เมษายน 2556

 
1
2
3
4
7
8
9
12
14
16
22
23
25
26
29
30
 
 
All Blog
ปลาหนีน้ำ.........สิริมา อภิจาริน





โปรยปกหลัง

ความเป็นคนดีกับความเป็นคนโง่
               บางทีมันก็เฉียดกันอยู่นิดเดียว

และคนมีความรัก บางครั้งอาจจะดูโง่เง่าเสียจริง ๆ ด้วย
ในสายตาของคนที่ยังไม่โดนรักปักอก
หรือโดนมานานเต็มทีแล้ว จนลืมนึกถึงหัวอกคนอื่น
...ก็ความรักนี่มันเข้าใครออกใครเสียที่ไหนกัน...


หลังอ่าน

       เล่มแรกจากนามปากกานี้ที่หยิบมาลองอ่าน
ยอมรับเลยค่ะ ว่าผู้เขียนมีภาษาที่สละสลวย นุ่มนวล แต่ในความนุ่มนวลนั้นกลับสอดแทรกนัยยะที่คมกริบ เชือดเฉือนให้รู้สึกสะท้านสะเืืทือน การเล่าเรื่องแม้จะเรียบง่ายหากสอดแทรกแง่มุมความคิดต่อเรื่องราว ต่อสังคมผ่านวิสัยทัศน์ของตัวละครแต่ละตัวได้อย่างแยบยล นำเสนอเรื่องราวเดียวกันในคนละแง่มุมได้อย่างน่าทึ่ง..

      หลังจากอ่านจบ ต้องยอมรับค่ะว่า ตั้งขื่อเรื่องได้ตรงความหมายดีมาก เรื่องราวของนางเอก"วาปี" ผู้โดดหนีจากน้ำใส ลงไปกลิ้งเกลือกกับโคลนตม ....

       เมื่อเรื่องราวดำเนินไปยิ่งอ่านก็ยิ่งเคืองใจกับการกระทำของนางเอก ต้องยอมรับจริง ๆ ว่าผู้เขียนช่างกล้า เล่น"แรง" ได้ขนาดนี้ ( พิมพ์ครั้งแรก 2527 ) แม้ผู้เขียนจะใช้สำนวนภาษาที่สวยงามในการเล่าเรื่องให้ได้เห็น ได้รับรู้ตลอดช่วงความคิดในการกระทำของเธอ แต่้ก็ยังไม่เพียงพอที่จะทลายกำแพงอคติในใจของ จขบ.ได้ และแอบหวังว่านางเอกควรได้รับผลจากการกระทำของเธอที่เลวร้ายกว่านี้ ....แต่ก็นะผู้เขียนได้ทิ้งท้้ายไว้แล้วว่า แม้นางเอกเธอตั้งใจจะดำเนินชีวิตเบื้องหน้าของเธอด้วยความซื่อตรง และใสสะอาด แต่ก็ไม่แน่หรอกนะว่าเธอจะทำได้หรือไม่

           เจ้าประคุณเอ๋ย...ขอให้หล่อนทำได้สำเร็จด้วยเถิด....

           ( ช่างเป็นการจบที่ตรงใจเสียจริง )



Create Date : 10 เมษายน 2556
Last Update : 10 เมษายน 2556 22:13:28 น.
Counter : 1765 Pageviews.

6 comments
  
สมัยหนึ่ง เรื่องนี้เป็นเหมือนหนังสือคู่มือเลยค่ะ
ถือไปอ่านไหน ๆ ได้เรื่อย ๆ
โดย: ลำเนา วันที่: 10 เมษายน 2556 เวลา:22:35:06 น.
  
เคยอ่านงานของนามปากกานี้
ตอนที่มีเกมแข่งกันอ่านในห้องสมุด
แต่พออ่านโดดเดี่ยวเดียวดาย
มีหนังสือให้เลือกเยอะแยะ
ลืมนามปากกานี้ไปเลย

ปล.การซื้อหนังสือน้อยๆ ในงานสัปดาห์
ไม่สนุกเลยค่ะ ต้องหักห้ามใจตัวเองทุกวัน
โดย: เหมือนพระจันทร์ วันที่: 10 เมษายน 2556 เวลา:22:47:00 น.
  
นักเขียนคนโปรดค่ะคนนี้
เล่มนี้ก็เป็นอีกหนึ่งเล่มโปรดที่อ่านไป แอบขัดใจนางเอกไป
แต่ก็ชอบเรื่องราวที่คลาสสิคมาก
ผ่านไปเกือบสามสิบปี ผู้หญิงแบบวาปีก็ยังคงมีให้เห็นอยู่เกลื่อนเมือง

เหมือนจะเพิ่มมากขึ้นเสียด้วยซ้ำ
โดย: แม่ไก่ วันที่: 10 เมษายน 2556 เวลา:23:04:23 น.
  
ไม่เคยอ่านเลยค่ะ
โดย: Aneem วันที่: 10 เมษายน 2556 เวลา:23:15:18 น.
  
ชอบเรื่องนี้มากค่ะ อ่าน 4 รอบแล้วมั้งถ้าจำไม่ผิด ชอบทุกอย่างในเรื่อง ตั้งแต่สำนวนของหาใครเทียบยากของสิริมา อภิจารินมาเลยค่ะ วาปีน่ารำคาญที่อ่อนไหว อยู่ใกล้ใครก็เอนไปทางคนนั้น แต่ก็เข้าใจค่ะว่าทำไม ตอนจบบอกไม่ถูกว่ารู้สึกยังไง ใจหนึ่งสงสารเกื้อ แต่อีกใจก็คิดว่าดีแล้วที่ลงท้ายไม่ใช่วาปี เกื้อเหมาะกับผู้หญิงที่ดีกว่านี้มาก

แหะๆ อินจัดเลยค่ะเรื่องนี้ อ่านกี่รอบๆ ก็มีความรู้สึกเหมือนเพิ่งอ่านเป็นครั้งแรกทุกทีทั้งๆ ที่รู้หมดแล้วว่าเรื่องจะเป็นยังไงต่อไป จะลงท้ายยังไง
โดย: กุลธิดา (kdunagin ) วันที่: 10 เมษายน 2556 เวลา:23:33:20 น.
  
เป็นนักเขียนที่สำนวนละเมียดอารมณ์ เล่มนี้ เคยอ่านนานแล้ว ลืมอารมณ์ไปแล้ว สงสัยต้องอ่านอีกรอบ
โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 11 เมษายน 2556 เวลา:8:13:22 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Serverlus
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 19 คน [?]