียวสดใสนะครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 23 กันยายน 2552 10:50:18 น.  

 

สวัสดีครับ
มาชวนไปอ่าน เรื่อง
"ปติปูชิกา" ครับ
สนุกมากๆ ครับ

ว่างๆ เรียนเชิญที่บล็อกนะครับ

หลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 24 กันยายน 2552 20:13:00 น.  

 




แวะมาเยี่ยมค่ะ

 

โดย: นู๋หญิงจ๋า 24 กันยายน 2552 22:33:55 น.  

 

สวัสดีครับ คุณไอฟ้า

เมื่อคืนอัพเรื่อง โฆษกเทพบุตร ครับ
ว่างๆ ขอเรียนเชิญติดตามได้ที่บล็อกนะครับ



มาส่งเข้านอนครับ
หลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 29 กันยายน 2552 22:24:44 น.  

 



 

โดย: หมึกสีดำ 7 ตุลาคม 2552 9:35:51 น.  

 


สวัสดีครับ คุณไอฟ้า

ขออนุญาตมาเชิญชวนไปอ่าน
เรื่องราวของ พระติสสะเถระ ครับผม

ว่างๆ ขอเรียนเชิญที่บล็อกนะครับ




หลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 8 ตุลาคม 2552 0:37:40 น.  

 

ขอบคุณที่เข้าไปชมภาพในบล็อกป้าแอ๊ด
หวังว่า สักวันเราคงได้พบกันอีก แน่ๆ

 

โดย: ป้าแอ๊ด (addsiripun ) 8 ตุลาคม 2552 13:50:31 น.  

 

วันนี้มาชวนไปอนุโมทนาบุญกันอีกครั้งหนึ่งค่ะ

 

โดย: addsiripun 9 ตุลาคม 2552 2:40:00 น.  

 

มาชวนไปเที่ยวมาเลเซียกันต่อค่ะ

 

โดย: addsiripun 11 ตุลาคม 2552 16:21:00 น.  

 

แวะมาสวัสดีสายๆ วันพุธค่ะ

 

โดย: addsiripun 14 ตุลาคม 2552 11:04:53 น.  

 

สวัสดีค่ะ
วันนี้มาชวนไปทดลองนั่งรถไฟฟ้าสายสุวรรณภูมิค่ะ

 

โดย: addsiripun 15 ตุลาคม 2552 0:57:28 น.  

 


มาส่งเข้านอนครับ
...



ราตรีสวัสดิ์ครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 15 ตุลาคม 2552 22:59:00 น.  

 


สวัสดีครับ
...



ช่วงกลางวัน ยุ่งๆ ไปหลายวันครับผม
ไม่ค่อยได้เข้า ก็มีแวบๆ มาตอนกลางคืน ก็มักจะดึกซะก่อน

เม้นท์ทุกเม้น จะทยอยตอบทั้งหมดครับผม

วันนี้อัพ ทีเดียว 2 บล็อก ไปเลยครับ

ว่างๆ ขอเรียนเชิญติดตามได้ที่ลิงค์ข้างล่างครับผม

คนจะตาย จะเห็นนิมิตก่อน

หนีนรก ตอนที่ ๘ - วิธีปฏิบัติให้จิตเป็นสมาธิ

ขอให้มีความสุขในวันสีฟ้าสดใสนะครับ



 

โดย: หมึกสีดำ 16 ตุลาคม 2552 11:51:06 น.  

 

สวัสดียามเที่ยงๆ ครับ

วันนี้ขอนำอาหารเจอจานเดียวมาฝากนะครับ



ขอให้มีควา่มสุขสดชื่นในวันสีชมพูสดใสนะครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 20 ตุลาคม 2552 12:36:33 น.  

 

 

โดย: หมึกสีดำ 20 ตุลาคม 2552 21:11:54 น.  

 

 

โดย: หมึกสีดำ 23 ตุลาคม 2552 22:06:39 น.  

 


มาส่งคุณไอฟ้า เข้านอนครับผม
...



 

โดย: หมึกสีดำ 25 ตุลาคม 2552 21:24:36 น.  

 


- : 26-10-2009 : -
วัน จันทร์ ที่ ๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๒ เป็น วันพระ ขึ้น ๘ ค่ำ เดือน ๑๒
...


ขอให้ตั้งใจรักษาศีล ทำวัตรสวดมนต์ ทำสมาธิตามกำลังครับผม


 

โดย: หมึกสีดำ 26 ตุลาคม 2552 10:24:02 น.  

 

สวัสดีตอนเที่ยงค่ะ


 

โดย: addsiripun 26 ตุลาคม 2552 12:02:31 น.  

 

ตามกลิ่นกลอนมาจากที่บ้าน...

