Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2559
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
15 พฤศจิกายน 2559
 
All Blogs
 

O ในค่ำหนาว .. O







เพลง .. ลาวสวยรวย
(คุณพระช่วย ออร์เคสตร้า)



O โหยแผ่วพาทย์พร่ำพร้องทำนองเสียง
ค่อยเรื่อยเรียงอ่อนหวาน .. พลิ้วผ่านหา
อ่อนละมุนรูปพิไล .. วาบไหวมา-
ราวยั่วเย้ยปรารถนา .. ในอารมณ์
O แต่ละช่วงรอบประณีตสังคีตครวญ
บางเสี้ยวส่วนความหลัง .. ที่สั่งสม-
ค่อยเคลื่อนภาพออกเผยให้เชยชม
เข้าห้อมห่มทุกช่วงของดวงใจ
O โอ .. ร่องรอยซ่อนยิ้ม .. เนตรพริ้มหลบ
หลังเหลือบสบคล้ายดั่งเกินหยั่งได้
ย่อมแฝงเร้นความหมายอยู่ภายใน
จึงวาบไหวปริศนาทุกคราครั้ง
O เถิด .. เก็บไว้ให้อยู่ความรู้สึก
ซ่อนไว้ในส่วนลึก .. ให้นึกหวัง-
ว่า-ความนัยดวงจิตเฝ้าปิดบัง-
ยากจักแว่วเสียงดัง .. ให้ฟังความ
O หวงไว้เถิดอารมณ์ .. กดข่มไว้
จงอย่าให้รับทราบ .. แรงวาบหวาม-
จากอาวรณ์พิสวาดิที่อาจลาม-
เข้าคุกคามโลมทั่ว .. เนื้อหัวใจ
O จักเฝ้ารอรับรู้ .. ความรู้สึก
ด้วยสำนึกเพียงพอ .. ว่ารอไหว
เพื่อเฝ้ารอให้รู้ .. ว่าผู้ใด-
จักเผยนัยอาวรณ์ .. ขึ้นก่อนกัน
O เพื่อคอยร่วมสืบสาน .. ความหวานหอม
ร่วมแนบน้อมด้วยใจ .. ร่วมใฝ่ฝัน
ร่วมรับส่งนัยคำ .. ร่วมรำพัน-
นัยแห่งความหมายมั่น .. ลงสัญญา
O เพื่อรองรับหวานละมุน .. อบอุ่นนั้น
ผ่านถึงกันเกื้อหนุนเป็นคุณค่า
เพื่อเปลี่ยนแปรซาบซึ้งลงตรึงตรา-
ในดวงจิตปรารถนา .. เร้าอาวรณ์
O ฝากลมร่ำคำถ้อย .. เรียงร้อยสู่
หวังรับรู้พร่ำพลอด .. ความออดอ้อน
และเสพรสครวญคร่ำ .. แห่งคำวอน
พาแทรกซ้อนเหนี่ยวนำแนบคำนึง
O ในค่ำคืนศศิธร .. กำจรแสง
จงกวัดแกว่งดวงจิต .. แต่คิดถึง
ในทุกพากย์พจน์พร่ำ .. พี่รำพึง
จงซ่านซึ้งละห้อยอยู่อย่ารู้เลือน
O ในค่ำดึกลมรื่น .. แห่งคืนหนาว
ทั้งเดือนดาวพราวอยู่ .. จงดูเหมือน-
ว่าใจผู้รู้แต่จะแชเชือน-
สุดคล้อยเคลื่อนฝืนฝ่า .. แรงอาลัย
O ทั้งสิ้นคือถ้อยคำ .. พี่บำบวง-
ต่อหกช่วงสรวงฟ้า .. ขออาศัย-
ฤทธิ์เดชช่วยนฤมิต .. บางจิตใจ-
เฝ้าอาลัยมอบขวัญ .. ผูก-พันธนา
O โสตสดับบทเพลง .. บรรเลงสู่
เสียงอ้อยอิ่งแว่วอยู่ จงรู้ว่า-
หัวใจที่เสพรส .. แห่งพจนา
จงถวิลละห้อยหา .. ทั้งราตรี
O เพื่ออ่อนหวานอ่อนไหว .. ที่ใฝ่เฝ้า
จักเร่งเร้าเสน่หา .. รูปราศี-
เติมแต่งใจแหนหวงทุกท่วงที
เผยใยดีส่งมอบ .. รับตอบกัน
O รื่นรื่นแรงลมร่ำ .. ในค่ำหนาว
พึงฝ่าหาวพาหอมเข้าล้อมขวัญ
ทุกค่ำคืนร่ำรอ .. เฝ้ารอวัน-
ผูกเชื่อมสองใฝ่ฝัน .. เป็นฝันเดียว
O โอ .. แก้มเนียนซ่อนยิ้ม .. ตาพริ้มหลบ
หลังเหลือบสบ .. มองตอบ .. เฝ้าลอบเหลียว
การเร้นแฝง .. ซ่อนหมาย .. ย่อมคลายเกลียว-
ความเปล่าเปลี่ยว .. บัดนั้น .. ก็-อันตรธาน !
.
.
การเร้นซ่อน .. ความหมาย .. แต่ถ่ายเดียว-
ถูกรั้งเหนี่ยวสิ้นรอย .. ด้วยรอยยิ้ม !





