อ๊อด อ๊อด....ยอดมานุสสส
ความรู้สึก..ของการถูกปฏิเสธ





สวัสดีครับเพื่อนๆ





คงไม่มีใครในโลกนี้ไม่เคยเจอกับความผิดหวัง ความล้มเหลว ไม่ได้ดั่งใจ โดนปฏิเสธ และก็เสียใจ.... เห้อๆ... เป็นเรื่องที่ไม่ค่อยจะน่าเอามาพูดคุยกันสักเท่าไหร่ สำหรับช่วงเวลาดีๆ มีความสุข ในช่วงต้นปี...





ในวิชาชีพทางสายวิทยาศาสตร์ หลายคนอาจจะไม่ทราบ ว่า การได้ตีพิมพ์ผลงานวิจัยที่ทุ่มเท ทำมานานปี ในวารสารวิทยาศาสตร์ ที่มีชื่อเสียง มีความหมายมากๆ.. เพราะมันแสดงถึงคุณภาพของงาน และการมีผลงานตีพิมพ์ในวารสารดีๆ มีชื่อเสียงเหล่านั้น ก็เหมือนเป็นการโรยกลีบกุหลาบในสายอาชีพ (ถึงแม้ว่า กว่าจะได้มาซึ่งผลงานวิจัยเหล่านั้นมันจะไม่โรยด้วยกลีบกุหลาบก็ตาม)...... ผมเองก็เป็นคนหนึ่ง ที่หวังจะได้ตีพิมพ์งานของตัวเองในวารสารดีๆเช่นกัน...





เวลาทำงานวิจัยเสร็จ เราก็จะมาเขียนผลงานวิจัยสำหรับตีพิมพ์ เป็นต้นฉบับ แล้วส่งไปให้กองบรรณาธิการเค้าพิจารณาครับ.. คงไม่ต่างจากเหล่าบรรดานักเขียนทั้งหลาย ที่ต้องเขียนต้นฉบับแล้วส่งไปตามโรงพิมพ์ สำหรับผลงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ ก็จะมีนักวิจัยในสาขาที่เกี่ยวข้อง อย่างน้อย 3 คน มาอ่านงานของเรา ให้ความเห็น ว่าจะรับเข้ามาตีพิมพ์หรือเปล่า... หลายต่อหลายครั้ง หลายๆงาน ถูกปฏิเสธ หลายต่อหลายงานได้รับให้เข้าตีพิมพ์ แต่มีเงื่อนไขว่าต้องแก้ไข และหลายงาน ต้องแก้ไขตั้งหลายครั้งกว่าจะได้รับตีพิมพ์




ผมเริ่มต้นชีวิตการเป็นนักวิทยาศาสตร์เต็มตัว เมื่อ 1 ปีที่ผ่านมาครับ... ผลงานของผมที่ตรากตรำทำงานอย่างเต็มที่ ก็เพียงหวังว่าจะได้ตีพิมพ์ มีชื่อของตัวเอง และงานของตัวเองในฐานข้อมูลที่เป็นที่ยอมรับในระดับนานาชาติ..... และสิ่งที่ผมได้เรียนรู้ ก็คือ ความรู้สึกของการถูกปฏิเสธ....... เสียใจครับ...ยอมรับว่าผิดหวัง เสียใจ และหมดแรง.... และมันเกิดขึ้นแบบนี้ 3 ครั้งแล้วหล่ะครับ..... แต่ครั้งที่สุดท้ายที่ได้รับการปฏิเสธ ก็เริ่มทำใจได้.... และก็พยายามสู้ต่อไป... แก้ไขงาน และส่งไปวารสารที่มีชื่อเสียงในอันดับที่ลดลงมา... และหวังว่าวันหนึ่งคงจะได้รับการตอบรับ







อาจารย์ของผมให้กำลังใจ และแลกเปลี่ยนประสบการณ์ว่า ปีแรกของการกลับมาเป็นอาจารย์ มาเริ่มงานเป็นนักวิทยาศาสตร์ในบ้านเรานั้น....อาจารย์ผมก็เคยถูกปฏิเสธเช่นเดียวกัน และอาจจะแย่กว่าด้วยซ้ำ.... แต่ตอนนี้อาจารย์เป็นนักวิทยาศาสตร์ชั้นแนวหน้าของประเทศไทย.... และสิ่งที่ท่านบอกคือ...ต้องกัดไม่ปล่อย...สู้ๆให้เต็มที่.... ท่านบอกให้ผม จำความรู้สึกของการล้มเหลว และถูกปฏิเสธนี้ไว้ แล้วก็เก็บไว้เล่าให้ลูกศิษย์ หรือรุ่นน้องๆที่อาจจะท้อแท้ใจเหมือนผม.. ผมจำความรู้สึกนี้ได้ครับ และผมก็จะเก็บไว้เล่าให้น้องรุ่นหลังฟัง...
เอาหล่ะครับ..แค่มาบ่นให้ฟัง....ผมก็จะสู้ต่อไป..ไม่ถอยครับ





รักษาสุขภาพครับ



สิงห์นครพิงค์



Create Date : 09 มกราคม 2554
Last Update : 9 มกราคม 2554 11:15:41 น. 8 comments
Counter : 540 Pageviews.

