Group Blog
 
 
สิงหาคม 2559
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
28 สิงหาคม 2559
 
All Blogs
 
โซ่รักสีรุ้ง บทที่ ๑.๒ - งานเต้นรำ









สายรุ้งเห็นเขาไม่ชัด แต่พอจะมองออกว่าเขาเป็นผู้ชายด้วยชุดทักซิโด้ ผูกหูกระต่ายสีดำบริเวณลำคอ มีผ้าเช็ดหน้าสีขาวพับทบอยู่ในกระเป๋าเสื้อสูท ปล่อยชายให้เลยออกมาเล็กน้อย หญิงสาวอยากจะสำรวจมากกว่านั้นเพราะใคร่รู้เหลือเกินว่าใครกันหนอ...ใครกันที่จดๆจ้องๆเธออย่างสนอกสนใจเช่นนั้น แต่เพราะคู่เต้นรำมายืนอยู่ตรงหน้าเธอจึงจำต้องละสายตาจากมาและเพ่งสมาธิอยู่กับหน้าที่สำคัญของตัวเองเสียก่อน

สายรุ้งเต้นไม่เก่ง ไม่สวยสง่าเท่ากับสายฝน...ไม่สิ เทียบกับสาวเดบูตองส์คนอื่นแล้ว เธอคิดว่าฝีมือตัวเองเทียบไม่ติดเลยสักนิด โชคดีที่คู่เต้นของเธอถนัดในเรื่องนี้ เธอจึงเต้นออกมาได้ดีกว่าที่คิด

คู่เต้นของเธอนั้นเป็นลูกพี่ลูกน้องของเธอเอง ชื่อว่าประณพ อายุมากกว่าเธอสี่ปี เป็นพี่ที่แสนดี และเอ็นดูเธอไม่น้อย

“ขอบคุณนะคะพี่ณพ ถ้าไม่ได้พี่ณพช่วย รุ้งแย่แน่เลย” สายรุ้งกระซิบบอกหลังจากเพลงจบลง เธอย่อตัวอย่างพยายามให้ชดช้อยและสง่างามที่สุด แต่มันกลับดูผืนๆ ขัดๆ และเก้งก้าวอย่างไรไม่ทราบได้

“ไม่ต้องขอบคุณหรอกน่า พี่เต็มใจช่วยอยู่แล้ว”

ประณพเอ่ยจบก็โบกมือลา ตรงดิ่งไปหาสาวคนหนึ่ง สะสวย หุ่นดี ผมยาวสลวย...ตรงเสป็คของเขาทุกอย่าง ดูท่าว่าคงจะเล็งไว้ตั้งแต่งานเริ่มแล้วกระมัง

สายรุ้งมองอีกฝ่ายยิ้มๆ ก่อนจะถอนหายใจเฮือกอย่างโล่งอกเมื่อภารกิจในคืนนี้สำเร็จลุล่วงในที่สุด แม้จะไม่ได้เพอร์เฟคอย่างที่บิดาหวังแต่เธอก็มั่นใจว่าทำได้ดีระดับหนึ่ง หญิงสาวหมุนตัวกำลังจะเดินออกจากฟลอร์ก็ต้องชะงักไป เมื่อพิธีกรประกาศว่าเปิดโอกาสให้หนุ่มๆมาชวนสาวเดบูตองส์เต้นรำได้ ใจดวงน้อยร่วงหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม

อะไรกัน...ในสคริปต์ไม่ได้ระบุไว้ว่าเธอจะต้องเป็นฝ่าย ‘ถูกเลือก’ นี่นา ถ้าเป็นแบบนี้....

สายรุ้งกัดริมฝีปากตนเอง รู้ดีว่าความไร้ตัวตนของเธอ จะต้องทำให้บิดาขายหน้าแน่ๆ เพราะคงไม่มีหนุ่มคนไหนมาขอเธอเต้นรำอย่างแน่นอน พรุ่งนี้เสียงซุบซิบจะระบือไปไกลราวกับไฟลามทุ่ง แล้วท่านก็จะอับอายที่ลูกสาวคนเล็กของท่าน ‘ขายไม่ออก’

