Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2556
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
22 กรกฏาคม 2556
 
All Blogs
 

O ศรัทธาสองภพ .. O









เพลง .. ลาวคำหอม


O ภัตตาหาร, ปรารถนา .. ร่วมภาวะ
ในวาระมอบสู่ท่านผู้ขอ
ห้วงจิตใจดื่มด่ำ .. นั้นร่ำรอ-
การเกิดก่อนามรูป .. โลมลูบใจ
O งามรูปทรงเกศินี .. ในที่นั้น
ช่อมาลย์พันผูกแซม .. พักตร์แจ่มใส
ผืนแพรบางหอมอวลอบนวลใย
ห่วงกำไลสวมกรเจ้าอ่อนน้อย
O อธิษฐานนิรมิต .. ด้วยจิตรู้-
ธรรมพระผู้ล่มโลก .. ปวงโศกสร้อย
มือประคองค้อมคอ .. เพียงรอคอย-
ก่องดงามแช่มช้อย .. ทุกรอยกรรม
O เช้านั้นเรื้องพันแสงโลมแหล่งหล้า
พร้อมปัญญาอำไพเรื้องให้สัม-
ผัสกล่อมเกลาทุกข์โศกปวงโลกธรรม
อันคอยย้ำยุดอยู่ .. ไม่รู้ลา
O กรประคองน้อมกายถวายภัตต์
ด้วยแรงศรัทธาใจผู้ใฝ่หา
หมายอำรุงบาทพิถีผู้ลีลา-
ธรรมจักรยาตรา .. สู่หล้าไกล
O น้อมใจลงจดจำพระธรรมพจน์
บริบทคอยสดับ .. ก็ขับไข
เข้าล่มลาญหม่นมัวในหัวใจ
เผยร่องรอยสดใสผ่านนัยน์ตา
O ครั้งนั้นรูปละม่อม .. เจ้าน้อมเศียร
รับพากย์เธียรกล่อมสู่ .. เพื่อรู้ว่า-
สุดเส้นทางตามตัด .. คืออัตตา-
ต้องถูกพล่าผลาญหมด .. ทุกบทตอน






