จะเดินไปกับฉัน หรือถึงเวลาปล่อยมือกันแล้ว




ฉันแบกสัมภาระไว้จำนวนหนึ่ง
ก่อนก้าวขึ้นเรือ
เพื่อเดินหน้าออกสู่ทะเล


ฟ้าฟากโน้นงดงาม...จับใจ
ฉันตั้งใจจะหอบชีวิตไปทิ้งไว้ที่นั่น
ก่อนออกเดินทาง
ฉันพบกับคนๆ หนึ่ง
เขาบอกว่าเขาคือเพื่อนฉัน
ขอเดินทางไปด้วยได้ไหม
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เขาสัญญาว่าจะไม่ทิ้งฉัน
ฉันบอกเขาว่า
เขาไม่ใช่ผู้ติดตาม
แต่เขาคือผู้ร่วมทาง
ที่ฉันจะไม่มีวันยอมแบ่งภาระให้เขาแบก


เราไม่รู้หรอกว่า
เดินไปข้างหน้าแล้วมันจะเกิดอะไรขึ้น
การเดินทางเที่ยวนี้
ฉันมีความหวังว่า
จะได้พบกับโลกใบใหม่
ที่ทำให้หัวใจอบอุ่น
ตอนเรือออกจากท่า
เขาทำหน้าที่ของความเป็นเพื่อนได้อย่างดีเยี่ยม
ไม่ต้องรอโลกใบใหม่
หัวใจก็อบอุ่นได้


เวลาผ่านไป
ฉันเริ่มเมาคลื่น
เรือเริ่มโยก-คลอน
ลมแรง
ฉันพยายามมองหาฝั่ง
พยายามหาที่ยึด
หากเรือแตกไป
เราทั้งคู่จะได้ไม่จมลงสู่ทะเล
แต่เขากลับนิ่งเฉย


เขาบอกกับฉันว่า
ให้เรื่องร้ายๆ มันเกิดขึ้นเสียก่อน
แล้วเราค่อยหาทางแก้
อย่าทำตัวเหมือนกระต่ายตื่นตูม
ฟังแล้วใจหาย
แอบน้ำตาไหลนองแก้ม
ฉันถามเขาว่า
หากเกิดอะไรขึ้น
เขาจะยังร่วมเดินทางไปกับฉันไหม
เขาเงียบนิ่ง
ก่อนบอกว่า
ต้องรอให้ถึงวันนั้นก่อน
อย่าฝากชีวิตไว้กับเขาเลย
คนรักกันมาสิบปี
ยังมีวันเลิกรากันได้
นับประสาอะไร
กับคนที่เพิ่งร่วมทางกันเป็นครั้งแรก
ฉันอึ้ง


สำหรับฉันแล้ว
แค่พบก็นึกรักและจะรักจนวันตาย
และเขาก็คือคนในความหมายนั้น


ตอนฉันตัดสินใจให้เขาร่วมเดินทาง
ฉันไม่เคยแบ่งภาระให้เขาแบก
เขาไม่รู้หรอกว่า
ภาระนั้นมันหนักหนาแค่ไหน
ฉันแบกมันไว้ตลอดเวลา
ทุกครั้งที่มีน้ำตา
ฉันจะแอบไปหาที่เงียบๆ
เพื่อร้องไห้
และใช้หลังมือของตัวเองแทนผ้าเช็ดหน้า
ปาดหยาดน้ำตาเพื่อมิให้เขาเห็น


กลัวว่าน้ำตาของฉันทำให้เขาเศร้า
ฉันอยากเห็นเขายิ้มตลอดเวลา
อยากเห็นเขามีความสุข


ทุกอย่างที่เรียกว่า “ใจ”
ฉันให้ไปทั้งหมดแล้ว
ในขณะที่บางครั้งฉันรู้สึกว่า
เธอให้ค่าฉันแค่บางเวลา...
บางเวลาเท่านั้น


หลังจากที่เราโดยพายุร้ายเล่นงาน
เรือทำท่าจะอับปาง
ฉันเห็นเธอเงียบไป
ฉันอยากให้เธอยิ้มกับฉัน
หัวเราะกับฉัน
พูดคุยกับฉัน
...เหมือนก่อน
ฉันจึงพยายามเดินเข้าไปใกล้
ฉันได้พยายามแล้ว
แต่เมื่อฉันเดินเข้าไป
เธอกลับเดินหนี
เราจึงค่อยๆ ห่างกันเรื่อยๆ