มาพบเข้ากับเรื่องราวลึกซึ้งที่น่าประทับใจ

อ่านด้วยความซาบซึ้ง...

และก็เลยขออนุญาต add blog เพื่อติดตามกันต่อ ๆ ไปด้วยครับ..

 

โดย: ลุงแว่น 29 ตุลาคม 2552 13:39:47 น.  

 

สวัสดียามเย็นครับ
เจ้าของบล็อก ไม่เห็นมาคุยกับใครเลยนี่ครับ

ไปคุยด้วยแล้ว ไม่เห็นคุยกับเรา
สงสัยไม่อยากคบกับเรา

 

โดย: หมึกสีดำ 29 ตุลาคม 2552 17:06:11 น.  

 


สวัสดีครับ คุณไอฟ้า



มาส่งคุณไอฟ้า เข้านอนนะครับ
หลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ครับ


ปล. เป็นสมาชิก ที่ไม่ดังครับผม
ไม่ค่อยได้โพสน์ เข้าไปโมทนาอย่างเดียวครับผม

 

โดย: หมึกสีดำ 30 ตุลาคม 2552 21:12:39 น.  

 



อะไรเอ่ย ควรจับยัดใส่ลังแล้วเอาไปฝังเสียให้เร็วที่สุด....?

ตอบ....

ก็เจ้า... "ลังเล" นั่นไง...



"เอาลังเล ใส่ลงลัง แล้วฝังเสีย

กลบแล้วเกลี่ย ก้าวให้ข้าม ความคาดหวัง

ใช้หัวใจ ที่ใฝ่ธรรม เป็นกำบัง

คิดให้จริง ทำให้จัง เลิกลังเล..."




 

โดย: ลุงแว่น 1 พฤศจิกายน 2552 19:07:25 น.  

 

พรุ่งนี้วันลอยกระทงแล้วนะคะ
ไปทำบุญที่ไหนเอ่ย

 

โดย: addsiripun 1 พฤศจิกายน 2552 21:18:37 น.  

 

 

โดย: หมึกสีดำ 2 พฤศจิกายน 2552 11:55:44 น.  

 






วันนี้มาชวนไปฟังเพลง และอ่านกลอนลำนำเพลงครับ...

"หยาดน้ำค้าง"...

"...อรุณอาบฟ้า นภาผ่องแดดทองส่องฉาย

สาดส่องประกาย น้ำค้างแพรวพรายซบใบหญ้าเขียว

หยาดน้ำค้างที่ปลาย ใบหญ้าเรียว

กอดใบยึดเหนี่ยว เกี่ยวใบไหวแกว่ง ท้าแรงลมพา.."

 

โดย: ลุงแว่น 5 พฤศจิกายน 2552 7:32:11 น.  

 

สวัสดีครับ คุณไอฟ้า

พี่ไผ่มาชวนไปเที่ยวครับผม

ว่างๆ ขอเรียนเชิญที่บล็อกนะครับ

ข้อให้คุณไอฟ้า มีความสุขสดชื่นในวันสีส้มสดใสนะครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 5 พฤศจิกายน 2552 11:50:24 น.  

 

สวัสดีค่ะ
ขอลาชาวบล็อกไปเที่ยวหลวงพระบาง
ตั้งแต่วันที่ 6 -11 พย. นี้นะคะ
ฝากบ้านด้วยค่ะ
กลับมาแล้วจะรายงานการไปเที่ยวให้ทราบด้วยภาพค่ะ
อย่าลืมติดตามนะคะ

 

โดย: addsiripun 5 พฤศจิกายน 2552 14:22:49 น.  

 


สวัสดีวันอาทิตย์สดใสครับ
...

..
สุขสันต์วันหยุดนะครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 8 พฤศจิกายน 2552 12:01:50 น.  

 

อัพบล็อกแล้วครับ

กลอนเหมือนเดิม วันนี้ว่าด้วยเรื่อง "ชีวิตคู่" ครับ...

ใครมีคู่อยู่แล้ว หรือกำลังคิดจะมีคู่ ลองอ่านดูน่าจะเหมาะ...


"...เพราะความรัก ใช่ความรู้ ไร้ครูสอน

ทุกขั้นตอน ล้ำลึก ยากฝึกฝน

คือการหลอม รวมใจ ใครสองคน

ร้อนต้องลน จนทั่วเบ้า จึงเข้ากัน"


 

โดย: ลุงแว่น 9 พฤศจิกายน 2552 7:30:57 น.  

