เป็นอีกคืนที่นอนไม่หลับ
ผมนั่งอยู่ในความมืด
รอบตัวโอบล้อมไปด้วยความเหงา
หลายคนบอกว่าชีวิตผมยังมีเขาอยู่นะที่เป็นเพื่อน
ถ้อยคำอบอุ่นจังเลย
แต่ถ้อยทีถ้อยอาศัยไม่สามารถทำให้ผมคลายเหงาได้

บางเวลาถ้อยคำไม่มีความหมาย
เท่ากับสัมผัสที่รับรู้ได้ของสิ่งที่มีอยู่

บางดึกดื่น
ผมซ่อนน้ำตาไปกับน้ำค้าง
และหยุดร้องไห้ก่อนอรุณรุ่งจะมาถึง
น้ำตาอาจจะเป็นตัวแทนของความเหว่ว้า
ที่บางเวลา
มันคือเพื่อนที่น่ากอดที่สุด

เหงา
และเหงา
แขนของผมกอดตัวเองไม่อุ่นเสียแล้ว
ก็ได้น้ำตาเนี่ยแหละ
คอยปลอบโยนและอยู่เป็นเพื่อน
แม้จะไม่อุ่นเท่ากับมือของคนที่เราเคยกุม
แต่มันมานั่งอยู่ข้างๆ
ยามที่หัวใจอ้างว้างและใกล้สลาย

ขอบคุณถ้อยคำอ่อนโยนที่ใช้ปลอบกัน...
แม้เธอจะให้มันได้ไม่บ่อย
ขอบคุณคำขอโทษที่เธอเปล่งออกมา...
แม้ว่าเธอจะไม่ใช่คนผิด
ขอบคุณเวลาที่เธอเคยมีให้...
แม้ว่าต่อไป เธอจะให้ไม่ได้อีกแล้ว

ผมไม่โกรธเธอหรอก
ไม่เคยโกรธ
และไม่คิดที่จะโกรธ

คนบางคนให้ได้แค่ไหน
ก็ควรรับไว้แค่นั้น
อย่าเรียกร้องอะไรออกไป
ให้หัวใจรู้สึกได้...
แม้ฝ่ายเดียว...ก็พอ



Create Date : 23 กรกฎาคม 2550
Last Update : 23 กรกฎาคม 2550 1:21:14 น.
Counter : 427 Pageviews.

20 comments
  
ทำได้ในเวลานี้
คือการนั่งอธิษฐาน
ให้ผ่านคืนนี้ไปได้
......................
อีกคืน
โดย: แสง สีรุ้ง (แสง สีรุ้ง ) วันที่: 23 กรกฎาคม 2550 เวลา:1:54:24 น.
  

ชอบบทสุดท้าย
สรุปได้ดีจัง
..
..



คนบางคน
"ได้"
แต่ไม่เคยรู้สึก

คนบางคน
"ได้"
เพียงน้อยนิด
แต่..ซาบซึ้ง



เอาใจช่วย
ให้ผ่านคืนนี้
และ คืนต่อๆไป
ด้วยความเหว่ว้า
ที่พอรับมือไหวนะ

โดย: p_tham วันที่: 23 กรกฎาคม 2550 เวลา:2:03:19 น.
  
เราหลับไปตอนค่ำ และตื่นตอนดึก แล้วก็นอนต่อไม่ได้

ยังดีนะที่อยากร้องไห้ แล้วมีน้ำตา แต่บางคนอยากร้อง แต่ไม่มีน้ำตาน่ะ
โดย: จูนิ (จูนิตา ) วันที่: 23 กรกฎาคม 2550 เวลา:3:50:08 น.
  
เศร้านิ
โดย: ผีเสื้อไหม วันที่: 23 กรกฎาคม 2550 เวลา:10:23:50 น.
  
