Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2556
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
30 มิถุนายน 2556
 
All Blogs
 

O ด้วยแรงอธิษฐาน .. O








เพลง .. บังใบ
กอไผ่



O สุดรอคอยค่อยเห็นว่าเป็นเจ้า
กี่ภพกาลผ่านเล่าที่เฝ้าหา
หรือครั้งที่อธิษฐาน .. ก่อนกาลลา-
ชี้ .. บัญชาเหนี่ยวชาติพาพาดกัน
O จึงช่วงยามว่างเว้นไม่เห็นรูป-
ยังจบจูบเสพทราบด้วยภาพฝัน
ทุกแววตาชม้อยชม้ายที่ปลายวัน-
ไม่อาจพันผูกใจเอาไว้ครอง
O รูปเยาว์เอยล้อมตระหลบแล้วภพชาติ
เกิดแต่พาดเงาทับ .. ให้จับจ้อง
เยื่อใยม้วนพันเหนี่ยว .. พาเกี่ยวดอง-
เป็นเจ้าของความคิดทั้งจิตใจ
O หอมลมร่ำกุสุมาลย์ละลานถิ่น-
เมื่อดวงจินต์สุมซ่อนความอ่อนไหว
จะเอี้ยวแลเพ่งพิศ .. สู่ทิศใด-
เหมือนรูปเจ้าสุมใส่ .. ที่นัยน์ตา
O งามรูปเยาว์สุมนัส .. สัมผัสรู้-
เลศนัยชู้ตามเตือน .. ที่เหมือนว่า-
เกิดจากความผูกพันร่วมกันมา-
แต่เพรงกาละสมัย .. อันไกลโพ้น
O เกิดแต่เมื่อภพชาติ .. ต้องปราศลม-
ขันธ์ลับล่ม .. ความรักต้องหักโค่น
ถ้วนปวงความอาวรณ์แสนอ่อนโยน-
จำถ่ายโอนข้ามภพ .. รอพบเจอ
O เกิดแต่เมื่อบริบท .. แห่งพจน์พากย์-
โหมแรงกรากเชี่ยวไหลพาใจเผลอ-
เข้าเสพรสให้คำ .. ล้อมบำเรอ-
พาอ่อนหวานปรนเปรอ .. จนเหม่อลอย
O ดูเอาเถิด .. ล้อมตระหลบเอาภพชาติ-
จนบำราศทุกข์โลกปวงโศกสร้อย
โอนอ่อนหวานแอบออ .. อยู่รอคอย-
จนละห้อยห่วงเห็นไม่เว้นวัน
O งามเจ้าเอย .. ล้อมตระหลบเอาภพชาติ-
จบเพรงวาสน์พาดช่วง .. โลมห้วงฝัน
อิริยารูปสร้างแต่ปางบรรพ์-
คล้ายตรึงรูปลงมั่นในสัญญา
O เมฆหม่นครึ้มทึมทาที่ฟ้าบน
เมื่อใจวนว่ายล้อมละม่อมหน้า
ตรึงรูปความผ่องแผ้วที่แววตา
ปรารถนาในแวว .. ฤๅแล้วเลือน
O วิชชุโชนแสงช่วง, ความห่วงหา-
ก็แทรกฝ่าเส้นสายลงป่ายเปื้อน
เส้นไฟเฟื้อยบนหาวเย้ยดาวเดือน-
เมื่อสุดเกลื่อนกลบรอยรูปรอยนั้น
O ปลาบแปลบเฟื้อยฟาดเต้น .. เรียวเส้นไฟ
พร้อมอีกช่วงดวงใจ .. เต้น .. ไหว .. สั่น
โอ แววตาอ่อนไหวของใครกัน-
ช่วงกว่าไฟบนสวรรค์, ทั้ง-สั่นสะท้าน !
