Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2553
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
1 สิงหาคม 2553
 
All Blogs
 
คางคกขี้เหร่ โดย ศรี เกศมณี



ในบึงเล็กๆแห่งหนึ่ง มีสัตว์เล็กๆน้อยๆหลากหลายชนิดอาศัยอยู่ มีปู ปลา กบ หอยรวมทั้งคางคก บนฟ้าก็มีแมลงปอ นกตัวน้อยใหญ่บินโฉบไปมา บึงแห่งนั้นจึงเป็นที่สำราญของมวลสัตว์ทั้งหลาย เช้าขึ้น แสงอาทิตย์สาดส่อง ดอกไม้เบิกบาน เสียงนกการ้อง บินออกจากรังหากิน ตกเย็นก็บินกลับรัง เสียงจุ๊กๆจิ๊กๆฟังเหมือนเสียงเพลงขับกล่อมให้บึงแห่งนั้นมีชีวิตชีวา
ร่าเริง สัตว์ทั้งหลายล้วนเป็นเพื่อนกัน ได้พูดคุยกันแลกเปลี่ยนสิ่งที่ได้พบเห็นในแต่ละวัน นกบินไปไกลหน่อย กลับมาดื่มน้ำในบึงแล้วจะส่งเสียงเล่า ให้พวกที่ไปไหนไกลๆไม่ได้ ได้รับรู้ เป็นที่น่าสนใจและสนุกสนาน เพื่อนๆหูตาสว่าง มีความรอบรู้ตามไปด้วย บึงแห่งนั้นจึงเป็นที่รื่นรมย์ของมวลสัตว์เล็กๆน้อยๆ
เย็นวันหนึ่ง เมื่อบรรดาสัตว์น้อยทั้งหลายมาพบกันเช่นเคย พวกเขาไม่มีข่าวสารมาแลกเปลี่ยนกัน จึงสนทนากันด้วยเรื่องส่วนตัว
“ รอบตัวเรานี่ แจ่มใสเสียจริงนะ ผีเสื้อปีกสีเหลืองนี่เอง บินไปมา ทำให้ฟ้าสว่างไสว” เต่าเอ่ยขึ้นชมเชย เขากำลังก้มหน้าและเล็มผักบุ้งในบึง
“ ใช่...สัตว์ที่มีรูปร่างสะสวยนี่ ทำให้เจริญตาเจริญใจ” เขียดตัวน้อยเอ่ยรับทันที เขาเป็นสัตว์ตัวเล็กมีสีเขียวสดใส เขาภูมิใจที่เขาเป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำที่มีสีสันสวย พอที่จะอวดใครๆได้
“ พี่ปลาว่ายังไงจ๊ะ” นกระจิบตัวน้อยร้องถามลงไปในบึงเมื่อเห็นปลากระทุงเหวว่ายมาเป็นฝูง
“ ฉันก็เห็นด้วย พวกเราเป็นสัตว์ที่ทำให้โลกสวยงามน่าอยู่มากทีเดียว แต่ว่า...”
“ แต่อะไรหรือจ๊ะ”
“ บางที ความสวยงามอย่างเดียวยังไม่ดีพอนะจ๊ะ” กบค้าน
“ เอ๊อ...พูดอะไรอย่างนั้น เธอไม่ต้องการความสวยหรอกหรือ” ผีเสื้อค้านทันที เพราะเธอคือผีเสื้อที่บินไปบินมา และแต่งแต้มสีสันให้กับโลก เธอมีความสวยงามขนาดนี้แล้ว ยังจะให้เธอไปแบกหามอะไรให้เหนื่อยอีกเล่า
“ ฉันกำลังพูดว่า สัตว์เล็กๆอย่างเราก็ทำประโยชน์ให้แก่โลกได้มากมาย ไม่แต่เฉพาะจะต้องมีความสวยงามเท่านั้น” กบอธิบาย
เต่าเห็นท่าจะคุยกันไม่สนุกเสียแล้ว เขาจึงสรุปว่า
“ เอาเถอะ...วันนี้เริ่มต้นไม่สนุกเสียแล้ว เอาเป็นว่า ทุกตัวมีประโยชน์ทั้งนั้น ไม่มากก็น้อย ดีไหม”
สัตว์ทุกตัวไม่พอใจนัก แต่จำต้องเลิกรากันไป ในที่นั้น มีคางคกเนื้อตัวตะปุ่มตะป่ำ ที่หลายสัตว์มองเห็นว่า น่าเกลียด ไม่น่าคบหา และไม่เห็นจะมีความดีงามอะไรเลย แต่เต่าผู้เป็นผู้ใหญ่พูดเช่นนั้น เลยเงียบปากไว้ ได้แต่นึกดูถูกคางคกที่ขี้ริ้วที่สุด
วันหนึ่ง พวกสัตว์น้อยๆออกมานั่งปรับทุกข์กันถึงความแห้งแล้งของดินฟ้าอากาศ
“ เราคงจะแย่แล้วนะ ปีนี้แห้งแล้งมากเหลือเกิน ฝนไม่ตกเอาเสียเลย น้ำในบึงเริ่มแห้งขอดแล้ว” เต่าบ่น เขามองดูสัตว์เล็กๆที่ต้องอาศัยน้ำในบึงอย่างห่วงใย เขาเป็นสัตว์ที่คลานไปบนบกได้ก็จริง แต่เขาก็ห่วงสัตว์ที่อยู่แต่ในน้ำ จะลำบากสักเพียงไหน “ ปลาน่ะสิ จะลำบากกว่าใคร”