 


น้อมรำลึกคล้ายวันมรณภาพ๖๐ปี หลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต
๑๐ - ๑๑ พย. ๕๒ ณ วัดป่าภูริทัตตถิราวาส บ้านหนองผือ อ.พรรณานิคม สกลนคร

วันอังคารที่ ๑๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๒ เป็น วันพระ ตรงกับวันแรม ๘ ค่ำ เดือน ๑๒ ปีฉลู


ขอให้ ตั้งใจรักษาศีล ทำวัตร สวดมนต์ ทำสมาธิ ตามกำลังครับผม

 

โดย: หมึกสีดำ 10 พฤศจิกายน 2552 10:04:54 น.  

 

สวัสดีครับ คุณไอฟ้า

เอาดอกบวบมาฝากครับผม

และมาชวนไปอ่านเทพธิดาดอกบวบครับผม
ว่างๆ ขอเรียนเชิญ ติดตามได้ที่บล็อกนะครับ



มาส่งเข้านอนด้วยครับ
หลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 10 พฤศจิกายน 2552 21:13:44 น.  

 




วันนี้อากาศร้อนจัง
มาเสิร์ฟ น้ำมะนาวเย็นๆ ยามบ่ายครับผม

ปล. ห้ามลบเม้นผมนะครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 11 พฤศจิกายน 2552 14:19:18 น.  

 



ขอมาส่งคุณไอฟ้า เข้านอนครับผม
หลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 11 พฤศจิกายน 2552 22:45:18 น.  

 

สวัสดีค่ะ
กลับจากทัวร์หลวงพระบางแล้วค่ะ
ขอบคุณที่กรุณาไปเฝ้าบ้านให้นะคะ
แล้วจะเรียบเรียงภาพสวยๆ มาให้ชมอีกครั้งหนึ่งค่ะ
อดใจรออีกนิดหนึ่งนะคะ




 

โดย: addsiripun 12 พฤศจิกายน 2552 11:17:51 น.  

 

สวัสดีครับ คุณไอฟ้า
มาเสิร์ฟของว่างครับผม



สุขสันต์วันสุดุสัปดาห์นะครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 13 พฤศจิกายน 2552 13:45:22 น.  

 

เพิ่งพาไปเที่ยวได้วันเดียวเองค่ะ
พอลงภาพแล้วบล็อกมันย้วยค่ะ
ก็เลยทำบล็อกใหม่
ใครไปเม้นท์ไว้แล้ว ช่วยไปเม้นท์ใหม่ด้วยนะคะ อิอิ
ขอโทษในความไม่สะดวกด้วยนะคะ



เฮ้อ..เหนื่อยจัง ขอนั่งพักก่อนนะ

 

โดย: addsiripun 13 พฤศจิกายน 2552 14:22:05 น.  

 


ได้ฤกษ์อัพบล็อกแล้วครับ..

วันนี้เรื่อง "คำคม"

คำคม ๆ เพียงคำเดียว อาจเปลี่ยนชีวิตของใครบางคนได้ทั้งชีวิต...






...คำคมคม เพียงคำ แสนล้ำค่า

ปรับชีวิต เปลี่ยนชีวา หน้าเป็นหลัง

ปลอบคนทุกข์ ปลุกคนท้อ ก่อพลัง

จุดไฟหวัง สั่งใจสู้ กู้ศรัทธา....

 

โดย: ลุงแว่น 14 พฤศจิกายน 2552 8:32:30 น.  

 


สวัสดีครับ คุณไอฟ้า

นำ mv มาฝากครับผม

รำถวายกฐินวัดโคกอารักษ์ จ.สุรินทร์ 2552
...


ขอให้คุณไอฟ้า มีความสุขสดชื่น ในวันหยุดดีๆ ครับผม



 

โดย: หมึกสีดำ 14 พฤศจิกายน 2552 21:06:13 น.  

 

สวัสดีวันอังคารค่ะ
ล้อเริ่มหมุนต่อ จากวังเวียงสู่หลวงพระบางแล้วนะคะ

 

โดย: addsiripun 17 พฤศจิกายน 2552 1:10:09 น.  

 


สวัสดีวันสีชมพูครับ คุณไอฟ้า



17-11-2009
:วัน อังคาร ที่ ๑๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๒ เป็น วันพระ แรม ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๒:

ขอให้คุณไอฟ้ามีความสุขสดชื่น ในวันสีชมพูสดใสนะครับ


 

โดย: หมึกสีดำ 17 พฤศจิกายน 2552 14:39:12 น.  

 

สวัสดีค่ะ พาไปทานอาหารเที่ยงบนยอดดอย
และชมดอกบัวตอง ที่กิ่วกระจำกันค่ะ



อากาศที่นั่นเย็นสบายมากค่ะ
คุณ ณ น่าจะไปเที่ยวบ้างนะคะ

เสียดายวันนั้นเราไปกันแค่เวียงจันทน์เท่านั้นเองนะ

 

โดย: addsiripun 19 พฤศจิกายน 2552 15:02:36 น.  