ผมนอนมองความมืดอยู่บนเตียง
เสียงนาฬิกาเดินผ่านมาแล้วผ่านไป
ขณะความเหงายังคงซุกตัวอยู่ในใจที่หนาวสั่น

ข้างตัว
มีใครคนหนึ่งนอนอยู่ด้วย
อยู่ใกล้เพียงแค่เอื้อมมือไปสัมผัส
แต่กลับให้ความรู้สึกว่างเปล่า

ตะวันส่องแดดอุ่นมาให้ในยามเช้า
ความเหงากระซิบให้ลืมตา
ไม่อยากลืมตาขึ้นมา
เพราะขี้ฟังเสียงเดินของนาฬิกาอีกครั้ง

อยากดื่มกาแฟ
แต่หมอห้าม
อยากขับรถออกไปนอกบ้าน
แต่งานที่กำลังทำค้างอยู่บนโต๊ะส่งเสียงเรียก
ลุกขึ้นอาบน้ำ
แต่น้ำไม่ไหล
อ่านหนังสือได้สามสิบหน้า
แต่ไม่รู้ว่าอ่านอะไร

เออหนอหัวใจ
กลับมาได้ไหม
กลับมาอยู่กับเนื้อกับตัว

ทำได้ในเวลานี้
ได้แต่นั่งอธิษฐาน
ให้ผ่านวันนี้ไปได้
.......................อีกวัน
โดย: แสง สีรุ้ง IP: 161.200.130.33 วันที่: 23 กรกฎาคม 2550 เวลา:12:25:57 น.
  
ชีวิตช่วงนี้ มีแต่เรื่องแย่ๆ เข้ามาแหย่ชีวิต
ด้านหนึ่งทำให้เราเรียนรู้ที่จะเข้มแข็ง
และค่อยๆ หาวิธีมาจัดการกับปัญหา
อีกด้านหนึ่งทำให้เรารู้สึกว่า
การใช้ชีวิตไม่ใช่เรื่องง่ายนัก

ตั้งใจไว้ว่า
วันนี้จะออกเดินทางไปเรื่อยๆ
เหนื่อยที่ไหนพักที่นั่น
อยากถ่ายรูป
อยากท่องเที่ยว
ไม่อยากใช้ชีวิตอยู่แค่ที่ใดที่หนึ่งนานๆ
อยากให้ชีวิตได้ออกเดินทางเพื่อค้นพบอะไรใหม่ๆ

อยากเห็นสิ่งใหม่ๆ ผ่านเข้ามาในชีวิต
อยากเดินเข้าไปหา
ไม่อยากรอให้มันวิ่งเข้ามาหา

ทว่าโครงการต้องหยุดชะงัก
ด้วยเหตุผลง่ายๆ ว่า
เราไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวบนโลก
มีคนอีกหลายคนที่ห่างเรา

ก่อนออกเดินทาง
คิดอยู่นานมาก
จะฝากโน้ตสั้นๆ แล้วค่อยๆ หายตัวไป
หรือจะบอกกับคนทางบ้านให้รู้เรื่องก่อนไปดี
การกระทำแรกดูเหมือนว่าจะเป็นการเอาตัวรอดได้อย่างเหี้ยมเกรียม ขืนไปแบบนั้น มีหวัง คนที่บ้านทุกข์ตาย
เพราะเราตั้งใจไว้แล้วว่า จะไม่นำมือถือติดตัวไปด้วยโดยเด็ดขาด เขาอาจจะติดต่อเราไม่ได้ เพราะเราเองก็ไม่คิดจะติดต่อกลับภายในหกเดือน (ขืนโทรมาแล้วต้องฟังน้ำเสียงออดอ้อนให้กลับบ้าน มีหวังใจอ่อน) อยากทำแบบนี้จริงๆ เพื่อให้บรรลุถึงเป้าหมาย แต่ทำไม่ได้จริงๆ เลยเลือกเอาแบบที่สอง เพื่อเราจะได้เคลียร์กันก่อนออกเดินทาง แต่ให้ตายเถอะ ดูเหมือนว่าเราคิดผิด เพราะดูเหมือนว่าความรัก ความห่วงใย จะกลายเป็นห่วงโซ่ ที่คล้องล่ามเราไม่ให้ไปไหน

