พฤศจิกายน 2550

 
 
 
 
1
2
3
4
5
7
8
9
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
 
 
All Blog
ปีนดอยสอยพระอาทิตย์ (1)


ในรอบ 38 ปีของชีวิตฉัน เพิ่งมีโอกาสได้ไปปีนดอยสูงเป็นอันดับสองของประเทศไทย
รู้สึกหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ ตั้งแต่ก้าวเท้าขึ้นรถทัวร์ เพื่อมุ่งหน้าไปยังจังหวัดเชียงใหม่ ในค่ำคืนวันศุกร์

4 สาวสวย (แก๊งภาคอีสาน) สวยไปคนละทิศคนละทาง ด้วยอายุและวัยที่ห่างกันประมาณ 7-8 ปี
(ยกเว้นฉันกับน้องมุก ห่างกัน 2 ปี)
พี่จี๊ด ในฐานะพี่ใหญ่ในแก๊งฯ เตรียมอุปกรณ์นอนป่าเต็มที่ ไม่ว่าจะเป็นเต็นท์ ถุงนอนเดี่ยว (นอนคู่ไม่ได้มันร้อน อิอิ) เผื่อแผ่ให้น้อง ๆ ด้วย

ณ บขส.เชียงใหม่ ในเวลา 08.30 น. (วันเสาร์)

พวกเราทั้งหมดพร้อมหน้ากัน ณ บ้านพัก (ม.แม่โจ้) ของพี่ยศและพี่ไก่ สองพี่น้อง (ท้องติดกัน)
ซึ่งเป็นแม่ทัพ (แก๊งภาคเหนือ) นำเที่ยวในทริปนี้ ด้วยประสบการณ์เชี่ยวชาญทางบก
คือ เดินป่า นอนเต็นท์และถ่ายภาพ

เป็นความโชคดีของพวกเราและชาวเมืองเชียงใหม่
เนื่องจากมีการ “อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุ” จากประเทศศรีลังกา มาประดิษฐานใน ม.แม่โจ้

ในขบวนแห่อัญเชิญ (ตามประเพณีของชาวศรีลังกา) มีการเล่นดนตรีเป่าปี่ตีกลอง และการร่ายรำที่สวยงาม
พวกเราจึงแวะไปนมัสการเพื่อความเป็นศิริมงคลก่อนปีนดอย และเอาฤกษ์เอาชัยให้จิตใจเข้มแข็ง บึกบึน อะคึ่ ๆ

“ขอให้การปีนดอยผ้าห่มปก ประสบความสำเร็จด้วยเทอญ”
คำอธิษฐานขอพรที่ฉันปรารถนาอย่างแรงกล้า

รถยนต์ปิคอัพ 2 คัน บรรทุกอุปกรณ์ช่วยชีวิตและนักท่องเที่ยว 3 ภาค (ภาคใต้ ภาคอีสานและภาคเหนือ)
รวมทั้งหมด 18 ชีวิต ท่านผู้อ่านที่รัก กรุณานึกภาพ(ความแออัด) ตามจินตนาการเอาเองนะ


ช่วงบ่าย (คลายเครียด)


นักท่องเที่ยว 3 ภาค เดินทางมุ่งหน้าขึ้น อช.ดอยผ้าห่มปก ก่อน 15.00 น. (ตามระเบียบ)
ใช้เวลาในการไต่สันเขา จนถึงที่ทำการอุทยานฯ ประมาณ 1ชั่วโมงครึ่ง

((ระหว่างทาง รถยนต์อีกคัน มีอาการคล้าย ๆ กลัวความสูง ตัวรถสั่น ๆ แล้วส่งเสียงร้อง ไม่ ๆ ๆ ๆ เอ้ย! ไม่ใช่
คือว่า มีเสียงดังอยู่ใต้ท้องรถ ทุกคนต้องลงจากรถ รวมทั้งคนขับด้วย เพื่อตรวจสอบความปลอดภัย
แต่ทุกอย่างผ่านพ้นด้วยดี เพราะแรงอธิษฐาน อะคึ่ ๆ))



เต็นท์ 6 หลัง สำหรับชาวเมืองที่หลงรักดอย 18 ชีวิต พวกเราช่วยกันเตรียมกางเต็นท์
เลือกบริเวณใกล้แหล่งอำนวยความสะดวก คือ ใกล้จุดชมวิวและห้องน้ำ

