อ๊อด อ๊อด....ยอดมานุสสส
32 กิโล...ในสิบเดือน..



สวัสดีครับเพื่อนๆ





เพื่อนๆหลายคนที่มีสัดส่วนเรียกได้ว่าอุดมสมบูรณ์อาจจะเคยคิดว่าการลดความอ้วนเป็นเรื่องยาก....ผมโคตรจะเห็นด้วยเลยว่ามันโคตรยากๆๆๆๆๆ....ยากมากๆๆๆ...




ผมพยายามหลายวิถีทาง ตั้งแต่วิธีดั้งเดิมพื้นฐาน ไม่ว่าจะอดข้าวเย็น วิ่งลดน้ำหนัก กินแอปเปิ้ลแทนข้าวเย็น...หรือจนไปถึงการพึ่งพาวิธีสวยหล่อด้วยแพทย์ เช่นกินยาลดความอ้วน(ทั้งที่รู้ว่ามันไม่ดี และไม่ได้ผลมากมาย แมมีโยโย่ที่น่ากลัว) หรือวิธีแอดวานซ์มากกว่านั้น ก็คือการกินตามทฤษฎีทางโภชนาการต่างๆที่เค้าว่ากันว่าได้ผลร้อยล้านเปอร์เซนต์...แต่ถึงกระทั้งก็ไม่มีสิ่งใดจะมาขัดขวางการเดินทางของดวงดาวได้...น้ำหนักก็เพิ่มเอาเพิ่มเอา...ไม่มีทีท่าว่าจะลดลงได้...เพราะเมื่อใด ที่ได้ลิ้มลองรสอาหารอันแสนโอชะ ....ได้ดื่มกาแฟอร่อยๆ ตามด้วยเบเกอร์รี่อันแสนจะหอมหวลชวนหม่ำ ก็ทำให้ความสุขใจมันเกิดขึ้นทุกครั้งไป....





ตั้งแต่จำความได้....เหมือนว่า น้ำหนักของผมมันจะเป็นกราฟขาขึ้นมาตลอดเลย...ตั้งแต่เข้าเรียน ปริญญาตรี...ปีหนึ่ง (เมื่อ 12 ปีที่แล้ว..เห้อ ย้ำว่าแก่แล้วนะเนี่ย) ต้องเรียนที่ศาลายา นครปฐม....ก็มีความสุขกับการตระเวนกิน..คืนนี้ประตูหนึ่ง คืนพรุ่งนี้ประตูสอง...แล้วก็วนไปร้านอาหารประตู สาม และสี่ บ้าง เพื่อไม่ให้เค้าอีกสองประตูนั้นน้อยใจ..เพื่อนก็เป็นใจ...ตีหนึ่ง ตีสอง ไม่หลับไม่นอน..มาเคาะห้อง เปิดประตูมาทีไร ก็เห็นใบหน้าพวกมัน พร้อมกับคำพูดชักชวนที่ไม่เคยคิดจะปฏิเสธ “แก....ไปกินกันเหอะ”





บอกอย่างไม่อาย (ก่อนหน้านี้ก็ไม่อายอยู่ดี อิอิ)...ปีหนึ่งที่ศาลายา...ทำเอาน้ำหนักผมขึ้นถึงเลขสามหลัก...อ่านแล้วอย่าตกใจ..ผมก็ตกใจไม่แพ้คุณ...พ่อแม่ก็ตกใจเล็กๆ..แต่แม่เคยบอกว่า ไม่เป็นไรลูก เรียนหนัก กินไปเถอะ...อ้วนก็ยังดีกว่าผอม เดี๋ยวใครเค้าจะหาว่าแม่เลี้ยงลูกไม่ดี....ฮ่าๆๆๆ ตอนนั้นผมชอบวิธีคิดนี้มากเลยหล่ะ อิอิ (แต่หลังแม่ผมถึงต้องเอ่ยปากบอกว่า เพลาๆมั่งเถอะลูก..)