O ครั้งนี้มือก้มกราบระนาบพื้น
ด้วยใจตื่นตอบรู้ .. คำ-ผู้สอน
รูปองค์พระ, แพงเจ้า, เหมือนเว้าวอน
คอยเตรียบตอนรอใจ .. มุ่งไขว่คว้า
O เรียวนิ้วพระวางตั้งบนหน้าตัก
เมื่ออีกรูปเรียวพักตร์ .. เกินหักฝ่า
ล้อมกักกุมวิญญาณ .. นับนานมา
เติบเต็มช่วงปรารถนา .. ในท่าที
O เงียบงามจากห้วงใจ .. ผู้ใฝ่หา
รอคอยเพียงคุณค่าและราศี
จักโน้มนัยมอบสู่เพื่อชูชี-
วาตม์หนึ่งกอปรด้วยฤดี .. ดวงที่รอ
O รูปองค์พระเลื่อมทอง .. งามผ่องแผ้ว
หากอีกแววตาชม้อย .. คล้ายลอยล่อ
พร้อมหนึ่งรูปรอยเฝ้าพะเน้าพะนอ
อยู่เคลียคลอหยอกเย้า-รูปเยาว์นั้น
O พริ้มพักตร์ผ่านรุมเร้า .. รูปเยาว์เอ๋ย
คงยากเลยล่วงไปจากใฝ่ฝัน
สำรวมจิตฝ่าคราญอยู่นานวัน
ยังตีบตันปัญญา .. จักฝ่าไป
O เพียงเจ้า-เผยผ่าน, รูปคราญน้อย
ก้มกราบพระแช่มช้อย .. เหมือนคอยให้-
แววตา, ความวนว่ายอยู่ภายใน-
ห้วงจิตใจผู้หนึ่งซาบซึ้ง- รอ
O ภัตตาหาร, กาลนั้น .. ร่วมฉันทะ
ในวาระมอบสู่ท่านผู้ขอ
ในแรกรุ่งอรุณยาม .. นั้นงามพอ-
การเกิดก่อรูปนิมิต .. โลมจิตใจ
O อรุณนี้รุ่งยาม .. สูรย์วามแสง
เพียงรูปแพงเยาว์นั้น .. ที่สั่นไหว
จินตภาพฉาบฝันของวันใด
ก็ยังใฝ่ฝันหา .. รูปอาวรณ์
O ระยับงามตามบท .. ปรากฏเพื่อ
รอจู่โจมอุ่นเอื้อ .. จนเหลือถอน
เริ่มบทแสงตรู่สาง .. ในต่างตอน
เพื่อสุมซ้อนรอบระยับ .. ลงทับทรวง
O ลอยเลื่อนขึ้นทอดแสงโลมแหล่งหล้า
เพื่อคุณค่าอ่อนโยน .. จักโชนช่วง
เติมเต็มความวาดหวัง .. ใจทั้งดวง
แทรกความห่วงใยล้น .. ให้ล้นใจ
O เช่นระยับช่วงพิลาส .. เมื่อพาดผ่าน
ย่อมตระการบริบท .. ด้วยสดใส-
ของรูปคราญโฉมเฉลา .. ผู้เยาว์วัย
กับอ่อนไหวอ่อนหวาน .. เจ้าผ่านมา
O หรือ-เพรงบุญหมุนรอบ .. มาตอบแทน
ตรึง-รูปแถน .. เฝ้าแต่คอยละห้อยหา
บันดลช่วงหอมหวานแห่งมารยา
ให้เสพรับคุณค่า .. เกินกว่าล้าง
O อ้อมคำนึงโอบแล้ว .. เพียงแผ่วเบา
อุ่นรูปเยาว์ .. แอบอยู่ฤๅรู้ห่าง
ออดอ้อนเสียงเอ่ยเอื้อน .. นั้นเลือนลาง
รำพัน-ต่างจุมพิต .. มอบ-ชิดเชย
O หลับตาในอ้อมกอด .. ฟังพลอดพร่ำ
ด้วยความ, คำ .. เรียงร้อย .. จะค่อยเผย-
แรงอาวรณ์หยั่งย้ำ .. ผ่านรำเพย
ว่ามากเกินพากย์เอ่ย .. อันเคยมี
O แจ้ง-ใช่ไหม .. ดวงวันในชั้นฟ้า
ฤๅเท่าความแจ่มจ้า .. รูปราศี
แรงอาวรณ์อาลัย .. รอบไมตรี
จักคลายคลี่คลุมล่วง .. ถึงดวงวัน
O เห็นใช่ไหมระยับช่วงในดวงเนตร
แต่ล้วนเลศนัยช่วง .. จากทรวงขวัญ
เพื่อเผยออกลึกล้ำแห่งสัมพันธ์
เช่นเชือกควั่นเป็นเกลียว .. กอดเกี่ยวไว้
O คง-เพรงบุญหมุนวง .. มาตรงคาบ
เลือนลบบาปขวางกั้น .. พาฝันใฝ่-
บรรจบวงจดรอบรับตอบนัย
เมื่ออ่อนไหวอ่อนหวานเกินต้านแล้ว
O แก้วน้ำค้างพร่างอยู่ .. ก็รู้สิ้น
เมื่อแว่วยินกระซิบเสียง .. แม้นเพียงแผ่ว
ตารับรู้พริ้มพรับ .. เนตรวับแวว-
เมื่อเนตรแผ้วผ่องผกาย เหลือบชายมา !
O แก้วน้ำค้างพร่างอยู่ .. ย่อมรู้สิ้น
หากถวิลในชาติผู้ปรารถนา-
กลับเผยรูปภพชาติ .. ลงพาดคา-
ทุกอัสสาสะช่วงผ่านดวงใจ !





 

Create Date : 22 กรกฎาคม 2556
0 comments
Last Update : 9 ธันวาคม 2559 11:14:52 น.
Counter : 1550 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O แม่ .. O






O เบิกบุญบวงผ่านไท้ - - - เทวา
ดลครอบจิตมารดา - - - ดับร้อน
รื่นรมย์กอปรทุกภา- - - - วะคิด นึกแม่
สัมผัสโลก-โลกสะท้อน - - - สบ-รู้ทันเสมอ


