กุมภาพันธ์ 2553

 
1
2
3
4
6
7
8
9
10
11
13
14
15
16
17
18
20
21
22
23
24
25
27
28
 
 
All Blog
ดินแดนแห่งความทรงจำ (ปิดบันทึกเดินทาง)
ภาพผจญภัยพเนจร "ลาก่อนดินแดนแห่งความทรงจำ"

บันทึกโดย... นักเดินทางอิสระ





จะเก็บภาพแห่งการผจญภัยด้วยใจวาดหวัง

บันทึกเรื่องเล่าตามรอยเท้าให้จดจำ

เอนกายอิงแอบขุนเขาใต้แสงดาวพร่างพราวฟ้า

ติดปีกในจินตนาการแล้วโบยบินไปด้วยแรงปรารถนา






1) "ลาก่อนเมืองหลวงพระบาง ดินแดนแห่งความทรงจำ"
เมื่อหมอกห่มเมือง "หลวงพระบาง" ยามเช้าตรู่
แม่หญิงลาว 2 นาง เดินกลับจากไปตักบาตร / แม่ค้าหาบข้าวหลามตามหลัง / น้องบ่าวบุญรัตน์ สวมเสื้อสีแดง



2) ท่ารถ "เมืองหลวงพระบาง" รถโดยสาร VIP 2 ชั้น
"คนขับอยู่ชั้น 1 แต่ผู้โดยสารนั่งชั้น 2 แล้วพวกเราจะไปยังไง!" นักเดินทางหน้าตี๋พูดเป็นตลกคาเฟ่ ขำ ขำ
คันสีขาวที่สองนักเดินทางโดยสารกลับ "นครเวียงจันทน์"


3) ทิวทัศน์ขุนเขาสูงตระหง่าน

จุดจอดพักรถ "บ้านกิ๊วกะจำ" มุมกลับ v



4) "ประตูชัยนครเวียงจันทน์" ในยามค่ำคืน

โรงแรมฯ ที่พักที่ใกล้มากที่สุด v


5) "พระธาตุหลวง" & ประตูทางเข้ายามค่ำคืน






6) "สะบายดีนครเวียงจันทน์" ยามเช้า & "ภาพสวยงามก่อนลาดินแดนล้านช้าง"





7) ป้ายจราจรเมืองลาว & รถโดยสารระหว่างประเทศ








บันทึกผจญภัยพเนจร "ก่อนลาจากดินแดนล้านช้าง ดินแดนแห่งความทรงจำ"

โดย... สาวบ้านนอก



วันที่ 5 : ลาก่อน “เมืองหลวงพระบาง” ดินแดนแห่งความทรงจำ

06.30 น. - อรุณสวัสดีเช้าวันจันทร์ นักเดินทางปั่นจักรยาน (เฮือนพักมีให้บริการฟรี)
ไปนั่งจิบกาแฟลาว ซึ่งเป็นร้านค้าที่อยู่เยื้อง ๆ โรงแรมลามา ใกล้วัดวิชุนนะราช
ฉันมีเพื่อนที่ทำงานประจำในภาครัฐ/เอกชน คงแนะนำเพื่อน “ลางาน(เพื่อเที่ยว)”
มานอนพักที่ “โรงแรมลามา” แห่งนี้
- มีแม่ค้าขายข้าวหลามหาบตะกร้าเดินผ่านมา จึงขอซื้อ 20 บาท ( 3 บั้ง แต่ละบั้งยาวแค่คืบ)
เพื่อตุนไว้เป็นเสบียงระหว่างเดินทาง
- บรรยากาศยามเช้าวันนี้เย็นฉ่ำกายสบายอุราด้วยไอหมอกห่มเมือง
แต่ฉันรู้สึกอบอุ่นใจ “สะบายดีหลวงพระบาง” ด้วยม่านหมอกปกคลุมอย่างหนา
จนมองไม่เห็น “พระธาตุพูสี” บนยอดเขา

- ขณะเดินกลับ(นักเดินทางพี่ใหญ่จูงจักรยาน) ฉันเก็บเงินกีบได้(ครึ่งเดียว) มูลค่า20,000 กีบ (ขาดครึ่ง= 40 บาท)
วันนี้ “มีโชค” แต่เช้ามืดเลยนะ ฉันจึงมอบให้ ผจก. บุญรัตน์เก็บไว้แลกที่ธนาคาร
แต่เขาบอกว่า “เงินขาดธนาคารไม่รับแลก” แต่ถ้าหาแบงค์อีกครึ่งเจอแล้วนำมาต่อก็ใช้ได้
เป็นความรู้ใหม่ที่ฉันต้องทำความเข้าใจ
- ล่ำลาเจ้าของเฮือนพักที่แสนอบอุ่นใจ เหมือนได้เจอพี่น้องในเมืองลาว
เพราะเราพูดคุยด้วยภาษาเดียวกัน แตกต่างเพียงสำเนียงที่เอื้อนเอ่ยเท่านั้น