น่าเห็นใจสาวน้อยจากภาคใต้บางคน เธอไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจ สำหรับการปีนดอยฯ ในครั้งนี้
เพราะแรงชักลากจากเพื่อนๆ จำต้องตกกระไดพลอยโจนโดยไม่คาดคิด
ที่ต้องเอาชีวิตมาผจญภัยกับความหนาวเย็นจับขั้วหัวใจในอุณหภูมิต่ำ ๆ
ซึ่งอาจทำให้เลือดไหลเวียนช้า และมีอาการแทรกซ้อนหน้ามืด คล้ายจะเป็นลมเชียวนะ

พระอาทิตย์ตกที่ประเทศเพื่อนบ้าน

เป็นครั้งแรกในชีวิต ที่ฉันได้ยืนโบกมือลาพระอาทิตย์สีแดงดวงกลมโตเท่าแตงโม (ลูกละ 20 บาท) บนดอยสูง
พี่ยศ ยืนคร่อมขาตั้งกล้องเพื่อบันทึกภาพสวยงามยามพลบค่ำแบบมืออาชีพ
พวกเราหามุมเหมาะเฉพาะตัว ยืนมองจ้องท้องฟ้าฝั่งทิศตะวันตก
แล้วบันทึกภาพลงในเซลสมองผ่านม่านดวงตา (หยาดเยิ้ม) ของใครก็ของใคร

ฉันรู้สึกประทับใจธรรมชาติ ที่แต่งแต้มสีสันลงบนท้องฟ้า ณ เวลานี้
ที่เปลี่ยนแปลงตลอดวินาที เพียงกระพริบตาภาพวาดข้างหน้าพลันเปลี่ยนสีอย่างสวยงาม
ฉันไม่สามารถไล่เรียงสีแสงสะท้อนของพระอาทิตย์ให้เห็นเป็นตัวอักษร
แต่ความรู้สึกอันนุ่มนวลชวนฝันหวานในอารมณ์ของฉัน
สามารถบันทึกภาพแห่งสีสันลงในความทรงจำ ได้นานแสนล้านวินาทีเชียวนะ
((เป็นความสามารถเฉพาะตัว ลอกเลียนแบบได้นะ หุ หุ ))

ดาวเกลื่อนฟ้า

หลังจากอาหารมื้อเย็นเต็มพุงผ่านลำไส้ไปเพียง 1 ชั่วโมง
เสนาธิการฝ่ายเสบียง ก็ชวนหาเรื่องให้กระเพาะต้องทำงานหนักอีกแล้ว
พี่ไก่กำลังปั้นข้าวเหนียว ส่วนน้องนิ่มตีไข่ไก่ พี่ยศก่อไฟในเตาเพื่อสุ่มไฟในทรวง เอ้ย!
ไว้จี่ข้าวเหนียวชุบไข่ เพื่อให้พุงอิ่มอุ่น (ก่อนนอน) ในค่ำคืนนี้

อุณหภูมิลดลงเรื่อย ๆ อากาศเย็นมากขึ้น ไม่มีใคร(สามารถ)อาบน้ำก่อนนอน
ยกเว้น "พี่แหม่ม" เธอเป็นศิลปินเดียวคนเดียวในแก๊งที่กล้าหาญชาญชัยอาบน้ำได้
ยังบังอาจเยาะเย้ยสาว ๆ ทั้งหลายให้อายซ้ำ ด้วยการสวมเสื้อคอกระเช้า (ของคุณแม่) ท้าลมหนาวให้วาบหวิวอีก
ฉันไม่หนาวเท่าไร แค่สวมเสื้อ 3 ชั้น ตามด้วยเสื้อกันหนาวอีก 2 ตัว ถุงเท้า 2 ชั้น หมวกไหมพรม
ใครจะมองว่าผยองพองตัวทำน้ำหนักเกินพิกัด ในเวลานี้ไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมทั้งนั้น (มันหนาวจริง ๆ เฟ่ย!)