น้ำหนักตัวของผมไม่เคยลงจากเลขสามหลักมาเป็นสิบกว่าปีแล้วหล่ะครับ...จนเพื่อนสนิทผม เค้าให้เพลงประจำตัว “ไม่มีลิมิต ..ชีวิตเกินร้อยยยยยย “ ผมจำได้ว่าตอนขึ้นปีสาม..ต้องย้ายมาเรียนที่ศิริราช..แถวนั้นนะคุณครับ..ขอกินเพี๊ยบ..อย่าให้สาธยาย...ตอนที่นั่งเขียนอยู่นี่..ก็นังคิดถึงนะ..จำได้ตั้งหลายร้าน..ตั้งแต่ต้นซอย ยันท้ายซอย ร้านแถวท่าน้ำวังหลัง..ร้านขนมปัง กุ้ยช่าย ก๊วยเตี๋ยวเรือ ส้มตำ ร้านข้าวแกง ...และร้านที่โคตรจะคิดถึงคือร้านก๊วยเตี๋ยวเป็ดตรงข้ามประตูอาคารฉุกเฉิน..(ไม่รู้ว่าตอนนี้ยังขายอยู่หรือเปล่า...ร้านนั้นได้ชื่อเรียกเล่นๆว่า ร้านก๊วยเตี๋ยวแม่ด่าลูก...ก็ตามชื่อหล่ะครับ..ด่ากันไปลวกเส้นไป แต่อร่อยโคตรๆ) อาจารย์ที่ปรึกษาของผมตอนเรียนอยู่ตอนนั้นถึงขนาดเป็นห่วง ต้องพาไปพบอาจารย์ที่เป็นนักโภชนากร....แหะ....จนกระทั่งเรียนจบ ก็ไม่เห็นจะช่วยไรได้เลย...ก๊ากกกก




พอมาเรียนป.โท ย่านรามาฯ ก็ Enjoy eating ตามเคย...ร้อยเอ็ดเจ๊ดย่านน้ำ สรรหาจะไปกิน..อันนี้โทษเพื่อนด้วยครับ..(พวกแก๊งป่วนของผมนั่นหล่ะ...ตูกำลังกล่าวโทษพวกแกนะเฟ้ย..พี่อาร์ท ตุม เม้ง แคท โบ๊ต แต๊ก) เรียนจบโท มาทำงาน ย้านมาอยู่ที่พิษณุโลก...นั่นหล่ะ น้ำหนักก็พีคตอนนั้นเลย...อาหารที่พิษณุโลก อร่อยทุกอย่าง...รับสารภาพแต่โดยดี..น้ำหนักผมขึ้นมากที่สุดในชีวิต 132 กิโลกรัม...(คนหรือนั่น)...ตอนนั้นผมมีความสุขมากๆๆๆ..งานหนัก งานเครียด ก็กิน..กิน...กิน.. เพราะว่าค่าอาหารไม่แพง แถมรสชาติไม่ต้องพูดถึง..ยกนิ้วอย่างเดียว...จนเริ่มรู้สึกไม่ค่อยสบาย อึดอัด..และแน่นอน ปวดขา ข้อเท้า...




ผมก็พยายามหลายวิธีของการลดน้ำหนัก..คุมอาหาร และออกกำลังกายด้วยการว่ายน้ำ(โชคดีที่ยังชอบว่ายน้ำ เพรากีฬาแบบอื่นไม่ค่อยนิยมครับ) แต่ถึงกระนั้นก็ตาม...มันไม่สามารถจะควบคุมได้ตลอด...ผมเป็นคนติดข้าวมากๆ อาหารไทยนี่เรียกได้ว่าของโปรด...แต่ก็น้ำหนักพอลดลงมาบ้าง...จนกระทั้งก่อนมาเรียน น้ำหนักลดลงเหลือประมาณ 107 กิโลกรัม เท่ากับเลขซอยบ้านที่ลาดพร้าวเลย..ญาติๆผมชอบล้อว่าน้ำหนักเท่าซอยบ้านแล้ว อิอิ