07.00 น. - ถึงท่ารถ “เมืองหลวงพระบาง” รอรถโดยสาร VIP ออกจากท่าในเวลา 08.45 น.
สิ่งที่นักเดินทางน้องเล็กได้ข้อคิดและความประทับใจในดินแดนล้านช้าง คือ
เวลาใน 1 วันที่นี่ มีมากกว่า 24 ชั่วโมง จริง ๆ นะ

10.30 น. - จุดจอดพักรถแห่งแรก“บ้านกิ๊วกะจำ”
ผู้โดยสารลงไปบิดตัวไล่ความเมื่อยและถ่ายเทน้ำเสียออกจากร่างกาย
รถฯ VIP เที่ยวนี้มี “ถุงยาง” (ก๊อบแก๊บ) แจกให้ผู้โดยสารทุกที่นั่ง
นักเดินทางน้องเล็กสงสัยตั้งแต่ตอนนั่งอยู่บนรถที่สถานี จึงเอ่ยถามว่า “แจกทำไมคะ?”
เด็กรถหันมาขมวดคิ้วแล้วยิ้มให้แทนคำตอบ (อืม! เอาไว้สำหรับใส่ขยะไงละ! คิดเอง-ตอบเอง)
- ขณะรถโดยสารขับมาถึงบริเวณขุนเขาสูงตระหง่าน ผ่านหมู่บ้านม้งที่ปลูกตามไหล่เขาสูงชัน
มีผู้โดยสารนั่งอยู่แถวหลังต่อจากเบาะที่ฉันนั่ง หญิงสาวสูงวัยมีสถานะภาพเป็น “ยาย”
เพราะเดินทางพร้อมลูกสาวที่มีลูกน้อยมาด้วย เธอคลื่นไส้อาเจียนแบบน้ำใส (ดีนะไม่เป็นน้ำข้น)
ใส่ถุงยางด้วยอาการ “เมารถ” นักเดินทางน้องเล็กจึงรู้ว่า “ถุงยาง” (คนเมืองลาวเรียกขาน) มีไว้ทำไม!

10.45 น. - รถฯ เคลื่อนตัวตามเส้นทางหลายร้อยโค้ง สองนักเดินทางผลัดกันหลับ-สลับกันลืมตา
นักเดินทางพี่ใหญ่ตื่นมาแกะข้าวหลาม 1 บั้ง กิน 5 คำก็หมดกระบอก คาดว่าไม่อิ่มพุง
ฉันกินส้มจี๊ดอมเปรี้ยวอมหวาน 4-5 ลูก เพียงพอสำหรับกระเพาะ
- ขณะชมวิวทิวเขา นักเดินทางพี่ใหญ่เล่าเรื่องการปลูกป่าตามธรรมชาติ
เพื่อสร้างแหล่งน้ำและคืนความอุดมสมบูรณ์ให้กับแผ่นดิน
ซึ่งแตกต่างจากการปลูกป่าเพื่อสร้างภาพลักษณ์ให้กับองค์กร (ทั้งภาครัฐ/ภาคเอกชน)
ที่เราได้เห็นตามสื่อสาธารณะในโครงการต่าง ๆ มากมาย
ฉันเพิ่งรู้ว่านักเดินทางพี่ใหญ่ได้ปลูกป่าไม้เป็นของตัวเองนับร้อยไร่ที่ อ.เวียงสา จ.น่าน นานหลายปี

13.30 น. - จุดจอดพักรถแห่งที่ 2 “เมืองกาสี”
นักเดินทางพี่ใหญ่ขอกินเฝอ(เนื้อวัวตัวดำ) 1 ถ้วย ไอศกรีม 1 แท่ง เป็นอาหารมื้อกลางวัน
ฉันหิวไม่มากขอกินข้าวหลาม 1 บั้ง เพื่อโหลดน้ำหนักเป้ให้ลดลง
แต่เพิ่มน้ำหนักให้กับตัวเองซะงั้น อะคึ่ ๆ
- เมื่อรถฯ ออกตัว สองนักเดินทางทำสมาธิด้วยการหลับตาเบาๆ แล้วหลับสนิท