O พร้อมครืนครั่นวิชชุ .. โชนคุ .. แสง-
แววเร้นแฝงสับสนก็พ้นผ่าน
โอบกอดความขัดเขินอยู่เนิ่นนาน
เมื่อรูปคราญในอก .. เกินยกพ้น
O หยาดน้ำล้อริ้วลม .. ห้อมห่มหาว
เมื่อแสงดาวสองดวง .. คล้ายร่วงหล่น
รื่นเย็นสายลมร่ำ, หยาดน้ำบน-
ความอึงอลอกใจ .. อีกใจนั้น
O ผ่านช่วงน้ำร่วงหยาด .. บำราศฟ้า
เมื่อแววตาเสพทราบ .. รอยวาบสั่น-
งามเจ้าเอย .. ผุดผ่องเกินป้องกัน
วิ่งแววหวั่นวาบไหวที่ในดวง
O รูปเยาว์เอย .. ครันครบแล้วภพชาติ
แต่เจ้ารายล้อมสวาทลงพาดช่วง
จดวงรอบความคำเคยบำบวง-
ข้ามภพล่วงล้ำใจ .. เชื่อมไมตรี
O ทั้งอาวรณ์อาลัยที่ในอก-
ก็สุดยกสุดย้ายสุดถ่ายหนี
ดื่มด่ำด้วยน้ำใจเยื่อใยมี-
ก็สุดลี้หลบแล้ว .. ถ้วนแววตา
O โอ งามที่จะตามมาล่ามรัด
คงเกินปัดป่ายใจ .. พ้นใฝ่หา
มีใจ .. ทั้งดวงขวัญ .. คอยบัญชา-
เสน่หาในรูปก็ลูบโลม
O สุดรอคอยค่อยเห็นว่าเป็นเจ้า
สบ, รุมเร้าจบจูบแต่รูปโฉม
อ่อนหวานรูปรอยชู้ .. ก็จู่โจม-
รอบหวานโหมเหิมระลอก .. ยั่วหยอกใจ
O เผยผ่านรูปความคำ .. อยู่ค่ำเช้า
หวังรูปเยาว์อาวรณ์ทั้งอ่อนไหว
รอแววหวานร่ายรำ .. อยู่-ร่ำไร-
จนวาบไหวแววหวาน .. ส่งผ่านมา
O เผยผ่านรูปคำ-ความ .. แห่งยามนี้
ช่วยกิจพรหมขีดชี้ .. บอกทีท่า
จำเผยรูปผ่องแผ้วสู่แววตา-
คืน-รูปรอยคุณค่า .. ล้อตาชาย !
O ภาพนั้น-สู่แววตาอันล้าโรย-
คือ .. เสียงโหยแหบเค้น, และเส้นสาย-
หยาดน้ำตาพราวพร่าง .. ก่อนวางวาย-
ทอดรูปกายจากกันนิรันดร
O ภาพนั้น-รูปละม่อมอยู่ล้อมร่าง
ในท่ามกลางแรงชู้เกินรู้ซ่อน
คล้ายเสียงคำอธิษฐาน .. เจ้าผ่าน-วอน-
กี่มอดมรณ์ชาติภพ .. รอ-พบกัน
O ภาพนี้ .. แววในเนตร .. กอปรเลศนัย
เต้นแววไหววาบพร้อมเข้าล้อมกั้น
อิริยารูปสร้างแต่ปางบรรพ์-
ก็ข้ามพ้นฝั่งฝัน .. เข้าพันธนา
O ดูเถิด .. เผยแย้มยั่วอยู่ทั่วแวว-
ตาผ่องแผ้วอ่อนละมุน .. พร้อมหนุนค่า-
แรงอาวรณ์แทรกขวัญ .. ก่อน-บัญชา-
เสน่หาทั้งนั้น .. ให้สั่นระรัว !
O เจ้าเอย .. รู้ไหมว่าแววตานั้น-
เมื่อไหวสั่นวาบแกมรอยแย้มยั่ว
สองแขนพร้อมอ้อมอก .. รอวกตัว-
โอบกอดร่างสั่นรัว .. ทุกชั่วยาม !




