อ๊อด อ๊อด....ยอดมานุสสส
เขียนงานไม่ออก (เขียนบล๊อกซะเลย)....เหนื่อยนะเนี่ย





สวัสดีครับเพื่อนๆ




หลังจากกลับมาจากเที่ยวกรุงปราก ก็ไม่ค่อยได้ว่างมาเขียนบล๊อกเลย..วันนี้ถือโอกาสกำลังเซ็งจัด...ฮ่าๆๆ เซ็งอีกแล้ว จะว่าไปผมก็ใจร้ายเนอะ หลายต่อหลายครั้งที่เอาบล๊อกเป็นเหมือนกระโถน ไว้ระบายความเซ็งของตัวเอง... แต่ผมก็ว่าดีกว่าไปทำอย่างอื่่นที่มันไร้สาระอะครับ...เซ็งก็บ่นกับตัวเอง บ่นเป็นตัวหนังสือ...คนมาอ่านก็ซวยไป พลอยได้อ่านเรื่องเซ็งๆไปด้วยซะงั้น






เพื่อนๆที่เรียนสายวิทย์อาจจะพอเข้าใจกันดี..โดนเฉพาะอย่างยิ่ง เวลาที่เราต้องทำวิจัย แล้วต้องเขียนรายงานการวิจัย เพื่อตีพิมพ์ในวารสารวิชาการ (หรือที่เราๆเรียกกันว่า ตีพิมพ์ลง Journal ไงครับ)....มันจะอะไรกันนักหันหนาเนอะ กับการแค่เขียนถึงสิ่งที่ตัวเองทำ ผลที่ตัวเองได้ และก็ตีพิมพ์เผยแพร่มให้คนได้อ่าน คนที่อ่านและสามารถนำเอาประโยชน์จากงานของเราไปใช้ได้.. จริงๆแล้วมันก็ควรจะแค่นั้น...จริงไหมครับ






แต่ที่มันไม่แค่นั้น ก็คือ...มันเป็นส่วนหนึ่ง (ที่ค่อนข้างสำคัญ) ของอนาคต นักวิทยาศาสตร์อย่างผม..และเพื่อนๆอีกหลายคน...และมันก็สำคัญต่อความเจรญก้าวหน้าทางหน้าที่การงานด้วยสิ อ่านแล้วเริ่มเห็นว่าจะเข้าเรื่องเครียดแล้วใช่ไหม....อิอิอิ





ผลงานที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการ ไม่ใช่ว่าทุกงานที่ส่งไปจะได้รับการตีพิมพ์...นั่นมันต้องขึ้นอยู่กับคุณภาพงาน และขึ้นอยู่กับ ความดัง เด่น ดี เดิ้น ของวารสารยี่ห้อนั่นด้วย... อย่างงานของผม ก็ไม่รู้ว่าจะได้รับการตีพิมพ์หรือเปล่าเลย....เซ็ง






การตีพิมพ์ในวารสารดังๆ และมีค่า Impact factor สูงๆ (ค่า Impact factor นี้ เป็นค่าที่บอกว่า วารสารนั้นๆมีคนเข้ามาอ้างอิงมากน้อยแค่ไหน และคุณภาพงานในวารสารนั้นดีมากน้อยแค่ไหน ส่วนใหญ่แล้ว ค่าสูงๆ ก็จะเป็นวารสารที่มีชื่อเสียง งานที่จะตีพิมพ์ต้องหรูเลิส อลังการ หรือเป็นการต้นพบใหม่ๆ ที่มีคุณค่าต่อวงการวิทยาศาสตร์มากๆ)..

