อ๊อด อ๊อด....ยอดมานุสสส
ศิลละเปื่อย....ดูงานศิลปะ






สวัสดีครับเพื่อนๆ





เป็นไงกันบ้างครับ...หลังจากที่บล๊อกแก๊งค์ลาป่วยไปหลายวัน...ผมเองก็ยุ่งเหมือนกัน...แต่ก็กลับมาพร้อมบล๊อกแก๊งค์แล้วหล่ะครับ...ใจหายว๊าบบบบบเลย นึกว่าบล๊อกเก่าๆจะหายไป ไอ้ผมก็เป็นประเภทขี้เกียจ backup ไว้ด้วยดิ อิอิ...





หลายอาทิตย์ที่ผ่านมามีอะไรเกิดขึ้นเยอะแยะครับ..ส่วนใหญ่ก็เรื่องงาน แถมลุกลามมาเรื่องใจ...อิอิ...ไม่ได้ใจหายลอยตามใครที่ไหนไปนะคร๊าบบบบบบ





เพื่อนๆครับ....เพื่อนๆคิดยังไงครับ ถ้าอดีต หรือความทรงจำในใจครั้งหนึ่งของเรา มันไม่เป็นแค่อดีตและความทรงจำ แต่มันยังกลับมาวนเวียนอยู่ในความคิดของเรา...เหมือนมันไม่ยอมจบสิ้น เกิดขึ้น วนเวียน ซ้ำซากอย่างน่าเบื่อที่สุด....ที่น่าเบื่อก็คือ..มันมากวนใจเราให้ขุ่นไปด้วย....





ผมเป็นหนี้คุณฐิตินารถ อยู่หลายครั้ง ตั้งแต่ได้ฟังเสียงคุณฐิตินารถ เรื่องเข็มทิศชีวิต...ฟังครั้งนึง ก็คิดได้ขึ้นมาครั้งนึง ก็ปล่อย ก็วางไปพักนึง...แล้วมันก็กลับมาใหม่...มันเหมือนเป็นโรคเรื่อรังที่ไม่หายขาด....ผมจะทำยังไงดี...





จริงๆแล้วผมเองก็สามารถหาคำตอบ และทางออกของเรื่องนี้ได้ไม่ยากนัก เพียงแต่ว่ามันต้องได้ทำสิ่งนั้นไปซะก่อน....และทำให้อะไรต่างๆ เรื่องวุ่นวาย คำถาม และข้อสงสัยทั้งหลาย ชัดเจน และทำให้เราเข้าใจอย่างลึกซึ้ง...เพียงแต่ผมต้องทำมันใช่ไหมครับ.....อย่างที่ผมบอก ผมรู้ว่าผมควรทำยังไง...แต่ผมยังทำมันตอนนี้ไม่ได้...ไม่ว่าจะเป็นเพราะตอนนี้ยังทำไม่ได้ และอีกอย่างหนึ่ง คือ มันทำใจลำบาก....เห้อ...เบื่อตัวเอง....เคยเป็นไหมครับ...





งง....ไหมครับเพื่อนๆ....เอาเป็นว่าปล่อยผมบ้าๆบอๆอย่างงี้ไปก่อน....แล้วจะมันจะผ่านไป แล้วมันจะดีขึ้นเอง....ผมคิดว่างั้นนะ....ถ้าผมจัดการกับความรู้สึก และควบคุมมันอยู่ได้...ก็คงดี




เอาหล่ะครับ...ถือว่ามาอ่านที่ผมบ่นแล้วกัน...อ่านแล้วก็สั่งขี้มูก..แล้วลืมมันไปครับ






อืม....วันนี้วันเสาร์ ตอนแรกว่าจะไปทำแลปเหมือนเคย แต่โปรแกรมก็ต้องยกเลิก...โชคดีที่แลปวันนี้ไม่มีอะไรสำคัญมากมาย เอาไปทำพรุ่งนี้ก็ได้....พอดี พี่สาว ลูกพี่ลูกน้องผม ที่อยู่ที่นี่ มาลากผมไปดูงานแสดงศิลปะครับ.... ฮั่นแน่!!!! ศิลปะ....ฟังดูชักน่าสนใจ...แต่ให้ตายเหอะ...ผมเองไม่ได้เป็นคนที่ซาบซึ้งในความงามของศิลปะเท่าไหร่นัก....แล้วก็ไม่ค่อยมีโอกาสได้ไปดูงานแบบนี้เท่าไหร่...กบ (อึ่งอ่าง)ในกะลา ก็ว่างั้น...