ช่วงเวลาที่พวกเราเฝ้าคอยและตั้งใจจะนอนมองท้องฟ้ากว้างบนดอยสูง
เพื่อรอชมดาวตกในคืนข้างขึ้น 8 ค่ำ เดือน 12 พระจันทร์ฉายแสงขาวนวลงาม
ดวงดาวก็ไม่ยอมน้อยหน้า ส่องแสงกันเต็มที่ ได้เห็นทั้งดาวเดือนเกลื่อนฟ้า

พี่หมูและพี่จี๊ด นอนข้างกองไฟ(จี่ข้าวเหนี่ยว) ร้องบอกว่าเห็นดาวตกแล้ว
พอฉันหันไปมองตามเสียงพวกพี่ ๆ เพื่อมองแสงของดาวตก ซึ่งหายวับลับตา ไว ไว
ว้า! แสงหายไปในความมืดซะแล้ว

ความสวยงามของท้องฟ้าบนดอยสูงยามนี้ ทำให้ฉันทนหนาวนอนคุดคู้ตะแคงข้าง
หันหน้าไปทางทิศตะวันออก เหม่อมองดูดาวเคราะห์ (ซึ่งมีแสงสะท้อนจากดวงอาทิตย์)
ซึ่งลอยเต็มฟ้ามากมาย มองทางช้างเผือกในคืนนี้แล้วเป็นสุขใจ

ส่วนดาวฤกษ์มีแสงสว่างในตัว ส่องแสงระยิบระยับ เหมือนเพชรพลอยประดับฟ้าสวยงามมาก
แต่สภาพอากาศแบบนี้ทำให้น้ำตาลในเลือดแข็งตัว ต่อมโรแมนติคเสื่อมฉับพลัน
เพราะอารมณ์ของฉันรู้สึกเย็นชาจากน้ำค้างที่เริ่มพร่างพรม

ไม่ไหวค่ะท่านผู้อ่านที่รัก ฉันขอเอาตัวมุดเข้าเต็นท์ก่อนนะ
(ผศ.รังสรรค์ เอาตัวเข้าเต็นท์เป็นคนแรก)

ถึงแม้ไม่เห็นดาวตกในคืนนี้ หัวใจของฉันคงไม่อับเฉานะ
แค่ได้เห็นดาวเทียมลอยผ่านหน้าผ่านตาก็พอใจแล้ว
อย่างน้อย ๆ ดาวเทียมบันทึกคลิป ท่องเที่ยวทริปนี้ไว้เรียบร้อยแล้ว

“ดาวตก ๆ ทางนี้ก็เห็นนะ” เสียงของใครบางคนร้องบอกเพื่อน ๆ
มันกระตุ้นต่อมให้อยากคลานออกจากเต็นท์ มามองดูดาวตกอีกแล้วซิ
แต่....ฉันลืมตาไม่ขึ้นแล้วตอนนี้ ขอนอนฝันถึงก็แล้วกัน จะเป็นการดีต่อชีวิตและจิตใจ



ตี 3 ครึ่ง

ตื่นมาทำไม (ฟ่ะ) ท่านผู้อ่านสงสัยละซิ ท่านไม่ต้องตื่นพร้อมกับพวกเราก็ได้นะ
เพราะเป็นเวลานัดหมายกับหัวหน้าหน่วยฯ คุณประพันธ์ ธนศักด์ ที่จะนำทางพวกเราทั้งแก๊ง
ไปยัง “จุดชมวิวสูงเสียดฟ้า ณ ดอยผ้าห่มปก” ในเช้ามืดวันนี้

13 ชีวิต (ที่เหลือ 5 คนไม่ยอมตื่น) ยืนแถวเรียงหนึ่งเดินตามก้นพี่พันธ์ (ขอเรียกเพื่อความสนิทสนมกลมกลืน)
โดยทุกคนต้องมีอุปกรณ์ช่วยชีวิตติดตัวอีกอย่างคือ “ไฟฉายส่องทาง”
ขอย้ำเตือนนักท่องเที่ยว ที่ต้องการปีนดอยไปสอยพระอาทิตย์ เอ้ย!
ไปชมอาทิตย์ขึ้น ควรจะมีไฟฉายเป็นของตัวเอง เพื่ออะไรเหรอ
ยังไม่ขออรรถาธิบายในตอนนี้ (ใครจะทำไม อะคึ่ ๆ)



คำเตือน : โปรดเดินตามตูดเจ้าหน้าที่ฯ และเพื่อนร่วมทางด้วยความระมัดระวัง

ขอบคุณภาพประกอบเรื่อง : //www.tourdoi.com/trip/hompok/trip_dec29-2B.htm

ปล. ภาพถ่าย (พี่ยศ) จะนำเสนอในชาติหน้า เอ้ย! ในภายภาคหน้าค๊า อะคึ่ ๆ




Create Date : 30 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 17 ธันวาคม 2552 18:52:06 น.
Counter : 613 Pageviews.