พอมาเรียนต่อ..ตอนที่มาอยู่ที่นี่แรกๆ น้ำหนักลดไปช่วงนึง เพราะว่า เจอพิษอาหารฝรั่งครับ..ผมไม่ค่อยชอบทาน แถมฝีมือทำกับข้าวก็ยังไม่ดี...หลังๆน้ำหนักก็กลับมาเพิ่มขึ้นอีก เพราะฝีมือทำอาหารเริ่มพัฒนา...และในที่สุด น้ำหนักก็เริ่มขึ้นพรวดๆๆๆๆๆๆ จนถึง 122 กิโลกรัม...เอาอีกแล้วตู....ผมคิดว่าจริงๆแล้วพอมาอยู่ต่างประเทศ มันเป็นเรื่องดีสำหรับผมนะ..เพราถ้าผมไม่ทำกับข้าว ผมก็จะไม่ค่อยทาน แถมไม่ชอบอาหารฝรั่งอยู่แล้ว...ผมเลยว่าผมจะเริ่มลดความอ้วนอีกครั้งหล่ะคราวนี้...




ผมเริ่มต้นอย่างจริงจังประมาณ เมษายน ของปีที่แล้วครับ..หลังจากไปเที่ยวกลับมา เห็นรูปถ่ายตัวเองแล้วมันสุดจะทน..ผมเริ่มอย่างไม่เข้มงวดมากนัก..ผมยังคงดื่มกาแฟ อยากที่อยากดื่ม ทานเบเกอร์รี่บ้าง อย่างที่อยากทาน...แต่ผมจะไม่ทำกับข้าวครับ..จะทำอาทิตย์ละครั้ง วันศุกร์ หรือวันเสาร์..ทีนี้อยากทานอะไรระหว่างอาทิตย์ ก็คิดไว้ แล้วก็เหมือนกับว่า ให้รางวัลกับตัวเองในวันที่ทำกับข้าว...ระหว่างอาทิตย์ ผมทานทุกมื้อ มื่อเช้า สำคัญมากๆ..แต่ผมทานทุกอย่างภายใต้การคุมจำนวนแคลลอรี่ที่ทานต่อวัน..




"เราทราบกันว่า ผู้ชายจะใช้พลังงาน วันละ 2500 กิโลแคลลอรี่....เพราะฉะนั้น ผมจะพยายามคำนวณให้วันหนึ่งๆ ผมจะทานน้อยกว่านั้น โดยเริ่มจากทานวันละ 2000 กิโลแคลลอรี่..และค่อยปรับ..จนเหลือวันละ 1500 กิโลแคลลอรี่...สองอาทิตย์แรก ทรมาณมากๆๆๆๆๆครับ...เพราะว่า ผมใช้พลังงานเท่าเดิม บางวันการทดลองบางวันผมแทบจะไม่ได้นั่งเลย..เดิน ยืนตลอด....แต่ทานน้อยลง..ช่วงแรกมีอาการปวดหัวบ้าง...แต่ก็พยายามอดทน และก็ดื่มน้ำผลไม้...บางคนบอกว่าอย่าทานผลไม้ เพราะมีน้ำตาลเยอะ..สำหรับผม..ผลไม้ก็ทาน น้ำผลไม้ก็ดื่ม ตราบใดที่พลังงานไม่เกินที่เรากำหนดไว้...ผมทานหมด.. แต่หลังๆก็เริ่มปรับตัวได้..ขนมปังก็เลือกทานที่เป็น Whole meal เพราะมีกากเยอะและพลังงานต่ำ...ผมทำแบบนี้ และได้ผลที่น่ายินดีในเดือนแรก...น้ำหนักลด ประมาณ 10 กิโลกรัมภายในหนึ่งเดือน...อ่านดูแล้วน่าตกใจนะครับ...แต่จริงๆแล้วสำหรับคนที่อ้วนมาก..ช่วงแรกน้ำหนักจะลงเร็วมากๆๆๆ จนถึงช่วงหนึ่ง เรียกช่วงนี้ว่าช่วงวัดใจ..น้ำหนักจะลงช้ามาก ประมาณ 2-3 กิโลกรัมต่อเดือน เป็นแบบนี้อยู่ 2-3 เดือน...แต่มันก็จะลดลงอีก....อาจจะสงสัยว่าช่วงนี้ผมออกกำลังกายบ้างไหม....ตอบตามสัตย์จริง...ไม่เลยครับ...เพราะผมว่า ผมทำแลปก็หนักแล้ว เดิน วิ่ง และทำกิจกรรมทั้งวัน..แถมคิดว่า ในขณะที่น้ำหนักยังไม่ลดลงจนถึงเกณฑ์ที่คิดว่า จะปลอดภัยต่อข้อต่อ เวลาออกกำลังกาย..ผมก็จะรอจนกว่าน้ำหนักจะลดลงมากพอที่จะออกกำลังกายได้... "