งานนี้ชื่อว่า The Affordable Art Fair, Spring Collection 2007: Contemporary Art under £3,000 จัดที่ Battersea Park ไม่ไกลจากบ้านของผมเท่าไหร่นัก... ..คลิกรายละเอียด...





แวะเอารูปสถานที่จัดงานมาให้ดูคร๊าบบบ




อันนี้ บรรยากาศ Battersea Park





โดมจัดแสดงนิทรรศการ





รถรับส่งในงาน ใช้รถบัสรุ่นเก่าของลอนดอนครับ





วันนี้เกิดอยากสะพายย่ามที่ซื้อมาจากไนท์บาร์ซ่า เชียงใหม่ซะหน่อย...ผมว่ามันออกแนว ติสๆหน่อยอะ...เท่ห์ดี.....แต่พอเอาเข้าจริงๆ...ผมว่าย่ามใบนี้มันสวยนะครับ ...แต่ว่ามันไม่เหมาะกับผมเลยอะ......มันอาจจะเข้าได้ดีกับคนอื่นซะมากกว่า...พี่ผมยังบอกเลยว่าย่ามสวย แต่มันดูเสล่อมากเมื่ออยู่กะแก....แป่ว...ซะงั้น
พี่ผมบอกว่า.....ผมเหมาะกับถือกระเป๋าเอกสารมากกว่า (ไรวะ...วัยนุ่นเซ็งเลย) (อืม..ไม่ได้ถ่ายรูปมาให้ดูหรอกนะ..ไม่อยากให้เห็นคนหล่อตอนเสล่อหน่ะคร๊าบบ)





งานนี้คนเยอะเหมือนกันครับ...งานจัดอยู่ในโรงแสดงนิทรรศการ...คนตรึมเลย...ล้วนแล้วแต่เป็นผู้หลงไหลงานศิลปะทั้งนั้น...ในความคิดของผมนะครับ...คนที่เกิดมาเพื่อจะเป็นศิลปิน......ขี้แมลงวันหล่นแหมะบนพื้นผ้าใบสีขาว เค้าก็สามารถมองให้มันเป็นศิลปะได้อะ..... วันนี้ในงานมีทั้งภาพวาดหลากหลายชนิด...ภาพถ่าย....งานปั้น...งานหล่อ....แล้วก็ศิลปะแบบอื่นๆอีกเยอะแยะ...สวยๆก็มีเยอะครับ...ก็มากพอๆกับงานที่ผมดูไม่รู้ว่ามันสวยตรงไหนนั่นแหล่ะ...แต่ราคาไม่ต้องพูดถึง...งานบางงาน ราคาสูงเป็นหลายพันปอนด์.....อืม...แพงจริงๆ.... จริงๆเดินดูไปเรื่อยๆก็เพลินดี...เกือบ 3 ชั่วโมง ก็พอสมควรกับเวลาของผมแล้วหล่ะ..นี่ถ้าเพื่อนๆที่ชอบงานศิลปะมาดู คงเดินทั้งวันได้เลย..คุ้มราคาค่าตั๋ว 10 ปอนด์ (งานนี้พี่ผมจ่าย อิอิ)...เสียดายเหมือนกันที่ถ่ายภาพข้างในไม่ได้...ไม่งั้นได้อวดกันหล่ะ





ส่วนตัวผม ผมชอบภาพถ่ายมากกว่าครับ เพราะว่าผมคิดว่า อย่างน้อยที่สุด มันก็ใกล้ความจริงมากที่สุด มันถ่ายมาจากของจริง..ถึงแม้ตัวผมเอง ถ่ายรูปไปได้เรื่องเอาซะเลย...แต่ก็พยายามฝึกอยู่ครับ...และตัวผมเองก็มีความสุขกับการเดินของโปสการ์ดตามบูธของแกลลอรี่ต่างๆ...สวยๆทั้งน้านนนนน




เอาหล่ะครับ...มาทักทายกันพอหอมปากหอมคอ...พรุ่งนี้ผมมีงานต้องสะสางอีกนิดหน่อย....ยังไงก็ขอให้เพื่อนๆมีความสุขกันถ้วนหน้าครับ




รักษาสุขภาพด้วย...บ้านเราคงร้อนมากแล้ว



รักและคิดถึง



สิงห์นครพิงค์






Create Date : 18 มีนาคม 2550
Last Update : 19 มกราคม 2551 7:24:15 น. 22 comments
Counter : 412 Pageviews.