 

Create Date : 15 พฤศจิกายน 2559
6 comments
Last Update : 18 พฤศจิกายน 2559 19:51:56 น.
Counter : 1488 Pageviews.

 

สดายุ...

"O จักเฝ้ารอรับรู้ .. ความรู้สึก
ด้วยสำนึกเพียงพอ .. ว่ารอไหว
เพื่อเฝ้ารอให้รู้ .. ว่าผู้ใด-
จักเผยนัยอาวรณ์ .. ขึ้นก่อนกัน"

มีการท้าดวล กันเลยนะ 555

 

โดย: บุษบามินตรา IP: 188.165.201.164 18 พฤศจิกายน 2559 4:20:15 น.  

 



มินตรา ..

ผู้หญิงเป็นเพศที่มีอารมณ์อ่อนไหวง่ายนะ
และสามารถเปลี่ยนใจได้ไม่ยาก .. หากผู้ชาย
.. ใจกว้างและหนักแน่นเพียงพอ
.. รอคอยอย่างเยือกเย็นเพียงพอ
.. เป็นผู้ใหญ่เพียงพอ

อาการหึงหวงกันและกันของคู่รัก มีลักษณาการทำนองเดียวกับเด็กหวงของเล่น .. เป็นอาการของความที่มีจิตใจคับแคบและยังไม่เติบโตทางจิตวิญญาณเพียงพอ

ความอ่อนไหวเปรียบเหมือนไม้เลื้อยจำพวกเถาวัลย์
ที่จำต้องเกาะเกี่ยวกับไม้ยืนต้นที่เข้มแข็ง หนักแน่น และยืนหยัดเสมอไป

ผู้ชายควรแก่การเป็นไม้ยืนต้นมิใช่หรือ ?



 

โดย: สดายุ... 18 พฤศจิกายน 2559 19:02:44 น.  

 

สดายุ..

"การเร้นซ่อน .. ความหมาย .. แต่ถ่ายเดียว-
ถูกรั้งเหนี่ยวสิ้นรอย .. ด้วยรอยยิ้ม ! "

เห็นภาพประกอบในรูป"อันเป็นที่รัก"ของสดายุ
ด้วยดวงตาละห้อย เสียดายนี่
ก็คงบอก"ความ"ทุกอย่างนะ 555
ใครเห็นใครก็ "ด้วยรอยยิ้ม ! "

 

โดย: บุษบามินตรา IP: 188.165.201.164 23 พฤศจิกายน 2559 19:39:29 น.  

 



มินตรา ..

รูปเค้าโครงหน้าที่ผสมผสานกันได้ลงตัวระหว่าง คอเคซอยด์ กับ มองโกลอยด์ งามนักหนา ..