16.30 น. - จุดจอดพักรถฯ ครั้งที่ 3 ไม่ใช่สถานที่คุ้นเคย ไม่ใช่หมู่บ้าน ไม่มีสิ่งก่อสร้างใด ๆ
แต่เป็นป่าละเมาะ เหตุที่รถจอดเนื่องจากมีปัญหาเล็กน้อยถึงปานกลาง นักเดินทางพี่ใหญ่รายงานมาว่า
สายพานเครื่องกำเนิดไฟฟ้าหลุด ซึ่งช่างกำลังซ่อมแซม ผู้โดยสารหลายคนลงไปยืดเส้นให้คลายตัว
ผู้หญิงบางคนเดินไปเด็ดดอกไม้ในที่ลับตาคน ส่วนผู้ชายบางท่านมุดตัวไปยิงกระต่ายป่าตามสุ่มพุ่มไม้
- สองนักเดินทางหาเรื่องให้ลำไส้ไม่ว่างงาน พี่ตัวใหญ่กินข้าวหลามกระบอกสุดท้ายสบายพุง
น้องตัวเล็กเก็บส้มจี๊ดเข้ากระเพาะไม่เหลือสักลูก แต่เปลือกเอาทิ้งใน “ถุงยาง” เรียบร้อย หุ หุ
- มีเหตุร้ายเกิดขึ้นกับผู้โดยสารชาวลาวคนหนึ่ง เขาทำโทรศัพท์มือถือหล่นหายขณะลงไปสูดอากาศภายนอกรถ
ความโกลาหลเริ่มก่อตัวเล็กน้อย เจ้าของโทรศัพท์ จึงขึ้นมาบนรถเพื่อขอความเห็นใจจากผู้โดยสารชาวลาว
แล้วเอ่ยว่า

“ผู้ได่เก็บโทรศัพท์ได้ ผมขอไถ่คืน เด้อพี่น้อง”
“...........................” ไม่มีสัญญาณตอบรับจากผู้ร้ายที่ท่านเรียก


- พนง.ขับรถ ประเมินสถานการณ์แล้ว ไม่มีความน่าไว้วางใจชาวลาวด้วยกัน
จึงร้องขอให้ เจ้าหน้าที่ดำเนินการค้นกระเป๋าของชาวลาวทุกคน
นักเดินทางจึงรู้ว่ามี “เจ้าหน้าที่ตำรวจ” นอกเครื่องแบบ 2 นาย
พร้อมอาวุธปืนสั้นคนละกระบอก ซึ่งพวกเขานั่งอยู่ด้านหน้ารถ
(แอบมองเห็นปืนที่ซ่อนในกระเป๋า แต่ไม่รอดพ้นสายตานักเดินทางหน้าตี๋ อะคึ่ ๆ)
สรุป : ผู้ร้ายลอยนวลอย่างหน้าตาเฉย
(คาดว่า “โจรชาวลาว” เลียนแบบพฤติกรรมตัวละครทีวีในเมืองไทย ชัวร์ป้าบ!)

- เมื่อรถโดยสารซ่อมได้เรียบร้อย จึงเดินทางมุ่งหน้าสู่เมืองหลวงโดยสวัสดิภาพ

19.30 น. - เข้าที่พัก “โรงแรมรามายานา” (สาขานครเวียงจันทร์) เหตุผลที่ต้องเลือกแห่งนี้คือ
ใกล้สถานที่สำคัญ “ประตูชัยนครเวียงจันทน์” และ “องค์พระธาตุหลวง”
หลังจากเก็บกระเป๋าแต่ยังไม่เข้านอน เพราะมีเรื่องต้องเดินหน้ากันต่อไป

20.15 น. - นักเดินทางชวนกันบันทึกภาพ “ประตูชัยนครเวียงจันทน์” ในยามค่ำคืน
แล้วก็ออกเดิน เดินและเดินตามแผนที่นำทาง (โรงแรมมีบริการ) ซึ่งเราไม่รู้ระยะทางเหมือนเดิม
ถามพนักงานโรงแรมก็ไม่รู้ว่าไกลกี่กิโล บอกเพียงว่าไม่ไกลเท่าไร เดินไม่นานก็ถึง (อีกแล้วนะ)
- สองนักเดินทางจึงก้าวเท้าไปข้างหน้าเพื่อมุ่งสู่ “พระธาตุหลวง”
กว่าจะรู้ว่าไกลเกือบ 3 กม. จากที่พัก (นักเดินทางพี่ใหญ่คาดคะเน) ก็สายเกินไปที่จะเรียกหารถรับจ้างแล้วนะ
- ณ “พระธาตุหลวง” แม้ว่าเวลานี้จะไม่ได้เข้าชมความงามด้านใน จึงบันทึกภาพบรรยากาศรอบนอกเท่านั้น
ซึ่งบริเวณด้านหน้ามีการจัดงานรื่นเริงเหมือนงานการกุศล/เทศกาลประจำปี
เพื่อหารายได้สมทบทุนในการเฉลิมฉลอง “นครเวียงจันทน์ครบรอบ 450 ปี” ในปีนี้ (พ.ศ. 2553)
เมืองแห่งนี้มีประวัติศาสตร์ยาวนานที่น่าสนใจ ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่ฉันสนใจมากคือ “องค์พระแก้วเนรมิต”
พระพุทธรูปองค์นี้เคยประดิษฐานอยู่ในนครเวียงจันทน์ ในอดีตก่อน 250 ปีนั้น องค์นี้เคยอยู่ที่วัดใด?

