Eat well...travel often...
<<
ตุลาคม 2552
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
17 ตุลาคม 2552

ยามเมื่อลมพัดหวน ปี 2009

๑๗ ตุลาคม ๒๕๕๒ ปีนี้ลมหนาวพัดมาช้านะ มีใครรู้สึกเหมือนอิชั้นมั่ง ใบไม้แถวบ้านเพิ่งเริ่มจะเปลี่ยนสีเอง หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาเริ่มมีลมหนาวพัดมาเบาๆแล้ว อิชั้นเพิ่งรู้สึกหนาวแบบจริงๆจังๆเมื่อสองสามวันที่ผ่านมา เพราะ ลมหนาวที่นี่ ไม่ไหวจริงๆ พัดวูบวาบมาที สั่นไปหมด ถ้ามีใครถามว่าชอบและเกลียดฤดูไหนมากที่สุด ขอตอบเลยว่า ชอบฤดูร้อนของที่นี่ และเกลียดฤดูใบไม้ร่วงของที่นี่มากที่สุด เพราะอิชั้นเกลียดลมหนาว ไม่อยากมองเห็นบรรยากาศอึมครึม ใบไม้ร่วงกระจาย ต้นไม้เหลือแต่กิ่งและก้าน มันชวนให้หดหู่ เศร้าๆ แต่ถ้าเข้าช่วงหน้าหนาว หิมะตกละก็ อิชั้นสามารถคลุมตัวด้วยเสื้อผ้าหลายๆชั้น ออกไปลั่นล้า สู้หิมะได้สบายๆ แต่บางคนเค้าก็ชอบตอนใบไม้เปลี่ยนสีนะ เค้าบอกว่ามันโรแมนติกดี

วันนี้เลยถ่ายรูปภูเขาที่โอบล้อมหมู่บ้านพวกเราไว้ เพิ่งเริ่มเปลี่ยนสี สียังไม่สวยมากนัก แถมวันนี้อากาศก็ไม่ดี ไม่มีแดด สีซีดมากๆ





ภาพภูเขาลูกนี้ อิชั้นมองมันมาสามปีกว่าๆแล้ว ยิ่งช่วงฤดูใบไม้ร่วงนี่ ยิ่งมองดูมันบ่อยขึ้น เพราะมองมันมาจากโต๊ะกินข้าว ที่เอาโน้ตบุ้คมาวางไว้ เล่นคอมไป แอบเหลือบมองมันบ่อยครั้ง มองไปก็ได้แต่ถอนหายใจ เฮ้อ หนาวว่ะ ยิ่งช่วงปีแรกหรือสองปีแรกที่มาอยู่ที่นี่นั้น เคยมองมันแล้วถามตัวเองว่า ตรูมาทำอะไรที่นี่วะ ฮ่าฮ่าฮ่า อากาศไม่ดี คนก็พลอยหดหู่ไปด้วย พอเข้าปีที่สามนี่แหละ อิชั้นจึงหากิจกรรมสร้างสรรค์ให้กับตัวเอง ด้วยการไปสมัครเรียนหลักสูตร มอต้น คล้ายๆ กศน แบบที่เมืองไทย ที่นี่เค้าก็เปิดโอกาสให้คนต่างชาติไปเรียนนี่ อบรมโน่นอยู่เหมือนกันนะ (เค้ากลัวจะยืนอยู่บนลำแข้งของตัวเองไม่ได้น่ะสิ) แต่มันก็ขึ้นอยู่กับว่าต่างด้าวคนนั้นจะมีเวลาหรือสนใจใฝ่คว้าไว้หรือเปล่า แค่นั้นเอง