ฉันอยากรู้แล้วสิว่า
ถ้าฉันหาเรือลำใหม่ได้
เธอจะไปกับฉันไหม
หรือเธอจะทิ้งฉัน
ท่ามกลางคลื่น-ลม

...
ท่ามกลางความโดดเดี่ยว
ท่ามกลางกระแสน้ำตา
ท่ามกลางความเจ็บปวด


ท่ามกลางความคิดถึง
...คิดถึง
เธอ



Create Date : 14 กรกฎาคม 2552
Last Update : 14 กรกฎาคม 2552 13:41:08 น.
Counter : 463 Pageviews.

9 comments
  
่คนแรกว้าวววววว


คิดถึงเธอ
โดย: พิตเลตเชลล์ IP: 161.200.133.219 วันที่: 14 กรกฎาคม 2552 เวลา:13:44:56 น.
  
เผลอกดตกลงรับรักไปแล้วอ่ะ

ทำไงดี^^
โดย: ท่านหญิงน่าเกลียด วันที่: 14 กรกฎาคม 2552 เวลา:13:52:17 น.
  
ตกหลุมรักคุณจังงงงงงง
โดย: W IP: 118.173.170.85 วันที่: 14 กรกฎาคม 2552 เวลา:15:38:07 น.
  
วันนั้นไม่ได้ไปโรงเรียน...เพื่อนนัดไปที่เซียร์..เด๊ยวอาทิดนี้จะไปหาตอนเย้น
แต่ไม่กินข้าวน๊ะพี่เบิ้ด..จะลดความอ้วนนนนนนนนนนน...ซะทีเถอะ..อ้วนมากเกินไปแระ..เซงงตัวเองมากกกกกก
โดย: มู๋น้อย (evil_yam ) วันที่: 14 กรกฎาคม 2552 เวลา:20:53:40 น.
  
บล็อคแยมน่ารักเหมือนแยมใช่ม๊า

อิอิ..ขอบคุณค่ะที่ชม
โดย: evil_yam วันที่: 14 กรกฎาคม 2552 เวลา:20:55:56 น.
  
เช้าวันใหม่

เผลอกดตกลงรับรักไปแล้ว^^!
โดย: janchay วันที่: 15 กรกฎาคม 2552 เวลา:6:48:57 น.
  
เข้ามาค้นๆ อ่านบล็อกอื่นๆค่ะ

เข้าใจแล้วค่ะ ^^
โดย: ท่านหญิงน่าเกลียด วันที่: 16 กรกฎาคม 2552 เวลา:9:15:25 น.
  
ชั้นว่าชั้นจะเม้นท์ตอนที่คิดว่าความคิดตกผลึกแล้ว
แต่จนรอดจนแล้วก็ยังไม่ตกผลึกซะที
แม้กระทั่งสิ่งที่เรียกว่า"ความคิด" ก็ไม่มี
จึงเม้นท์ด้วยอาการสิ้นคิดอย่างที่เห็น

ป.ล.ถึงแม้จะสิ้นคิด แต่มีความรู้สึกนะยะ

รู้สึกดี๊ดีเมื่ออ่านจบ
โดย: เจ๊คนสวยไร้สมองชอบประคองแต่หัวใจ IP: 125.27.239.122 วันที่: 16 กรกฎาคม 2552 เวลา:13:16:22 น.
  
พี่เบิร์ด...ขอบคุณน๊ะ

มีแต่พี่เบิร์ดกับอัน..ที่คอยบอกว่า

แยมทำได้ .. เมื่อไรจะมั่นใจตัวเองก็ไม่รู้

เซง..
โดย: evil_yam วันที่: 21 กรกฎาคม 2552 เวลา:4:25:29 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

แสง สีรุ้ง
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



แสง สีรุ้ง

ชอบการเดินทาง
ไปบนถนนแห่งความอ้างว้างในเมืองใหม่
โอบกอดตัวเองขณะเดินทางไกล
และแอบคิดถึงใครในบางคืน



เซ็กส์ให้ความสุขได้ชั่วยาม แต่รักเป็นฤดูกาลของชีวิต
กรกฏาคม 2552

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
28
30
31
 
 
All Blog