20.45 น. - นักเดินทางเริ่มหิวเพราะไส้กิ่ว จึงชวนกันถอดหัวออกหากิน อะกึ๊ย!
เดินเข้าตลาดโต้รุ่งใกล้พระธาตุหลวง กินอาหารพื้นเมืองประจำท้องถิ่น
ส้มตำ(ลาวแท้), หมูปิ้ง, ไส้กรอกลาว, ข้าวเหนียว แต่ยังไม่หน่ำใจ
ขอสั่ง “แหนมคลุก” อีกจานวางเต็มโต๊ะ เรากินจนพุงปลิ้นเลยในมื้อค่ำวันนี้

21.15 น. - นั่งรถโดยสารไม่ประจำทาง(ตุ๊กๆ เมืองลาว) กลับที่พัก
หากมีคนจ้าง 1 ล้านกีบ ฉันจึงจะยอมเดินกลับ อะคึ่ ๆ
- นักเดินทางน้องเล็กร้องขอยาคลายกล้ามเนื้อ เพราะอาการปวดขาเริ่มแผลงฤทธิ์
จากการเดินเท้าย่ำเมืองหลวงพระบางตลอดวันเมื่อวานนี้
นักเดินทางพี่ใหญ่มียาสามัญประจำเป้ไว้บริการตลอด
(เจ้าของร้านยามาเองสบายใจไปร้อยแปด)

“อย่าเพิ่งกินตอนนี้นะ อาบน้ำให้เรียบร้อย แล้วค่อยกินก่อนนอน”
คำเตือนนี้ไม่ได้เขียนไว้ข้างฉลากยา แต่ควรปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด
“กินตอนนี้ไม่ได้เหรอคะ!” นักเดินทางน้องเล็กยังสงสัย
“กินตอนนี้ไม่ได้ เดี๋ยวคอพับทันทีเลยนะ” คำเฉลยยืนยันหนักแน่น


อืม! เป็นยาคลายกล้ามเนื้อทุกส่วนของร่างกายนั่นเอง ยาตำรับนี้มีขายที่นี่...
“มิตรภาพเภสัช ปากช่อง” (มี 3 สาขา) รับรองความปลอดภัยตามมาตรฐาน อย.

แลกเปลี่ยนเรียนรู้วิถีชีวิตที่แตกต่าง

แต่ถึงที่สุดทุกชีวิตกลับคืนสู่ต้นกำเนิดแห่งรากเหง้าของตัวตน


วันที่ 6 : เวียงจันทน์ ดินแดนแห่งความประทับใจ

06.30 น. - อรุณสวัสดีนักเดินทาง เราออกไปบันทึกภาพ “ประตูชัยนครเวียงจันทน์”
ในบรรยากาศยามเช้าตรู่ ก่อนจะล่ำลา “ดินแดนล้านช้าง” เป็นวันสุดท้ายในทริปนี้

07.00 น. - เดินทางถึงท่ารถโดยสารระหว่างประเทศลาว-ไทย
07.30 น. - นักเดินทางพี่ใหญ่ได้เวลาออกเดินทางก่อน จึงกล่าวคำลานักเดินทางน้องเล็ก
เมื่อใกล้ถึงเวลารถโดยสารออกจากท่า เพื่อมุ่งหน้ากลับสู่ถิ่นฐานมาตุภูมิของตนเอง

08.20 น. - รถโดยสารระหว่างประเทศออกจากเวียงจันทน์มุ่งหน้าสู่เมืองไทยที่รัก

09.30 น. - ขณะเข้าสู่แผ่นดินไทย โทรศัพท์นักเดินทางน้องเล็ก เพิ่งมีสัญญาณจากดาวเทียม
ให้เชื่อมต่อกับชาวโลกได้
- นั่งบนรถฯ เพียงลำพังแต่ไม่ได้โดดเดี่ยว เพราะคนที่นั่งข้างฉัน คือ คุณป้าชื่อ “น้อย”
ฉันทักทายและทำความคุ้นเคย คุณป้าบอกเล่าด้วยความเป็นกันเองว่าไปร่วมพิธี “งานบวชหลานชาย”
ที่นครเวียงจันทน์ เมื่อ 4 วันที่ผ่านมา คุณป้ามีบ้านอยู่ อ.ยางตลาด กาฬสินธุ์
ฉันรู้สึกว่าความเป็นพี่น้องของคนไทยนับญาติกันด้วยความสนิทชิดใกล้ได้ทันทีเมื่อทักทายกัน