อิชั้นก็ทำเป็นฟิต เลือกเรียนโปรแกรมแบบเรียนห้าวันต่อสัปดาห์ วันละสามชั่วโมง เริ่มเรียนวันที่ห้า ตุลา เรียนไปจนถึงเดือนมิถุนาปีหน้า วิชาที่เรียนก็มีภาษาอิตาเลี่ยน อาทิตย์ละหกชั่วโมง คณิต วิทย์ สี่ชั่วโมง อังกฤษ สองชั่วโมง ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ คอมพิวเตอร์ อาทิตย์ละหนึ่งชั่วโมง

ตอนนี้ยังไม่ยากมาก เรียนพื้นๆไปก่อน เพราะเพื่อนร่วมห้องบางคน ไม่มีพื้นฐานมาก่อน สาวโมร็อกโคคนนึงจบแค่ปอสี่ น่าสงสารเธอมาก ภาษาอิตาเลี่ยนเธอเริ่มดีขึ้นแล้ว แต่คณิต อังกฤษ ต้องใช้เวลา พวกเราจึงต้องช่วยๆกัน (สาวมุสลิมที่โมร็อกโค ถ้าอยู่แถบบ้านนอก ไม่ค่อยได้เรียนหนังสือสูงๆ จบปอสี่หรือไม่ก็ปอหก เป็นอย่างสูง จบแล้วรอแต่งงานสถานเดียว เธอบอกมา)

อาทิตย์แรกๆ ก็รู้สึกเหนื่อยเหมือนกัน นั่งรถเมล์จากบ้านเข้าเมืองไป ๔๕ นาที ซื้อตั๋วรถเมล์รายอาทิตย์ไว้ แต่เดือนหน้าซื้อรายเดือนดีกว่า ถูกลงสองยูโร เพื่อนๆถามว่าทำไมถึงไม่ซื้อรถคันเล็กๆ เอาไว้ขับไปโรงเรียน ใบขับขี่ของที่นี่ก็มีแล้ว แต่อิชั้นลองคำนวนค่าตั๋วกับค่าน้ำมันรถ ค่าภาษีรถ ค่าประกันแล้ว นั่งรถเมล์ถูกกว่า แถมมีคนขับให้ด้วย

ความจริงแล้วบ่มีปัญญาซื้อรถ ไม่มีเงิน ตอนนี้กำลังซื้อบ้านที่เมืองไทยด้วย เงินพี่แมวทั้งนั้น เกรงใจเค้า รอเรียนจบปีหน้า ค่อยหางานดีดีทำ เก็บเงินซื้อเองดีกว่า (จะทำได้ไหมหนอ)

เขียนไปเขียนมาออกทะเลไปซะไกล กลับเข้าฝั่งกันใหม่ แต่สรุปแล้ว เมื่อลมหนาวพัดหวนมาอีกครั้ง อิชั้นก็ไม่ต้องนั่งหง่าวอยู่บ้าน ไม่ต้องนั่งมองภูเขา มองเตาผิงอยู่กับบ้าน แต่.....อิชั้นต้องฝ่าลมหนาว เดินไปรอรถเมล์ ไปๆกลับๆ ทุกวัน หาเรื่องเหนื่อย...แบบสุขใจ มีใครสนใจทำอย่างอิชั้นมั่ง???

Ciao Ciao...สวัสดีค่ะ



Create Date : 17 ตุลาคม 2552
Last Update : 17 ตุลาคม 2552 23:17:01 น. 1 comments
Counter : 524 Pageviews.  

 
mi manca la mia Torinoooooooooo!!

ยังรอตอบอยู่เลยนะครับ เข้าใจว่าคงยุ่งน่าดู ระหว่างรอจะย้อนอ่านบล็อกไปเรื่อยๆนะครับ


โดย: sunny IP: 61.90.77.184 วันที่: 24 ตุลาคม 2552 เวลา:20:14:36 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

settembre
Location :
ปัตตานี Italy

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 19 คน [?]




We just have one Life,
Keep it Simple.

เพจ
facebook/lifeinitalybypk



เริ่มนับจำนวนคนอ่าน วันที่ 22/04/15




Flag Counter
New Comments
[Add settembre's blog to your web]