และการได้ตีพิมพ์ในวารสารที่ดีๆ เยอะๆ ก็ทำให้ชื่อเสียงของผู้แต่งดีตาม..ในสถาบันการศึกษาหลายๆที่ รวมถึงในบ้านเรา..การขอตำแหน่งทางวิชาการ เช่น การขอตำแหน่ง ผู้ช่วยศาสตราจารย์ รองศาสตราจารย์ และศาสตราจารย์ ก็ใช้งานวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการเหล่านี้ เป็นส่วนประกอบในการพิจารณา บางที่ก็ให้น้ำหนักของการมีงานวิจัยตีพิมพ์ค่อนข้างสูง.....ผมถึงบอกว่า มันก็สำคัญต่อหน้าที่การงาน และอนาคตครับ






ตอนนี้ภาระกิจสำคัญของผม..คือการนั่งเขียนผลงานวิจัยที่ตัวเองได้ทดลอง เพื่อที่จะเสนอส่งตีพิมพ์ลงในวารสารวิชาการครับ...ช่วงนี้หยุดทำแลปทดลอง มานั่งเขียน.......แต่ที่เซ็งคือ...มันเขียนไม่ออก มันก็ยากที่จะเริ่มต้น...แต่คิดว่าถ้ามันเริ่มแล้วมันก็จะไปเรื่อยๆได้....แต่มันยากจริงๆก็ไอ้ตอนที่ จะเริ่มต้นชักแม่น้ำทั้งห้า มารวมกัน ขมวดปมให้เป็นประโยคที่ไม่เยิ่นเย้อ และอธิบายถึงความสำคัญ ที่มา และเป้าหมายว่าทำไปทำไม...(ฟ่ะ)





บ่ายนี้ก็นั่ง ทำภาพประกอบ ทำนั่นทำนี่ไป เขียนในส่วนที่มันง่ายๆ..ทำไปจนเสร็จทุกอันที่ว่าง่ายแล้ว....และถึงคิว ต้องเริ่มเขียนส่วนยาก....แต่มันติดแง๊กกกกกก เขียนไม่ออก






ช่วงนี้...ก็ต้องอ่านหนังสือเพิ่มเติมความรู้ด้วยครับ...เพราะว่า มีอะไรอีกตั้งเยอะแยะเกี่ยวกับหัวใจ...มันก็สำคัญอีกแหล่ะ..เพราะว่าถ้าจะต้องสอบเพื่อจบปริญญาเอกใบนี้....กรรมการมีสิทธิถามทุกอย่างเกี่ยวกับหัวใจ ตั้งแต่เรื่องธรรมดา..ถึงเรื่องโณคภัยของหัวใจ...แต่ถ้าถามว่าหัวใจผมว่างไหม...อันนี้ตอบได้ครับ..ฮ่าๆๆๆๆๆ ว่างตลอด 24 ชั่วโมงแหล่ะ (ฮิ้วๆๆๆๆๆ)....







ช่วงนี้ผมก็มีภาระกิจที่สัญญากับตัวเองมานานนม ว่าจะทำให้สำเร็จ..นั่นคือการอ่านหนังสือเล่มนี้.... The Heart Physiology : From Cell to Circulation ไม่อยากแปลให้เพื่อนๆรู้หรอก....มันน่าเบื่อครับ..เอาเป็นว่าเป็นตำราเกี่ยวกับหัวใจ...ถ้าใจคนเราอ่านได้อย่างตำราก็ดีเนอะ...หนังสือเล่มหนาขนาดนี้ ยังค่อยๆอ่านได้ ค่อยๆทำความเข้าใจได้ สักวันหนึ่ง มันต้องอ่านจบและเข้าใจ..แต่ใจคน มันไม่มีวันอ่านได้จบ และทำความเข้าใจได้....อย่าว่าแต่ใจคนอื่นเลย..ใจตัวเองยังไม่ค่อยจะเข้าใจเลย..ฮ่าๆๆๆ






เล่มนี้แหล่ะ..แบกทุกวันเลย...








เอาหล่ะ แวะมาบ่นแก้เซ็งครับ.....ผมต้องขยันทำงาน เพราะเดี๋ยวมีเวลาว่างเมื่อไหร่จะได้ไปเที่ยว...เก็บรูปและเรื่องราวมาฝากกันอีกครับ






รักษาสุขภาพกันให้ถ้วนหน้าครับ...ผมเองช่วงนี้อากาศที่นี่เริ่มเย็นๆ ฝนก็ตกบ่อยละ...ฤดูก็เริ่มเปลี่ยนแปลง...เข้าใกล้ใบไม้ร่วง อากาศเริ่มเย็นครับ..บางวันก็มีน้ำมูกไหล..ปวดหัว ไอคร๊อกๆแคร๊กๆบ้างเหมือนกัน...