 

ที่บ้านผม กำลังตีกันยกใหญ่เลยครับ !

>"ตีหมา-ตีแมว"

ไปช่วยกันตีหน่อยนะครับ


"...คนโบราณ พร่ำวอน สอนไว้ว่า

จะตีหมา ตีพลาง เว้นทางหนี

อย่าต้อนติด ปิดมุม หวังรุมตี

หมาจนที่ ตรอกตัน อันตราย..."


 

โดย: ลุงแว่น 20 พฤศจิกายน 2552 8:37:17 น.  

 



วันนี้อัพบล็อกด้วยกลอนแนวฝัน ๆ อีักสักบทครับ...

"...แดนฝันฟ้า"



"...จะเรียงรุ้ง จรุงรัศมิ์ จรัสหล้า

ให้ผ่องฟ้า พาฝัน ในวันฝน

แล้วน้าวโค้ง ลงครอบ ขอบสกล

ต่างถนน ตรงถนัด ลัดถึงนาง..."


 

โดย: ลุงแว่น 24 พฤศจิกายน 2552 21:36:09 น.  

 

สวัสดีครับ คุณไอฟ้า
พี่ไผ่มาชวนไปเที่ยวครับผม
ที่บ้านอัพบล็อกใหม่ 4 บล็อก ครับ
ว่างๆ ขอเรียนเชิญที่บล็อกนะครับ






คลิ๊กที่รูปเพื่อดูภาพใหญ่ได้ครับ

หลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 26 พฤศจิกายน 2552 23:13:01 น.  

 

อัพบล็อกด้วยกลอนอีกสักบทครับ

อยากจะปลุกใจให้คนสู้กับชีวิตสู้กับอุปสรรคอย่างองอาจ ไม่ย่อท้อ..



"ก้าวกล้า"....



"...ก้าวเถิดก้าว เริ่มก้าว แต่ก้าวนี้

โลกมากมี สิ่งฉงน ชวนค้นหา

มากดินแดน รอต้อนรับ ประทับตรา

มากจุดหมาย รอคนกล้า ไปฝ่าฟัน..."

 

โดย: ลุงแว่น 30 พฤศจิกายน 2552 7:22:47 น.  

 


ไม่ลืมครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 30 พฤศจิกายน 2552 12:01:41 น.  

 

ไปหลวงพระบางครั้งนี้ ได้ไปวัดน้อยกว่าที่หวังไว้ค่ะ
คงเพราะมีป้าแอ๊ดคนเดียวที่ชอบเข้าไปนั่งในวัดนานๆ
จะไปหลายๆ วัด ก็เกรงใจเพื่อนๆ ที่ไปด้วยค่ะ
ยังไงก็อนุโมทนากัน เท่าที่จะทำได้นะคะ
ป้าแอ๊ดนำพระธาตุไปไว้ทุกวัดที่ไปเลยค่ะ รวมทั้งในถ้ำด้วย

และขอขอบคุณ คุณ ณ ที่ติดตามไปเที่ยวหลวงพระบางกับป้าแอ๊ดอย่างต่อเนื่อง



มาถึงวันสุดท้ายที่อยู่ในลาวแล้วค่ะ

 

โดย: addsiripun 4 ธันวาคม 2552 19:25:54 น.  

 



สุขสันต์วันหยุดพักผ่อนครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 7 ธันวาคม 2552 12:03:18 น.  

 

ดีค่ะ







 

โดย: นู๋หญิงจ๋า 8 ธันวาคม 2552 18:50:13 น.  

 

 

โดย: หมึกสีดำ 8 ธันวาคม 2552 22:05:10 น.  

 


วันนี้อัพตอนต่อไปแล้วนะครับ
ว่างๆ ขอเรียนเชิญที่บล็อกนะครับ

มาส่งเข้านอนด้วยนะครับ
...

หลับฝันดี
ราตรีสวัสดิ์ครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 17 ธันวาคม 2552 22:49:24 น.  

 

ช่วงนี้ไม่ได้ไปนอนตีพุงเลยครับ

จะไปเที่ยวดาวๆ คืนก่อนวันพระแค่นั้นเองครับ

ต้องไปนอนตีพุงทุกวันซะแล้น

 

โดย: หมึกสีดำ 19 ธันวาคม 2552 23:09:40 น.  

 


แวะมาเสิร์ฟ โอวัลติน ยามสายๆ นะครับ
...

 

โดย: หมึกสีดำ 20 ธันวาคม 2552 10:28:13 น.  

 

วันนี้มาชวนคุณ ณ ไปล่องเรือ ชมสองฝั่งลำน้ำบางปะกงด้วยกันค่ะ


 

โดย: addsiripun 22 ธันวาคม 2552 16:52:01 น.  