จากตอนนั้น ถึงตอนนี้ น้ำหนักลดลงไป 32 กิโลกรัมในเวลาเกือบหนึ่งปีครับ...ผมโคตรดีใจ...มันก็ดีนะเวลามีคนทักว่าผอมลง หุ่นดีขึ้น...แต่ที่รู้สึกดีมากกว่านั้น คือผมไม่อึดอัด ปวดขา อย่างที่เคยเป็น...ถามว่าจะลดต่อลงไปถึงเมื่อไหร่...ผมบอกไม่ได้...ตอนนี้ผมก็ไม่ได้จะต้องการให้น้ำหนักมันลดลงไปกว่านี้..ไม่ได้ต้องการลดน้ำหนักจนผอมเพรียว หุ่นเท่ห์...ผมเอาแค่ว่า ผมรู้สึกปลอดภัยมากขึ้น...แต่สิ่งที่สำคัญ...จากนี้ต่อไปทั้งชีวิต..ผมคงต้องเฝ้าระวังการกินของตัวเองอย่างระมัดระวัง..เพราะผมรู้ดีว่า ผมเป็นคนน้ำหนักขึ้นง่าย...มาวันนี้..น้ำหนักอยู่ที่ 90 กิโลกรัม..ก็ยังคงต้องลดลงกว่านี้อีกสักหน่อยครับ..แต่ตอนนี้ คิดว่าพร้อมจะออกกำลังกายควบคู่ไปด้วยแล้ว...ก็คงเริ่มจากการว่ายน้ำที่ชอบ...




วันนี้แวะมาแชร์ประสบการณ์ครับ...เพื่อนๆที่พยายามอยู่ ก็พยายามต่อไปครับ..สู้ๆ....ผมก็คงพยายามต่อ และระมัดระวังตัวเองต่อไป...



สู้ๆครับ.....รักษาสุขภาพกันถ้วนหน้า..



รักและคิดถึง



สิงห์นครพิงค์





Create Date : 23 มีนาคม 2551
Last Update : 23 มีนาคม 2551 3:18:07 น. 23 comments
Counter : 527 Pageviews.

 
เข้ามาแสดงความยินดีด้วยครับ อาหารกับการความคุมน้ำหนักต้องไปด้วยกัน
ขอให้มีกำลังใจสู้ต่อไป ผมเองก็ลดอยู่เช่นกันครับ


โดย: Mint@da{-"-} วันที่: 23 มีนาคม 2551 เวลา:4:02:23 น.  

 
เก่งจังเลยคะ อยากลดได้แบบนี้จัง


โดย: ไกลบ้าน IP: 76.108.0.163 วันที่: 23 มีนาคม 2551 เวลา:4:11:31 น.  

 
เวลากินมันง่าย แต่เอาออกนี่โคตรยาก
ต้องใจแข็งสุดๆ ยินดีด้วยครับ


โดย: แป๊กก วันที่: 23 มีนาคม 2551 เวลา:4:19:07 น.  

 
สู้ต่อไปน้องอ๊อด พี่รู้ อ๊อดทำได้ๆ


โดย: Picike วันที่: 23 มีนาคม 2551 เวลา:5:22:03 น.  

 
คุณเก่งมากๆค่ะ เราก็อยากลดบ้างแต่ยังไม่มี Will Power เอาซะเลย


โดย: CrackyDong วันที่: 23 มีนาคม 2551 เวลา:5:35:38 น.  

 
เก่งมากๆเลยนะคะ ขอปรบมือให้ดังๆเลยคะ
อยากทำได้บ้างจัง แต่รู้สึกว่ายากมากๆเลยอ่ะ


โดย: the river of Aquarius วันที่: 23 มีนาคม 2551 เวลา:6:08:19 น.  