สายรุ้งไม่สนหรอกว่าตนเองจะถูกมองข้ามหรือละเลยครั้งแล้วครั้งเล่า ที่เธอห่วง คือความรู้สึกของบิดาเท่านั้นเอง หญิงสาวกวาดตามองไปรอบห้อง สองตาเต็มไปด้วยความคาดหวังกึ่งร้องขอ เวลานั้นเริ่มมีหนุ่มๆสามสี่คนเดินออกมาแล้ว พวกเขาเดินตรงไปหาสาวเดบูตองส์ที่ยืนอยู่ริมสุดอีกฝั่งหนึ่ง อีกสามคนตรงมาหาพี่สาวของเธอ...ไม่ใช่เรื่องที่เกินคาดหวัง สายฝนมีเสน่ห์ต่อหนุ่มๆมาแต่ไหนแต่ไร และเธอรู้ดีว่าผู้ชายเกือบทุกคนในที่นี่ล้วนแล้วแต่อยากจะทำความรู้จักกับพี่สาวเธอทั้งนั้น

รอแล้วรอเล่า รอด้วยใจเต้นระทึก รอจนทุกคนได้คู่หมดแล้ว เหลือแต่เธอ...ที่ไร้คู่

สายรุ้งเหงื่อตก นึกเวทนาตัวเอง แต่ก็ไม่มากไปกว่าสงสารบิดา

...จะมีสักครั้งบ้างไหมที่เธอจะทำให้ท่านภูมิใจบ้าง

หญิงสาวคิดอย่างสะท้อนใจ ไม่อาจทนแบกหน้ายืนอยู่ตรงนั้นได้ จึงทำท่าจะเดินออกจากฟลอร์ ไปหลบมุมอยู่ที่ไหนสักแห่ง...เงียบๆคนเดียวเหมือนเคย ในเวลานั้นเอง บางอย่างที่อุ่นจัดก็รัดรึงข้อมือของเธอไว้ ส่งกระแสความร้อนพุ่งตรงเข้าสู่หัวใจอันหนาวเหน็บอย่างรวดเร็ว

สายรุ้งหันกลับไปมอง ใจกระตุกวูบเมื่อดวงตาสานสบกับดวงตาคู่นั้น...คู่ที่เธอเห็นก่อนหน้านี้

เวลานั้นทำนองเพลงเปลี่ยนไปเป็นเพลงเนิบช้า แผ่วหวาน เธอจำเพลงนี้ได้ มันเป็นเพลงโปรดของเธอ

“ให้เกียรติเต้นรำกับผมได้ไหมครับ”

เขาเลื่อนมาจับมือเธอไว้ ดึงรั้งเบาๆ สายรุ้งไม่ได้ขัดขืน กลับก้าวตามเขาราวกับถูกมนตร์สะกด

ผู้ชายคนนี้ตัวสูง ดูเผินๆเหมือนจะผอม แต่แท้จริงแล้วบึกบึนไม่น้อย ช่วงไหล่กว้าง แผ่นอกกำยำ...กว้างขวางมากพอที่จะปกป้องใครคนหนึ่งได้

ปลายคางและแนวกรามของเขาสะอาดสะอ้านแต่ก็ยังเห็นไรหนวดเขียวจางๆ พร้อมกับกลิ่นอาฟเตอร์เชฟอ่อนๆให้ความรู้สึกแห่งบุรุษเพศแบบที่เธอไม่ค่อยได้สัมผัสนัก ริมฝีปากของเขาบางราวกับอิสตรี จมูกโด่งเป็นสัน คิ้วเข้มโค้งสวย ดวงตาสีน้ำตาลเข้มแต่ทรงพลัง

หากสายตาของเขาเปรียบเสมือนคมมีด ดวงตาของเธอก็เปรียบเสมือนปุยนุ่น...ปลายคมมีดสะบัดเล็กน้อย เธอก็พลันลอยฟุ้งกระจัดกระจายอย่างไร้ทิศทาง

เขาจับมือเธอวางบนไหล่ และแตะมือบนเอวเธออย่างนุ่มนวล พาเธอเคลือนไหวอย่างช้าๆตามท่วงทำนองของบทเพลง

เสียงเพลงนั้นวะแว่วหวานหู...เป็นเพลงที่เธอโปรดปราน

I have died every day waiting for you

Darling, don't be afraid I have loved you

For a thousand years

I'll love you for a thousand more[1]