 



Merry Christmas

 

โดย: หมึกสีดำ 24 ธันวาคม 2552 18:44:21 น.  

 





สวัสดียามเช้าครับ คุณไอฟ้า
สุขสันต์วันคริสต์มาส นะครับ
ขอให้คุณไอฟ้ามีความสุข ความเจริญตลอดไปนะครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 25 ธันวาคม 2552 8:48:20 น.  

 

ขอให้คุณ ณ และครอบครัวมีความสุขมากๆ ในวันคริสต์มาสนี้ค่ะ

 

โดย: addsiripun 25 ธันวาคม 2552 11:59:20 น.  

 





หลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 26 ธันวาคม 2552 20:38:21 น.  

 





ไม่นานก็คงสิ้นปี
สิ่งใดใดไม่ดีให้จางหาย
ก้าวเข้าสู่ปีหน้าเมื่อคราใด
สิ่งดีดีรีบมาใกล้…ให้สมพร



 

โดย: หมึกสีดำ 27 ธันวาคม 2552 18:51:40 น.  

 




สวัสดีครับ
ขอมาเรียนเชิญไปอ่านบล็อกสุดท้ายของปีนี้ครับผม
เป็นเรื่อง หลวงพ่อ ตอบปัญหาธรรมตอนจบครับ

ว่างๆ ขอเรียนเชิญ อ่านธรรมะดีๆ ที่บล็อกนะครับ

ได้บุญสิ้นปี ต้อนรับบุญใหม่ปีหน้าครับผม

มาส่งเข้านอนด้วย ขอรับ

หลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ครับ



 

โดย: หมึกสีดำ 28 ธันวาคม 2552 22:38:24 น.  

 



 

โดย: addsiripun 29 ธันวาคม 2552 15:38:57 น.  

 

 

โดย: หมึกสีดำ 2 มกราคม 2553 14:09:10 น.  

 

ขอนำคำสอนจากท่านพุทธทาสแห่งสวนโมกข์
มาให้อ่าน เพื่อเตือนสติกันในปีให่ม่ 2553 นี้ค่ะ

 

โดย: addsiripun 4 มกราคม 2553 14:54:51 น.  

 



วันนี้ได้ฤกษ์อัพบล็อกแรกของปีขาลแล้วครับ...




....เป็นบ้านน้อย ร้อยฝัน รังสรรค์สวย

ใช่โชคช่วย ล้วนแรงฉุด ด้วยอุตส่าห์

เอาใจสู้ เอามือทำ ตรากตรำมา

เป็นชีวา เป็นรากฐาน เป็นบ้านเรา.....

 

โดย: ลุงแว่น 7 มกราคม 2553 7:27:53 น.  

 


มาแจ้งข่าวว่าอัพบล็อกแลัวครับ...

วันนี้เสนอตอน

หล่มสวรรค์ !


"....ลมหายใจ ไร้ศักดิ์ศรี ของชีวิต

ความศักดิ์สิทธิ์ แห่งวิญญาณ ถูกผลาญพร่า

ธรรมชาติ ถูกบีบบด กดราคา

เติมเงินตรา ท่อ-สายไฟ ใส่แทนกัน..."



 

โดย: ลุงแว่น 11 มกราคม 2553 15:41:24 น.  

 

 

โดย: หมึกสีดำ 17 มกราคม 2553 20:11:06 น.  

 

วันนี้อัพบล็อกด้วยเรื่องของผี ๆ ครับ

"ผีนาดอน" ...


"...โคนต้นแจง แต่หลัง ฝังสายรก

ฝากอ้อมอก แผ่นดิน ถิ่นเกิดข้า

ทุกชั่วคน เหมือนกัน เรียงหลั่นมา

สมคำว่า ฝังรกราก ฝากแผ่นดิน.."


 

โดย: ลุงแว่น 18 มกราคม 2553 8:08:34 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับผม
นำบุญมาฝากขอรับ



ขอเชิญร่วมบุญส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่
เป็นเจ้าภาพปิดทองประดับเพชรองค์พระพุทธปฏิมากรณ์ (49 นิ้ว)
ณ วัดโคกอารักษ์ ต.เพี้ยะราม อ.เมือง จ.สุรินทร์

...




ขอเรียนเชิญดูรายละเอียดได้ที่บล็อกนะครับ





 

โดย: หมึกสีดำ 18 มกราคม 2553 9:18:26 น.  

 

สวัสดีวันสีชมพูสดใสครับ
นำดอกไม้สวยๆ ประจำวันมาฝากขอรับ


ขอให้มีความสุขสดชื่นนะครับผม

 

โดย: หมึกสีดำ 19 มกราคม 2553 9:50:57 น.  