23 comments
  
น่าอิจฉคนได้ไปเที่ยวจัง เอาไว้ทำงานเก็บเงินได้เยอะๆแล้วจะไปมั่ง ไปเที่ยวที่ไหนก็อย่าลืมของฝากนะคร้าบ ถึงไม่ได้ของเป็นชิ้นเป็นอันก็ขอเป็นรูปภาพสวยๆ(วิวนะครับ)แทนละกันครับ
โดย: เติร์กเองค้าบ IP: 58.8.13.197 วันที่: 30 พฤศจิกายน 2550 เวลา:16:55:52 น.
  
ตกลงคืนนั้นสงสัยไม่ได้อาบน้ำแหงมๆ เย็นซะขนาดนั้น
ฮัดเช่ย!
โดย: ธารดาว IP: 202.149.24.145 วันที่: 30 พฤศจิกายน 2550 เวลา:20:21:10 น.
  
มิน่าล่ะ พระอาทิตย์บ้านฉันหายไป
เอามาคืนซะดีๆนะ
แม่สาวเอย
โดย: พราน (ตาพรานบุญ ) วันที่: 30 พฤศจิกายน 2550 เวลา:20:34:02 น.
  
อุว้าววว อากาศคงเย็นน่าดูเลยครับ ... อิจฉาคนเที่ยวจิงๆ
โดย: -*-Superbaker วันที่: 30 พฤศจิกายน 2550 เวลา:20:56:11 น.
  
โอ้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
อ่านไปด้วยความรู้สึกอิจฉาตาร้อนนนน

ปล. เพลงนี้ชอบมากๆ
โดย: filmgus IP: 222.123.202.48 วันที่: 1 ธันวาคม 2550 เวลา:7:27:44 น.
  
งามครึ้มเย็นด้วยตะไคร่ใบเฟิร์นในดงป่า
ดั่งผ้าสีเขียวสดปกคลุมทั่วดงดอย...

นั่นคือที่มของชื่อ...ดอยผ้าห่มปก ...


เสียดายไม่ได้แวะทักทายกันเนาะ....
โดย: pu_chiangdao วันที่: 1 ธันวาคม 2550 เวลา:11:46:24 น.
  


..มาตามพี่สาวฯไปเที่ยวค่ะ..
โดย: Nok_Noah วันที่: 2 ธันวาคม 2550 เวลา:20:48:58 น.
  
สายัณห์สวัสดีค่ะมิตรรักนักเขียน (บล๊อก) ทุกท่าน
-----------------------------------------------------
คุณหลานเติร์ก
--------ใช้ตังค์ไม่เยอะเท่าไรจ๊ะ แค่เจียดค่าขนมวันละ 50 บาท (เก็บ 30 วัน) ก็ไปเที่ยวเดินป่าได้ละ

พ่อธารดาว
---------ใครที่อาบน้ำ ถือว่าทำผิดกฏการเดินป่านะ ขอบอก
ใช่แล้วจ๊ะ ไม่ได้อาบน้ำตอนเย็น แต่พอลงจากปีนดอยสอยดวงอาทิตย์ (เช้าอีกวัน)
ต้อง (จำใจ) อาบน้ำเย็นเจี๊ยบ จนต้องร้องกุ๊ก กุ๊ก อะคึ่ ๆ

ตาพราน
---------อ้าว! ดวงอาทิตย์ ณ ภูเก็ต ลอยไปที่ดอยผ้าห่มปกเหรอ
มิน่า! เห็นทะเล (หมอก) อยู่รอบตัว 360 องศาเชียวนะตัวเอง

-*-Superbaker
---------ไม่ต้องอิจฉาสาว ๆ หรอกนะ ทริปนี้มีหนุ่มน้อย
น้อยจริง ๆ มีแค่ 3 คนเท่านั้นค่ะ เป็นที่พึ่งในยามลำบากได้ดีมากค่ะ
ขับรถ ยกเป้ ทำข้าวหลาม ข้อเสียอย่างเดียว ขอไออุ่นจากอ้อมแขนไม่ได้ หุ หุ

เอื้อยนัน (filmgus)
---------บ่ต้องอิจฉาดอก เดินป่าเมื้อย เมื่อยหลาย
หนาวคัก ๆ อีหลีเด้อเอื้อย