A thousand years...เพลงประกอบภาพยนตร์แวมไพร์อันโด่งดัง ช่างไพเราะและนุ่มหู ชวนให้คนฟังเคลิบเคลิ้ม

เพลงนี้เป็นเพลงโปรดของเธอก็จริง แต่ยามอยู่ในอารมณ์อันชวนตระหนกเช่นนี้ เพลงนี้กลับคล้ายเสียงกลองดังตึกๆตักๆอยู่ในหัวตามจังหวะการก้าวเท้าของเธอ

“คุณไม่ชอบเต้นรำใช่ไหม”

เขาชวนคุย เสียงของเขานุ่มชวนฟัง มันสะท้อนอยู่ในอกของเธอ...เป็นจังหวะเดียวกับการเต้นของหัวใจ

“ค่ะ” เธอตอบรับสั้นๆตามสัญชาตญาณแล้วก็ปิดปากเงียบตามเดิม

“มือคุณเย็น ตื่นเต้นหรือกลัวครับ”

เขาพยายามสร้างความเป็นมิตรกับเธอ ซึ่งชายหนุ่มน้อยคนนักที่จะทำเช่นนี้ เพราะหากไม่มองผ่านเลยไปก็จะทักทายพอเป็นพิธีและตามมารยาทเท่านั้นเอง สายรุ้งจึงประหม่ามากกว่าเดิม ใจเต้นโครมครามราวกับคนที่กำลังตกอยู่ในห้วงรัก

“ว่าไงครับ ไม่ตอบแบบนี้...อย่าบอกนะว่าคุณกลัวผม”

เพิ่งรู้สึกว่าตัวเองเสียมารยาท หญิงสาวจึงรีบกะพริบตาเรียกสติของตนเอง

“เปล่าค่ะ รุ้งไม่ได้กลัวคุณ แค่กำลังหาคำตอบให้คุณค่ะ”

“แล้วได้คำตอบรึยังครับ”

เขาถามยิ้มๆ และเธอก็ผ่อนคลายมากพอที่จะยิ้มตอบเขาแล้ว

“ทั้งสองอย่างค่ะ รุ้งไม่ค่อยได้ออกงานแบบนี้ก็เลยตื่นเต้น แล้วรุ้งก็ซุ่มซ่ามมากกก...” เจ้าตัวลากเสียงยาวให้น้ำหนักกับคำพูดของตัวเอง “เลยกลัวว่าจะทำให้คุณพ่อขายหน้าน่ะค่ะ”

เขาหัวเราะเบาๆ เสียงของเขาดังอยู่แค่ในลำคอเท่านั้น แต่กลับก้องกังวานอย่างประหลาด

ผู้ชายคนนี้มีเสน่ห์ชวนให้สาวๆหลงรัก กอปรกับหน้าตาอันหล่อเหลาด้วยแล้ว น่าแปลกที่เขามาขอเธอเต้นรำ

ทำไมหนอ...

พลันที่ถามตัวเอง เธอก็ได้คำตอบ

...ถ้าไม่ใช่เพราะสงสาร ก็สมเพชเวทนากระมัง

สาวเดบูตองส์คนเดียวที่ถูกทิ้งให้ยืนเดียวดายกลางฟลอร์เต้นรำน่าอับอายขายหน้าน้อยเสียเมื่อไร เขาคงเป็นคนใจดี มีเมตตาจึงอยากช่วยเธอก็เท่านั้นเอง

สายรุ้งไม่ได้หวังถึงขั้นว่าเขาจะสนใจเธอ หรือเห็นว่าเธอมีตัวตนหรอก แต่คำตอบที่ให้กับตัวเองก็ทำให้หัวใจดวงน้อยเหี่ยวแฟบลงทันใด หญิงสาวหลุบสายตาลงจับจ้องเพียงกระดุมเม็ดที่สองบนอกเขา ซ่อนแววตาของความผิดหวังไว้ หากเธอก็เศร้าได้ไม่นานหรอกเพราะคุ้นชินกับสภาพแบบนี้มาตลอดชีวิตแล้ว เมื่อเขาชวนคุยอีกครั้ง เธอก็ต่อบทสนทนาได้ทันที

“ทำไมถึงกลัวละครับ คุณไม่น่าจะทำอะไรให้คุณพ่อขายหน้าได้เลยนะ”