 

 

โดย: หมึกสีดำ 20 มกราคม 2553 19:51:08 น.  

 



หลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 23 มกราคม 2553 22:00:54 น.  

 

สวัสดีวันหยุดพักผ่อนครับ คุณไอฟ้า

ขอให้มีความสุขในวันหยุดดีๆ นะครับ

 

โดย: ไผ่สีทอง IP: 180.183.68.13 24 มกราคม 2553 11:56:53 น.  

 






คำคมความคิด


อยากให้คุณ...

มีไว้ประดับตู้หนังสือที่บ้านสักเล่ม

เชื่อว่า ในวันหนึ่ง

อาจมีกลอนในเล่มสักบท

ทำให้ชีวิตของบางท่านเปลี่ยนไปก็เป็นได้

เพราะผมเชื่อเสมอมาว่า...


“คำคมคม เพียงคำ แสนล้ำค่า

ปรับชีวิต เปลี่ยนชีวา หน้าเป็นหลัง

ปลอบคนทุกข์ ปลุกคนท้อ ก่อพลัง

จุดไฟหวัง สั่งใจสู้ กู้ศรัทธา..”


และ..



“คำที่คม คมกว่ามีด ที่กรีดเฉือน

คำตามเตือน ล้ำลึก ยามนึกถึง

คมแห่งคำ คงชี้นำ ทุกคำนึง

คำคมจึง ไม่เคยตาย ไม่คลายคม.”

 

โดย: ลุงแว่น 30 มกราคม 2553 15:41:23 น.  

 

สวัสดีครับ คุณไอฟ้า

ขอนำบุญใหญ่มาฝากนะครับ
ขอเรียนเชิญไปร่วมโมทนาได้ที่บล็อกครับผม

 

โดย: หมึกสีดำ 4 กุมภาพันธ์ 2553 11:43:59 น.  

 


ขออัญเชิญ เทพเจ้า ซินไฉ่เอี๊ยะ เข้าบ้าน
ขอให้มีโชคมีลาภ เทอญ

ราตรีสวัสดิ์ครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 13 กุมภาพันธ์ 2553 23:15:08 น.  

 

สุขสันต์วันนักบุญวาเลนไทน์
ในเทศกาลวันแห่งความรักนะครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 14 กุมภาพันธ์ 2553 15:17:49 น.  

 



มาส่งเทียบเชิญ ให้ลองไปอ่านนวนิยายสไตล์นักสู้

นำเสนอเรื่องราวของเด็กหนุ่มนักสู้บนสังเวียนมวยและสังเวียนชีวิต

ในเรื่อง...

"สังเวียนคน"


เรื่องราวดุเดือดถึงเลือดถึงเนื้อ

ขอเชิญติดตามชมได้แล้วครับ....

 

โดย: ลุงแว่น 15 กุมภาพันธ์ 2553 10:38:59 น.  

 



มาแจ้งข่าวว่า

สังเวียนคน

ตอนที่ 2 ตอน "กินโต"


ลงโรงฉายแล้วครับ....

 

โดย: ลุงแว่น 17 กุมภาพันธ์ 2553 7:29:06 น.  

 



สวัสดีครับ คุณไอฟ้า
วันนี้พี่ไผ่ อัพเรื่อง อานาปานุสติกรรมฐาน เป็นตอนที่ 6 ว่าด้วยเรื่อง อารมณ์ของพระโสดาบัน
ว่างๆ ขอเรียนเชิญติดตามได้ที่บล็อกนะครับ

หลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ครับ


 

โดย: หมึกสีดำ 19 กุมภาพันธ์ 2553 1:05:35 น.  

 


สังเวียนคน ภาค 3

"ผู้ชนะ"





ลงโรงฉายแล้วครับ

เชิญติดตามวิถีชีิวิตของเด็กหนุ่มที่กำลังเดินทางมาถึงจุดหักเหสำคัญ ได้แล้วครับ.....

 

โดย: ลุงแว่น 19 กุมภาพันธ์ 2553 6:43:47 น.  

 




"สังเวียนคน"

ตอนที่ 4 "ผู้แพ้"





เรียนเชิญมาช่วยกันเชียร์ช่วยกันลุ้น

ลูกผู้ชายนักสู้ที่ชื่อไอ้ตงกันต่อครับ...

 

โดย: ลุงแว่น 21 กุมภาพันธ์ 2553 8:37:33 น.  

 




วันนี้ไอ้ตง ย้ายสังเวียนชีวิตแล้วครับ


สังเวียนคน ตอน 5 "้ฟ้าลั่น ศิษย์ประยงค์"


ลงโรงฉายแล้วครับ....