O ภาพนั้นค่อยผ่านวูบ .. เป็นรูป .. เรื่อง
ในตาเบื้องหน้านั้น-ภาพวันเก่า-
ผุดเผยความสดใสแห่งวัยเยาว์
และรูปเงาหนึ่งร่าง .. ที่กลางใจ
O สองมือนั้น .. สำหรับหยิบจับทำ
แดดเคี่ยวกรำเผาเนื้อ .. จนเหงื่อไหล
หากเพื่อลูก .. ร้อนแดด-เถิด .. แผดไป-
ฤๅ หยุดยั้งขวางได้ .. หัวใจนั้น !
O ทั้งคำพูดสอนสั่ง .. เคยดังแว่ว
ยังเหมือนแจ้วเจื้อยอยู่ .. ให้รู้หวั่น-
ผ่านมือไม้รูปเรียวอย่างเดียวกัน-
ไว้ข่มขวัญ .. ฝากคำ .. ความ-ย้ำเตือน
O จากนอนเบาะ .. จำเริญ .. จนเดินวิ่ง
จิตนั้นยิ่งห่วงใย .. ยากใครเหมือน
รักจนปานเหาะหาว .. เก็บดาวเดือน-
มาโปรยเกลื่อนกลาดพื้นให้ชื่นชม
O ทำงานเพื่อหาเงิน .. งกเงิ่นอยู่
ผ่านรับรู้แรงทุกข์ .. แรงสุขสม
เม็ดเหงื่อโทรมรูปกาย .. เมื่อสายลม-
ที่พัดห่มห้อมกาย .. เริ่มคลายตัว
O ทั้งผ้าถุง .. ผ้าแถบ .. ห่มแนบร่าง
ยังคงค้างนัยน์ตา .. เหมือนว่าชั่ว-
มือจับจูงผ่านวัน .. ยังสั่นรัว-
อยู่กับหัวใจลูกที่ผูกพัน
O วันแล้วและวันเล่าที่เฝ้าคอย-
ให้ลูกน้อยเติบใหญ่ .. พร้อมใฝ่ฝัน-
เห็นความดีจักอุโฆษ .. จนโจษจัน-
บทบาทนั้นทั่วไปที่ใจคน
O วันแล้วและวันเล่า .. ใฝ่เฝ้าถนอม
สองแขน, อ้อมอกอุ่น .. ป้อง-ฝุ่น-ฝน
ฤดูกาลผ่านคล้อย .. เฝ้าคอยปรน-
เปรอ ลูกน้อยสุขล้นอยู่บนวัน
O เม็ดเหงื่อหยาดย้อยไหล .. จากไรผม-
พร่างลงพรมเพื่อผ่อน .. แดดร้อนนั่น
หากก้าวยกย่างเหยียบ .. คงเงียบงัน-
ตามโอบอุ้มดวงขวัญ .. มุ่งมั่นนัก
O วันแล้วและวันเล่า .. คอยเฝ้ารอ
ด้วยหัวใจจดจ่อ .. ตาทอถัก-
แววห่วงใยอาทร .. ไม่ผ่อนพัก-
รอลูกรักกลับคอนมาย้อนเยือน
O สัญญาย้อน .. ทุกภาพล้วนภาพแม่
ที่คอยแห่ห้อมใจ .. พาไหลเลื่อน
เรื่องครั้งนั้น .. คราวนี้ .. คอยรี่เตือน-
เป็นภาพเปื้อนป่ายทั่ว .. แนบหัวใจ
O ลูกเติบใหญ่เข้มแข็ง .. แม่แรงลด
ค่อยสิ้นบทบาทผู้ .. อุ้มชูให้-
ลูกยกก้าวเหยียบย่างสู่ทางไป
เมื่อปลายวัยผ่านยุค .. เข้าคุกคาม
O ภาพนั้นทอด .. แผ่เงาทับเงาโศก
ด้วยงดงามบ่ายโบก .. อวดโลกสาม
แววตานั้น .. ลึกล้ำเกิน .. คำ-ความ-
อาจนิยามได้ถึง .. แม้กึ่งนัย
O ภาพสองแขนอุ้มชู .. เอ็นดูลูก
เช่นเชือกผูกรัดพัน .. เกินบั่นไหว
ล่ามร้อยจิตวิญญาณ .. ตราบกาลไกล-
เคลื่อนผ่านใกล้มาถึง .. ยังซึ้งนัก
O ภาพมือลูบหัวหู .. เอ็นดูสอน
ก็ผ่านย้อนมาเยือน .. คอยเคลื่อนกัก-
กุม อารมณ์อาวรณ์ไม่ผ่อนพัก-
เพื่อบ่งบอกความรักของแม่นั้น
O ทั้งรอยยิ้มแย้มว่า .. แววตาขึ้ง-
ที่นึกถึงย้อนไป .. ยังไหวสั่น
เสียงแจ้วเรียกลูกผ่านเมื่อนานวัน
ยังคงก้องครบครันในสัญญา
O ละภาพเคลื่อน .. วันวานก็ผ่านเผย
ความคุ้นเคยแต่น้อยก็คอยท่า
รอบเขตคามบริบทไกลจดตา
เคลื่อนผ่านอย่างแช่มช้า .. ให้ตามอง
O ภาพ .. รอยยิ้ม .. แยกแย้มที่แก้มแม่
ดั่งร่มแผ่เงาป่นความหม่นหมอง
เสียง .. พร่ำสอนผ่านหูให้รู้ตรอง
เพื่อปกป้องความคิด .. ปรุงจิตใจ
O ภาพวันนี้ .. คือแม่ที่แก่เฒ่า
อยู่กับเหย้าเรือนนอน .. นั่งนอนให้-
ลูกหลานย้อนมาเยือน .. อย่าเลือนไป-
ปล่อยแม่ให้เปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย
O ภาพ .. แม่อุ้มเห่กล่อม .. กลางอ้อมแขน
แววตาแสนอ่อนโยน .. ก็โชนฉาย
ซ้อนทับภาพ .. ภาพใหม่เมื่อวัยปลาย
นั่งตากสายลมอยู่ .. เพียงผู้เดียว !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.