 
มาเยี่ยมมาเยือนคับ
take care


โดย: หัวใจขนนก (F_lifetruth ) วันที่: 18 มีนาคม 2550 เวลา:4:38:15 น.  

 
เรื่องอดีตหรือความคิดที่ทำให้ใจขุ่นมัว เราว่าทุกอย่างอยู่ที่ใจนะคะ เปลี่ยนบรรยากาศไป concentrate กับอย่างอื่นๆ ก็จะทำให้ความคิดไม่วกวนกับเรื่องที่ทำให้ไม่มีความสุขน่ะค่ะ

อย่างไปดู arts เราว่าก็เป็นทางเลือกที่ดีเลยค่ะ เพื่อนเราทาง science หลายคนก็มีความชอบเรื่องศิลป์และเราก็เคยถูกเรียกไปชมพวก museum, picture/photo gallery อยู่บ่อยๆ จากที่ดูไม่รู้เรื่องก็เริ่ม absorb ค่ะ ฮิๆ เราว่ามันเป็นการเปิดโลกให้กว้าง และเป็นการผ่อนคลายดีนะคะ โดยเฉพาะสำหรับคนทำงานด้าน science เป็น routine น่ะค่ะ


โดย: Little Red Riding Hood วันที่: 18 มีนาคม 2550 เวลา:6:56:54 น.  

 
ตอนนี้ เมืองไทยร้อนมากค่ะ
เชียงใหม่ มีควันเต็มไปหมด เกิดจากการเผาหญ้า เผาฟางข้าวปกคลุมไปทั่ว
ตอนนี้ กองทัพอากาศ โปรยน้ำลบควันไปบ้าง ดีขึ้นบ้างแล้วค่ะ
หายใจโล่งหน่อย


โดย: tanoy~ตะนอย วันที่: 18 มีนาคม 2550 เวลา:8:35:45 น.  

 
" จัดการกับความรู้สึก และควบคุมอารมณ์ตัวเองยาก "

เรื่องอะไรหว่า ? คงไม่ใช่เรื่องแนวๆเดียวกับพี่นะ

...

ไม่เหมาะกับการสะพายย่าม แต่เหมาะกับการถือกระเป๋าเอกสารมากกว่า เค้าพยายามจะบอกอะไรอ๊อดนะ

ช่างต่างกับพี่ลิบลับ พี่อ่ะสะพายเป้เหมาะมากก สมวัย

ไม่มีใครบอกพี่คิดเอาเองน่ะ 555+++


โดย: random-4 วันที่: 18 มีนาคม 2550 เวลา:8:40:03 น.  

 
แวะมาตามที่ไกด์แนะนำครับ

เวลาจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น

แต่ไม่ได้ทำให้เราลืม


โดย: jeakja IP: 125.24.132.125 วันที่: 18 มีนาคม 2550 เวลา:8:59:33 น.  

 
เห็นต้นไม้กิ่งก้านแบบนี้แล้วรู้สึกหนาวดีนะครับ


โดย: ตงเหลงฉ่า วันที่: 18 มีนาคม 2550 เวลา:14:47:54 น.  

 
มาฟังท่านน้องบ่นๆๆๆ บ่นไปให้สบายใจเน้ออออ... ดีกว่าเก็บกดเอาไว้

ร้อนจัง ขอบ่นมั่ง



โดย: T_Ang วันที่: 18 มีนาคม 2550 เวลา:15:47:16 น.  