แต่มิใช่จะงามลงตัวไปซะทุกคน .. อาจเป็นเพียง 50-60% ที่งามได้อย่างใจชอบ

รูปหน้า พร้อมดวงตาละห้อยหาแบบนี้ ..
เป็นสำนวนโก้วเล้งก็ต้องพูดว่า ..

เพิ่มเข้าไปเพียงนิดเดียวก็อ้วนเกิน
เอาออกเพียงนิดเดียวก็ผอมเกิน

55

 

โดย: สดายุ... 25 พฤศจิกายน 2559 19:14:22 น.  

 

สดายุ..

"อันเป็นที่รัก " ของสดายุ
หน้าตาและคุณสมบัติเหมือนคนอ่านบางคนนะ
หลายครั้งที่ คนอ่านต้องสะดุ้งเสมือนจะเป็นใครที่รู้จักแน่ะ ทราบไหม

 

โดย: บุษบามินตรา IP: 188.165.240.145 26 พฤศจิกายน 2559 17:10:22 น.  

 



มินตรา ..

ผมไม่ทราบหรอกครับ

รู้แต่ว่าบล็อคนี้มีคนไทยในต่างแดนอ่านอยู่บ้าง .. และหากสร้างครอบครัวกับชาวผิวขาว และลูกหลานพออ่านไทยได้บ้าง ก็อาจเป็นไปได้ครับ ..

ที่สายเลือดผสมอันงดงามลงตัวจะเป็นตัวต้นเหตุของ"นารีปราโมช" ผู้นั้นในบทกลอน ..

ภาวนา !

 

โดย: สดายุ... 27 พฤศจิกายน 2559 16:23:10 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O แม่ .. O






O เบิกบุญบวงผ่านไท้ - - - เทวา
ดลครอบจิตมารดา - - - ดับร้อน
รื่นรมย์กอปรทุกภา- - - - วะคิด นึกแม่
สัมผัสโลก-โลกสะท้อน - - - สบ-รู้ทันเสมอ


