Happy Birthday To Lily Chou Chou
Happy Birthday To Lily Chou Chou





1





วันนี้คือวันที่ 8 ธันวาคม 2013

ย้อนกลับไปในวันนี้ของปี 1980 มันเป็นช่วงเวลาที่บุคคลซึ่งเป็นเครื่องถ่วงดุลจิตใจผมสองคนได้เสียชีวิตและถือกำเนิดในเวลาเดียวกัน

คนแรก จอห์น เลนนอน นักร้องนักแต่งเพลงผู้ถวิลหาสันติภาพ เขาถูกแฟนเพลงจิตป่วนยิงเสียชีวิตเมื่อเวลายี่สิบสองนาฬิกาห้าสิบนาทีของวันนี้

คนที่สอง เคย์โกะ ซุสุกิ นักร้องเจ้าของนาม ‘ลิลี่ ชูชู’ ผู้ให้กำเนิดอีเธอร์แห่งพวกเรา เธอคลอดออกมาจากท้องแม่เมื่อเวลายี่สิบสองนาฬิกาห้าสิบนาทีของวันนี้

วันนี้คือวันครบรอบที่จอห์น เลนนอนเสียชีวิตสามสิบสามปี

วันนี้คือวันครบรอบวันเกิด อายุครบสามสิบสามปีของลิลี่ ชูชู

จอห์น เลนนอนจากพวกเราไปนานแล้ว

แต่ลิลี่ ชูชูยังคงอยู่...อีเธอร์ของเธอในตัวของเรายังคงอยู่



2



ตอนสมัยอยู่ในวง Philia มีหลายคนปรามาสว่าลิลี่ ชูชูผู้เป็นนักร้องนำไม่ได้เขียนเนื้อเพลงของวงด้วยตัวเอง แต่มีนักแต่งเพลงคนอื่นคอยแต่งให้ ในฐานะที่ผมคือสาวกซึ่งได้รับอีเธอร์มาจากเธอ ผมไม่สนใจหรอกว่าเธอจะแต่งเองหรือไม่ เธออาจให้ไอ้บ้าที่ไหนสักคนมาแต่งให้จริงๆ ก็ได้

ผมพอใจเพียงแต่ว่า ตราบใดที่บทเพลงของเธอยังส่งมอบอีเธอร์ให้ผมได้ทุกครั้งที่มันลอยมากระทบหู มันก็ไม่สำคัญว่าใครเป็นคนแต่ง และผมเชื่อว่ายูอิจิ ฮาซุมิรุ่นพี่ผู้ชักนำให้ผมได้พานพบทุ่งหญ้าเขียวขจี เขาก็คงไม่สนใจเช่นเดียวกัน

ไม่ใช่เราทุกคนจะได้เข้าถึงทุ่งหญ้าอันเขียวขจีนั้น ชูสุเกะ โฮชิโนะรุ่นพี่อีกคนหนึ่งของผมแทบไม่เคยเข้าถึงทุ่งหญ้านี้ สถานที่ของเขามีเพียงทุ่งหญ้าอันแห้งแล้ง ตายซาก หมองหม่น บางทีเป็นเพราะจิตใจของเขาปิดกั้นทุกอย่างมากเกินไป เขาได้รับอีเธอร์แล้ว แต่ไม่รู้จักวิธีที่จะรักษามันไว้

สำหรับผมแล้ว ชะตาชีวิตของรุ่นพี่โฮชิโนะนับเป็นเรื่องน่าเศร้าที่สุดในโลก

แม้ว่าเขาจะทำไม่ดีกับโยโกะ คุโนะ พี่สาวร่วมชมรมดนตรีที่ผมเคยแอบชอบอย่างไม่น่าให้อภัยก็ตาม



3



ในความคิดของผม รุ่นพี่คุโนะคือคนที่มอบอีเธอร์ให้ผมได้มากเทียบเท่าลิลี่ ชูชู เธอเป็นคนเข้มแข็ง ไม่ว่าจะเจอเรื่องเลวร้ายสาหัสขนาดไหน เธอก็พร้อมที่จะยืนหยัดสู้มัน ผมชื่นชมเธอมาก แต่ถึงจะบอกว่าเคยแอบชอบเธอ แต่คนที่ผมตกหลุมรักจริงๆ กลับเป็นเพื่อนของรุ่นพี่ยูอิจิ เธอชื่อว่าชิโอริ ซึดะ