11.15 น. - รถฯ จอดพัก ณ ปั้มน้ำมัน ปตท.เขาสวนกวาง ฉันลงไปถ่ายเทน้ำเสีย
แล้วซื้อลูกชิ้นปิ้ง 2 ไม้ เป็นอาหารกินเล่น แต่เป็นของต้องห้ามไม่ให้นำขึ้นไปบนรถฯ
ฉันพยายามจะกินให้หมดแต่ก็ไม่หมด (กระเพาะเล็กจริง ๆ) แอบห่ออย่างมิดชิดแล้วเอาขึ้นไปบนรถฯ
ด้วยความเสียดาย อะคึ่ ๆ

12.10 น. - ถึงสถานีรถโดยสารปรับอากาศขอนแก่น ด้วยความปลอดภัยโดยสวัสดิภาพ
- ฉันโทร.ทักทายสาวดอย เพื่อบอกเล่าความรู้สึกในใจ “สะบายดีหลวงพระบาง สบายใจไทยแลนด์”
ซึ่งฉันรบกวนเธอตั้งแต่วันแรกที่เดินทางไปและในวันที่เดินทางกลับ เพื่อให้เธอเป็นธุระบางอย่าง
ที่ฉันไม่สามารถดำเนินการได้เองในเวลานั้น
(สาวดอย: ชวนร่วมทริปเป็นคนที่ 2 ก็ปฏิเสธเนื่องจากภาระงานในหน้าที่ที่รัดตัวจนหัวหมุน)

12.20 น. - ซื้อตั๋วรถโดยสาร ขอนแก่น – อุบลราชธานี (สายหลักที่ใช้เดินทางกลับบ้านเกิด)
- โทร.บอกหลานสาวให้เธอมารับฉัน ที่ บขส.อุบลฯ เมื่อเดินทางไปถึง
(น้องเจี๊ยบ : ชวนร่วมทริปเป็นคนที่ 3 ก็ปฏิเสธเนื่องจากเวลาท่องเที่ยวนานเกินวันลาพัก/เดือน)

18.00 น. - ถึง จ.อุบลฯ หลานสาวขับรถยนต์มารับเมื่อเธอปิดคลินิก(สัตว์) เรียบร้อย
แวะซื้อก๋วยจั๊บ (อร่อยที่สุดในเมืองไทย) กลับไปกินที่บ้าน(พี่สะใภ้) พร้อมหน้าญาติพี่น้อง ด้วยความอิ่มอุ่นสบายพุง
- เอนกายเล่าความประทับใจในดินแดนล้านช้างให้หลานสาวฟังแบบไม่ยั้งปาก
เพราะอยากเล่าความรู้สึกดีดีใน “บ้านพี่เมืองลาว” เพื่อให้เธอเกิดแรงบันดาลใจในการเดินทาง
เช่นเดียวกับสาวบ้านนอกคนนี้



ดินแดนล้านช้างพาฝัน

บันทึกทุกความรู้สึกใส่ในกล่องความทรงจำ

หากวันใดที่หลงลืมภาพแห่งวันวาน

จงเปิดใจแล้วหยิบบันทึกที่จารึกไว้

นำมาทบทวนความรู้สึกดีดีให้เกิดขึ้นอีกครั้ง

---- @ ----




"เก็บตก" ภาพแห่งความทรงจำ ณ ดินแดนล้านช้าง (บ้านพี่เมืองลาว)


อัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา 1 บาท = 256 กีบ (ณ 14 มกราคม 2553)


อาคารบ้านเรือนสไตล์โคโลเนียล ณ "หลวงพระบาง เมืองมรดกโลก"











ลีลาชีวิตชาวลาว ณ วังเวียง & หลวงพระบาง ในบางเวลา






ร้านกาแฟโจมา v


ลีลาท่าทางในบางอารมณ์ของ "นักเดินทางน้องเล็ก"












ร้านกาแฟสด & ร้านอาหาร ณ ดินแดนเมืองดอกบัว (อ.วารินฯ จ.อุบลฯ)










ปิดบันทึกเดินทาง









Create Date : 26 กุมภาพันธ์ 2553
Last Update : 15 มีนาคม 2553 14:41:41 น.
Counter : 1728 Pageviews.

