Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2557
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
10 พฤศจิกายน 2557
 
All Blogs
 

O อาลัย ที่ไหววน .. O







เพลง .. ลาวดวงดอกไม้



O คล้ายภาพความซ่อนเร้น .. เผยเห็นรอย
เมื่อใจคอยเหนี่ยวรั้ง .. มาพลั้งเผลอ-
เผยท่วงทีอ่อนหวาน .. ให้ผ่านเจอ-
ร่วมบำเรอภาพหวัง .. อันฝังใจ
O ยิ้มให้ความอ่อนโยนที่โชนแวว-
ของเนตรแผ้วผ่องนั้น .. เมื่อ-สั่นไหว
รับรู้-รอบอุ่นอายที่ภายใน-
ทรวงผู้ซึ่งอาลัย-เริ่มไหววน
O แว่วเหมือนรอบอารมณ์ .. แฝงลมร่ำ
รำพันความออกย้ำ .. ซ้ำซ้ำหน
ว่าหัวใจ, แรงถวิล .. ผู้ดิ้นรน-
ยังไม่ยอมจำนน .. แต่โดยดี
O คล้าย-ยังคงดื้อแพ่ง .. ยังแข็งขืน
ด้วยแววตื่นในตา, รูปหน้าที่-
ซับเลือดฝาดปลั่งรอย .. เหมือนคอยที-
เบี่ยงราศีรูปลักษณ์ .. พ้น-กักกุม
O ตอบตื่นแววตาเต้น .. ราว-เร้นแฝง-
อารมณ์แปลงลงเปลี่ยน .. แก้มเนียนนุ่ม-
เรื่อสีรับรูปเงา .. ผู้เร้ารุม-
เอารอบสุมนัสช่วงโชนห้วงใจ
O ฤๅ-หมายตรึงติดมั่นลงสัญญา
แล้วค้างคาชาติภพ-เกินลบไหว
ก่อนรัดพันสองปลายแห่งสายใย-
ผูกมั่นด้วยอาลัยแนบในทรวง ?
O ยิ้มรับความออดอ้อน .. แววซ่อนเร้น-
ที่บัดนี้ตอบเต้น .. ไม่เว้นช่วง
งามนั้นราวคลุมครองทั้งสองดวง-
ของเนตรโชนความหวง .. ทุกช่วงแวว
O ตอบรับความซ่อนเร้น .. ที่เป็นไป
หลังจากใจดวงนั้น .. เริ่มสั่น-แว่ว-
ตอบอาวรณ์โลมรุกไปทุกแนว-
จนผ่องแผ้วในอก .. สุดยกย้าย
O มองเห็นบางเลศนัย .. เริ่มไหวสั่น
จากบีบคั้นสาหัสจนปัดป่าย
แววออดอ้อนอบอุ่น .. ก็วุ่นวาย-
อยู่กับเนตรรำบาย .. นัย-ฉายทอ
O ต้องอีกนานเพียงไหน .. หัวใจนั่น-
จึงอาจสั่นวาบหวามขึ้นตามขอ
เกิดดับกี่ภพชาติจึงอาจพอ-
ช่วยสุมก่อเสน่หา .. แรงอาวรณ์
O ต้องอีกนานเพียงไหน .. อาลัยนั่น-
อาจบีบคั้นเผยเห็น .. จากเร้น-ซ่อน-
แล้วโหมรุมเร้าใจ .. ดั่งไฟฟอน-
สุมเอาร้อนแรงชู้ .. ให้รู้ชม
O เมื่อภาพความซ่อนเร้น .. เผยเห็นรอย
เช่น-มาลย์ช้อยช่อชู .. ให้รู้ฉม
แฝงหอมหวานรำบาย .. ฝากสายลม
งามย่อมห่มห้อมแล้ว .. ทุกแววตา
O รับรองแววตอบตื่น .. รมย์รื่นนั้น-
ด้วยรำพันร้อยเรียง .. ผูกเดียงสา
หมายรู้แจ้ง-นัยความ .. ที่ตามมา-
เพียงเพื่อกล้าเผยความออกตามใจ
O เมื่อเลศนัยอาวรณ์ .. เกินซ่อนแล้ว
จึงทุกแววตานั้น .. เมื่อสั่นไหว-
ย่อมแฝงซึ้งซ่อนฝังทุกครั้งไป
ทุกรอบตอนอาลัย ..ซึ่งไหวตัว
O เมื่อภาพความซ่อนเร้น .. เผยเห็นรอย
การณ์ย่อมมีคำถ้อย .. ไว้คอยยั่ว-
เพื่อ-บีบเค้นโลมขวัญ .. ให้สั่นรัว-
จนมอบตัว .. หัวใจ .. ลงให้คว้า !




