อ๊อด อ๊อด....ยอดมานุสสส
ครั้งแรกก็เสียน้ำตาซะแล้ว....





สวัสดีครับเพื่อนๆ



เป็นยังไงกันบ้างครับช่วงนี้...ผมเองก็งานค่อนข้างโอเคแล้วหล่ะ อยู่ในระยะสบายๆ ทำไปเรื่อยๆ ทำไปเขียนไป คิดว่าค่อยทำ ค่อยๆเป็นค่อยๆไป อะไรๆก็น่าจะลง ช่วงนี้ถ้าพอมีโอกาส ก็จะไปทำบุญที่วัดครับ




วันอาทิตย์ที่ผ่านมา เป็นวันคล้ายวันเกิดของรุ่นพี่คนหนึ่ง ที่เรียนอยู่ที่นี่..เพื่อนในแกงค์ผมนั่นแหล่ะ..เราก็เลยนักรวมตัวรววมแก๊งค์กันไปทำบุญถวาบเพลกันที่วัด..เพื่อนๆบางคนก็เตรียมอาหารคาวหวานมา บางคนก็มีผลไม้มาถวาย...ผมเองงานนี้ก็ลงมือลงครัวเหมือนกัน...



วันอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ที่วัดพุทธาราม ลอนดอน ที่พวกผมชอบไปทำบุญกัน ไม่ค่อยจะมีโยมมาทำบุญกันเท่าไหร่นัก มีแต่กลุ่มพวกเรา และมีญาติโยมอีก สาม สี่คน.. วันนี้เจอน้องๆคนไทย ที่มีหวานใจเป็นหนุ่มฝรั่งผมทอง ตาสีฟ้า เค้าก็มากันเป็นคู่...มาร่วมทำบุญกัน..ดีจัง ถึงอยู่ห่างบ้าน แต่ไม่ห่างศาสนา ไม่ห่างวัด



ถวายเพลเสร็จ ตอนบ่ายพวกเราก็จะถวายสังฆทานกันครับ...คราวนี้เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เราก็ถวายสังฆทานกันเป็นหมู่คณะ...กลุ่มเรา ถวายพร้อมๆกับญาติโยมท่านอื่นๆ...ถวายสังฆทานเสร็จ พระท่านก็สวดให้พร..แถมท่านก็พรมน้ำมนต์ให้พวกเราได้เย็นชื่นฉ่ำใจกันถ้วนหน้า...



หันไปดูหนุ่มฝรั่งที่มากับหวานใจสาวไทย...น้ำตาไหล...เอ๊ะ เราก็แปลกใจว่าเค้าเป็นอะไรหรือเปล่า..เลยถามไปว่า โอเคไหม????? เท่านั้นหล่ะ...จากที่น้ำตาไหลเฉยๆ กลายเป็นร้องไห้มากกว่าเดิม...เค้าไม่ตอบอะไร แต่เดินออกไปจากห้องที่ถวายสังฆทาน...แฟนสาวก็เดินตามไปดู แต่พอกลับเข้ามา น้องเค้าบอกว่า หนุ่มฝรั่งแฟนเค้า ก็บอกไม่รู้ว่าทำไม ถึงร้องไห้...แล้วก็ยังไม่อยากพูดอะไร...แต่ก็พอรู้กันว่านี่เป็นการมาวัดไทยครั้งแรกของเค้าเลยหล่ะ....ผมคิดว่า สงสัยเสียงสวดมนต์จะกินใจเค้า...อันนี้อ้างอิงเอาเอง จากเพื่อนๆฝรั่งที่ไปวัดแล้วเกิดอาการเดียวกัน...ประมาณว่า เสียงสวดมนต์เป็นเสียงที่ไพเราะจับใจ และเกิดความสงบ ปิติ แก่ผู้ได้ฟัง...ก็เลยเกิดอาการอย่างที่เล่ามาครับ




แปลกดีครับ เลยเอาเรื่องมาเล่าแบ่งกันอ่าน แบ่งกันฟัง..ผมเองก็เห็นเหตุการณ์แบบนี้สอง สาม ครั้งละ...



เสาร์หน้า ผมก็ว่าจะไปวัดอีกหากไม่ติดธุระอะไรมาก...ก็อยากจะไปทำบุญให้เยอะขึ้น..เป็นการอุ้มชู พระพุทธศาสนา และเราเองก็จะได้ความปิติในใจเช่นกัน... เพื่อนๆ ก็ไปทำบุญกันนะครับ


เอาหล่ะ วันนี้มาทักทายกันเท่านี้..รักษาสุขภาพกันด้วยครับ




รักและคิดถึง



สิงห์นครพิงค์



Create Date : 02 กันยายน 2551
Last Update : 2 กันยายน 2551 0:05:00 น. 8 comments
Counter : 331 Pageviews.

