|
|
| | 1 | 2 | 3 | 4 |
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | |
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
ได้ฤกษ์อัพบล๊อกซะที
สวัสดีค่ะเพื่อนๆบล๊อกทั้งหลาย อิชั้นห่างหายบล๊อกไปซะนาน กลับมาอีกทีเพื่อนเก่าๆหายไปหมดแล้ว นี่ถ้าไม่ได้แรงกระทุ้งจาก"คุณย่า"คุณแม่น้องเก็ท จนให้เกิดความรู้สึกละก็ อิชั้นก็คงยังดองบล๊อกไว้อย่างเดิมอีกละค่ะ
ตั้งแต่นาตาลียังไม่ได้ไปเที่ยวเมลเบิร์น (ตอนนั้นคุณแนนเธอตื่นเต้นมากกลัวรับมือไม่ไหว) จนกลับจากเที่ยวมาหลายเดือนแล้วก็ไม่ได้อัพซะที ก็เพราะมัวแต่ไปเล่นเจ้าเฟซบุ๊คอยู่อ่ะดิ่คะ
เนี่ยะตอนนี้อิชั้นมีัปัญหาค่ะ เพราะนาตาลีเริ่มซนมาก ตัวโตมาก และก็รู้เรื่องขึ้นมากๆแล้ว จนบางครั้งป๊อปกับแนนลืมไปว่าเธอเพิ่งจะสองขวบแปดเดือน อิชั้นอยากจะให้เธอไปร.ร.อนุบาล แต่คุณป๊อปอ้างว่า ขอให้รอให้สามขวบก่อน ขอให้นาตาลีพูดรู้เรื่องกว่านี้ (เพราะตอนนี้พูดไทยกะออซซี่ปนกัน จนมีแค่เรารู้เรื่องกันอยู่สองสามคนเนี่ยะ)และ กำลังทอยเลท เทรนนิ่งอยู่ แต่อิชั้นก็รู้ตัวนะคะว่า อิชั้นตามใจเค้ามากเกินไป จนกลัวว่ามันจะสายเกินแก้ แต่ตอนนี้จะเอาไปส่ง ร.ร.ก็กลัวไข้หวัด 2009 อีก กลัวไปสารพัดว่า ครูเค้าจะดูแลยัยอ้วนของเราได้ทั่วถึงหรือเปล่า เพราะเด็กคนนี้ ถ้าเงียบนานคือต้องเล่นของเสียหายแน่นอน
อย่างเช่นเมื่อวานนี้ตอนแรกเราสองคนกะว่าจะไปพบลูกค้าไม่เกินสองชั่วโมง ก็ฝากนาตาลีไว้กับหลานสาวในออฟฟิซค่ะ แต่ผิดคาดเพราะเราต้องไปดูที่ลูกค้าอีกหลายแปลง ไกลถึงสามร้อยยอด และ บ่อนอกโน่น กว่าจะกลับก็เกือบห้าโมงเย็น แต่อิชั้นก็โทเช็คกับหลานเรื่อยๆ หลานก็บอกว่าไม่มีปัญหา จนกระทั่งเกือบสี่โมงเย็น อิชั้น โทหาหลานอีกที ได้ยินเสียงยัยอ้วนร้องไห้เป็นแบ๊คกราวด์ ถามว่า เกิดอะไรขึ้น เค้าบอกว่าเกิดเรื่องใหญ่แล้ว นาตาลีหยิบขวดหมึกเคมีของพนักงานอีกคนจากลิ้นชักในโต๊ะทำงานเค้าเอามาเปิดเล่น ขณะที่หลานอิชั้นกำลังรับโทรศัพท์ลูกค้าอยู่ ตอนนั้นเค้าอยู่กันสองคนในออฟฟิซ หันมาตามเสียงเรียก "พี่เจ็ม ๆ" เค้าบอกตกใจหมดเลย สองมือกับตัวซีกนึงดำปี๋เลย หมึกหกเลอะโต๊ะทำงาน กับพื้นหมดเลย หลานเค้าตกใจไม่รู้จะทำยังไง เลยวิ่งไปขอความช่วยเหลือจากลุง-ป้าร้้านข้างๆ ที่เค้ารักนาตาลีมากเหมือนกัน เค้าเอาทินเนอร์มาล้าง 