 

โดย: ลุงแว่น 23 กุมภาพันธ์ 2553 6:46:36 น.  

 




เชิญสัมผัส วิถีชีวิตของนักมวยในค่าย

สังเวียนคน ตอน 6

ค่ายศิษย์ประยงค์

 

โดย: ลุงแว่น 25 กุมภาพันธ์ 2553 6:50:27 น.  

 




วันนี้ ฟ้าลั่นซ้อมหนัก

เตรียมขึ้นสังเวียนจริง

นักมวยไทย เขาซ้อมกันอย่างไร น่าสนใจนะครับ

สังเวียนคน

ตอน 7. ซ้อมหนัก

 

โดย: ลุงแว่น 26 กุมภาพันธ์ 2553 7:37:18 น.  

 


วันนี้ไอ้ตง หรือฟ้าลั่นขึ้นชกเป็นครั้งแรกครับ

ขึ้นเวทีครั้งแรกก็เป็นมวยรองเสียแล้ว

จะเป็นอย่างไรต่อไปก็คงต้องช่วยกันเชียร์เสียแล้วละครับ...




สังเวียนคน

ตอน 8 มวยรอง

 

โดย: ลุงแว่น 28 กุมภาพันธ์ 2553 7:39:27 น.  

 


สังเวียนคน

ตอน 9. ไอ้คางหิน





คราวนี้ไอ้ตง ต้องปะทะกับไอ้คางหิน

จะหินแค่ไหนคงต้องติดตามชม

เริ่มจะบู๊ล้างผลาญแล้วละครับ

 

โดย: ลุงแว่น 2 มีนาคม 2553 9:33:41 น.  

 



สังเวียนคน

ตอน 10. บัญชาสวรรค์




ทำไมต้องให้สวรรค์ช่วยแล้วหรือ?

มวยหมัดหนักอย่างไอ้ตงต้องงอนง้อขอให้สวรรค์ช่วยแล้วหรือ?

คงต้องไปติดตามกันแล้วละครับ...

 

โดย: ลุงแว่น 4 มีนาคม 2553 6:59:16 น.  

 



สังเวียนคน

ตอน 11. สังเวียนเลือด


ตอนนี้สำหรับคนที่ชอบบทบู๊ล้างผลาญโดยเฉพาะครับ...

 

โดย: ลุงแว่น 6 มีนาคม 2553 7:46:48 น.  

 



สังเวียนคน

ตอน หวั่นกังวล


ไอ้ตงจะมีเรื่องอะไรให้อีกเล่า

นอกจากเรื่องสาวน้อยพยอมกับหนุ่มคนใหม่...

เอ..หรือว่าจะมีอะไรมากกว่านั้น...?



 

โดย: ลุงแว่น 8 มีนาคม 2553 7:06:48 น.  

 




สวัสดีครับ คุณไอฟ้า
วันนี้เป็น วันพระ แรม 8 ค่ำ เดือน 4
ก็ขออนุญาตมาเรียนเชิญ ติดตามเรื่อง อานาปานุสติกรรมฐาน ได้ที่บล็อกครับผม

เชิญคลิกที่ลิงค์ ตามด้านล่างเลยนะครับ

ตอนที่ 8 พระสกิทาคามีมรรค
ตอนที่ 9 พระสกิทาคามีมรรค - ราคะ
ตอนที่ 10 พระสกิทาคามีมรรค - ราคะ (ต่อ)
ตอนที่ 11 พระสกิทาคามีมรรค - ราคะ (ต่อ)


...



และขออนุญาต ขอลาพักบล็อก ชั่วคราวนะครับ
เมื่อเสร็จจากภาระกิจการงานแล้ว ก็จะขอมาอัพตอนต่อๆ ไปครับผม

และขอให้มีความสุขสดชื่นนะครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 8 มีนาคม 2553 23:27:17 น.  

 



สังเวียนคน

ตอน 13 คืนหนึ่งที่เถียงนา




ฉากเลิฟซีนเ็ล็ก ๆ ในเถียงนาร้างกลางทุ่ง

จะโรแมนติคแค่ไหน และสำคัญต่อชีวิตไอ้ตงอย่างไร

คงต้องไปพิสูจน์กันให้รู้ดำรู้แดงแล้วละครับ...


 

โดย: ลุงแว่น 10 มีนาคม 2553 8:09:24 น.  

 




สังเวียนคน

ตอน 14. ธนูมือ



อะไรคือธนูมือ ? มีความสำคัญกับวงการหมัดมวยอยางไร?

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับไอ้ตงด้วย

คงต้องไปติดตามเสียแล้ว...


 

โดย: ลุงแว่น 12 มีนาคม 2553 7:20:18 น.  