คุณภู เชียงดาว
---------ตอนที่ปีนขึ้นดอยฯ สูงเสียดฟ้า พี่พันธ์ชี้ให้ดู "ดอยหลวงเชียงดาว"
ว่าจะตะโกนเรียกหาอยู่ แต่เกรงใจ คุณภูฯ ยังไม่ตื่นนอน หุ หุ

นู๋นกน้อย
---------เดินตามก้นพี่สาวฯ ดีดีนะ เพราะทางข้างหน้ารกชัด
มีไฟฉายหรือยังละ เกาะเอวแน่น ๆ นะ อะคึ่ ๆ

ปล. ช่วงนี้งานเยอะค่ะ แจ้งเพื่อทราบ...
เพราะมีผลการต่อการ Up Blog อะคึ่ ๆ
โดย: สาวบ้านนอก ณ ขอนแก่น วันที่: 3 ธันวาคม 2550 เวลา:17:11:55 น.
  
ฉนั้นไม่รับกิจนิมนต์เพิ่ม
ป.ล ยกเว้นค่าตัวดีจริงๆ
โดย: พราน IP: 222.123.102.166 วันที่: 3 ธันวาคม 2550 เวลา:18:16:29 น.
  
เพิ่งฟังเพลงบ้านนี้ได้ กะจะออกแล้วตะกี้ พอเจอเพลงเลยนั่งทำมิวสิคสักหน่อย
จะอัพบล็อกใหม่อีกแล้ว พอดีได้รูปแล้ว อันที่เธอเพิ่งดูไป อายคนอ่ะ
โดย: พราน IP: 117.47.109.189 วันที่: 4 ธันวาคม 2550 เวลา:10:55:32 น.
  
สวัสดีนักเดินทาง..
แวะมาทักทาย นานแล้วไม่ได้เห็นเสียง อะคึ..อะคึ



โดย: สีน้ำฟ้า IP: 61.7.165.98 วันที่: 4 ธันวาคม 2550 เวลา:15:05:48 น.
  
ลาทีปีหมูครับ

hi5 comments
Get FREE HI5 Comments

โดย: katoy วันที่: 4 ธันวาคม 2550 เวลา:15:45:35 น.
  
มีความสุขกับชีวิตจังเลยนะครับ
อยากไปด้วยจังเลยครับ
โดย: ตะวันออกไม่แพ้ วันที่: 5 ธันวาคม 2550 เวลา:11:54:24 น.
  
เพียง 38 เท่านั้นยังปีนได้อีกหลายปีและหลายดอยทีเดียวถ้าใจรัก ถือว่าชีวิตเพิ่งจะเริ่มได้ แต่ว่าไปแล้วชีวิตเริ่มต้นได้เสมอ

(ปลอบใจตัวเอง)
โดย: แพรจารุ วันที่: 5 ธันวาคม 2550 เวลา:17:31:07 น.
  
:::ได้เที่ยวตลอดเลยนะสาวบ้านนอก:::
โดย: โฟล์คเหน่อ วันที่: 6 ธันวาคม 2550 เวลา:0:59:36 น.
  
รูป...รอสะสมกะทริปหน้าดีมั้ยจ้ะ....

..จิบชา สูดไอหมอก กอดอากาศหนาว ดูดาวตก ชมดอกซากุระ ...

...รับตัวคุ่นอีกซักตัวมั้ยค้า...
โดย: forever young man IP: 125.25.150.54 วันที่: 6 ธันวาคม 2550 เวลา:21:12:59 น.
  
อิจฉาตาร้อนผ่าวๆๆค่ะ
ตรงได้ชมดาวตกด้วยอีกต่างหาก (แม้ดูไม่ทัน หุหุ)
ขอบคุณที่นำมาเล่าให้ฝันๆๆอยากไปบ้างนะคะ
โดย: ยิปซีสีน้ำเงิน วันที่: 9 ธันวาคม 2550 เวลา:21:14:12 น.
  
เช้าๆอากาศที่ราบสูงหนาวพอประมาณแต่ตากลับร้อนผ่าว
อิจฉาคนที่เป็นเจ้าชีวิตของตัวเอง...ไปไหนก็ได้
เอาภาพมาลงเยอะๆๆหน่อยจ้า เป็นแบบslideยิ่งดี อยากดูๆๆๆๆๆ
โดย: นกแสงตะวัน วันที่: 10 ธันวาคม 2550 เวลา:6:15:20 น.
  


