Group Blog
 
<<
กันยายน 2559
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
21 กันยายน 2559
 
All Blogs
 
โซ่รักสีรุ้ง บทที่ ๕.๓ - จูบแสนหวาน











***ขอเปลี่ยนจากคำว่าเธอเป็นหล่อนค่ะ*** ยังไม่ได้รีไรต์ค่ะ


“ไม่ใช่เรื่องงาน แล้วก็ไม่ได้โกรธด้วย...แต่พี่หึง

“คะ

                ดวงตาอันอ่อนหวานที่ทอดมองมามีความงุนงงและคาดไม่ถึง สายรุ้งไม่เคยพบเจอสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน หล่อนไม่เคยมีคนรัก ไม่เคยสัมผัสกับความหึงหวงของหนุ่มๆ และแม้จะคบกับพนมกรมาแรมปี เขาก็ไม่เคยแสดงอารมณ์ในลักษณะนี้มาก่อนเช่นกัน

                “หึง? หึงรุ้ง...หรือคะ”

“แล้วจะให้พี่หึงใคร”

สุ้มเสียงยังคงห้วนกว่าปกติ จนสายรุ้งชักวางตัวไม่ถูก ได้แต่ยืนอึ้ง พูดอะไรไม่ออกอยู่พักใหญ่ เมื่อมองสบดวงตาอันเข้มข้นรุนแรงด้วยอารมณ์อันคุกรุ่น หล่อนเพิ่งเข้าใจในตอนนั้นเองว่าหล่อนไม่ได้รู้จักพนมกรในทุกแง่มุมอย่างที่คิด...อย่างน้อยๆ ตอนนี้ เขาก็เสมือนเป็นคนอีกคนที่หล่อนไม่รู้จัก

“พี่ไม่ชอบให้รุ้งไปสนิทสนมกับหมอนั่น”

                แล้วคำเรียกนั่นอีก ‘หมอนั่น’ หล่อนไม่ชอบเอาเสียเลย

                สายรุ้งขมวดคิ้ว ริมฝีปากเม้มเข้าหากัน ขณะที่ดวงตาฉายวาบถึงความไม่พอใจ

                เพราะสายรุ้งเป็นคนไม่ซับซ้อน พนมกรจึงจับความรู้สึกได้ง่าย แม้เพียงแค่มองสบตาเขาก็เข้าใจอารมณ์ของหล่อนอย่างทะลุปรุโปร่ง

“พี่ขอโทษ” พนมกรรีบปรับอารมณ์ของตนเองในทันที...สายรุ้งคือ ‘คนพิเศษ’ ที่เขาต้องเฝ้าฟูมฟักทะนุถนอม “พี่อาจจะหึงรุ้งมากเกินไปจน...” เขานิ่งคิดอยู่อึดใจก่อนไหวไหล่ “...จนทำตัวเหมือนเด็ก”

เขาทอดถอนใจ คลายความเคร่งเครียดด้วยการคลายอ้อมกอดของตนออกเล็กน้อย ก่อนเกยปลายคางบนศีรษะของหล่อน

                “รุ้งอาจจะไม่พอใจที่พี่ทำตัวแบบนี้ แต่พี่ห้ามตัวเองไม่ได้จริงๆ เห็นรุ้งอยู่กับคุณศิวนาถทีไร พี่เป็นต้องโมโหทุกที”

                ชายหนุ่มกลั้นใจเรียกชายคนนั้นว่าคุณ ทั้งที่อยากจะเรียกว่า ‘ไอ้’ เต็มแก่

“ขอโทษด้วยนะรุ้ง พี่จะพยายามปรับปรุงตัวเอง จะไม่งอแงแบบเด็กๆ เหมือนวันนี้อีก”

                ร่างอันแข็งขืนในอ้อมกอดของเขาผ่อนคลายลง เขาได้ยินหล่อนผ่อนลมหายใจยาวก่อนเขยิบตัวเข้าหาเขา...เพียงเท่านี้ เขาก็รู้แล้วว่าหล่อนให้อภัย ความขุ่นเคืองที่มีมาก่อนหน้านี้มลายหายสิ้นไปหมดแล้ว

                รอยยิ้มจุดขึ้นบนมุมปากราวอิสตรี...อย่างสมใจและพึงใจ

“โกรธพี่หรือเปล่าคะ”

                ไม่บ่อยนักที่เขาจะใช้คำ คะ ขา กับหล่อน ส่วนใหญ่เขาจะใช้เวลาต้องงอนง้อหรือออดอ้อนหล่อนเท่านั้น

“รุ้งจะโกรธทำไมคะ รุ้งแค่ไม่เข้าใจเฉยๆ”

                สายรุ้งเงยหน้าสบตาเขา ดวงตากลมโตคู่นั้นกลับมาวับหวานและทำให้หัวใจของเขาแช่มชื่นเช่นเดิม