19 comments
  
หวัดดีตอนเที่ยงค่า อิอิ^^
โดย: หาแฟนตัวเป็นเกลียว วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:13:05:17 น.
  
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

แวะมาเที่ยวหลวงพระบางด้วยคนค่ะ
โดย: อุ้มสี วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:14:40:54 น.
  
โดย: หน่อยอิง วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:14:48:17 น.
  
ดูภาพ อ่านเพลิน เชียวค่ะทริปนี้

เที่ยวลาวน่าสนุกมากค่า
โดย: culcita วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:22:17:01 น.
  
ออนซอนนำเด้เอื้อย อยากไปเลาะนำ

ว่าไปเน๊อะหน้าตาออกจะ โตเกียว

หลงไปเทียวชะเมืองลาวแม๊ะ

เข้ากันดีแท่...
โดย: น้าหนูนีล_น้องขวัญ วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:7:18:32 น.
  
มาติดตามตอนจบจ้า
โดย: สายลมอิสระ วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:8:05:38 น.
  
อ้าว...จบแล้วเหรอ

เก็บเกี่ยวความสุขจากการท่องเที่ยวมาเต็มๆ ปีนี้คงมีอะไรดีๆมาให้ชมทั้งปีเลยนะคร๊าบ
โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:11:31:42 น.
  
หยุด
อยู่เฉยๆนะ
ส่งข้อมูลการเดินทางมาให้หมด
นี่คือการปล้น
โดย: ตาพรานบุญ IP: 117.47.208.46 วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:23:53:06 น.
  
ความรู้สึก..เมื่อเราได้ย่ำเดินอยู่ในนครล้านช้าง..

นั่นไม่ใช่การย้อนเวลากลับไป หากแต่เวลาต่างหากที่หยุดนิ่งให้เราได้แทรกตัวเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ศิลป์ ชีวิตวิถีของทุกลมหายใจที่นั่น

ณ.วันนี้..วันที่เทคโนโลยีตะวันตกหลากไหลเข้าสู่บ้านเรา ราวกับทำนบแตก...

ประเพณีวัฒนธรรมแต่ก่อนเก่า...อาจเป็นสิ่งสำคัญ และจำเป็นที่เรา.............
...ต้องทบทวน
โดย: นก พเนจร IP: 125.26.95.67 วันที่: 1 มีนาคม 2553 เวลา:14:52:14 น.
  
ไกด้สาวฯจ๋า
ข้อยซมซานปิ๊กมาบล๊อคแล้วก๊า
โดย: ปลายแปรง IP: 222.123.213.201 วันที่: 5 มีนาคม 2553 เวลา:15:40:58 น.
  
หนุ่มสาวเที่ยวลาวเหมือนคนแก่ แต่การเล่าของคนหนุ่มน่าอ่านและระทึกไปอีกแบบ

ลุงชอบเมืองลาว บ้านเมืองลาว แต่สำหรับคนต้องทำใจ เพราะไทย ลาว มีดีมีเลวพอกัน

ที่สำคัญตอนนี้บ้านเขาสงบเย็น ส่วนบ้านเราอึดอัดมาก ๆ จะคุยกันสักทีต้องรู้ก่อนว่าอยู่ฝ่ายไหน เฮ้อ กลุ้ม
โดย: ลุงบูลย์ (pantamuang ) วันที่: 5 มีนาคม 2553 เวลา:20:44:19 น.
  

สวัสดีค่ะมิตรรักนักเขียน (บล๊อก) ทุกท่าน
+-----------------------------------------+

เนื่องจากสาวบ้านนอก มีภารกิจจะต้องเดินทางไปหลายทิศ กลางเดือนมีนาคมนี้
(ติดตามพี่ ๆ เพื่อไปร่วมแสดงความยินดี ในความสำเร็จทางการศึกษาของหลานสาวคนโตค่ะ)

จึงไม่มีเรื่องเล่า..สาวบ้านนอก ที่กลั่นกรองจากมันสมอง (ทั้งซีกซ้าย & ขวา)
โดยงดถ่ายทอดความคิดออกมาในเวลานี้ ขออนุญาตพัก Blog ..
แต่มีเรื่องจากโลกไซเบอร์มาฝาก (แปะลิงค์)
ให้ติดตามอ่านอย่างเพลิดเพลินนะคะ (ดีกว่าอยู่เปล่า ๆ อะคึ่ ๆ)