 




โดย: หน่อยอิง วันที่: 9 มกราคม 2554 เวลา:12:05:12 น.  

 


ครั้งที่ 4 ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ถูกปฏิเสธนะคะ

ครั้งที่ 5 ก็ไม่ได้หมายความว่า ..
จะไม่มีโอกาสสู้ต่อเพื่อครั้งที่ 6 แล้ว

เคยมีพี่คนนึงบ่นว่า ..
ชีวิตเค้าลำบากมาก
ครั้งนี้ .. เป็นครั้งที่ลำบากที่สุดในชีวิตแล้ว

พี่อีกคนบอกว่า ..
จะแน่ใจได้ไงว่า..ครั้งหน้าจะไม่ที่สุดกว่าครั้งนี้อีก


เล่าให้อ่านเพลินๆนะคะ
เพราะรู้ว่า จขบ.สู้อยู่แล้ว






โดย: d__d (มัชชาร ) วันที่: 9 มกราคม 2554 เวลา:12:25:42 น.  

 
ถูกเค้าปฏิเสธอย่างงี้

แสดงว่าเรามีสมอง มีงานวิจัย และมีเงินวิจัยให้ทำอยู่

ที่เหลือ ก็แล้วแต่...ว่าจะสู้ต่อ หรือยอมแพ้ ^__^


โดย: E5 IP: 183.89.200.180 วันที่: 9 มกราคม 2554 เวลา:12:26:50 น.  

 
สวัสดีค่ะ

เขาปฏิเสธ เพื่อให้คุณ ฮึดและสู้ๆๆ เพื่อสิ่งที่ดีกว่า...

เป็นกำลังใจให้ค่ะ


โดย: LoveTurJang วันที่: 9 มกราคม 2554 เวลา:14:23:53 น.  

 
อย่าท้อนะครับอ๊อด
สู้ต่อ
ถึงงานยังไมไ่ด้รับการยอมรับ
ก็ขออย่าหยุดที่จะทำในสิ่งที่เราเชื่อ
รอครับ

วันนึงต้องเจอคนที่เชื่อเหมือนเราแน่นอนครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 มกราคม 2554 เวลา:14:44:33 น.  

 
เข้าใจความรู้สึกค่ะ เพราะเคยเป็น กำลังเป็น และในอนาคตก็คงจะได้เป็นอยู่ :)


บางครั้งที่ท้อมาก ๆ เคยคิดเล่น ๆ ว่า นักวิทยาศาสตร์ที่เขียนงานส่งตีพิมพ์ในวารสารชั้นสูง อย่างพวก Nature ได้นั้น เขาทานอะไรเป็นอาหารเช้า ชั้นจะได้ไปสรรหามารับประทานบ้าง...


เอาเป็นว่า อย่าเพิ่งท้อถอยนะคะ พี่เอากำลังใจมาฝาก สู้ สู้ เน้อ สักวันหนึ่งเราจะโต เอ๊ย เราจะได้ตีพิมพ์ เย้ เย้ เย้!!!



โดย: พี่ผึ้งค่ะ IP: 58.9.88.36 วันที่: 9 มกราคม 2554 เวลา:14:56:26 น.  

 
ขอแชร์นะคะ ในสายวิทยาศาสตร์น่ะค่ะ สิ่งที่จะส่งแล้วได้ลงตีพิมพ์โดยที่เขาไม่ปฏิเสธก็คือ สิ่งที่เขียนนั้น ต้องมี contribution น่ะค่ะ หมายความว่าในหัวข้อเรื่องกลุ่มเดียวกัน เราได้เสนอข้อมูลที่เป็นประโยชน์ในวงวิชาการ อย่างเช่น เราอ่านเปเปอร์ของคนอื่นเขาแล้วเราได้ประโยชน์ต่อยอด หรือได้ประโยชน์ในแง่ไม่ต้องเสียเวลาหาข้อมูลเองหรือทำซ้ำ ดังนั้นเปเปอร์ของเราก็ควรมี contribution ทำนองเดียวกันนั่นแหละค่ะ

เป็นกำลังใจให้นะคะ อ่านงานของคนอื่นๆ ที่ตีพิมพ์มากๆ ค่ะ แล้วจะเข้าใจว่า เขียนอย่างไร ให้อะไรออกไป ถึงได้ตีพิมพ์นะคะ


โดย: ดวงลดา วันที่: 9 มกราคม 2554 เวลา:16:46:01 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับอ๊อด








โดย: กะว่าก๋า วันที่: 10 มกราคม 2554 เวลา:7:30:03 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

อ๊อดอ๊อดยอดมานุส
Location :
พิษณุโลก Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]









Srawut Kumphune's Facebook Profile
Group Blog
 
<<
มกราคม 2554
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
9 มกราคม 2554
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add อ๊อดอ๊อดยอดมานุส's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.