“ไม่เข้าใจว่า

                “เรื่องหึงไงคะ ก็คุณศิกับรุ้งเป็นแค่เจ้านายกับลูกน้องกันเท่านั้นเอง”

“รุ้งคิดว่าเขาเป็นเจ้านาย แต่คุณศิเขาคิดว่ารุ้งเป็นลูกน้องหรือเปล่า”

                “ก็ต้องคิดสิคะ” สายรุ้งตอบทันควันโดยไม่เสียเวลาคิด “คุณศิไม่มีทางคิดอะไรเกินเลยกับรุ้งหรอกค่ะ”

“รู้ได้ยังไงคะ” พนมกรจับปลายคางของหล่อน บีบเบาๆ อย่างหยอกล้อ “รุ้งของพี่ออกจะน่ารักแบบนี้ ใครไม่หลงก็บ้าแล้ว”

“ฮื้อ...ไม่ใช่แล้วค่ะ” หล่อนส่ายหน้าพลางหัวเราะร่วน “มีพี่กรคนเดียวแหละค่ะที่เห็นว่ารุ้งน่ารัก”

“ก็ดีน่ะสิ ให้พี่เห็นรุ้งน่ารักคนเดียวก็พอแล้ว จะได้ไม่มีใครมาแย่งรุ้งไปจากพี่”

                บรรยากาศเดิมๆ กลับคืนมา...สายรุ้งมองเขาด้วยความขวยเขิน แก้มนวลแดงระเรื่ออย่างน่ารัก ริมฝีปากเต็มอิ่ม สวยด้วยสีปากตามธรรมชาติเม้มเข้าหากัน คนมองเสียดายที่จะไม่ได้มองมันอีกจึงวางนิ้วโป้งลงบนนั้น...แผ่วเบาราวปีกผีเสื้อ แต่กลับทำให้หล่อนสะท้าน

“รุ้งเป็นของพี่แล้ว...” คนพูดถึงกับแสดงความเป็นเจ้าของอย่างเอาแต่ใจ “...เป็นแล้วต้องเป็นเลย รู้ไหม”

                ริมฝีปากคู่นั้นสั่นระริก เชิญชวน...น่าแปลกเหลือเกิน กับผู้หญิงคนอื่นที่ทาลิปสติกสีแดงจัดจ้า แถมยังส่งจูบยั่วยวน เขายังไม่รู้สึกอยากจูบมากเท่านี้เลย

                สายรุ้ง ‘ยั่ว’ เขา โดยที่ไม่ต้องทำอะไรเลยสักนิด

                เขาพยายามห้ามตัวเองแล้ว...รู้ว่าสายรุ้งไม่ชอบการสัมผัสจาบจ้วงเกินกว่ากอด และจับมือ หากยากเกินจะห้ามใจ ในที่สุด ความปรารถนาก็กำชัยชนะ เขาโน้มหน้า ประทับจุมพิตลงบนเรียวปากนั้น ...สนิทแนบ และเต็มไปด้วยความโหยหา ราวกับไม่ได้สัมผัสกับสิ่งนี้มานานแสนนาน

                จูบนั้นประทับลึกซึ้ง เนิ่นนานและเต็มไปด้วยความเสน่หาจนสายรุ้งครางผะแผ่ว

                กว่าจะยั้งใจตัวเองได้ สายรุ้งก็แทบหลอมละลายในอ้อมกอดเขาเสียแล้ว

พนมกรถอนริมฝีปากออก ลมหายใจถี่กระชั้น และร้อนจัดรินรดบนพวงแก้มของหล่อน

“พี่หวงรุ้งเหลือเกิน อยากแต่งงานเสียวันนี้พรุ่งนี้...” เขาทอดถอนใจ พลางเลื่อนริมฝีปากขึ้นมาจุมพิตหน้าผากเกลี้ยงเกลา “หัวใจของรุ้งพี่ไม่อยากแบ่งให้ใคร รุ้งต้องรักพี่ เป็นของพี่คนเดียว อย่าแบ่งหัวใจให้ใครนะคะ”

                คำตอบของสายรุ้งคือการซุกซบใบหน้าลงบนอกของเขา








Create Date : 21 กันยายน 2559
Last Update : 30 พฤศจิกายน 2559 10:25:07 น. 1 comments
Counter : 712 Pageviews.

 
ดีจ้า มาทักทายนะจ้ะ sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค Hyaluronic คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite SculpSure Ultherapy กำจัดไขมัน adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ


โดย: สมาชิกหมายเลข 4061181 วันที่: 25 สิงหาคม 2560 เวลา:13:07:21 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
อรุณฉายที่ปลายฟ้า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 19 คน [?]




เขียนไปตามใจฝัน
นามปากกา ศศิภา อรุณฉาย Aylin
ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนค่า ^_^










: Users Online
Friends' blogs
[Add อรุณฉายที่ปลายฟ้า's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.