“ผิดแล้วค่ะ รุ้งน่ะทำให้คุณพ่อขายหน้าออกจะบ่อย” เมื่อเริ่มคุ้นเคย เธอก็คุยเจื้อยแจ้วได้มากขึ้น “โดยเฉพาะตอนออกงาน รุ้งชอบทำตัวเปิ่นๆ ป้ำๆเป๋อๆ แถมยังซุ่มซ่ามอีกด้วยค่ะ”

“ผมยังไม่เห็นว่าคุณจะเป็นแบบนั้นเลย” ประกายตาของเขาวิบวับขึ้นมาเมื่อเอ่ยประโยคถัดไป “ผมว่าคุณน่ารัก”

น้อยครั้งที่จะมีหนุ่มสักคนชมเธอ จึงช่วยไม่ได้ที่สายรุ้งจะรู้สึกเหมือนหัวใจพองโตอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

“น่ารักในแบบที่คุณเป็น...แบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว”

“จริงเหรอคะ” เธอถามด้วยน้ำเสียงไม่แน่ใจ ในเวลาเดียวกันนั้นก็ตวัดสายตาไปมองพี่สาวที่เต้นรำด้วยท่วงท่างามสง่า “รุ้งไม่คิดว่าเป็นแบบรุ้งจะดีหรอกค่ะ ต้องอย่างพี่ฝน...ทั้งสวย ทั้งสง่าแล้วก็ไปทุกเรื่องเลยค่ะ รุ้งอยากเป็นแบบนั้น”

“เป็นตัวของตัวเองดีที่สุดไม่ใช่หรือครับ จริงอยู่...คนส่วนใหญ่อาจจะชอบพี่ของคุณ แต่คุณก็อย่าลืมว่าอย่างน้อยๆ ก็ต้องมีใครสักคนที่ชอบคุณเหมือนกัน”

เป็นคำปลอบใจ หรือเป็นคำบอกกลายๆว่าเขาชอบเธอหนอ...สายรุ้งไม่อาจมองจ้องสบตาเขาอีกเพราะตอนนี้หัวใจของเธอหกคะเมนตีลังกาไปหลายตลบแล้ว

“ขอบคุณนะคะ...ขอบคุณที่ให้กำลังใจรุ้ง”

หลังจากนั้นก็นิ่งเงียบกันไป พักใหญ่ๆที่เดียวกว่าเขาจะเอ่ยทำลายความเงียบ และกลบเสียงหัวใจที่เต้นโครมครามของเธอ

“ผมยังไม่ได้แนะนำตัวกันเลย” เขาส่งยิ้มให้เธอก่อนจะเอื้อนเอ่ยชื่อของตัวเองด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ “ผมกรครับ...พนมกร สุริยไพศาล”

“รุ้งค่ะ สาย...”

“สายรุ้ง นาฏยรัตน์” พูดยังไม่ทันจบ เขาก็ต่อให้เสียแล้ว “ผมจำได้แม่นเลยครับ”

ไม่คิดว่าจะมีใครจดจำชื่อเธอได้ในครั้งแรกที่ได้พบกันเช่นนี้ สายรุ้งทั้งประหลาดใจ ประทับใจและดีใจอย่างประหลาด เธอยิ้มให้เขาจนตายิบหยี และบอกตัวเองว่าจะจดจำชื่อเขาไว้ด้วยตั้งใจว่าวันหน้าจะส่งของขวัญไปให้เขาเพื่อขอบคุณที่เขาช่วยชีวิตเธอในวันนี้



[1] เพลง A Thousand Years ขับร้องโดย Christina Perri







Create Date : 28 สิงหาคม 2559
Last Update : 28 สิงหาคม 2559 14:16:02 น. 1 comments
Counter : 513 Pageviews.

 
ดีจ้า มาทักทายนะจ้ะ sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค Hyaluronic คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite SculpSure Ultherapy กำจัดไขมัน adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ


โดย: สมาชิกหมายเลข 4061181 วันที่: 25 สิงหาคม 2560 เวลา:13:08:52 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

อรุณฉายที่ปลายฟ้า
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 19 คน [?]




เขียนไปตามใจฝัน
นามปากกา ศศิภา อรุณฉาย Aylin
ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนค่า ^_^










: Users Online
Friends' blogs
[Add อรุณฉายที่ปลายฟ้า's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.