 
จริงๆ นะ ความเป็นศิลปินมันอยู่ที่ตัวบุคคล แต่ว่าจะฉายออกมาในด้านไหนนะอ็อดว่าไม๊เอ่ย

วาดรูป ถ่ายรูป ร้องเพลง วาทะ ... ทุกอย่างมันใช่หมดเลยอ่ะ แล้วแต่ว่าเราชอบและอยากแสดงออกมาทางไหน ..

เคยเห็นงานศิลป์ของบางคนที่เค้าทำออกมาแล้ว มีหลายคนชม แต่พี่มองไม่ออกอ่ะ เห็นก็เอ้อ เฉยๆ นะ แต่ว่าสำหรับบางภาพที่ไม่ได้รับความสนใจ เรากลับมองว่ามันมีความหมายซะจริงๆ .. อันนี้พี่นิดเลยว่าคงแล้วแต่บุคคลจริงๆ จะชื่นชอบ และชื่นชมงานแนวไหน ...

ว่าแล้วศิลป์ในเราล่ะเป็นยังไงหนอ ต้องหาความหมายซะแล้วล่ะ


โดย: JewNid วันที่: 18 มีนาคม 2550 เวลา:16:42:03 น.  

 

"From Forward Mail : Thanks Cat for this massage"



"อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน......แล้ว"





คนเราอายุเฉลี่ย 60 ปี

1 ปี เท่ากับ 365 วัน

แสดงว่าแต่ละคนมีเวลาบนพื้นโลก 21,900 วัน

คิดปลีกย่อยไปกว่านั้นก็ 525,600 นาที

ลองนับเป็นสัปดาห์ อืม.........ไม่เลว 3,120 สัปดาห์

อุแม่เจ้า........แสดงว่า
เรามีโอกาสเที่ยวในคืนวันเสาร์สามพันกว่าครั้งเท่านั้นเอง

คิดแบบนี้แล้วไม่กล้าดูนาฬิกา
แทบเบือนหน้าหนีจากปฏิทิน
เพราะมันไม่ต่างอะไรกับการนับถอยหลังเพื่อรอวันลาโลก...

เปล่าเลยผมไม่ได้กลัวตาย

และขอโทษที่หากเรื่องอาจไม่ค่อยขำ
แต่ตลอดเวลาที่ใช้เวลาอยู่บนโลกนี้มันน้อยมากหากคำนวนในเชิงตัวเลข

ยังมีหนังสืออีกหลายเล่มที่ยังไม่ได้อ่าน

เพลงอีกหลายเพลงยังไม่ได้ฟัง

หนังอีกหลายเรื่องที่ยังไม่ได้ดู

ความรู้สึกในใจอีกมากมายที่ยังไม่เคยบอก

พื้นที่อีกหลายล้านตารางกิโลเมตรที่ยังไม่เคยไป

โอ๊ย.....กลุ้ม

สองหมื่นกว่าวันที่เราได้รับมามันน้อยเกินไปจริง ๆ และที่น่ากลุ้มไปกว่านั้นคือ

ใช่ว่าทุกคนจะอยู่ถึง 60 ปี

แน่นอน 1 ปี ยังเท่ากับ 365 วัน

นั่นแสดงว่าบางคนไม่ได้มีเวลาบนพื้นโลก 21,900 วันหรอกนะ

อาจไม่ถึง 3,120 สัปดาห์ซะด้วยซ้ำ!
อุแม่เจ้าเทค คืนวันเสาร์ที่จะได้ไปเที่ยวเหลือไม่ถึง สามพันวันแล้วเหรอเนี่ย!!!!

คิดแบบนี้ต้องรีบยกนาฬิกาขึ้นมาดูกางปฏิทินออกกว้าง ๆ เพราะมันคือเวลาที่เราเหลือ....บนโลกนี้ชั้นกำลังทำบ้าบออะไรอยู่.....

ไม่เลยน้องสาวนี่ไม่ใช่ปรัชญางี่เง่าอะไรทั้งสิ้น หากเป็นความจริงที่เราไม่ค่อยได้มองมัน


เอาล่ะ งั้นสมมติว่าทุกคนอายุ 17 ปี แปลว่าใช้ชีวิตมาแล้ว 6,205 วันและผ่านคืนวันเสาร์มาร้อยกว่าครั้ง ส่วนหน่วยนาทีนั้น ......