“ ใช่...น่าเศร้าจริงๆ ถ้าพวกฉันจะต้องตายลงไป จะมีใครช่วยฉันได้บ้างล่ะ” ปลากระทุงเหวตัวเล็กๆคร่ำครวญ
สัตว์ทุกตัวมองหน้ากัน นกก็ได้แต่บิน จะไปหาน้ำที่ไหนมาใส่บึงได้ เขียดก็กระโดดหย็องแหย็ง ปลาก็ต้องการน้ำ แต่เขาหาน้ำไม่ได้เช่นกัน
“ ฉันว่า พวกเพื่อนที่ตัวใหญ่ๆ อย่างนกกระสานั่นแหละ บินไปอมน้ำมาใส่บึงนี่สิ” เสียงนกตัวนิดๆอกความเห็น
“ เฮ่ย...พูดง่ายๆ มันไม่เพียงพอหรอก แม้จะทำอย่างนั้นได้ แต่บึงอื่นๆก็แห้งแล้งเช่นเดียวกัน”
“ เพราะอะไรหรือ” ผีเสื้อถาม เธอไม่เคยรู้อะไรสักอย่าง นอกจากบินไปมาให้โลกสวยงาม
“ เพราะ...ฝนไม่ตกน่ะสิ”
“ เอ...แล้วใครจะทำให้ฝนตกได้เล่า”
มีเสียงบ่นพึม ถามกันให้หึ่งว่าใครจะสามารถทำให้ฝนตกได้ ในที่สุดก็มีผู้แนะนำว่า น่าจะเป็นคางคกที่ร้องขอฝน คราวนี้มีเสียงหัวเราะเยาะดังขึ้นมา
“ คางคกเจ้าตัวแสนปมอย่างนี้หรือ จะทำอะไรได้ นอกจากน่าเกลียดเท่านั้นเอง” สัตว์ทุกตัวหันไปมองคางคกน้อยที่ยืนนิ่งอย่างสงบเสงี่ยมเจียมตัว ด้วยสายตาเยาะนิดๆขำหน่อยๆ แล้วไม่สนใจเขาอีกเลย คางคกไม่ว่าอะไร เขาคิดว่า ถึงเขาไม่สวยงาม แต่เขาก็ทำให้โลกนี้ชุ่มฉ่ำได้ตามธรรมชาติของเขา
“ ไหน...เจ้าน่ะหรือ” เต่าถามอย่างมีน้ำใจ “ เจ้าทำให้ฝนตกได้จริงหรือ”
“ ฉันจะพยายามนะ ปู่เต่า แต่ไม่รับรอง ว่าฝนจะตกเมื่อไหร่ ฝนจะตกไม่ใช่เพราะฉันตัวเดียว...” คางคกตอบอย่างเจียมตัว แล้วเขาก็เดินหลีกพวกเพื่อนๆที่คิดว่าตัวสะสวย ห่างออกไปด้วยท่ากระโดดจ๋องๆ
คืนนั้น คางคกออกมาร้องเสียงก้องกังวาลไปทั่วบึง เขาพายามร้องจนคอแห้งและแทบจะขาดใจ แต่เขาก็พยายามเพื่อให้ความแห้งแล้งจบสิ้น และรอว่าฝนจะตกลงมาช่วยให้โลกชุ่มชื้นในอีกไม่นานนัก น้ำในบึงจะได้เต็มเปี่ยม
อีกไม่กี่วัน ฝนก็ตกลงมาจั้กๆ สัตว์ทุกตัวพากันมาแสดงความยินดีกับคางคก และสารภาพว่า
“ ขอบใจนะจ๊ะ คางคก ฉันขอโทษที่เหยียดหยามเธอ ว่ารูปร่างเธอน่าเกลียด แท้จริงแล้ว เธอเป็นสัตว์ที่มีน้ำใจดีงามเหลือเกิน เธอไม่โกรธพวกเราที่เยาะเย้ยความขี้ริ้ว
ขี้เหร่ของเธอ แต่เธอกลับทำงานตามหน้าที่ ที่สวรรค์สร้างมา เธอดีเหลือเกิน”
เสียงชมเชยว่า คางคก ดีเหลือเกินดังกระหึ่มไปทั้งบึง ทุกตัวยิ้มแย้มเข้าหาคางคก และรู้แล้วว่า ความดีนั้น มิใช่อยู่ที่รูปภายนอก หากดีจริงนั้น อยู่ภายในกายของผู้นั้นต่างหาก
ตั้งแต่นั้นมา คางคกก็ได้รับการยอมรับจากเพื่อนๆ เขามีความสุขมากที่เพื่อนรู้จักเขาดี และเขาไม่เบื่อที่จะทำความดีต่อไป



- - - - - - - - - - - - - - - - - -



Create Date : 01 สิงหาคม 2553
Last Update : 2 สิงหาคม 2553 7:57:42 น. 1 comments
Counter : 304 Pageviews.

 

มีคุณค่าเมื่อเวลาต้องการ


โดย: dustyboy วันที่: 17 ตุลาคม 2553 เวลา:2:50:11 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
mondaychild
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add mondaychild's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.