หากมิตรรักนักเขียน (บล๊อก) ยังติดใจการท่องเที่ยวสไตล์พเนจร
สาวบ้านนอก ขอแนะนำเทศกาลประจำปีที่ "จังหวัดศรีสะเกษ"
ซึ่งได้จัดขึ้นในเดือนมีนาคมทุกปี คือ

งานเทศกาลดอกลำดวนบาน 12-18 มีนาคม 2553


แดนปราสาทขอม หอมกระเทียมดี
มีสวนสมเด็จ เขตดงลำดวน



โปรดติดตามได้ที่นี่ >>...//samarn.multiply.com/calendar/item/10057/10057

ยังมีข้อมูลที่น่าสนใจและน่าติดตาม (อ่าน) เพิ่มเติมที่นี่ >>...//www.oknation.net/blog/print.php?id=222457


..."ทรัพยากรของบ้านเรามีมากมาย บรรยายกันเป็นปีก็ไม่จบ
ทั้งวัดวาอาราม โบราณสถานศิลปวัฒนธรรมที่มีประวัติศาสตร์รากเหง้าเก่าแก่เป็นพันๆ ปี
ทั้งทางธรรมชาติ ทะเล ป่าเขาอีกมากมาย
ต่อให้เริ่มเที่ยวตั้งแต่เพิ่งคลานไปจนแก่ตายก็ไม่หมด"...


"นักเดินทางอิสระ" ได้กล่าวไว้เมื่อครั้งที่เขาเขียน "เรื่องลี้ลับจากพงไพร ณ ดอยลังกา"

ขอขอบคุณทุกท่านที่แวะชมและติดตามอ่าน

ด้วยมิตรภาพจากใจ
สาวบ้านนอก
โดย: สาวบ้านนอก ณ ขอนแก่น วันที่: 5 มีนาคม 2553 เวลา:22:04:27 น.
  
แนะนำสถานที่ท่องเที่ยว //www.cvrbiz.com/default.asp จองที่พัก ห้องพัก บ้านพัก โรงแรม รีสอร์ท บังกะโล โฮมสเตย์ ตั๋วเครื่องบิน แพ็คเกจทัวร์ ติดหาด ริมทะเล ภูเขา น้ำตก ดำน้ำ ดูปะการัง ล่องเรือ ร้านอาหาร ราคาถูก ประหยัด ปลอดภัย ** ลดพิเศษถึง 75% ราคาเริ่มต้นที่ 300 บาท **

- จองที่พักออนไลน์ เป็นระบบการจองที่พักอัตโนมัติ ผ่านทางเว็บไซต์ ( เท่านั้น )
- โดยจะแจ้งรายละเอียดการจองที่พักผ่านทาง Email ของท่านภายใน 24 ชั่วโมง
- ชำระเงินผ่านบัตรเครดิต หรือ ชำระเงินผ่านร้าน 7-eleven

แนะนำสถานที่ท่องเที่ยว //www.cvrbiz.com/default.asp //www.ido24.org/cvrbiz.com

แพ็คเกจทัวร์ + ตั๋วเครื่องบิน //www.thaifly.com/2884.html //www.cvrbiz.com/allcontent.asp?txtmCategory_ID=12

ภาคกลาง //ido24.org/cvrbiz.com/central

ภาคตะวันออก //ido24.org/cvrbiz.com/eastern

ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ //ido24.org/cvrbiz.com/northeast

