Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2558
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
11 มิถุนายน 2558
 
All Blogs
 

O แก้วตาพี่ .. O








แสงดาวของหัวใจ - นฤดม อนันตโท




O แม้ไกลห่างต่างกัน .. ดวงขวัญเอ๋ย
การได้เชยชิดเจ้ายังเฝ้าฝัน
แต่เมื่อร่วมปักปลูกความผูกพัน
จิตเหมือนถูกตรึงมั่น .. สุดบั่นทอน
O กรรมบถ-พจนา .. คือวาระ
ก่อพันธะคุมขังเกินรั้งถอน
รูปนามแนบแววตา .. คืออาวรณ์-
เริ่มช่วงตอนสำทับแนบกับใจ
O กรรมบถ-พจนา .. วิวาทะ
ดุจศรผละจากคัน .. จนสั่นไหว
ลิ่วทะลวงเสียบปลายพร้อมสายใย-
ม้วนพันไว้เกินคนอาจด้นดึง
O จากบัดนั้นจนบัดนี้เท่าที่รู้
ล้วนความหมายสื่อสู่ให้รู้ถึง-
ความอาลัยลึกล้ำ-ห้วงคำนึง-
ล้วนติดตรึงใจอยู่ .. ด้วยผู้เดียว
O จากนั้นความพร้อมเพรียงย่อมเพียงแค่
สายตาคอยเฝ้าแต่ชะแง้เหลียว
โสตสดับเสียงขวัญ ช่วยขันเกลียว
จิตย่อมเหนี่ยวเรียวร่างลงกลางทรวง
O จากนั้นกัมปนาทแห่งชาติภพ
เริ่มตั้งตอนเมื่อพลบบรรจบช่วง
ความอ่อนโยนอ่อนไหวพร้อมในดวง-
ใจผู้ห่วงละห้อยหา .. ด้วยอาวรณ์
O กัมปนาทแห่งชาติภพตระหลบโลก
เริ่มช่วงยามสุขโศกถูกโยกถอน
สังขารในดวงจิตถูกลิดรอน
เสียงออดอ้อนกระซิบนั้น .. ย่อมบันดาล
O เสน่หาในวาทีย่อมมีอยู่
ความสื่อสู่คอยกล่อม .. ล้วนหอมหวาน
สำเนียงถ้อยแว่วดัง .. ย่อมกังวาน
แนบแน่นจิตวิญญาณนับนานมา
O เหมือนเฝ้าคอยพิศเพ่งจากเพรงภพ
พอบรรจบจึงหน่วงให้ห่วงหา
เผยรูปและเผยงามขึ้นล่ามคา
ละห้อยเห็น, ปรารถนา-ก็คาใจ
O หรือทิพสบคำบวง .. แล้วหน่วงเหนี่ยว-
รูปนามแทนโค้งเคียวคอยเกี่ยวให้-
ตา, สัมผัส .. ลุกช่วงเป็นดวงไฟ-
สุมทรวงให้ละห้อยหา เกินกว่าล้าง
O อัตภาพทุกช่วงย่อมหน่วงสิทธิ์
นฤมิตแรงชู้ไม่รู้สร่าง
ย้อนกลับสู่รูปนามในท่ามกลาง
การแนบวางอาวรณ์ .. ให้ร้อนรน
O ให้บัดนี้จนบัดนั้นในวันหน้า
เสน่หา .. เติมเต็มให้เข้มข้น
แรงอาวรณ์อาลัยพึงไหววน-
ให้จิตคนละห้อยเห็นอย่าเว้นวัน
O ให้บัดนี้ .. จนบัดนั้น ดวงขวัญเอ๋ย
การได้เชยชิดเจ้า .. จงเฝ้าฝัน
เพรียกอาวรณ์แรงชู้ .. สื่อสู่กัน
ให้นรกให้สวรรค์ ทุกชั้น-รู้
O ร่วมคอยเถิด .. อัตภาพอันซาบซึ้ง
ร่วมรั้งดึงห่วงละห้อยให้คอยอยู่
แรงอาวรณ์ร้อนรุม ร่วมอุ้มชู
ร่วมเกี่ยวก้อยย่างสู่บ่วงชู้นั้น
O อัตภาพแรงคะนึงเพียงหนึ่งช่วง
จักทาบทวงดวงใจจนไหวสั่น
บำบวงทิพ .. สำทับให้รับกัน
ช่วยปกป้องใฝ่ฝัน .. ตราบวันวาย
O แม้ไกลห่างต่างกัน .. ดวงขวัญเอ๋ย
การได้เชยชิดเจ้ายังเฝ้าหมาย
รู้เถิดว่าอาลัยของใจชาย
นี้-สุดถ่ายสุดถอน .. แม้น-ตอนเดียว !




 

Create Date : 11 มิถุนายน 2558
10 comments
Last Update : 22 กุมภาพันธ์ 2562 18:29:01 น.
Counter : 2013 Pageviews.

 

สดายุ...

" O ให้บัดนี้ .. จนบัดนั้น ดวงขวัญเอ๋ย
การได้เชยชิดเจ้า .. จงเฝ้าฝัน
เพรียกอาวรณ์แรงชู้ .. สื่อสู่กัน
ให้นรกให้สวรรค์ ทุกชั้น-รู้ "

ยังกะ..อังคาร.. แน่ะ !

 

โดย: บุษบามินตรา IP: 94.23.252.21 12 มิถุนายน 2558 3:34:48 น.  

 

มินตรา ..

หายหน้าหายตาไปนับนานวัน ..
เกิดอันใดขึ้นหนอสาวเจ้า .. หรือมีภารกิจลับสำคัญที่เยอรมันให้ต้องจัดการ .. 55

บทนี้เขียนรวดเดียวจบเป็นครั้งแรกในรอบปี
อารมณ์มันไหลลื่น !

 

โดย: สดายุ... 12 มิถุนายน 2558 6:34:45 น.  

 

สดายุ..

" พระดาลเดือดและดับได้.......กลัวเทพไทจะติฉิน"
( กาพย์นางลอย รามเกียรติ์ )

 

โดย: บุษบามินตรา IP: 94.23.252.21 12 มิถุนายน 2558 15:21:13 น.  

 

มินตรา ..

หากมีโอาสได้ไปอยู่เยอรมันเหมือนมินตรา .. คงจะช่วยดับเดือดทางโน้น แล้วโยนมาทางนี้แทน 55

รอคอยอย่างเดียว ..

 

โดย: สดายุ... 12 มิถุนายน 2558 19:28:56 น.  

 

คงกระชากใจใครบางคน แต่นางแบบไม่เข้ากับกลอนนะ

 

โดย: แก้วตา IP: 223.24.166.160 17 เมษายน 2562 10:15:49 น.  

 



ครับ .. ควรเป้นนางแบบไทย
แต่หาเค้าหน้าที่ถูกใจไม่ได้เลย

 

โดย: สดายุ... 17 เมษายน 2562 10:28:08 น.  

 

แนะนำว่า…คนที่ใช่ในใจคุณ นั่นละ ดีที่สุดแล้ว
ร้อนนี้ ไปพักผ่อนที่ไหนหรือยัง?

 

โดย: แก้วตา IP: 223.24.166.160 17 เมษายน 2562 11:23:43 น.  

 



คนที่ใช่ .. เขาไม่ยอมให้ลงรูปน่ะสิ
ร้อนนี้ก็ไปเมืองหลวงเสีย 7-8 วัน
อีกไม่นานคงกลับไปอยู่ถาวร

 

โดย: สดายุ... 17 เมษายน 2562 18:09:37 น.  

 

โชคดีแล้ว ที่มีคนที่ใช่เช่นนั้น
คาดผิดคิดว่าอยู่…ราชบุรี

 

โดย: แก้วตา IP: 223.24.164.232 18 เมษายน 2562 6:54:30 น.  

 



ทำไมถึงคิดว่าราชบุรี ?

 

โดย: สดายุ... 18 เมษายน 2562 18:12:20 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O แม่ .. O






O เบิกบุญบวงผ่านไท้ - - - เทวา
ดลครอบจิตมารดา - - - ดับร้อน
รื่นรมย์กอปรทุกภา- - - - วะคิด นึกแม่
สัมผัสโลก-โลกสะท้อน - - - สบ-รู้ทันเสมอ


O ภาพนั้นค่อยผ่านวูบ .. เป็นรูป .. เรื่อง
ในตาเบื้องหน้านั้น-ภาพวันเก่า-
ผุดเผยความสดใสแห่งวัยเยาว์
และรูปเงาหนึ่งร่าง .. ที่กลางใจ
O สองมือนั้น .. สำหรับหยิบจับทำ
แดดเคี่ยวกรำเผาเนื้อ .. จนเหงื่อไหล
หากเพื่อลูก .. ร้อนแดด-เถิด .. แผดไป-
ฤๅ หยุดยั้งขวางได้ .. หัวใจนั้น !
O ทั้งคำพูดสอนสั่ง .. เคยดังแว่ว
ยังเหมือนแจ้วเจื้อยอยู่ .. ให้รู้หวั่น-
ผ่านมือไม้รูปเรียวอย่างเดียวกัน-
ไว้ข่มขวัญ .. ฝากคำ .. ความ-ย้ำเตือน
O จากนอนเบาะ .. จำเริญ .. จนเดินวิ่ง
จิตนั้นยิ่งห่วงใย .. ยากใครเหมือน
รักจนปานเหาะหาว .. เก็บดาวเดือน-
มาโปรยเกลื่อนกลาดพื้นให้ชื่นชม
O ทำงานเพื่อหาเงิน .. งกเงิ่นอยู่
ผ่านรับรู้แรงทุกข์ .. แรงสุขสม
เม็ดเหงื่อโทรมรูปกาย .. เมื่อสายลม-
ที่พัดห่มห้อมกาย .. เริ่มคลายตัว
O ทั้งผ้าถุง .. ผ้าแถบ .. ห่มแนบร่าง
ยังคงค้างนัยน์ตา .. เหมือนว่าชั่ว-
มือจับจูงผ่านวัน .. ยังสั่นรัว-
อยู่กับหัวใจลูกที่ผูกพัน
O วันแล้วและวันเล่าที่เฝ้าคอย-
ให้ลูกน้อยเติบใหญ่ .. พร้อมใฝ่ฝัน-
เห็นความดีจักอุโฆษ .. จนโจษจัน-
บทบาทนั้นทั่วไปที่ใจคน
O วันแล้วและวันเล่า .. ใฝ่เฝ้าถนอม
สองแขน, อ้อมอกอุ่น .. ป้อง-ฝุ่น-ฝน
ฤดูกาลผ่านคล้อย .. เฝ้าคอยปรน-
เปรอ ลูกน้อยสุขล้นอยู่บนวัน
O เม็ดเหงื่อหยาดย้อยไหล .. จากไรผม-
พร่างลงพรมเพื่อผ่อน .. แดดร้อนนั่น
หากก้าวยกย่างเหยียบ .. คงเงียบงัน-
ตามโอบอุ้มดวงขวัญ .. มุ่งมั่นนัก
O วันแล้วและวันเล่า .. คอยเฝ้ารอ
ด้วยหัวใจจดจ่อ .. ตาทอถัก-
แววห่วงใยอาทร .. ไม่ผ่อนพัก-
รอลูกรักกลับคอนมาย้อนเยือน
O สัญญาย้อน .. ทุกภาพล้วนภาพแม่
ที่คอยแห่ห้อมใจ .. พาไหลเลื่อน
เรื่องครั้งนั้น .. คราวนี้ .. คอยรี่เตือน-
เป็นภาพเปื้อนป่ายทั่ว .. แนบหัวใจ
O ลูกเติบใหญ่เข้มแข็ง .. แม่แรงลด
ค่อยสิ้นบทบาทผู้ .. อุ้มชูให้-
ลูกยกก้าวเหยียบย่างสู่ทางไป
เมื่อปลายวัยผ่านยุค .. เข้าคุกคาม
O ภาพนั้นทอด .. แผ่เงาทับเงาโศก
ด้วยงดงามบ่ายโบก .. อวดโลกสาม
แววตานั้น .. ลึกล้ำเกิน .. คำ-ความ-
อาจนิยามได้ถึง .. แม้กึ่งนัย
O ภาพสองแขนอุ้มชู .. เอ็นดูลูก
เช่นเชือกผูกรัดพัน .. เกินบั่นไหว
ล่ามร้อยจิตวิญญาณ .. ตราบกาลไกล-
เคลื่อนผ่านใกล้มาถึง .. ยังซึ้งนัก
O ภาพมือลูบหัวหู .. เอ็นดูสอน
ก็ผ่านย้อนมาเยือน .. คอยเคลื่อนกัก-
กุม อารมณ์อาวรณ์ไม่ผ่อนพัก-
เพื่อบ่งบอกความรักของแม่นั้น
O ทั้งรอยยิ้มแย้มว่า .. แววตาขึ้ง-
ที่นึกถึงย้อนไป .. ยังไหวสั่น
เสียงแจ้วเรียกลูกผ่านเมื่อนานวัน
ยังคงก้องครบครันในสัญญา
O ละภาพเคลื่อน .. วันวานก็ผ่านเผย
ความคุ้นเคยแต่น้อยก็คอยท่า
รอบเขตคามบริบทไกลจดตา
เคลื่อนผ่านอย่างแช่มช้า .. ให้ตามอง
O ภาพ .. รอยยิ้ม .. แยกแย้มที่แก้มแม่
ดั่งร่มแผ่เงาป่นความหม่นหมอง
เสียง .. พร่ำสอนผ่านหูให้รู้ตรอง
เพื่อปกป้องความคิด .. ปรุงจิตใจ
O ภาพวันนี้ .. คือแม่ที่แก่เฒ่า
อยู่กับเหย้าเรือนนอน .. นั่งนอนให้-
ลูกหลานย้อนมาเยือน .. อย่าเลือนไป-
ปล่อยแม่ให้เปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย
O ภาพ .. แม่อุ้มเห่กล่อม .. กลางอ้อมแขน
แววตาแสนอ่อนโยน .. ก็โชนฉาย
ซ้อนทับภาพ .. ภาพใหม่เมื่อวัยปลาย
นั่งตากสายลมอยู่ .. เพียงผู้เดียว !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.