 

Create Date : 30 มิถุนายน 2556
5 comments
Last Update : 29 มีนาคม 2562 13:49:26 น.
Counter : 1876 Pageviews.

 

....สวัสดีค่ะ.
วันนี้ว่างเพราะขี้เกียจทำงาน
....มานั่งอ่านเรื่องราวต่างๆจนมาจบที่นี่
สนุกมากค่ะโดยเฉพาะ....ความคิดเห็นในบทร้อยกรองแต่ละบท
ยิ่งย้อนไปจะเห็นวิธีคิดของคนที่เข้ามาอ่านมาเขียนและการตอบกลับ
ของเจ้าของบล็อค...ขอบคุณเจ้าของบล็อคและผู้ที่มาแสดงความคิดเห็นทิ้งไว้ด้วยนะคะ....

 

โดย: แฟนคลับ IP: 49.231.97.213 2 กรกฎาคม 2556 9:32:38 น.  

 

สวัสดีครับคุณแฟนคลับ

ยินดีครับที่ทิ้งข้อความทักทายเอาไว้ ..
หากย้อนไปอ่านบทเก่าๆคงเห็นการสนทนาที่หลากหลายในแต่ละบท .. ที่ช่วงหลังจะไม่ค่อยมีแล้ว ..

เข้าใจว่าคงจะเริ่มสูงวัยกัน จนต้องเปลี่ยนไปอ่านบล็อคธรรมะกันหมด .. ห้องนารีปราโมชจึงค่อนข้างเงียบเหงาในระยะหลังๆ .. อิๆๆ

แวะพูดคุยได้ทุกเวลาไม่ต้องเกรงใจครับ
ยินดีที่ได้พูดคุยนะครับ

 

โดย: สดายุ IP: 118.172.110.222 2 กรกฎาคม 2556 10:56:07 น.  

 

ขอบคุณค่ะ....คงจะไม่เกี่ยวกับเกรงใจ
แต่ไม่มีความสามารถเพียงพอ....สังเกตจากการที่เจ้าของบล็อคคุยกับน้องเล็ก..แม่มดหรือบุษบามินตรา...บอกตามตรงนะคะ...ขอเป็นคนอ่านดีกว่าค่ะ
คอยอ่านละกันค่ะ

 

โดย: แฟนคลับ IP: 49.231.97.213 2 กรกฎาคม 2556 16:50:59 น.  

 

ด้วยความยินดีครับ

 

โดย: สดายุ... 2 กรกฎาคม 2556 20:33:32 น.  

 

๑.ไพเราะเลิศ มิลืมแล ชะแง้รส
สุรพจน์ พาดพิณ กลิ่นสวรรค์
เก็บกรุ่นเกลี้ยง สำเนียงถ้อย รอยรำพัน
หวานจำนรรจ์ แน่นเนื้อ เอื้อสุนทร
๒.เหมือนข้ามภพ บรรจบใจ ในปางบรรพ์
อุ่นไอขวัญ พันธนา ว่าอักษร
ละมุนมาน หวานละไม ไหวนิวรณ์
ฤาจะถอน อาวรณ์ทาง...ออกกลางใจ

 

โดย: กฤษณา เวชศิลป์ IP: 223.207.43.167 22 พฤศจิกายน 2559 21:10:51 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O แม่ .. O






O เบิกบุญบวงผ่านไท้ - - - เทวา
ดลครอบจิตมารดา - - - ดับร้อน
รื่นรมย์กอปรทุกภา- - - - วะคิด นึกแม่
สัมผัสโลก-โลกสะท้อน - - - สบ-รู้ทันเสมอ


