Group Blog
 
<<
กันยายน 2558
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
22 กันยายน 2558
 
All Blogs
 

O รูปนามแห่งความคำนึง .. O








เพลง .. ทานตะวัน



O หลัง-ความ, คำ-อาวรณ์ออดอ้อนเจ้า
แทรกรุมเร้าอารมณ์เกินข่มหาย
ชั่วเพียงหวานหอมล้ำ .. ล้อม, กล้ำกราย
ใจขวนขวาย .. ปรารมภ์ ฤาข่มลง ?
O เช่น-กลีบแย้มกรุ่นกลิ่น .. ภู่บินล้อม-
ตฤปหวานหอมโกสุม .. อย่างลุ่มหลง
คือใจหนึ่งลึกล้ำด้วยจำนง-
อันมั่นคงด้วยรัก .. ที่ปักตรึง
O เร้ารุมด้วยห่วงหวงทั้งดวงจิต
สุมซ้อนอยู่ด้วยฤทธิ์แรงคิดถึง
กอปรอาวรณ์ลึกล้ำ .. ทุกคำนึง
อาจรำพึงฤๅสิ้น .. ห้วงจินตนา
O ฝากลำลมล่องลอย .. นำถ้อยเอ่ย
ร่ำ-รำเพยผ่านถึงใครหนึ่งว่า-
ความอบอุ่นอ่อนหวานที่ผ่านมา
นั้นตรึงตราห้วงจิต .. เกินคิดคลาย
O ในบทบาทงดงาม .. ของความรัก
ย่อมจำหลักงามพิสุทธิ์เป็นจุดหมาย
เผยความสัตย์ด้านในหัวใจชาย
ออกให้สายตาเจ้าได้เฝ้ามอง-
O - ว่ามีเพียงหนึ่งปลายของสายใย
เหมาะควรเฝ้าฝันใฝ่ ด้วยใจสอง
ทั้งควรที่สองปลาย .. มีหมายปอง-
เพียงหนึ่ง .. ร่วมครอบครอง .. ด้วยสองคน
O และฟังเถิด .. ความนัยที่ใคร่เอ่ย
ทุกครั้ง-เผย .. เหมือนกัน .. หมื่นพันหน-
ไม่มีนัยอื่นแทรกเข้าแปลกปน
เพียงนัยรักท่วมท้น .. ที่ล้นทรวง
O และเชื่อบ้างหรือไม่ .. ห้วงใจนี้
ยากหลบลี้งดงามที่ลามช่วง
ฟังเถิดหนาใจนี้ .. ไม่มีลวง
มีแต่ห่วงใยเจ้า .. ทั้งเข้าใจ
O ฟังคำพี่เถิด .. คนดี
จิตดวงนี้มุ่งมั่น .. ยากหวั่นไหว
แต่เพียงเจ้า-ปรารถนาและอาลัย-
ท่วมอยู่ในห้วงอกเกินยกพ้น !
O ฟังอีกครั้งนะอ่อนน้อย
ความเรียงร้อย .. นฤมิต-เพื่อปลิดป่น-
การเหนี่ยวรั้งแรงถวิล, ให้ดิ้นรน-
เพรียกแรงขวนขวายชู้ .. อย่ารู้เลือน
O ถ้อยกล่อมฝากลมโรยให้โชยผ่าน-
แรงหอมหวานรำบายลงป่ายเปื้อน
เถิด .. สายลมอย่าคิดเที่ยวบิดเบือน-
การแล่นเลื่อนฝ่าหอม .. เข้าล้อมงาม !





 

Create Date : 22 กันยายน 2558
2 comments
Last Update : 17 พฤษภาคม 2562 18:43:07 น.
Counter : 1783 Pageviews.

 

รูปนาม ยามคำนึง ...... แสนติดตรึง ในห้วงฝัน
สุดหวาน ม่านหมอกจันทร์...โอบกายฉัน พลันชมเชย
ลอยล่อง ฟ่องฟ้าร่ำ...... จิตจดจำ คำภิเปรย
กระหวัด มัดเหนี่ยวเอย.... ท้อรำเพย รูปดังเพลิง

 

โดย: กฤษณา เวชศิลป์ IP: 171.4.238.107 24 กันยายน 2558 19:47:03 น.  

 

สวัสดีครับคุณกฤษณา

กำลังจะเขียนหัวข้อ กาพย์ยานี 11 ในบล็อค วรรณศิลป์อยู่พอดี ..

ผมไม่ค่อยได้เขียนนักกับกาพย์ยานี มีประกอบในเรื่องยาวเท่านั้นเอง .. ที่นี่ครับ

https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=sdayoo&month=03-2010&date=21&group=1&gblog=55

 

โดย: สดายุ... 24 กันยายน 2558 20:29:02 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O แม่ .. O






O เบิกบุญบวงผ่านไท้ - - - เทวา
ดลครอบจิตมารดา - - - ดับร้อน
รื่นรมย์กอปรทุกภา- - - - วะคิด นึกแม่
สัมผัสโลก-โลกสะท้อน - - - สบ-รู้ทันเสมอ