รุ่นพี่ซึดะเป็นคนน่ารัก ไม่สวยหยดเหมือนรุ่นพี่คุโนะหรอก แต่เธอเป็นคนร่าเริง เป็นพวก Think Positive มองโลกด้านบวก ผมได้ข่าวว่าหัวหน้าซาซากิก็แอบชอบเธออยู่เหมือนกัน แต่รุ่นพี่ซึดะปฏิเสธไป ผมก็ไม่รู้แน่ว่าทำไม หัวหน้าซาซากิเป็นนักเรียนดีเด่นอนาคตไกลมาก ผมเดาว่าเหตุผลนั้นคงเป็นเพราะรุ่นพี่ซึดะอยากอยู่ใกล้ๆ กับรุ่นพี่ยูอิจิต่อไปกระมัง

หรือไม่รุ่นพี่ซึดะก็กลัวว่า หากเธอเลือกหัวหน้าซาซากิ สักวันหนึ่ง เธอจะไม่มีวันเข้าถึงทุ่งหญ้าเขียวขจีอีกต่อไปก็ได้



4



ตัวผมเป็นคนโดดเดี่ยว ไม่มีเพื่อน และหาคนที่จะเข้าใจเพื่อมาเป็นเพื่อนได้ยาก แต่ผมก็ยังคงเป็นมนุษย์ที่ไม่บกพร่อง ผมยังคงกลบเกลื่อนความโดดเดี่ยวของตัวเองด้วยการฉีกยิ้มจอมปลอม ทำตัวร่าเริงสนุกสนานให้คนอื่นสบายใจ ทั้งที่บางครั้ง หัวใจของผมมีสภาพตายซากไม่ต่างจากทุ่งหญ้าของรุ่นพี่โฮชิโนะ

และหลายครั้ง ผมเชื่อว่าตัวเองได้อยู่ในทุ่งหญ้าอันแห้งแล้งเดียวกับรุ่นพี่โฮชิโนะ(และคิดว่าเห็นวิญญาณของเขาลอยไปลอยมาด้วย)

แต่ผมมีหลายอย่างคล้ายกับรุ่นพี่ยูอิจิมากกว่า ผมจึงได้อยู่ในทุ่งหญ้าเขียวขจีมากกว่าทุ่งหญ้าแห้งแล้ง – หากจะนับกันจริงๆ

ผมเป็นคนเกลียดการปะทะหักล้าง ไม่ชอบความรุนแรง ถูกรังแกได้ง่าย มักเป็นทาสของคนอื่นทั้งทางตรงและทางอ้อม สิ่งเดียวที่มอบความสงบสุขให้ผมได้อย่างแท้จริงก็คือลิลี่ ชูชูและอีเธอร์ของเธอ รุ่นพี่ยูอิจิคือคนที่แนะนำให้ผมได้รู้จักเธอ

และชีวิตการฟังเพลงของผม ก็ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย



5



วันนี้คือวันเกิดของลิลี่ ชูชู ผมไม่รู้จะมอบอะไรตอบแทนเธอดี ตัวผมคงทำอะไรไม่ได้ นอกจากแปลเพลงๆ หนึ่งในอัลบั้ม ‘Breath’ ชุดล่าสุดของเธอออกมาจากหัวใจ มันอยู่แทร็คที่เจ็ดในอัลบั้ม ชื่อเพลงว่า โทเบนาอิ ซึบาสะ – ปีกที่ไม่อาจโผบิน

รุ่นพี่ซึดะเคยบอกผมก่อนเธอจะจากไปว่า เธอเองก็ชอบเพลงนี้เป็นพิเศษ ดังนั้น ผมจึงแปลให้เธออีกหนึ่งคนเนื่องในโอกาสเดียวกันนี้