พออิชั้นได้ยินเท่านั้นก็ร้องว่า "อย่าๆๆนะ อย่าเอาไปล้างตัวน้อง ปล่อยไว้แบบนั้น กำลังเดินทางกลับ อย่าทำอะไรนะ" ระหว่างทางนั่งรถกลับ คุณป๊อปเธอกังวลมาก ให้โทย้ำกับหลานสาวอีกทีว่า อย่าใช้เคมิคอลอะไรกับนาตาลีนะ อิชั้นก็โทมาอีกครั้ง แต่หลานสาวไม่ได้รับโทรศัพท์ ยิ่งกังวลมากเลยโทเข้าร้านลุงกับป้า เค้าบอกว่าล้างแล้วค่ะ ใช้ทินเนอร์ล้างแล้วก็ใช้สบู่เหลวล้าง และก็ประแป้งเรียบร้อยแล้วตอนนี้กำลังรอหลานสาวอิชั้นขึ้นไปเอาเสื้อผ้าชุดใหม่มาให้อยู่ อิชั้นก็ได้แต่ภาวนาว่าอย่าให้นาตาลีแพ้สารเคมีนะ คุณป๊อปเธอบ่นว่างานนี้เป็นความผิดของเราเองที่ปล่อยนาตาลีไว้นานเกินไป เพราะเรารู้ว่าเค้าซนมาก และไวมาก ต้องคอยมองกันตลอดเวลา และไม่มีใครรู้จักนาตาลีดีเท่าเราสองคน
พอกลับมาถึงออฟฟิซ คุณป๊อปถามหานาตาลี พอรู้ว่าอยู่ร้านข้างๆก็วิ่งไปอุ้ม ดูว่าไม่เป็นอะไรแน่ นอกจากเล็บมือดำปี๋แล้วก็มีคราบดำๆจับอยู่บางๆตามตัว (หลานสาวอิชั้นยังตัวเลอะมากกว่านาตาลีอีก) ก็โล่งใจขึ้น แต่เราก็ผลัดกันนอนกอดยัยอ้วนของเราทั้งคืนเลยค่ะ ป่านนี้ยังนอนสบายไม่ตื่นเลย ขนาดแนนจะลุกขึ้นมาห้องน้ำ นาตาลีเค้ายังหลับตาพูดคว้ามือแนนไปกอดแล้วบอกว่า โน...โน.... เฮ้อ เด็กหนอ...เด็ก...
รูปในกล่องคอมเม้นท์นั่นล่ะค่ะ ยัยอ้วนตัวแสบของเรา
ขอบคุณบีจีสวยๆจากบล๊อกคุณ y@mie ค่ะ //www.bloggang.com/mainblog.php?id=jiujik1&month=15-07-2009&group=3&gblog=16
| Create Date : 15 กรกฎาคม 2552 |
| Last Update : 5 สิงหาคม 2552 20:19:11 น. |
|
6 comments
|
| Counter : 781 Pageviews. |
 |
|
|
โดย: C&C_BamBoo วันที่: 15 กรกฎาคม 2552 เวลา:8:10:57 น. |
|
|
|
โดย: พรชัยหูฉลาม.com (คุณย่า ) วันที่: 16 กรกฎาคม 2552 เวลา:18:30:06 น. |
|
|
|
| โดย: แนนนี่ IP: 144.134.65.143 วันที่: 23 กรกฎาคม 2552 เวลา:6:05:53 น. |
|
|
|
โดย: C&C_BamBoo วันที่: 6 สิงหาคม 2552 เวลา:6:50:57 น. |
|
|
|
โดย: ป้ามด วันที่: 6 สิงหาคม 2552 เวลา:10:47:30 น. |
|
|
|
โดย: คุณย่า วันที่: 6 สิงหาคม 2552 เวลา:22:19:49 น. |
|
|
|
| |
|
|
ดีใจที่เห็นพี่ตามาอัพบล๊อก
ยัยตัวอ้วนยังซ่าเหมือนเดิมนะ
พี่ตาอินเทรนด์ไปเล่น facebook
น้อยยังไม่รู้เรื่องเลยคะ
เดือนที่แล้วไปไต้หวันมา
แต่ไม่ได้ส่งโปสการ์ดให้
การ์ดหมดคะ
วันพรุ่งนี้จะไปฮ่องกงแล้วจะส่ง
การ์ดจากที่นี่มาให้แทนคะ