คำนวณเองบ้างซิว้อยย.....เอาเวลาที่ใช้ไปนั้น หักลบกับเวลา (ที่คาดว่าจะ)เหลืออยู่ ผลลัพธ์ที่ได้ เราจะทำยังไงกับมันดี.....

แต่น่าแปลก หลายคนยังยอมทำงานน่าเบื่อนั่งเอาหัวตากแอร์ไปวัน ๆ

ยอมให้คนที่ไม่ใช่พ่อใช่แม่จิกหัวใช้เพื่ออะไรบางอย่างที่เราเรียกว่า "เงินเดือน"

บางคนทนเรียนอะไรก็ไม่รู้อยู่ 4 ปี ทั้ง ๆ
ที่ไม่รู้ว่าชอบหรือเปล่า รู้แต่ว่าแม่ชอบ
ไม่ก็เห็นแค่ว่าเพื่อนเรียน เพียงแค่ตอบตัวเองไม่ได้ว่า กูจะเป็นอะไรดี

บางคนแอบรักเขา ซุ่มเลิฟอยู่อย่างนั้น
ปล่อยให้ความรู้สึกที่ดีลอยไปหาคนอื่น
แต่กลับปล่อยให้ใจตัวเองเหลืออยู่แต่ความรู้สึกต่ำต้อยได้ทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน
บางคนกินทิฐิเป็นอาหาร เก๊กใส่กันไปวัน ๆ ต่างฝ่ายต่างรอให้อีกฝ่ายง้อ มึงแน่ กูแน่ งอนการกุศล ประชดทำลายสถิติ เชิดหยิ่งชิงชนะเลิศ....

ไอ้บ้า และอีกหลายคนนิยมกิจกรรม "ฆ่าเวลา" ชีวิตมันว่างจัด
ขนาดต้องฆ่าเวลากันเลย

บอกตรง ๆ เห็นแล้วอยากตบกบาล

เอ็งกำลังทำลายทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดที่มนุษย์ทุกคนพึงจะมีอีกหน่อยเราก็ตายจากกัน......แล้วนะ

ลองคิดแบบนี้บ้าง

ใช่แล้ว....เราจะเกิดความเสียดายเพราะเหลืออีกหมื่นแสนล้านที่เรายังไม่ได้ทำ

ตายได้ไง หากฝันไม่สำเร็จ

ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ยอมตาย
แต่ให้รีบทำทุกอย่าง ก่อนที่จะตาย ... ซึ่งจะเป็นวันไหนก็ไม่รู้

และในเมื่อเราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ...

มาเตรียมการรอรับวาระสุดท้ายของเราดีกว่า เอาแบบตายวันตายพรุ่งก็จะได้นอนตายตาหลับ ใช้ชีวิตโดยคิดซะว่า....พรุ่งนี้ฉันจะตายแล้ว ทำงานในสิ่งที่เรารัก เสมือนว่าเราจะไม่ได้ทำมันอีก
ตามความฝันของเราไปสุดโต่ง...ต้องรีบแล้ว เดี๋ยวตายนะ...เตือนแล้วไง รักให้หมดใจ บอกเขาไปทั้งหมดที่ความรู้สึกมี
ส่วนจะรักหรือไม่รักกู ไม่สนว้อย...เพราะพรุ่งนี้ชั้น(อาจจะ) ตายแล้ว ใช้เวลา (ที่อาจจะ) สุดท้ายที่มีต่อกันไว้ กอดกันเหมือนว่านี่เป็นกอดครั้งสุดท้ายของเรา
นุ่มนวลที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะอย่างน้อย ๆ เราจะได้มีสีหน้าที่ยิ้มแย้มตอนให้สัมภาษณ์ยมบาล


....... คนข้างบ้านเดินแป้นแล้นมาบอกข่าวดี ลูกสาววัย 23 กำลังจะแต่งงาน
ในมือมีซองสีชมพูพร้อมการ์ด ลูกสาวอยู่ต่างจังหวัดกับคู่หมั้น แม่เลยต้องมาแจกการ์ดเอง เมื่อกี๊ว่าที่เจ้าสาวเพิ่งโทรมาปรึกษาแม่เรื่องชุดแต่งงาน.........

