28 ตุลาคม 2568 ถ้าโอหัวโตลงเอยอยู่กับบุ๋ม ฉันรู้แล้วล่ะเมียฉันคือปานวาด
บุ๋มมองแผ่นหลังคุกกี้ : บอซซ์(คุกกี้) นายชอบจินตนาการถึงคนที่นายรู้จัก ให้เป็นตัวละครมารู้สึกกับนายเหมือนนายจะเป็นพระเอกนะ ปกตินายเขียนนิยายเก่งหรือเปล่า
คุกกี้ : ไม่อะ ฉันยังขาดความรู้อีกเยอะ และเรื่องจินตนาการนี่บอกตรงๆฉันคาดเดาเหตุการณ์ต่างๆจนเพ้อ แต่ดูเหมือนน่ากลัวถ้าบางเรื่องกลับตรงโดยไม่ได้เกิดจากการไปถามเพื่อจะรู้หรือใครมาบอกให้รู้
บุ๋ม : ฉันมีเรื่องสงสัยน่ะ
คุกกี้ : หืม?
บุ๋ม : คือนายก็รู้ใช่มั้ยว่าฉันเป็นหมอความงาม แต่การจินตนาการของนายเรื่องตัวฉันน่ะ ทำไมไม่มีสาระทางการแพทย์ล่ะ
คุกกี้หันมา : ยัยบ้า ถ้าคิดว่าฉันความรู้เท่าแพทย์งั้นไอ้ตอนมัธยมฉันอาจจะถึงโควต้าสักหลายคณะไม่ต้องกดดันหรือฉันสอบติดม.รัฐดังๆสักที่แล้วล่ะไม่ต้องมาเตร็ดเตร่กับระดับป.ตรีเป็นสิบๆปี ตอนนี้ก็จะเอาป.ตรีใบที่สองอีก ไม่ได้หางานซะที เป็นคนไร้ค่าจนหาคุณค่าทางการเรียนเพิ่ม
บุ๋ม : คนที่สงสัยไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียวนะ และที่ฉันสงสัยว่านายไม่เคยเขียนสาระทางการแพทย์เพราะฉันไม่รู้ว่านายจะไม่มีความรู้น่ะ
คุกกี้ : ไม่มีสิวะไอ้ห่า และอีกอย่างกูไม่ได้มองมึงเป็นหมอเลยด้วยซ้ำถึงแม้ว่ามึงจะเป็นอยู่ทุกวันนี้
บุ๋ม : เอ๊ะ.........?
คุกกี้ : เลิกเป็นหมอเถอะถ้าอยากเป็นตัวเองและคนเรามันไม่น่าจะเป็นหมอเพราะตอนแรกเรียนอย่างอื่นมาก่อนก่อนจะโคตรจดจำไวๆซิ่วแข่งขันมาเป็นหมอเนี่ย มันไม่ได้เรียกว่าเก่งอัจฉริยะ มันออกจะน่าหมั่นไส้เรื่องสมองขี้โกงคนอื่นเขา และเพราะฉันคือสมองแย่อยู่แล้ว ฉันไม่ค่อยถูกกับพวกตำรวจที่ถือว่ามีการศึกษามากกว่าแต่กลับทำเหมือนกูมีผู้หญิงหัวกะทิเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ(จอย)
บุ๋ม : รู้มั้ย ทำไมฉันถึงเรียนสูง
คุกกี้ : ก็เพราะเธอไม่ได้รักฉันเป็นอันดับแรกน่ะสิ ผู้ชายที่เธอรักนั้นไม่ใช่ไอ้แจ้หรอก หมอนั่นมันปิดความลับไม่มิด มันน่าจะรักเธอแน่แต่เธอน่ะรักโอหัวโตที่มันแสนธรรมดาแต่ใจของเขาช่างงดงาม เขาอาจจะไม่คิดกับเธอ เขาคิดกับคนเก่งมันเลยเป็นชะตาที่บิ๋ม(บุ๋ม)ต้องมาเป็นจอย ตอนนี้ที่สำคัญ โอหัวโตอาจจะต้องการปานวาด
บุ๋ม : คิดว่าโอหัวโตอยู่กับปานวาดหรืออยู่กับฉัน ถ้าอยู่กับฉันจะเกิดอะไรขึ้นรู้มั้ย
คุกกี้ : อยู่กับเธอก็จบเลยอะดิ เธอสมหวังเลยหนิ ไอ้ฉันก็ภาวนาว่าเธอมีความสุขจากเขา และการที่โอหัวโตลงเอยกับเธอเนี่ย.....ฉันจะรู้ทันทีว่าเมียฉันคือปานวาดมากกว่าจอยแล้วล่ะ.......ใช่....ปานวาดมันรักแจ้ก่อนแต่ก็อยากให้ปานวาดเป็นคู่ลงเอยกับโอหัวโต
บุ๋ม : บอซซ์(คุกกี้).......ฉันหวังว่านายจะสมหวังเรื่องมายนัสนะ......และฉันขอบใจนายสำหรับช่วงเวลาที่ผ่านมา......ไม่น่าเชื่อว่าชีวิตนายมันจะต้องเกี่ยวพันกับฉัน หนีฉันไม่ค่อยพ้นน่ะ ขนาดว่าตอนนี้มายนัสเป็นคนที่นายต้องการ นายยังต้องนึกถึงตัวฉันเลย
คุกกี้ : ก็เพราะทั้งเธอและมายนัสเข้ามาพัวพันชีวิตฉันแล้วจะเกี่ยวข้องในโอหัวโต ทั้งคู่เลยแหละ โอเค โชคดี ทุกวันนี้ฉันพยายามดูแมว แมวชื่อมายนัสไม่ค่อยปรากฏให้เห็น แต่ก็อ้อนนะ
บุ๋ม : บอซซ์(คุกกี้) ..... โชคดีนะ
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [
