Group Blog
 
<<
มกราคม 2556
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
16 มกราคม 2556
 
All Blogs
 

O รูปเอย .. O






เพลง .. ลาวดวงดอกไม้ – อัศวลีลา



O แยกแย้มพวงบุบผามณฑาทิพ
งามสีกลางระยิบระยับแสง
กรุ่นหอมอ่อน .. ลมร่ำ .. ก็สำแดง-
ผ่านลมแฝงฝากกลิ่นให้ยินดี
O โอภาสในชั้นสรวง .. โชนช่วงแล้ว
เมื่อลมแผ่วผ่านหอมมาล้อมที่
รูปนามกลางภพชาติก็วาดวี
ขึ้นช่วงชี้สัญญา .. ล้อมอารมณ์
O ช้อยช่อชู .. กลีบบาน-สุมาลย์สมัย
เพื่อโลมไล้-ผึ้งภู่ .. เข้าสู่สม
รูปพักตร์เนียนแก้มก่ำ .. เมื่อกรำลม-
ฤๅ-กลิ่นฉม .. อาจล้างให้จางรอย ?
O วูบวับแววเต้นไหวที่นัยน์ตา
ที่เหมือนว่าเริ่มแล้ว .. จากแผ่วค่อย-
ของอารมณ์ชื่นชู้ .. รับรู้-คอย-
พรากเงียบหงอยเร้ารุมลงทุ่มทิ้ง
O อยู่ท่ามกลางม่านหมอก .. ดวงดอกมาลย์-
ต้องลมลูบโลมผ่าน .. ไหวก้านกิ่ง
สายตาอ้อนออดแนบลง .. แอบอิง-
ฤๅ-อาจนิ่งงันอยู่ .. แม้ครู่ยาม ?
O ย่อมสะทกสะท้านไหว .. หัวใจนั้น-
แล้วค่อยสั่นไหวทราบ .. รสวาบหวาม
มีสายตาตื่นรับ .. รู้-วับวาม-
แห่งรสความหวานชื่น .. ที่ตื่นตัว
O อยู่ท่ามกลางคำนึง .. ใครหนึ่งนั้น
พร้อมภาพฝัน .. ก่อระลอกคอยหยอกยั่ว-
พาหอมหวานโลมขวัญจนสั่นรัว
พร้อมหมองมัวในตา .. ถูกพร่าเลือน
O คลื่นหอมหวานล้อมห่ม, สายลมร่ำ-
ก็ล้อมแต้มแก้มก่ำ .. ลอบกล้ำเหมือน-
ว่า .. อ้อมแขนอกอุ่น .. รออุ่นเรือน-
ร่าง .. เรียวจนสุดเขยื้อนขยับพ้น
O ถ้วนสิ้นความเป็นมี .. ในที่นั้น
คือความหวั่นไหวชู้ .. เกินรู้ป่น-
เผลอผ่านนัยออดอ้อน .. แทรกซ้อนจน-
รอยหวานล้นเอ่อแล้ว .. ที่แววตา
O ทุกช่วงความเป็นมี .. ของชีวิต
ตรึง, แนบชิดทุกช่วงความห่วงหา
อารมณ์ชู้ .. แรงถวิล .. รอบจินตนา-
ค่อยหลามบ่ารวมพิสัยเป็นนัยเดียว
O จนสูรย์พร่างพรายแสง, รูปแพงน้อย-
ก็แฝงรอยรุมเร้าความเปล่าเปลี่ยว
เยื่อใยม้วนซ่อนปลายก็คลายเกลียว-
ล้อมรัดเหนี่ยวผูกขวัญ .. อย่างมั่นคง
O ต่อต้านฤๅ .. เมื่องามรุกลาม .. ล้อม
และหวานหอมเร้ารุมให้ลุ่มหลง
รูปนาม, ใจดื่มด่ำ .. ร่วมจำนง-
ช่วยรับส่งอาวรณ์สุมซ้อนไว้
O เหลือแต่ต้องยอมรับ .. ลำดับเรื่อง-
การนับเนื่องสร้างฝันสู่วันใหม่
อารมณ์คร่ำครวญหา, ความอาลัย-
จึงหยาดไหลโลมทรวงทุกช่วงตอน
O เหลือแต่ต้องโอบกระชับ .. แนบกับอก
สองแขนปกป้องงาม .. ฟัง-ความ .. อ้อน
ตราบจนเสียงกระซิบเบา .. แผ่วเว้าวอน-
เปลือยอาวรณ์บอกชู้ .. ให้รู้-ชม
O แยกแย้มพวงบุบผามณฑาทิพ
สูรย์ไกลลิบระยิบดวง .. กลางช่วงฉม
เมื่อวงรอบเสน่หา .. รูป-ปรารมภ์-
เคลื่อน, ห้อมห่มโลมไล้ .. ถึงในทรวง
O น้อมรับระยับงามแห่งยามวัน
อกอุ่น, ขวัญ, อ้อมแขน, ความแหนหวง-
เหมือนอยู่รอร่วมผ่าน .. รสหวานปวง-
สืบต่อช่วงอบร่ำ .. ในคำนึง
O น้อมใจรับรูปนาม .. แต่ยามนั้น
เมื่อแววหวั่นไหวช่วง .. ลามล่วงถึง
ดุจสายน้ำกรากเชี่ยวนั้นเหนี่ยวดึง-
จมซ่านซึ้งหวานหอม .. ที่ล้อมรอ
O โอภาสในชั้นสรวง .. ยังช่วงแรง
อาวรณ์แฝงเร้นรอย .. ก็คอยล่อ-
โดยจริต .. รุมเร้าพะเน้าพะนอ-
นั้น .. ฤๅพอเพียงใจคอยไขว่คว้า ?
O รูปเอย .. รูปพิไล, ความใฝ่ฝัน-
ก็เพียงเจ้าเท่านั้น .. ให้ฟันฝ่า-
เพื่อวางรูปครอบครองทั้งสองตา
พร้อมหัวใจเสน่หา .. เกินกว่าล้าง
O รูปเอย .. รูปละม่อมในอ้อมกอด-
ความจักพลอดพร่ำชู้ไม่รู้สร่าง
นิ่มเนื้อเนียนผุดผ่องที่สองปราง-
เหมือนยอรูปขึ้นขวางเส้นทางจร ?
O ดูเถิด .. ตาปริบปรอยชม้อยชม้าย
แต่เมื่อชายชำเลือง .. ฤๅ-เปลื้อง .. ถอน-
รอบแรงปรารถนา .. ความอาวรณ์-
อันรุมร้อนเร้ารุกไปทุกยาม
O แยกแย้มพวงบุบผามณฑาทิพ
เสียงกระซิบแผ่วสั่น .. ฤๅ-หวั่น .. หวาม ?
บนฟ้าดวงวันระยับแสงวับวาม
เมื่อรูปนามซบร่างที่กลางทรวง
O งามเจ้าเอย .. ร้อยเรียงผ่านเดียงสา-
ที่เหมือนว่า .. ผ่านสู่ไม่รู้ล่วง
บนฟ้า .. สูรย์พร่างพร้อยยังลอยดวง
ก็เมื่อช่วงแขนโลภ .. เริ่มโอบเนื้อ !






 

Create Date : 16 มกราคม 2556
2 comments
Last Update : 22 มกราคม 2560 19:27:11 น.
Counter : 2843 Pageviews.

 


สวัสดีค่ะ...

โห...แฟนคุณสดายุสวยจังค่ะ(รูปบน) มิน่าล่ะคะถึงได้รจนาบทกลอนได้ไพเราะตาหล๊อดดดด....

รักษาสุขภาพนะคะ ถ้าอุตุฯแม่น วันนี้อุณหภูมิจะลดลงอีก 4-6 องศาค่ะ

มีความสุขมากๆมีสุขภาพแข็งแรงที่สุดเลยนะคะ ^^

 

โดย: น้องเล็ก IP: 118.172.124.117 17 มกราคม 2556 8:23:41 น.  

 

สวัสดีค่ะน้องเล็กตัวน้อย

เข้าเนตไม่ได้ 2 วันเต็ม .. จะมีคนคิดถึงหรือเปล่านะ
รูปข้างบนนี้ คิดว่าเขาถ่ายรูปขึ้น หน้าตาไม่สวยมากหรอกค่ะ .. เพียงแต่ไม่ยิ้มแป้นแร้นเหมือนดาราส่วนใหญ่ .. พอดีพี่ชอบหน้าตาเฉยๆมากกว่า .. ที่จะเอามาประกอบกลอน

วันนี้หนาวน้อยลงมากเลย ท่าทางกรมอุตุ ไม่แม่น .. อิๆๆ

 

โดย: สดายุ... 18 มกราคม 2556 20:23:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


สดายุ...
Location :
France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 150 คน [?]










O แม่ .. O






O เบิกบุญบวงผ่านไท้ - - - เทวา
ดลครอบจิตมารดา - - - ดับร้อน
รื่นรมย์กอปรทุกภา- - - - วะคิด นึกแม่
สัมผัสโลก-โลกสะท้อน - - - สบ-รู้ทันเสมอ


O ภาพนั้นค่อยผ่านวูบ .. เป็นรูป .. เรื่อง
ในตาเบื้องหน้านั้น-ภาพวันเก่า-
ผุดเผยความสดใสแห่งวัยเยาว์
และรูปเงาหนึ่งร่าง .. ที่กลางใจ
O สองมือนั้น .. สำหรับหยิบจับทำ
แดดเคี่ยวกรำเผาเนื้อ .. จนเหงื่อไหล
หากเพื่อลูก .. ร้อนแดด-เถิด .. แผดไป-
ฤๅ หยุดยั้งขวางได้ .. หัวใจนั้น !
O ทั้งคำพูดสอนสั่ง .. เคยดังแว่ว
ยังเหมือนแจ้วเจื้อยอยู่ .. ให้รู้หวั่น-
ผ่านมือไม้รูปเรียวอย่างเดียวกัน-
ไว้ข่มขวัญ .. ฝากคำ .. ความ-ย้ำเตือน
O จากนอนเบาะ .. จำเริญ .. จนเดินวิ่ง
จิตนั้นยิ่งห่วงใย .. ยากใครเหมือน
รักจนปานเหาะหาว .. เก็บดาวเดือน-
มาโปรยเกลื่อนกลาดพื้นให้ชื่นชม
O ทำงานเพื่อหาเงิน .. งกเงิ่นอยู่
ผ่านรับรู้แรงทุกข์ .. แรงสุขสม
เม็ดเหงื่อโทรมรูปกาย .. เมื่อสายลม-
ที่พัดห่มห้อมกาย .. เริ่มคลายตัว
O ทั้งผ้าถุง .. ผ้าแถบ .. ห่มแนบร่าง
ยังคงค้างนัยน์ตา .. เหมือนว่าชั่ว-
มือจับจูงผ่านวัน .. ยังสั่นรัว-
อยู่กับหัวใจลูกที่ผูกพัน
O วันแล้วและวันเล่าที่เฝ้าคอย-
ให้ลูกน้อยเติบใหญ่ .. พร้อมใฝ่ฝัน-
เห็นความดีจักอุโฆษ .. จนโจษจัน-
บทบาทนั้นทั่วไปที่ใจคน
O วันแล้วและวันเล่า .. ใฝ่เฝ้าถนอม
สองแขน, อ้อมอกอุ่น .. ป้อง-ฝุ่น-ฝน
ฤดูกาลผ่านคล้อย .. เฝ้าคอยปรน-
เปรอ ลูกน้อยสุขล้นอยู่บนวัน
O เม็ดเหงื่อหยาดย้อยไหล .. จากไรผม-
พร่างลงพรมเพื่อผ่อน .. แดดร้อนนั่น
หากก้าวยกย่างเหยียบ .. คงเงียบงัน-
ตามโอบอุ้มดวงขวัญ .. มุ่งมั่นนัก
O วันแล้วและวันเล่า .. คอยเฝ้ารอ
ด้วยหัวใจจดจ่อ .. ตาทอถัก-
แววห่วงใยอาทร .. ไม่ผ่อนพัก-
รอลูกรักกลับคอนมาย้อนเยือน
O สัญญาย้อน .. ทุกภาพล้วนภาพแม่
ที่คอยแห่ห้อมใจ .. พาไหลเลื่อน
เรื่องครั้งนั้น .. คราวนี้ .. คอยรี่เตือน-
เป็นภาพเปื้อนป่ายทั่ว .. แนบหัวใจ
O ลูกเติบใหญ่เข้มแข็ง .. แม่แรงลด
ค่อยสิ้นบทบาทผู้ .. อุ้มชูให้-
ลูกยกก้าวเหยียบย่างสู่ทางไป
เมื่อปลายวัยผ่านยุค .. เข้าคุกคาม
O ภาพนั้นทอด .. แผ่เงาทับเงาโศก
ด้วยงดงามบ่ายโบก .. อวดโลกสาม
แววตานั้น .. ลึกล้ำเกิน .. คำ-ความ-
อาจนิยามได้ถึง .. แม้กึ่งนัย
O ภาพสองแขนอุ้มชู .. เอ็นดูลูก
เช่นเชือกผูกรัดพัน .. เกินบั่นไหว
ล่ามร้อยจิตวิญญาณ .. ตราบกาลไกล-
เคลื่อนผ่านใกล้มาถึง .. ยังซึ้งนัก
O ภาพมือลูบหัวหู .. เอ็นดูสอน
ก็ผ่านย้อนมาเยือน .. คอยเคลื่อนกัก-
กุม อารมณ์อาวรณ์ไม่ผ่อนพัก-
เพื่อบ่งบอกความรักของแม่นั้น
O ทั้งรอยยิ้มแย้มว่า .. แววตาขึ้ง-
ที่นึกถึงย้อนไป .. ยังไหวสั่น
เสียงแจ้วเรียกลูกผ่านเมื่อนานวัน
ยังคงก้องครบครันในสัญญา
O ละภาพเคลื่อน .. วันวานก็ผ่านเผย
ความคุ้นเคยแต่น้อยก็คอยท่า
รอบเขตคามบริบทไกลจดตา
เคลื่อนผ่านอย่างแช่มช้า .. ให้ตามอง
O ภาพ .. รอยยิ้ม .. แยกแย้มที่แก้มแม่
ดั่งร่มแผ่เงาป่นความหม่นหมอง
เสียง .. พร่ำสอนผ่านหูให้รู้ตรอง
เพื่อปกป้องความคิด .. ปรุงจิตใจ
O ภาพวันนี้ .. คือแม่ที่แก่เฒ่า
อยู่กับเหย้าเรือนนอน .. นั่งนอนให้-
ลูกหลานย้อนมาเยือน .. อย่าเลือนไป-
ปล่อยแม่ให้เปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย
O ภาพ .. แม่อุ้มเห่กล่อม .. กลางอ้อมแขน
แววตาแสนอ่อนโยน .. ก็โชนฉาย
ซ้อนทับภาพ .. ภาพใหม่เมื่อวัยปลาย
นั่งตากสายลมอยู่ .. เพียงผู้เดียว !





New Comments
Friends' blogs
[Add สดายุ...'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.