รักและคิดถึงนะครับ


สิงห์นครพิงค์



Create Date : 14 สิงหาคม 2551
Last Update : 14 สิงหาคม 2551 0:25:56 น. 15 comments
Counter : 274 Pageviews.

 

miss paeng world แวะมาเชียร์น้าอ๊อดเจ๊า
สู้ๆ เน่อ อิอิอิ



โดย: Nagano วันที่: 14 สิงหาคม 2551 เวลา:1:05:25 น.  

 
เก่งจังครับพี่


โดย: boyblackcat วันที่: 14 สิงหาคม 2551 เวลา:1:15:28 น.  

 
Photobucket


มาทักทายนักวิทย์ฯ


โดย: Cheria (SwantiJareeCheri ) วันที่: 14 สิงหาคม 2551 เวลา:1:41:25 น.  

 
หวัดดีครับอ้ายอ็อด

งานยากก่ท้ายทายตัวเฮาดีเน้อครับ
ขอหื้อเขียนงานออกมาไหลลื่น
ตอนเริ่มต้นก่ยากหน้อยครับ

รอสักกำเดี๋ยวมันก่พรั่งพรูเอง

เอาใจ๋จ้วยเน้อครับ



โดย: ก.วรกะปัญญา (กะว่าก๋า ) วันที่: 14 สิงหาคม 2551 เวลา:6:14:17 น.  

 
สวัสดีครับอ๊อด...

ไม่เห็น...พูดเรื่องตั๋วเครื่องบินผมเลยอิอิ ที่ขอแทนโปสการ์ดน่ะ
ล้อเล่นนะครับ..

ชาวบ้านได้รับความเดือนร้อนมาก บ้านเรือนหลายที่จมน้ำครับ
ร้านอาหารริมน้ำ หลายที่ต้องยกครัวหนี
ไร่นาไปกับกระแสน้ำหลาก...

น้ำยังคงขึ้นเรื่อยๆครับ จากเขื่อนที่จีน และ น้ำตาชาวบ้านครับอ๊อด


โดย: Little Knight วันที่: 14 สิงหาคม 2551 เวลา:8:04:46 น.  

 
ไปเที่ยวด้วยกันเล้ยยยยยย


โดย: พี่รี่+ต๊อก วันที่: 14 สิงหาคม 2551 เวลา:8:41:56 น.  

 
เอาแตงไทยน้ำกะทิมาฝากถ้าไอจะทานได้มะเนี่ย



โดย: *ตู้-แดง* วันที่: 14 สิงหาคม 2551 เวลา:13:49:25 น.  

 
เป็นกำลังใจให้ค่ะ รออ่านด้วยคนค่ะ ถึงแม้ว่าโดยส่วนตัวจะไม่ค่อยเข้าใจในสายวิทย์สักเท่าไหร่


โดย: Genéve วันที่: 14 สิงหาคม 2551 เวลา:21:31:35 น.  

 
โอ๋ๆๆๆ เห็นใจคนที่กำลังตั้งใจทำอะไรสักอย่าง
แล้วมันยังทำไม่ได้อ่ะคะ อย่างเขียนงานแบบนี้
มันเป็นงานวิชาการที่ไม่ใช่การเขียนออกมา
ได้ง่ายๆ น่อ แบบว่าแค่บล็อกมีอารมณ์อยากเขียน
แต่ว่าเขียนไม่ออก ยังแทบแย่ แต่ว่าเขียนงานสำคัญสุดๆ
เกี่ยวกับอนาคตของตัวเองด้วยแล้ว รู้เลยค่ะว่า
มันเครียดมากมายกว่าเขียนบล็อกไม่ออกหลายเท่าล่ะ ...

เอ๊า เป็นกำลังใจให้อีกเสมอๆ นะคะ เพราะเรื่องเรียน
เป็นเรื่องเครียดๆ เห็นหนังสือแล้วก็ได้แต่คิดว่า
ถ้าเป็นเราสงสัยว่าเอามาหนุนนอนให้มันซึมซับ
เข้าไปแทนการนั่งอ่านล่ะคะ
(เพราะดูยากจริงๆ น๊า .. )


โดย: JewNid วันที่: 14 สิงหาคม 2551 เวลา:21:55:22 น.  