O ภาพนั้นค่อยผ่านวูบ .. เป็นรูป .. เรื่อง
ในตาเบื้องหน้านั้น-ภาพวันเก่า-
ผุดเผยความสดใสแห่งวัยเยาว์
และรูปเงาหนึ่งร่าง .. ที่กลางใจ
O สองมือนั้น .. สำหรับหยิบจับทำ
แดดเคี่ยวกรำเผาเนื้อ .. จนเหงื่อไหล
หากเพื่อลูก .. ร้อนแดด-เถิด .. แผดไป-
ฤๅ หยุดยั้งขวางได้ .. หัวใจนั้น !
O ทั้งคำพูดสอนสั่ง .. เคยดังแว่ว
ยังเหมือนแจ้วเจื้อยอยู่ .. ให้รู้หวั่น-
ผ่านมือไม้รูปเรียวอย่างเดียวกัน-
ไว้ข่มขวัญ .. ฝากคำ .. ความ-ย้ำเตือน
O จากนอนเบาะ .. จำเริญ .. จนเดินวิ่ง
จิตนั้นยิ่งห่วงใย .. ยากใครเหมือน
รักจนปานเหาะหาว .. เก็บดาวเดือน-
มาโปรยเกลื่อนกลาดพื้นให้ชื่นชม
O ทำงานเพื่อหาเงิน .. งกเงิ่นอยู่
ผ่านรับรู้แรงทุกข์ .. แรงสุขสม
เม็ดเหงื่อโทรมรูปกาย .. เมื่อสายลม-
ที่พัดห่มห้อมกาย .. เริ่มคลายตัว
O ทั้งผ้าถุง .. ผ้าแถบ .. ห่มแนบร่าง
ยังคงค้างนัยน์ตา .. เหมือนว่าชั่ว-
มือจับจูงผ่านวัน .. ยังสั่นรัว-
อยู่กับหัวใจลูกที่ผูกพัน
O วันแล้วและวันเล่าที่เฝ้าคอย-
ให้ลูกน้อยเติบใหญ่ .. พร้อมใฝ่ฝัน-
เห็นความดีจักอุโฆษ .. จนโจษจัน-
บทบาทนั้นทั่วไปที่ใจคน
O วันแล้วและวันเล่า .. ใฝ่เฝ้าถนอม
สองแขน, อ้อมอกอุ่น .. ป้อง-ฝุ่น-ฝน
ฤดูกาลผ่านคล้อย .. เฝ้าคอยปรน-
เปรอ ลูกน้อยสุขล้นอยู่บนวัน
O เม็ดเหงื่อหยาดย้อยไหล .. จากไรผม-
พร่างลงพรมเพื่อผ่อน .. แดดร้อนนั่น
หากก้าวยกย่างเหยียบ .. คงเงียบงัน-
ตามโอบอุ้มดวงขวัญ .. มุ่งมั่นนัก
O วันแล้วและวันเล่า .. คอยเฝ้ารอ
ด้วยหัวใจจดจ่อ .. ตาทอถัก-
แววห่วงใยอาทร .. ไม่ผ่อนพัก-
รอลูกรักกลับคอนมาย้อนเยือน
O สัญญาย้อน .. ทุกภาพล้วนภาพแม่
ที่คอยแห่ห้อมใจ .. พาไหลเลื่อน
เรื่องครั้งนั้น .. คราวนี้ .. คอยรี่เตือน-
เป็นภาพเปื้อนป่ายทั่ว .. แนบหัวใจ
O ลูกเติบใหญ่เข้มแข็ง .. แม่แรงลด
ค่อยสิ้นบทบาทผู้ .. อุ้มชูให้-
ลูกยกก้าวเหยียบย่างสู่ทางไป
เมื่อปลายวัยผ่านยุค .. เข้าคุกคาม
O ภาพนั้นทอด .. แผ่เงาทับเงาโศก
ด้วยงดงามบ่ายโบก .. อวดโลกสาม
แววตานั้น .. ลึกล้ำเกิน .. คำ-ความ-
อาจนิยามได้ถึง .. แม้กึ่งนัย
O ภาพสองแขนอุ้มชู .. เอ็นดูลูก
เช่นเชือกผูกรัดพัน .. เกินบั่นไหว
ล่ามร้อยจิตวิญญาณ .. ตราบกาลไกล-
เคลื่อนผ่านใกล้มาถึง .. ยังซึ้งนัก
O ภาพมือลูบหัวหู .. เอ็นดูสอน
ก็ผ่านย้อนมาเยือน .. คอยเคลื่อนกัก-
กุม อารมณ์อาวรณ์ไม่ผ่อนพัก-
เพื่อบ่งบอกความรักของแม่นั้น
O ทั้งรอยยิ้มแย้มว่า .. แววตาขึ้ง-
ที่นึกถึงย้อนไป .. ยังไหวสั่น
เสียงแจ้วเรียกลูกผ่านเมื่อนานวัน
ยังคงก้องครบครันในสัญญา
O ละภาพเคลื่อน .. วันวานก็ผ่านเผย
ความคุ้นเคยแต่น้อยก็คอยท่า
รอบเขตคามบริบทไกลจดตา
เคลื่อนผ่านอย่างแช่มช้า .. ให้ตามอง
O ภาพ .. รอยยิ้ม .. แยกแย้มที่แก้มแม่
ดั่งร่มแผ่เงาป่นความหม่นหมอง
เสียง .. พร่ำสอนผ่านหูให้รู้ตรอง
เพื่อปกป้องความคิด .. ปรุงจิตใจ
O ภาพวันนี้ .. คือแม่ที่แก่เฒ่า
อยู่กับเหย้าเรือนนอน .. นั่งนอนให้-
ลูกหลานย้อนมาเยือน .. อย่าเลือนไป-
ปล่อยแม่ให้เปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย
O ภาพ .. แม่อุ้มเห่กล่อม .. กลางอ้อมแขน
แววตาแสนอ่อนโยน .. ก็โชนฉาย
ซ้อนทับภาพ .. ภาพใหม่เมื่อวัยปลาย
นั่งตากสายลมอยู่ .. เพียงผู้เดียว !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.