ภาคเหนือ //ido24.org/cvrbiz.com/northern

ภาคใต้ //ido24.org/cvrbiz.com/southern

กรุงเทพ //ido24.org/cvrbiz.com/bangkok

กระบี่ //ido24.org/cvrbiz.com/krabi

ปาย แม่ฮ่องสอน //ido24.org/cvrbiz.com/paimaehongson

พัทยา //ido24.org/cvrbiz.com/pattaya

ภูเก็ต //ido24.org/cvrbiz.com/phuket

ชะอำ //ido24.org/cvrbiz.com/chaam

เชียงใหม่ //ido24.org/cvrbiz.com/chiangmai

เชียงราย //ido24.org/cvrbiz.com/chiangrai

ประจวบ หัวหิน ปราณบุรี บางสะพาน //ido24.org/cvrbiz.com/huahinpranburiprachuap

กาญจนบุรี //ido24.org/cvrbiz.com/kanchanaburi

เขาใหญ่ นครราชสีมา //ido24.org/cvrbiz.com/khaoyainakornratchasima

เขาหลัก พังงา //ido24.org/cvrbiz.com/khaolakphangnga

เกาะช้าง ตราด //ido24.org/cvrbiz.com/kohchang

เกาะกูด //ido24.org/cvrbiz.com/kohkood

เกาะลันตา //ido24.org/cvrbiz.com/kohlanta

เกาะหลีเป๊ะ สตูล //ido24.org/cvrbiz.com/kohlipe

เกาะหมาก //ido24.org/cvrbiz.com/kohmak

เกาะไหง ตรัง //ido24.org/cvrbiz.com/kohngaitrang

เกาะพงัน //ido24.org/cvrbiz.com/kohphangan

เกาะพีพี //ido24.org/cvrbiz.com/kohphiphi

เกาะเสม็ด //ido24.org/cvrbiz.com/kohsamed

เกาะสมุย //ido24.org/cvrbiz.com/kohsamui

เกาะเต่า //ido24.org/cvrbiz.com/kohtao
โดย: TAN IP: 125.26.19.150 วันที่: 5 มีนาคม 2553 เวลา:22:13:34 น.
  
ไม่ได้ไปแล้วสาวเอ๋ย
เนื่องด้วยภาวะบ้านเมืองไม่ปกติ
รายได้ประชาชาิติ(เรา)ตกต่ำ
พาสปอร์ต์ใกล้หมดอายุ
งานรุมเร้า
และสดุดีความจน
โดย: ตาพรานบุญ IP: 222.123.146.81 วันที่: 8 มีนาคม 2553 เวลา:21:51:06 น.
  
คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

ตามมาเที่ยวอีกทีด้วยความคิดถึงจ๊ะ
โดย: อุ้มสี วันที่: 11 มีนาคม 2553 เวลา:22:36:26 น.
  
สวัสดีค่ะ
ติดตามอ่านblogนี้มาเป็นปีแล้วแต่ไม่เคยcommentเลย
สนใจอยากไปเที่ยวหลวงพระบางและนครวัดนครธมมากๆ
เป็นสองที่ในเอเซียที่เราหวังว่าจะต้องไปให้ได้ในสักวันหนึ่ง.....ขอบคุณมากๆค่ะสำหรับข้อมูลดีๆ
โดย: ติดปีกบิน IP: 109.41.73.67 วันที่: 14 มีนาคม 2553 เวลา:17:54:35 น.
  
สาวจ๋า ฯ ได้รับการ์ดจากใจแล้ว
ขอบคุณมากๆๆๆค่ะ
สาวฯทำให้เราคิดถึงบล็อก และเพื่อนบล็อกมากๆ
ขอบคุณมาก ขอให้มีความสุขกับรสกาแฟในชีวิตจ้ะ
((เรายังมีชีวิตอยู่จ้ะ อิอิ)))
โดย: ยิปซี IP: 203.144.144.165 วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:13:34:05 น.
  
สวัสดีสาว

อากาศร้อนดังไฟครอก แต่ยังดีที่มีลมพัด ที่นี่กลางคืนอากาศพอสบาย ๆ ร้อน ๆ อย่างนี้ไปเที่ยวไหนจ๊ะ มาเที่ยวทะเลไหมล่า ไกลหน่อยแต่เหมาะ หน้าหนาวไปลาว ไปพม่า ไปจีน หน้าร้อนลงใต้ไปทะเล

เล่าเรื่องได้สนุกดี คิดถึงจึงมาเยี่ยม

ไปก่อนละ
โดย: ลุงบูลย์ (pantamuang ) วันที่: 17 มีนาคม 2553 เวลา:20:59:54 น.
  
เที่ยวชะอำสนุกไหมละครับ..

ไปเที่ยวชะอำหน้าร้อนอย่างนี้ ต้องกินแกงส้มชะอม ไข่เจียวหอยนางรม ข้าวซักโถใหญ่ๆ อิ่มเสร็จนั่งพักให้อาหารย่อยซัก 2 ชั่วโมง แล้วก็ลงเล่นน้ำทะเล จะสุขอะไรเท่านี้ไม่มีอีกแล้ว ไม่ต้องมาตากแดด ไม่ต้องรอเข้าคิวเจาะเอาเลือดฮั่วๆออก โอ๋ย..อะไรกันครับนี่ สงสัยอารมณ์ร้อนเดือนมีนาพาไปนะครับ
โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 18 มีนาคม 2553 เวลา:9:40:59 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

สาวบ้านนอก ณ ขอนแก่น
Location :
ศรีสะเกษ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ลูกคนสุดท้องน้องสาวคนเล็ก
เด็ก ๆ ชอบเอาตัวไปปลายนา
เอาขาไปวิ่งเล่นที่ทุ่งหญ้า
โตเป็นสาว..ชอบอยู่บ้านนอก
อนาคต..ได้ไปที่ชอบ..ที่ชอบ
อะคึ่ ๆ


Friends Blog
[Add สาวบ้านนอก ณ ขอนแก่น's blog to your weblog]