 


สังเวียนคน

ตอน 15 ขุนเข่าไร้น้ำใจ




งานนี้ไอ้ตงเจอศึกหนักที่สุดในชีวิต

ดูแล้วท่าจะแย่ ยังไงก็ช่วยไปเชียร์กันหน่อยครับ...

 

โดย: ลุงแว่น 14 มีนาคม 2553 8:32:15 น.  

 



สังเวียนคน

ตอน 16. เฮือกสุดท้าย





เฮือกสุดท้าย?

เฮือกสุดท้ายของใคร?

หรือว่าไอ้ตงจะแพ้เสียแล้ว....?

 

โดย: ลุงแว่น 16 มีนาคม 2553 7:46:01 น.  

 




เป็นอันว่าประโยชน์แห่งความโกรธมันไม่มี คนโกรธทำลายชีวิตร่างกายของตนเอง ทำลายปัญญาของตนเอง ยิ่งโกรธมากเท่าไหร่ กินไม่ได้ นอนไม่หลับ ร่างกายก็ทรุดโทรม จิตใจก็มีความวุ่นวาย มันก็มีแต่ความเร่าร้อน ตอนที่พระพุทธเจ้าทรงตรัสว่าโทสัทธิ ปัสสะโทสะ มันมาเผาผลาญร่างกายให้พินาศไป ใจก็ไม่เป็นสุข กายก็ไม่เป็นสุข โกรธเขาทำไม โกรธเขามันดีตรงไหน คนที่โกรธคนได้ก็คือคนบ้า ถ้าเราโกรธคนอื่นมาเมื่อไร เรานึกไว้ในใจว่านี่เรามันบ้าพอตัว บ้ามาก ความโกรธมันไม่ได้มีประโยชน์ คนมันตายด้วยกันหมด ทำไมจะต้องโกรธ

รายละเอียด ขอเรียนเชิญติดตามได้ที่บล็อกนะขอรับ
...

หลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 16 มีนาคม 2553 22:36:30 น.  

 



สังเวียนคน

ตอน 17. สัญญาลูกผู้ชาย


(ตอนจบ)




และแล้ว เรื่องราวก็ดำเนินมาถึงฉากสุดท้ายครับ

เรื่องนี้จะลงเอยกันอย่างไร? ไอ้ตงจะได้พยอมเป็นเมียหรือไม่?

เชิญติดตามได้ครับ....

 

โดย: ลุงแว่น 18 มีนาคม 2553 7:29:25 น.  

 



 

โดย: หมึกสีดำ 19 มีนาคม 2553 14:27:52 น.  

 


...
เที่ยงแล้ว มาชวนไปทานข้าวครับ
ขอให้มีความสุขสดชื่นนะครับ



 

โดย: หมึกสีดำ 22 มีนาคม 2553 12:07:38 น.  

 

มาดูตอนที่เขาเททองหล่อพระธรรมรักษ์ ขนาด 79 นิ้วกันครับ







มีการบรรเลงเพลงของน้อง ๆ นักเรียน ด้วยครับผม



ที่มา //board.palungjit.com/f104/ชมรมแผ่เมตตา-เชิญร่วมหล่อพระประธานวัดโคกอารักษ์-225014.html

 

โดย: หมึกสีดำ 24 มีนาคม 2553 23:07:55 น.  

 


สวัสดีวันสีชมพูครับ
...

ขอให้มีความสุขสดชื่น ในวันสีสดใสนะครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 6 เมษายน 2553 12:36:26 น.  

 

 

โดย: หมึกสีดำ 23 กรกฎาคม 2553 8:45:50 น.  

 

มาส่งเทียบเชิญให้ไปฟังเพลง และอ่านกลอนย้อนอดีตที่บ้านครับ

วันนี้นำเสนอเพลง...


ลมลวง



แต่งไว้เมื่อสามสิบปีก่อนครับ...

 

โดย: ลุงแว่น 28 สิงหาคม 2553 10:51:53 น.  

 

สวัสดีครับ คุณไอฟ้า

ไม่เจอกันนาน สบายดีนะครับ

ขอให้คุณไอฟ้ามีความสุขสดชื่น ในวันสีชมพูสดใสนะครับ

 

โดย: หมึกสีดำ 7 กันยายน 2553 12:35:01 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


Valentine's Month


 
ไอฟ้า
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ธรรมชาติคือความสวยงาม
ธรรมชาติคือความเรียบง่าย
ธรรมชาติคือความสุข
ธรรมชาติคือความรัก
...แค่เราเปิดใจให้ธรรมชาติ
เราก็จะรับรู้และซึมซับ
ความสวยงามที่เรียบง่าย
ที่ส่งมอบความรักให้เราตลอดไป
...ธรรมชาติ
Friends' blogs
[Add ไอฟ้า's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.