 
กรี๊ดดดดดดดด

ผอมแล้วหล่อขึ้นเยอะเลยจ้าอ๊อด

เยี่ยม !


โดย: สุ่ม-4 ^^ IP: 61.19.65.141 วันที่: 23 มีนาคม 2551 เวลา:6:44:39 น.  

 


โดย: somnumberone วันที่: 23 มีนาคม 2551 เวลา:7:02:41 น.  

 
ดิฉันก็อีกคนนึงที่ทำแบบวิธีนี้
จำกัดอาหาร จำกัดแคลลอรี่ และพยายามเคี้ยวอาหารให้ละเอียด จาก57 เหลือ44~45 แต่ก็ต้องใช้เวลาเกือบปี ตอนนี้ก็ยังควบคุมอยู่คะ ไม่งั้น น้ำหนักพุ้งปรี๊ด เพราะดิฉันเป็นคนที่เอ็นจอยในการกิน และก็อ้วนง๊าย ง่าย แต่ลดยากชะมัด


โดย: *-*. IP: 202.180.203.101 วันที่: 23 มีนาคม 2551 เวลา:7:53:21 น.  

 
สวัสดีค่ะ พอดีที่บ้านใช้เน็ตดาวเทียม เหมือนจะทันสมัยเนาะ เหอ เหอ แต่เน็ตล่มคะ ดันมีพายุ (เล่าทำไมเนียะ)
คือ ตั้งใจอย่างแรงเลยค่ะ ว่าจะมาทิ้งเมนท์ไว้
เราตั้งใจลดน้ำหนักปีที่แล้ว พร้อมกันเลยค่ะ ตั้งแต่ตุลาปีที่แล้ว จนมีนา ปีนี้ (สรุปว่าก็ครึ่งปีแล้ว)
แต่เราลดได้แค่ 8 โล เองค่า คุณลดได้ตั้ง 32 โล สุดยอดเลยค่ะ
ขอชมเชยค่ะ เยี่ยม ๆ ปบมือให้ค่ะ
เราลดจาก 64 ตอนนี้เหลือ 56 ยังแทบตายเลยค่ะ (สงสัยเริ่มแก่) สู้ ๆ ด้วยกันค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ


โดย: แม่น้องแคท วันที่: 23 มีนาคม 2551 เวลา:7:53:58 น.  

 
วันนี้แวะเข้ามา bloggang พอดี ...ดีใจด้วยนะคะคุณอ็อดที่ผอมลงแล้ว สุขภาพจะได้ดีขึ้นไปด้วย แต่ขอบอก...ว่าตอนอ้วนๆ ก็น่ารักไปอีกแบบนะคะ


โดย: the Vicky วันที่: 23 มีนาคม 2551 เวลา:9:32:59 น.  

 
ดูดีขึ้นเยอะเลยอ๊อด ลับมาเมื่อไหร่เเวะมาบริจาคเลือดที่รามาฯอีกนะจะรอ


โดย: marnwimol IP: 124.121.61.246 วันที่: 23 มีนาคม 2551 เวลา:11:04:43 น.  

 
ง๊า ซิ่วอยากทำมั่งอะ

แต่ไม่เคยประสพผลสำเร็จเลยอะ

มีแต่ขึ้นกับขึ้น


โดย: zalitalin วันที่: 23 มีนาคม 2551 เวลา:12:25:06 น.  

 


แอบหาความรู้ให้น้องค่ะ
มีน้องชายคนหนึ่งหนัก 100 กว่าแล้ว
อายุ 25 เอง
ปัญหาตอนนี้คือเค้าทานเก่งมาก
คงต้องให้ลดอาหารเป็นพิเศษ
แต่ไม่รู้ว่าเค้าจะทำได้หรือเปล่า
เพราะทานเก่งมากๆ






โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 23 มีนาคม 2551 เวลา:15:00:17 น.  

 

เก่งจังเลยค่ะ

เราขออีก 5 กก.

ขอแล้วขออีก เป็นปีแล้วค่ะ



โดย: Big Spender วันที่: 23 มีนาคม 2551 เวลา:16:44:51 น.  