 
ตอนเด็กๆ ผมไม่ค่อยชอบสวดมนต์ครับ
มันเหมือนเป็นสิ่งที่ถูกบังคับ ต้องสวดมนต์ทุกเช้า
ทุกสุดสัปดาห์ก็ต้องเข้าห้องสวดมนต์แบบขนานใหญ่ร่ายยาว
ตอนนั้นคิดแต่ว่าเมื่อไหร่จะสวดจบๆ ไปซะที

ตอนนี้ผมรู้สึกว่าหาโอกาสที่จะได้ฟังเสียงสวดมนต์ยากขึ้น
นานๆ ถึงจะไปวัด ไปฟังพระสวด ทั้งงานบุญและงานศพ
ผมรู้สึกว่าผมตั้งใจฟังมากขึ้น มีความตั้งใจที่จะพนมมือมากขึ้น
รู้สึกจิตใจสงบลงกว่าแต่ก่อน
ทั้งนี้และทั้งนั้นสงสัยว่าผมจะแก่


โดย: พลทหารไรอัน วันที่: 2 กันยายน 2551 เวลา:0:32:02 น.  

 
เมื่อก่อนไปโรงเรียนพี่ก็เข้าวัดบ่อยนะอ๊อด ก็คงเป็นเพราะกิจกรรมที่โรงเรียนจัดให้นั่นแหละ แต่ก็ไปด้วยความเต็มใจทุกครั้งเลย ไม่เคยเบื่อ

พอโตมากลับไม่ค่อยได้เข้าวัดเข้าวาซะอย่างงั้น แต่ก็นะ...การคิดดี ทำดี ไม่จำเป็นต้องเลือกสถานที่ก็ได้ ไม่ว่าจะอยู่ที่ใหน เมื่อไหร่ก็ทำได้ทั้งนั้น ขอแต่ให้มีความตั้งใจ และบริสุทธิ์ใจก็พอ

ปล. โปรดทราบ คิดถึงพอสังเขป


โดย: Picike วันที่: 2 กันยายน 2551 เวลา:0:53:01 น.  

 
อ๊อด...

ข้อมูลมีเปลี่ยนแปลงนะ พี่เพิ่งไปเขียนลงในห้องบันทึกนักเดินทาง ( ในบีพีอ่ะ ) เมื่อหลายวันก่อน เป็นข้อมูลพวกรถรา มีไม่เยอะเท่าไหร่หรอก แวะไปอ่านสัก 5 นาทีก็หมดแล้ว

มีอะไรอยากรู้เพิ่มเติมก็ถามมาเน้อ


โดย: Picike วันที่: 2 กันยายน 2551 เวลา:1:52:40 น.  

 

สวัสดีคะ แวะมาทักทาย มีความสุขในการทำงานนะคะ



โดย: หน่อยอิง วันที่: 2 กันยายน 2551 เวลา:8:41:15 น.  

 
ตอนแรกคิดว่าจะเป็นเรื่องเศร้า แต่กลับเป็นเรื่องชวนให้ปิติ บางครั้งที่ได้รับฟังเรื่องดี ๆ ได้รับอะไรที่สงบ ๆ บางครั้งก็อดไม่ได้ที่จะน้ำตาไหลนะคะ


โดย: แค่คนหนึ่งคน วันที่: 2 กันยายน 2551 เวลา:11:15:23 น.  

 
ก็ดีน๊า เค้ามีความรู้สึกดีกับช่วงเวลาในวัด
พีว่ามันคงเป็นเวลาที่อาจจะได้เจอกับหนุ่มและสาว
คนนี้บ่อยเข้าที่วัดนี้ล่ะมั้งคะ เพราะคิดว่า
ถ้าเค้าชอบคงได้มาทำบุญบ่อยครั้งกว่าเดิมค่ะ

.........

อยู่เมืองไทย เ ข้าวัดเข้าวาก็เฉพาะมีวันพระ
และก็วันสำคัญของตัวเองอย่างวันเกิด
เฮ้อ คิดเล่นๆ ว่าเมื่อไหร่จะได้เข้าวัดอีกทีหนอ


โดย: JewNid วันที่: 2 กันยายน 2551 เวลา:12:46:35 น.  

 
ฝรั่งอะไรนิ ช่างอ่อนไหวซะเหลือเกิน

เอ.. หรือว่าเรามันคนห่างไกลศาสนาหว่า ??


โดย: ทายาทตระกูลหยี วันที่: 2 กันยายน 2551 เวลา:13:07:20 น.  

 
หวัดดีเจ้าอ้ายสิงห์เจ้า สบายดีน้อเจ้า

อืมอ่านแล้ว ก่อแปลกดีเหมือนกันเนาะเจ้า เพราะว่านุชก่อเกยมีเหตุการณ์แบบนี้เหมือนกัน ช่วงหลายปีก่อน (อิอิ) คือจะสวดมนต์ก่อนนอนทุกครั้ง แล้วอยู่ๆน้ำตามันก่อไหลมาเองอ่ะเจ้า มันเป็นน้ำตาที่ไหลแบบมีความสุขนะเจ้าอ้ายสิงห์ฯ


โดย: แม่เฮือน วันที่: 4 กันยายน 2551 เวลา:1:15:41 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

อ๊อดอ๊อดยอดมานุส
Location :
พิษณุโลก Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]









Srawut Kumphune's Facebook Profile
Group Blog
 
<<
กันยายน 2551
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
2 กันยายน 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add อ๊อดอ๊อดยอดมานุส's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.