 

Create Date : 10 พฤศจิกายน 2557
3 comments
Last Update : 10 มีนาคม 2562 13:19:25 น.
Counter : 1563 Pageviews.

 


ดายุ..

"O ต้องอีกนานเพียงไหน .. หัวใจนั่น-
จึงอาจสั่นวาบหวามขึ้นตามขอ
เกิดดับกี่ภพชาติจึงอาจพอ-
ช่วยสุมก่อเสน่หา .. แรงอาวรณ์
O ต้องอีกนานเพียงไหน .. อาลัยนั่น-
อาจบีบคั้นเผยเห็น .. จากเร้น-ซ่อน-
แล้วโหมรุมเร้าใจ .. ดั่งไฟฟอน-
สุมเอาร้อนแรงชู้ .. ให้รู้ชม"

จากวันที่ Create Date : 10 พฤศจิกายน 2557 จนถึงวันนี้ที่มินตราโพส..ใช้เวลา นาน 5 วัน...
(ตอบคำ.."ต้องอีกนานเพียงไหน .." )
แต่ในเยอรมัน เวลาสั่งสินค้า หรือติดต่ออะไรนี่..คนเยอรมันจะตอบว่า."อีกสองอาทิตย์.."หรือ "อีกสิบสี่วัน.."
สูตรเยอรมันที่ล้อล้อกัน...

มินตราใจร้อน เลยห่างหายไปเพียง ห้าวัน..555
มีคุณค่าพอเพียงแก่การคิดถึง...



 

โดย: บุษบามินตรา IP: 94.23.252.21 15 พฤศจิกายน 2557 18:11:58 น.  

 

ดายุ...

มินตราหายไปตั้งอาทิตย์ นึกว่าจะคิดถึง...
ทำไมจึงไม่คิดถึงกันนะ...
แกล้งแกล้งคิดถึงหน่อยซิ!

 

โดย: บุษบามินตรา IP: 94.23.252.21 16 พฤศจิกายน 2557 16:31:50 น.  

 

มินตรา ..

พอดีว่า การฝึกความเป็นไทยยังทำได้ไม่ดีนัก .. จึงแกล้งไม่เป็น .. ขอเวลาฝึกอีกสักพัก อาจทำได้เนียนกว่านี้ 55

 

โดย: สดายุ... 16 พฤศจิกายน 2557 17:18:43 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O แม่ .. O






O เบิกบุญบวงผ่านไท้ - - - เทวา
ดลครอบจิตมารดา - - - ดับร้อน
รื่นรมย์กอปรทุกภา- - - - วะคิด นึกแม่
สัมผัสโลก-โลกสะท้อน - - - สบ-รู้ทันเสมอ