ปีกที่ไม่อาจโผบิน

สนามเด็กเล่นในโรงเรียนแสนบิดเบี้ยว
ชุดยิมขาวยืนโดดเดี่ยว...ในความเหงา
อีกาดำบินต่ำผ่านแสงและเงา
สยายปีกแห่งความเศร้า...ข้ามนภา
ฉันหวังอยากทอดบันได...ทับไป...บนผืนฟ้า
ป่ายปีนหนีคนแปลกหน้า...ที่หาใช่

ท้องฟ้ายามเย็น...ฉันเห็นเป็นสีไสว
ทุกผู้คนตะลึงลานยากขานไข
ความโดดเดี่ยว ความอ้างว้าง ความห่างไกล
ทำหัวใจ...หนาวเหน็บ...เจ็บเกินทน
พลันท้องฟ้าโกลาหลที่เบื้องหน้า
พุ่งตรงมาหาฉัน...ที่ตรงนี้

ตัวตนฉันจึงปรากฏบดฤดี
ทุกสรรพสิ่งล้วนหลีกหนี...อดีตกาล
จางหายไป...ตายดับ...กับวันวาน
ทั้งคำลวง ทั้งร้าวราน ให้อภัย

ฉันหวังอยากทอดบันได...ทับไป...บนผืนฟ้า
ป่ายปีนหนีคนแปลกหน้า...ที่หาใช่

ท้องฟ้ายามเย็น...ฉันเห็นเป็นสีไสว
ทุกผู้คนตะลึงลานยากขานไข
พลันเมฆใหญ่ก็ลอยล่องจาก...นภาลัย
ลงมาโอบ...กอดฉันไว้ไม่หนาวรอน
ฉันปล่อยตัวนอนสบายในปุยเมฆ
ใช้ชีวิตไป...แม้คือเศษ...ของใครเขา
แต่แสงจ้าจากท้องฟ้า...ก็ย้ำเตือน...ถึงตัวเรา
บดบังเงาในตาฉันอีกหนึ่งครา

ท้องฟ้ายามเย็น...ฉันเห็นเป็นสีไสว
ความมืดไซร้คงมาถึงในไม่ช้า
และตอนนี้ปีกของฉันแสนอ่อนล้า
หมดเรี่ยวแรงที่ปีกกล้าจะโผไป
ฉันจึงทิ้งปีกไว้บนพื้นดิน
และลอยตัว...โผบิน...ด้วยสองมือ

และตอนนี้ปีกของฉันแสนอ่อนล้า
หมดเรี่ยวแรงที่ปีกกล้าจะโผไป
ฉันจึงทิ้งปีกไว้บนพื้นดิน
และลอยตัว...โผบิน...ด้วยสองมือ

https://www.youtube.com/watch?v=oP7U1MzlYLg


*เขียนขึ้นแด่ เคย์โกะ ซุสุกิ,ยูอิจิ ฮาซุมิ,ชูสุเกะ โฮชิโนะ,โยโกะ คุโนะและชิโอริ ซึดะ เนื่องในโอกาสวันเกิดของลิลี่ ชูชูผู้กำเนิดจากปลายนิ้วของชุนจิ อิวาอิ ผู้กำกับและนักเขียนบทในดวงใจของผม





Create Date : 08 ธันวาคม 2556
Last Update : 8 ธันวาคม 2556 13:53:48 น.
Counter : 544 Pageviews.

1 comments
  
ชอบการบรรยายของคุณค่ะ ฉันเองไม่เคยดูหนังเรื่องนี้ แต่ก็ติดตามอ่านโพสที่เกี่ยวกับ หนัง All about lily Chou Chou เหตุเพราะว่า อยากรู้จักหนังเรื่องอื่นที่นอกจาก Hana and Alice ^-^
โดย: รักฮานะ IP: 49.230.94.206 วันที่: 18 มีนาคม 2557 เวลา:11:31:28 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ทะเลเดือดพันธุ์ร็อค
Location :
นครปฐม  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



บล็อกของทะเลเดือด หรือเธียร อาชาปราชญ์ หรือล่องลอย ลมทะเล หรือบุหลันสีคราม หรือมารุน หรือ Seaglopur

พื้นที่ห้ามเข้าสำหรับความเครียด
ธันวาคม 2556

1
2
3
4
5
6
7
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
8 ธันวาคม 2556