O ภาพนั้นค่อยผ่านวูบ .. เป็นรูป .. เรื่อง
ในตาเบื้องหน้านั้น-ภาพวันเก่า-
ผุดเผยความสดใสแห่งวัยเยาว์
และรูปเงาหนึ่งร่าง .. ที่กลางใจ
O สองมือนั้น .. สำหรับหยิบจับทำ
แดดเคี่ยวกรำเผาเนื้อ .. จนเหงื่อไหล
หากเพื่อลูก .. ร้อนแดด-เถิด .. แผดไป-
ฤๅ หยุดยั้งขวางได้ .. หัวใจนั้น !
O ทั้งคำพูดสอนสั่ง .. เคยดังแว่ว
ยังเหมือนแจ้วเจื้อยอยู่ .. ให้รู้หวั่น-
ผ่านมือไม้รูปเรียวอย่างเดียวกัน-
ไว้ข่มขวัญ .. ฝากคำ .. ความ-ย้ำเตือน
O จากนอนเบาะ .. จำเริญ .. จนเดินวิ่ง
จิตนั้นยิ่งห่วงใย .. ยากใครเหมือน
รักจนปานเหาะหาว .. เก็บดาวเดือน-
มาโปรยเกลื่อนกลาดพื้นให้ชื่นชม
O ทำงานเพื่อหาเงิน .. งกเงิ่นอยู่
ผ่านรับรู้แรงทุกข์ .. แรงสุขสม
เม็ดเหงื่อโทรมรูปกาย .. เมื่อสายลม-
ที่พัดห่มห้อมกาย .. เริ่มคลายตัว
O ทั้งผ้าถุง .. ผ้าแถบ .. ห่มแนบร่าง
ยังคงค้างนัยน์ตา .. เหมือนว่าชั่ว-
มือจับจูงผ่านวัน .. ยังสั่นรัว-
อยู่กับหัวใจลูกที่ผูกพัน
O วันแล้วและวันเล่าที่เฝ้าคอย-
ให้ลูกน้อยเติบใหญ่ .. พร้อมใฝ่ฝัน-
เห็นความดีจักอุโฆษ .. จนโจษจัน-
บทบาทนั้นทั่วไปที่ใจคน
O วันแล้วและวันเล่า .. ใฝ่เฝ้าถนอม
สองแขน, อ้อมอกอุ่น .. ป้อง-ฝุ่น-ฝน
ฤดูกาลผ่านคล้อย .. เฝ้าคอยปรน-
เปรอ ลูกน้อยสุขล้นอยู่บนวัน
O เม็ดเหงื่อหยาดย้อยไหล .. จากไรผม-
พร่างลงพรมเพื่อผ่อน .. แดดร้อนนั่น
หากก้าวยกย่างเหยียบ .. คงเงียบงัน-
ตามโอบอุ้มดวงขวัญ .. มุ่งมั่นนัก
O วันแล้วและวันเล่า .. คอยเฝ้ารอ
ด้วยหัวใจจดจ่อ .. ตาทอถัก-
แววห่วงใยอาทร .. ไม่ผ่อนพัก-
รอลูกรักกลับคอนมาย้อนเยือน
O สัญญาย้อน .. ทุกภาพล้วนภาพแม่
ที่คอยแห่ห้อมใจ .. พาไหลเลื่อน
เรื่องครั้งนั้น .. คราวนี้ .. คอยรี่เตือน-
เป็นภาพเปื้อนป่ายทั่ว .. แนบหัวใจ
O ลูกเติบใหญ่เข้มแข็ง .. แม่แรงลด
ค่อยสิ้นบทบาทผู้ .. อุ้มชูให้-
ลูกยกก้าวเหยียบย่างสู่ทางไป
เมื่อปลายวัยผ่านยุค .. เข้าคุกคาม
O ภาพนั้นทอด .. แผ่เงาทับเงาโศก
ด้วยงดงามบ่ายโบก .. อวดโลกสาม
แววตานั้น .. ลึกล้ำเกิน .. คำ-ความ-
อาจนิยามได้ถึง .. แม้กึ่งนัย
O ภาพสองแขนอุ้มชู .. เอ็นดูลูก
เช่นเชือกผูกรัดพัน .. เกินบั่นไหว
ล่ามร้อยจิตวิญญาณ .. ตราบกาลไกล-
เคลื่อนผ่านใกล้มาถึง .. ยังซึ้งนัก
O ภาพมือลูบหัวหู .. เอ็นดูสอน
ก็ผ่านย้อนมาเยือน .. คอยเคลื่อนกัก-
กุม อารมณ์อาวรณ์ไม่ผ่อนพัก-
เพื่อบ่งบอกความรักของแม่นั้น
O ทั้งรอยยิ้มแย้มว่า .. แววตาขึ้ง-
ที่นึกถึงย้อนไป .. ยังไหวสั่น
เสียงแจ้วเรียกลูกผ่านเมื่อนานวัน
ยังคงก้องครบครันในสัญญา
O ละภาพเคลื่อน .. วันวานก็ผ่านเผย
ความคุ้นเคยแต่น้อยก็คอยท่า
รอบเขตคามบริบทไกลจดตา
เคลื่อนผ่านอย่างแช่มช้า .. ให้ตามอง
O ภาพ .. รอยยิ้ม .. แยกแย้มที่แก้มแม่
ดั่งร่มแผ่เงาป่นความหม่นหมอง
เสียง .. พร่ำสอนผ่านหูให้รู้ตรอง
เพื่อปกป้องความคิด .. ปรุงจิตใจ
O ภาพวันนี้ .. คือแม่ที่แก่เฒ่า
อยู่กับเหย้าเรือนนอน .. นั่งนอนให้-
ลูกหลานย้อนมาเยือน .. อย่าเลือนไป-
ปล่อยแม่ให้เปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย
O ภาพ .. แม่อุ้มเห่กล่อม .. กลางอ้อมแขน
แววตาแสนอ่อนโยน .. ก็โชนฉาย
ซ้อนทับภาพ .. ภาพใหม่เมื่อวัยปลาย
นั่งตากสายลมอยู่ .. เพียงผู้เดียว !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.