หลังจากนั้น 3 ชั่วโมง เธอตาย ......แต่กว่าคนเป็นแม่จะรู้ข่าวร้าย ก็ปาไป 5 วัน
ซองในมือผม กลายเป็นเงินช่วยงานศพ ช่อดอกไม้ กลายเป็นพวงหรีด และทั้งหมดกลายเป็นแรงบันดาลใจ ที่อยากจะบอก ว่าอีกหน่อยเราก็ตายจากกัน .... แล้วนะ

อ้าว....รู้งี้ยังจะมาอ้อยสร้อยอะไรกันอีก
รีบแยกย้ายไปใช้เวลาที่เราเหลืออยู่ไปทำทุกอย่างที่เรายังไม่ได้ทำเดี๋ยวตายซะก่อน....เสียดายแย่

โดย น้าเน๊ก ...... เกตุเสพย์สวัสดิ์ ปาละกะวงศ์ ณ อยุธยา




โดย: สิงห์นครพิงค์ วันที่: 18 มีนาคม 2550 เวลา:17:50:43 น.  

 
สวัสดีครับรุ่นพี่ เลือดผมสีเดียวกะพี่ล่ะครับ ดีใจจัง...นานๆ จะเจอรุ่นพี่มหา'ลัยสักที

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมนะครับ


โดย: Due_n วันที่: 18 มีนาคม 2550 เวลา:20:25:29 น.  

 
อ้าว คิดว่าจะพาไปแอ่วงานศิลปะ


โดย: miss Florence in Venice วันที่: 19 มีนาคม 2550 เวลา:6:50:32 น.  

 
พี่ก็ชอบภาพถ่ายมากกว่าภาพเขียนแหละน้องสิงห์

เพราะอะไรนะเหรอ...ก็เพราะพี่เห็นภาพเขียนทุกภาพมันเหมือนกันหมดน่ะดิ พี่ไม่เคยรู้เลยว่า ภาพดอกไม้ 1 ดอกของศิลปินข้างทาง กับภาพดอกไม้ 1 ดอกของศิลปินชื่อก้องโลก มันสวยงามต่างกันตรงใหน


โดย: Picike วันที่: 20 มีนาคม 2550 เวลา:4:28:12 น.  

 
ดูรูปแล้วอยากไปบ้างจังครับ

ว่าแต่... นึกว่า postcard ซะอีก

สวยดีครับ


โดย: KaVe วันที่: 20 มีนาคม 2550 เวลา:11:24:44 น.  

 
ชอบเรื่องที่น้าเน็กเขียนไว้เหมือนกันนะ แต่ประโยคที่ว่า"หลายคนยังยอมทำงานน่าเบื่อนั่งเอาหัวตากแอร์ไปวัน ๆ
ยอมให้คนที่ไม่ใช่พ่อใช่แม่จิกหัวใช้เพื่ออะไรบางอย่างที่เราเรียกว่า "เงินเดือน"
อันนี้คงต้องยอมทำใจแหละ เพราะถ้าไม่มีมรดกเหลือกินเหลือใช้ไปจนตายแล้วล่ะก็
"เงินเดือน"ก็คือสิ่งที่จะพาชีวิตเราให้สามารถใช้ชีวิตในสังคมนี้ได้ต่อไปโดยไม่ต้องไปขอใครกิน อ่ะ
ว่าป่ะ
รักษาสุขภาพด้วยนะ


โดย: tweety girl วันที่: 21 มีนาคม 2550 เวลา:14:12:09 น.  

 
ไอ้บ้า ไอ้โรคจิต วันๆคิดแต่เรื่องผิดๆ
บอกยุ่งโคตระ แต่ก็ยังมาอัพบล๊อคได้
ไอ้..... ไม่รู้จะหาอะไรมาด่าล่ะ
แต่ผ่านแล้วก็ดีแล้ว ตอนนี้ก็ดีขึ้นมาหน่อยเหมือนกัน เลยมาด่าได้ต่อ ฮ่าๆๆ


โดย: ตี๋โลโซ IP: 80.134.236.101 วันที่: 21 มีนาคม 2550 เวลา:17:55:50 น.  