 
คนเหนือแม่นเกาะเจ้า


โดย: หมอภัทร (patra_vet ) วันที่: 14 สิงหาคม 2551 เวลา:21:58:44 น.  

 
เข้าใจเลยค่ะสำหรับเรื่องของการเที่ยวๆ แบบ
ถือโอกาสว่ามาเรียนแล้วก็ต้องเอาให้คุ้มค่าเน๊าะ
เพราะว่าถ้าหากว่าไม่ได้เรียนก็คงมีโอกาส
ได้เที่ยวแบบนี้น้อย แบบว่าเหมือนกันเลย
อยู่มา 7 ปีที่ยุโรป ตอนนี้ล่ะนึกเสียดายเลยว่า
ทำไมเราเที่ยวไม่เยอะเลย แย่อ่ะค่ะเพราะจริงๆ
แล้วเราน่าจะได้เที่ยวเยอะกว่านี้
พอได้กลับมาเมืองไทย เลยคิดว่า เฮ้อ รู้งี้
ยึดการเที่ยวเป็นอาชีพคงดี เพราะว่ากลับมา
บ้านเราแล้วมันก็คงหาโอกาสเที่ยวแบบนี้
ไม่ได้แล้วล่ะ

ยังไงก็ขอให้เที่ยวได้เต็มที่ เรียกว่าเอาให้
สุดๆ เลยนะคะ แล้วกลับมาเมืองไทยจะได้
ไม่เสียดายเหมือนกัน

ปล.เรื่องเรียนไม่พูดถึง เพราะยังไงก็รู้กันอยุ่แล้วว่า
มันสำคัญกว่า แต่ว่าเรียนแล้วก็ต้องเที่ยวบ้าง
ผ่อนคลายเน๊าะ ไม่อย่างนั้นเครียดแย่เลย


โดย: JewNid วันที่: 15 สิงหาคม 2551 เวลา:9:29:51 น.  

 
เอ๋า... ลูกสาวเรา มาโผล่ blog นี้ด้วยเหรอเนี่ย 55+

ช่วงวันแม่กลับไปบ้านที่กรุงเทพฯ เห็น postcard จากแดนไกลเสียบไว้ที่โต๊ะทำงาน ... ขอบคุณนะอ๊อดที่ยังไม่ลืมกัน ... เห็นรูปใน postcard แล้วอิจฉา อยากมีวาสนาไปเที่ยวเมืองปรากอ้ะ

ยังไงก็ขอให้มีความตั้งใจผลิตผลงานดีๆ ออกมาเยอะๆ แล้วก็ได้ตีพิมพ์ด้วยเน้อ เอาใจช่วย สู้ๆ


โดย: ทายาทตระกูลหยี วันที่: 15 สิงหาคม 2551 เวลา:11:13:38 น.  

 
หวัดดีครับอ้ายอ็อด

ผมก่ว่าแอคชั่นนี้เหมือนดอน คอลิโอเน่ในก็อด ฟาเธอร์
มาดามเดินมาหันปุ๊บ
"เหมือนยิ่งยง"



ดู ดู๊ ดู ดูเธอทำ 55555


อั้นเอาฮูปนี้ไปผ่อดีกว่าครับ อิอิอิ



โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 15 สิงหาคม 2551 เวลา:13:55:42 น.  

 
ก็แค่จะบอกว่าหัวใจยังว่าง
เกริ่นนำซะยาว...


โดย: พลทหารไรอัน วันที่: 15 สิงหาคม 2551 เวลา:16:17:45 น.  

 
Photobucket


โดย: Cheria (SwantiJareeCheri ) วันที่: 17 สิงหาคม 2551 เวลา:9:23:55 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

อ๊อดอ๊อดยอดมานุส
Location :
พิษณุโลก Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]









Srawut Kumphune's Facebook Profile
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2551
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
14 สิงหาคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add อ๊อดอ๊อดยอดมานุส's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.