 
อีกไม่นาน ก็กลับมา (น้ำหนัก)

อาหารไทยอร่อยๆ รออยู่ อิอิ


โดย: Zebrafish IP: 61.19.231.4 วันที่: 26 มีนาคม 2551 เวลา:11:10:57 น.  

 
น้องอ๊อดครับ จะแข่งทำน้ำหนักกับพี่รือนั่น


โดย: พี่ต๊อก อยากล๊อกอิน IP: 118.174.17.174 วันที่: 26 มีนาคม 2551 เวลา:22:00:11 น.  

 
เหอๆ เดวก่มีคนจวนไปอยู่มารีฟร๊านซ์อ่ะอ๊อด

สุมาเต๊อะเน่อน้องบ่าว
เน็ตอ้ายหว่างนี้มันเน่าๆ
เปิดหน้าอะหยังก็บ่ค่อยได้
อู้ๆ อยู่ก็หลุดแล้วหลุดแห็มอ่ะ

ปล.ตอนร้อยซาวสองโล
ดูเป๋นเสี่ยดีน่อ

อิอิ ป้อเลี้ยงๆ



โดย: Nagano วันที่: 27 มีนาคม 2551 เวลา:5:33:13 น.  

 
คนที่พูดถึงความหลังเนี่ย เค้าเรียกว่าเป็นคนมีความจำดีเฟ้ยเจ้าอ๊อด


โดย: Picike วันที่: 27 มีนาคม 2551 เวลา:6:42:26 น.  

 
โอ้โห.......น้ำหนักหลักร้อยเชียวหรือ แต่ว่าก็ดีนะ....เพราะพี่จะผอมเพรียวทันที ถ้ามีอ๊อดหนะ.. ล้อเล่นนะ ใจจริงพี่ก็อยากน้ำหนักถึงร้อยนะ จะได้หนักเป็นเพื่อนกันกับอ๊อดไง



โดย: พี่รี่+ต๊อก วันที่: 31 มีนาคม 2551 เวลา:9:07:25 น.  

 
โห ยกนิ้วให้เลยคุณสิงห์

ผอมแล้วดูไม่เหมือนคนเดิมเลย

ดูดีขึ้นมากๆ

อันนั้นเป็นกำลังใจให้แม่โสม กลับไปผอมหุ่นเซ็กซี่อีกครั้งได้ สิบายมาก แต่ยากตอนทำ


แต่แม่โสมถือคติที่ว่า

ใครๆก็ทำกัน

ทำไมฉัจะทำไม่ได้

แม้มันจะยาก เพราะอายุเข้าเกณฑ์ปลายวัยทอง

ยากเพราะเป็นสตรี ที่กักเก็บไขมันไว้มาก

แต่หากในโลกนี้มีคนลดความอ้วนได้

แม่โสมก็ต้องลดได้เหมือนกัน เย่

โปรดรอวันที่เห็นแม่โสมหุ่นอวบอั๋น ไม่ใช่ขึ้นอืด ให้ดูนะคะ

ตั้งใจไว้ว่าจะถ่าย อัลบั่ม วาบหวิว ไว้เป็นที่ระลึก หรืออีกนัยหนึ่ง เป็นอุทาหรณ์ว่า

แก่แล้วยังไม่เจียม !


โดย: โสมรัศมี วันที่: 1 เมษายน 2551 เวลา:13:26:04 น.  

 
โห เก่งมากๆค่ะ ขอลุกขึ้นยืนแล้วปรบมือให้

ตอนนี้เรากำลังพยายามอยู่น่ะจ๊ะ เห็นความสำเร็จของคุณแล้วกำลังใจเรามีเพียบ


โดย: sailamon วันที่: 8 เมษายน 2551 เวลา:10:35:06 น.  

 
ดีๆ อ๊อด...

เด๋วนี้คนแก่อย่างพี่ก็ว่ายน้ำแก้ปวดหลังเหมือนกัน....


เที่ยวสงกรานต์ให้สนุกเด้อ...


โดย: namit วันที่: 10 เมษายน 2551 เวลา:0:51:58 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

อ๊อดอ๊อดยอดมานุส
Location :
พิษณุโลก Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]









Srawut Kumphune's Facebook Profile
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2551
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
23 มีนาคม 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add อ๊อดอ๊อดยอดมานุส's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.