 
น้องอ๊อด..
หายเจ็บ Teen (ขออภัยที่ไม่สุภาพ)และหายหวัดแล้วเหรอจ้ะ ถึงไปแวะเยี่ยมเจ๊ที่ blog ได้
เคล็ดลับสุขภาพวันนี้...
โปรดรักษาระดับอารมณ์คุณไว้ให้คงที่ จะมีผลดีต่อสุขภาพ


โดย: AUmi_J วันที่: 22 มีนาคม 2550 เวลา:5:55:08 น.  

 
อยากไปเมืองนอกเมืองนากะเค้าบ้างจัง อิอิ แต่ไปแล้วกลัวอดข้าว เพราะภาษาอังกฤษ แย่ ถึง แย่มาก เห็นภาพถ่ายแล้วอิจฉาจังคะ


โดย: แดนนี่ บอย วันที่: 22 มีนาคม 2550 เวลา:10:24:24 น.  

 
เฮียสิงห์ก็ถ่ายรูปได้ฟีลลิ่งดีใช่หยอก แหม ถ่อมตัวไปได้

กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญนะขอรับ
เฮียสิงห์อ่านหนังสือให้ข้อคิดคติธรรมเล่มไหนที่ดี ๆ ก็ต้องจดจำไว้ใช้ อย่าลืมอย่าเลือนนะครับ



โดย: ดำรงเฮฮา วันที่: 22 มีนาคม 2550 เวลา:12:51:22 น.  

 
งานศิลปที่เหมาะกับพี่ที่สุดคือ งานหล่อ เท่านั้นครับ

เห็นรูปแล้วรู้สึกเย็นดีจัง อยากให้บ้านเราเย็นๆลงบ้างคงจะดี (งานนี้ได้แต่ฝัน)

อะไรๆที่มันกลุ้มๆก็เอาวางไว้นะครับ อย่าไปถือมัน อย่างที่คุณฐิตินารถ แกบอกนั้นแหละครับ ไม่ต้องวางให้ได้ตลอด แต่วางบ้างถือบ้างก็พอช่วยได้นะ ถือว่าเป็นรสชาดของชีวิตก็แล้วกัน


โดย: ป้อจาย วันที่: 22 มีนาคม 2550 เวลา:16:09:11 น.  

 
ใช่ค่ะ บางสิ่งยังมันมากวนใจเราให้ขุ่นได้ตลอดซิคะ

ทำไงก็ไม่หายสักที ต้องค่อย ๆ ทำใจไป

แต่ก็นะ เดี๋ยวก็ยังกลับมาเป็นอีก วุ้ย ๆ ๆ (เหมือนวนในอ่างเจรง ๆ ค่ะ)

ท่าทางบรรยากาศจะเย็น ๆ ดีนะคะ

ตอนนี้เมืองไทยร้อนมากกกกกเลยค่ะ

วันนี้วันศุกร์ขอให้สุขสมชื่อวันนะคะ


โดย: ดวงตะวัน (Doungtawan ) วันที่: 23 มีนาคม 2550 เวลา:9:40:07 น.  

 
ไหนอ่า .. บล็อกไม่ขึ้นราซ๊าหน่อย แป็ปๆ เองอ็อด
เพิ่งอัพไปเองหนิจ้ะ ... แต่ว่าเหนื่อยมากก็ร้องเพลงอีกจิ ..
เข้ามาฟังได้บ่อยๆ เพราะเสียงอ็อดดี๊ดี (จนแบบทำพี่อิจฉา
เลยว่า คนอะไรเก่งไปโม้ดดดด


โดย: JewNid วันที่: 25 มีนาคม 2550 เวลา:15:31:29 น.  

 
ภาพสวยๆ ทั้งนั้นเลยครับ

อ้าว
อะไรนะ
ไม่ได้ถ่ายมาหรอกเหรอครับ 555+


โดย: พลทหารไรอัน วันที่: 26 พฤษภาคม 2550 เวลา:17:44:56 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
อ๊อดอ๊อดยอดมานุส
Location :
พิษณุโลก Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]









Srawut Kumphune's Facebook Profile
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
18 มีนาคม 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add อ๊อดอ๊อดยอดมานุส's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.