พี่สาวฯ เจ้าขา

ทริปหน้าพาไปไหนอีกคะ นกจะเกาะแน่นๆ เน้อ อิอิ

(มาโหวตให้เช่นกันค่ะ)
โดย: น้องนก (Nok_Noah ) วันที่: 11 ธันวาคม 2550 เวลา:10:39:24 น.
  
เอาตะวันฉันคืนมา
โดย: พราน IP: 117.47.177.198 วันที่: 11 ธันวาคม 2550 เวลา:12:16:06 น.
  
สายัณสวัสดีค่ะมิตรรักนักเขียน (บล๊อก) ทุกท่าน
-------------------------------------------------
สีน้ำฟ้า
-------ขอบคุณค่ะ ที่ยังคงแวะมาทักทายกัน เช่นคนคุ้นเคย
อาจจะห่างหาย มิได้ห่างเหิน เพราะเราอยู่ใต้ฟ้าเดียวกันนะ อะคึ่ ๆ

katoy
-------ยังไม่สิ้นปี สิ้นเดือน ทำไมรีบโบกมือกันเร็วนักละ
เห็นอุ้งเท้าแล้ว น่าหม่ำจัง (ข้าวขาหมู) หุ หุ

ด.ช. ตวอ.
-------มีสายรายงานว่า ไปเที่ยวเชียงใหม่เหรอจ๊ะ
อยากกินน้ำพริกหนุ่มกับขาหมู กำลังหิวพอดี อะเอิ๊ก ๆ

พี่ยายแพรฯ
--------ชีวิตคนเราเริ่มต้น เมื่อตื่นนอนค่ะ แบบว่าตื่นฉายจัง (38 เนี่ย!) อะคึ่ ๆ

อ้ายโฟล์คเหน่อ
--------ไปเที่ยวตลอดไม่ไหวค่ะ เพราะสตางค์หมดตูด
เชื่อป่ะ เงินเหลือในกระเป๋า วันเดินทางกลับ 70 บาทค่ะ

พี่หมู
--------ว่าแล้วเชียว! ลืมเล่าเรื่อง "ตัวคุ่น" มันเกาะ กัด ดูดเลือดขาสาว ๆ
นึกถึงแล้วรู้สึกขยาด มันร้ายกาจกว่าทากอีกเนาะ สยึ๊มกึ๊ย!

ยิปซีฯ
--------ชวนไปเที่ยวด้วยกัน แล้วเล่นตัวทำไมละจ๊ะ
มาทำเป็นอิจฉาเค้านี่นะ เชอะ ๆ

พี่นกแสงฯ
--------ตามไปชมภาพ (Fwd) บางส่วนที่นี่ค่ะ.......


น้องนก
--------ขอบใจจ๊ะ พี่สาวฯ ไปโหวตให้ 2 รอบแล้วนะจ๊ะ

ตาพรานฯ
---------หวงจังเลย "ตะวัน" ของนายอะ (ทวงจัง)
คืนให้แล้วนะ พรุ่งนี้ตื่นเช้า ๆ เก็บไว้ดีดีละ
แล้วยืมใหม่เด้อ หุ หุ
โดย: สาวบ้านนอก ณ ขอนแก่น วันที่: 11 ธันวาคม 2550 เวลา:18:16:54 น.
  
แวะเข้ามาทักทาย เห็นแล้วคิดถึงวันวาน(ยังหวานอยู่)เลยนะเนี่ย
โดย: พี่จิ๊ด IP: 222.123.231.140 วันที่: 14 ธันวาคม 2550 เวลา:15:18:54 น.
  
ok
โดย: kk IP: 203.146.63.189 วันที่: 14 มกราคม 2551 เวลา:19:12:02 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

สาวบ้านนอก ณ ขอนแก่น
Location :
ศรีสะเกษ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ลูกคนสุดท้องน้องสาวคนเล็ก
เด็ก ๆ ชอบเอาตัวไปปลายนา
เอาขาไปวิ่งเล่นที่ทุ่งหญ้า
โตเป็นสาว..ชอบอยู่บ้านนอก
อนาคต..ได้ไปที่ชอบ..ที่ชอบ
อะคึ่ ๆ


Friends Blog
[Add สาวบ้านนอก ณ ขอนแก่น's blog to your weblog]