O ภาพนั้นค่อยผ่านวูบ .. เป็นรูป .. เรื่อง
ในตาเบื้องหน้านั้น-ภาพวันเก่า-
ผุดเผยความสดใสแห่งวัยเยาว์
และรูปเงาหนึ่งร่าง .. ที่กลางใจ
O สองมือนั้น .. สำหรับหยิบจับทำ
แดดเคี่ยวกรำเผาเนื้อ .. จนเหงื่อไหล
หากเพื่อลูก .. ร้อนแดด-เถิด .. แผดไป-
ฤๅ หยุดยั้งขวางได้ .. หัวใจนั้น !
O ทั้งคำพูดสอนสั่ง .. เคยดังแว่ว
ยังเหมือนแจ้วเจื้อยอยู่ .. ให้รู้หวั่น-
ผ่านมือไม้รูปเรียวอย่างเดียวกัน-
ไว้ข่มขวัญ .. ฝากคำ .. ความ-ย้ำเตือน
O จากนอนเบาะ .. จำเริญ .. จนเดินวิ่ง
จิตนั้นยิ่งห่วงใย .. ยากใครเหมือน
รักจนปานเหาะหาว .. เก็บดาวเดือน-
มาโปรยเกลื่อนกลาดพื้นให้ชื่นชม
O ทำงานเพื่อหาเงิน .. งกเงิ่นอยู่
ผ่านรับรู้แรงทุกข์ .. แรงสุขสม
เม็ดเหงื่อโทรมรูปกาย .. เมื่อสายลม-
ที่พัดห่มห้อมกาย .. เริ่มคลายตัว
O ทั้งผ้าถุง .. ผ้าแถบ .. ห่มแนบร่าง
ยังคงค้างนัยน์ตา .. เหมือนว่าชั่ว-
มือจับจูงผ่านวัน .. ยังสั่นรัว-
อยู่กับหัวใจลูกที่ผูกพัน
O วันแล้วและวันเล่าที่เฝ้าคอย-
ให้ลูกน้อยเติบใหญ่ .. พร้อมใฝ่ฝัน-
เห็นความดีจักอุโฆษ .. จนโจษจัน-
บทบาทนั้นทั่วไปที่ใจคน
O วันแล้วและวันเล่า .. ใฝ่เฝ้าถนอม
สองแขน, อ้อมอกอุ่น .. ป้อง-ฝุ่น-ฝน
ฤดูกาลผ่านคล้อย .. เฝ้าคอยปรน-
เปรอ ลูกน้อยสุขล้นอยู่บนวัน
O เม็ดเหงื่อหยาดย้อยไหล .. จากไรผม-
พร่างลงพรมเพื่อผ่อน .. แดดร้อนนั่น
หากก้าวยกย่างเหยียบ .. คงเงียบงัน-
ตามโอบอุ้มดวงขวัญ .. มุ่งมั่นนัก
O วันแล้วและวันเล่า .. คอยเฝ้ารอ
ด้วยหัวใจจดจ่อ .. ตาทอถัก-
แววห่วงใยอาทร .. ไม่ผ่อนพัก-
รอลูกรักกลับคอนมาย้อนเยือน
O สัญญาย้อน .. ทุกภาพล้วนภาพแม่
ที่คอยแห่ห้อมใจ .. พาไหลเลื่อน
เรื่องครั้งนั้น .. คราวนี้ .. คอยรี่เตือน-
เป็นภาพเปื้อนป่ายทั่ว .. แนบหัวใจ
O ลูกเติบใหญ่เข้มแข็ง .. แม่แรงลด
ค่อยสิ้นบทบาทผู้ .. อุ้มชูให้-
ลูกยกก้าวเหยียบย่างสู่ทางไป
เมื่อปลายวัยผ่านยุค .. เข้าคุกคาม
O ภาพนั้นทอด .. แผ่เงาทับเงาโศก
ด้วยงดงามบ่ายโบก .. อวดโลกสาม
แววตานั้น .. ลึกล้ำเกิน .. คำ-ความ-
อาจนิยามได้ถึง .. แม้กึ่งนัย
O ภาพสองแขนอุ้มชู .. เอ็นดูลูก
เช่นเชือกผูกรัดพัน .. เกินบั่นไหว
ล่ามร้อยจิตวิญญาณ .. ตราบกาลไกล-
เคลื่อนผ่านใกล้มาถึง .. ยังซึ้งนัก
O ภาพมือลูบหัวหู .. เอ็นดูสอน
ก็ผ่านย้อนมาเยือน .. คอยเคลื่อนกัก-
กุม อารมณ์อาวรณ์ไม่ผ่อนพัก-
เพื่อบ่งบอกความรักของแม่นั้น
O ทั้งรอยยิ้มแย้มว่า .. แววตาขึ้ง-
ที่นึกถึงย้อนไป .. ยังไหวสั่น
เสียงแจ้วเรียกลูกผ่านเมื่อนานวัน
ยังคงก้องครบครันในสัญญา
O ละภาพเคลื่อน .. วันวานก็ผ่านเผย
ความคุ้นเคยแต่น้อยก็คอยท่า
รอบเขตคามบริบทไกลจดตา
เคลื่อนผ่านอย่างแช่มช้า .. ให้ตามอง
O ภาพ .. รอยยิ้ม .. แยกแย้มที่แก้มแม่
ดั่งร่มแผ่เงาป่นความหม่นหมอง
เสียง .. พร่ำสอนผ่านหูให้รู้ตรอง
เพื่อปกป้องความคิด .. ปรุงจิตใจ
O ภาพวันนี้ .. คือแม่ที่แก่เฒ่า
อยู่กับเหย้าเรือนนอน .. นั่งนอนให้-
ลูกหลานย้อนมาเยือน .. อย่าเลือนไป-
ปล่อยแม่ให้เปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย
O ภาพ .. แม่อุ้มเห่กล่อม .. กลางอ้อมแขน
แววตาแสนอ่อนโยน .. ก็โชนฉาย
ซ้อนทับภาพ .. ภาพใหม่เมื่อวัยปลาย
นั่งตากสายลมอยู่ .. เพียงผู้เดียว !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.