O ภาพนั้นค่อยผ่านวูบ .. เป็นรูป .. เรื่อง
ในตาเบื้องหน้านั้น-ภาพวันเก่า-
ผุดเผยความสดใสแห่งวัยเยาว์
และรูปเงาหนึ่งร่าง .. ที่กลางใจ
O สองมือนั้น .. สำหรับหยิบจับทำ
แดดเคี่ยวกรำเผาเนื้อ .. จนเหงื่อไหล
หากเพื่อลูก .. ร้อนแดด-เถิด .. แผดไป-
ฤๅ หยุดยั้งขวางได้ .. หัวใจนั้น !
O ทั้งคำพูดสอนสั่ง .. เคยดังแว่ว
ยังเหมือนแจ้วเจื้อยอยู่ .. ให้รู้หวั่น-
ผ่านมือไม้รูปเรียวอย่างเดียวกัน-
ไว้ข่มขวัญ .. ฝากคำ .. ความ-ย้ำเตือน
O จากนอนเบาะ .. จำเริญ .. จนเดินวิ่ง
จิตนั้นยิ่งห่วงใย .. ยากใครเหมือน
รักจนปานเหาะหาว .. เก็บดาวเดือน-
มาโปรยเกลื่อนกลาดพื้นให้ชื่นชม
O ทำงานเพื่อหาเงิน .. งกเงิ่นอยู่
ผ่านรับรู้แรงทุกข์ .. แรงสุขสม
เม็ดเหงื่อโทรมรูปกาย .. เมื่อสายลม-
ที่พัดห่มห้อมกาย .. เริ่มคลายตัว
O ทั้งผ้าถุง .. ผ้าแถบ .. ห่มแนบร่าง
ยังคงค้างนัยน์ตา .. เหมือนว่าชั่ว-
มือจับจูงผ่านวัน .. ยังสั่นรัว-
อยู่กับหัวใจลูกที่ผูกพัน
O วันแล้วและวันเล่าที่เฝ้าคอย-
ให้ลูกน้อยเติบใหญ่ .. พร้อมใฝ่ฝัน-
เห็นความดีจักอุโฆษ .. จนโจษจัน-
บทบาทนั้นทั่วไปที่ใจคน
O วันแล้วและวันเล่า .. ใฝ่เฝ้าถนอม
สองแขน, อ้อมอกอุ่น .. ป้อง-ฝุ่น-ฝน
ฤดูกาลผ่านคล้อย .. เฝ้าคอยปรน-
เปรอ ลูกน้อยสุขล้นอยู่บนวัน
O เม็ดเหงื่อหยาดย้อยไหล .. จากไรผม-
พร่างลงพรมเพื่อผ่อน .. แดดร้อนนั่น
หากก้าวยกย่างเหยียบ .. คงเงียบงัน-
ตามโอบอุ้มดวงขวัญ .. มุ่งมั่นนัก
O วันแล้วและวันเล่า .. คอยเฝ้ารอ
ด้วยหัวใจจดจ่อ .. ตาทอถัก-
แววห่วงใยอาทร .. ไม่ผ่อนพัก-
รอลูกรักกลับคอนมาย้อนเยือน
O สัญญาย้อน .. ทุกภาพล้วนภาพแม่
ที่คอยแห่ห้อมใจ .. พาไหลเลื่อน
เรื่องครั้งนั้น .. คราวนี้ .. คอยรี่เตือน-
เป็นภาพเปื้อนป่ายทั่ว .. แนบหัวใจ
O ลูกเติบใหญ่เข้มแข็ง .. แม่แรงลด
ค่อยสิ้นบทบาทผู้ .. อุ้มชูให้-
ลูกยกก้าวเหยียบย่างสู่ทางไป
เมื่อปลายวัยผ่านยุค .. เข้าคุกคาม
O ภาพนั้นทอด .. แผ่เงาทับเงาโศก
ด้วยงดงามบ่ายโบก .. อวดโลกสาม
แววตานั้น .. ลึกล้ำเกิน .. คำ-ความ-
อาจนิยามได้ถึง .. แม้กึ่งนัย
O ภาพสองแขนอุ้มชู .. เอ็นดูลูก
เช่นเชือกผูกรัดพัน .. เกินบั่นไหว
ล่ามร้อยจิตวิญญาณ .. ตราบกาลไกล-
เคลื่อนผ่านใกล้มาถึง .. ยังซึ้งนัก
O ภาพมือลูบหัวหู .. เอ็นดูสอน
ก็ผ่านย้อนมาเยือน .. คอยเคลื่อนกัก-
กุม อารมณ์อาวรณ์ไม่ผ่อนพัก-
เพื่อบ่งบอกความรักของแม่นั้น
O ทั้งรอยยิ้มแย้มว่า .. แววตาขึ้ง-
ที่นึกถึงย้อนไป .. ยังไหวสั่น
เสียงแจ้วเรียกลูกผ่านเมื่อนานวัน
ยังคงก้องครบครันในสัญญา
O ละภาพเคลื่อน .. วันวานก็ผ่านเผย
ความคุ้นเคยแต่น้อยก็คอยท่า
รอบเขตคามบริบทไกลจดตา
เคลื่อนผ่านอย่างแช่มช้า .. ให้ตามอง
O ภาพ .. รอยยิ้ม .. แยกแย้มที่แก้มแม่
ดั่งร่มแผ่เงาป่นความหม่นหมอง
เสียง .. พร่ำสอนผ่านหูให้รู้ตรอง
เพื่อปกป้องความคิด .. ปรุงจิตใจ
O ภาพวันนี้ .. คือแม่ที่แก่เฒ่า
อยู่กับเหย้าเรือนนอน .. นั่งนอนให้-
ลูกหลานย้อนมาเยือน .. อย่าเลือนไป-
ปล่อยแม่ให้เปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย
O ภาพ .. แม่อุ้มเห่กล่อม .. กลางอ้อมแขน
แววตาแสนอ่อนโยน .. ก็โชนฉาย
ซ้อนทับภาพ .. ภาพใหม่เมื่อวัยปลาย
นั่งตากสายลมอยู่ .. เพียงผู้เดียว !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.