กลับมานั่งนิ่งๆ อีกครั้ง
ทบทวนตัวเองว่าต้องการอะไร
ได้คำตอบว่า
เราต้องการชีวิตของเรา
ต้องการใช้มัน
ต้องการเป็นเจ้าของมัน
แต่ถ้าความต้องการนั้นต้องทำให้คนที่รักเราต้องร้องไห้ล่ะ
เราจะยังอยากได้ชีวิตที่เหลืออีกไหม

อึ่มม์
....
ตอนนี้ได้คำตอบแล้ว
เราว่า
เป้าหมายในการเดินทางยังคงอยู่
แต่ทิศทางได้เเปลี่ยนไปแล้ว

โดย: แสง สีรุ้ง IP: 161.200.255.162 วันที่: 24 กรกฎาคม 2550 เวลา:14:29:51 น.
  
เธอร้องไห้ ทำไมฉันเจ็บ ทำไมนะ ทำไม...........
โดย: วันที่ฝนตก IP: 203.113.9.31 วันที่: 26 กรกฎาคม 2550 เวลา:10:20:55 น.
  
ทะเลที่ไม่มีคลื่นก็ไม่สวยงาม
ชีวิตไม่มีรอยขีดข่วน คงเป็นชีวิตที่เงียบเหงา
แต่รอยข่วยมันเต็มไปหมด
ว่าจะไปยันฮีให้หมอลบรอยแผลให้หน่อยคงดี

แวะมาก๊วน กวน เล่นค่ะ

ปล.แก่แล้วแต่อ่านไอน้ำประจำเลยค่ะ
โดย: gagayear วันที่: 26 กรกฎาคม 2550 เวลา:17:08:25 น.
  
ก็รู้สึกเครียดและนอนไม่หลับเหมือนกันครับ ช่วงนี้พึ่งอย่างเดียวเลยสำหรับผมคือยานอนหลับ สู้ต่อไปนะครับ
โดย: PuccaFAI วันที่: 27 กรกฎาคม 2550 เวลา:9:04:54 น.
  
เข้าไปเยี่ยมบล็อกของสายลมอิสระ
เธอเขียนความรู้สึกถึงแม่ที่คอยดูแลเธอ
อ่านแล้วคิดถึงแม่ตัวเองจัง
เลยฝากข้อความถึงแม่ไว้ในบล็อกปูว่า

แม่มักจะเข้ามาในห้อง
แล้วเก็บโน่นเก็บนี่ให้ผมเสมอ

เก็บไปบ่นไป
แต่ก็เก็บ

ผมไม่ชอบให้แม่บ่น
แต่ไม่ชอบทำความสะอาดห้องมากกว่า
เลยต้องยอมแลกกับการบ่น

ตอนนี้ไม่มีแม่แล้ว
ผมพยายามทำห้องไม่ให้รก
เพราะไม่อยากให้ใครมาว่า
ว่าแม่สอนลูกไม่ดี

ทุกวันนี้
คำบ่นของแม่ที่เคยเบื่อ
กลับเป็นคำเบื่อที่อยากให้แม่บ่นมากที่สุด

การได้ยินเสียงบ่นแม่
แม้จะรำคาญ
แต่ดีกว่าการสูญเสียแม่ไปตลอดชีวิต

โดย: แสง สีรุ้ง IP: 161.200.255.162 วันที่: 27 กรกฎาคม 2550 เวลา:11:44:02 น.
  
ลองคุยกับคนรอบข้างให้มากที่สุดดีไหมคะ
อย่างน้อยความทุกข์อัดอั้นในใจก็จะเบาบางลงค่ะ

เป็นกำลังใจให้ค่ะ
โดย: Hobbit วันที่: 27 กรกฎาคม 2550 เวลา:19:29:42 น.
  
แวะมาเยี่ยมนะครับ

จะบอกว่า ... "น้องตุ้งแช่" มีตอนใหม่ล่าสุดที่เป็นตอนที่ 4 แล้วนะครับ



อย่าลืมแวะเข้าไปเยี่ยมชม "น้องตุ้งแช่" นะครับ

อิอิ
โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) วันที่: 28 กรกฎาคม 2550 เวลา:22:33:48 น.
  
เหมือนกับเป็นการบอกว่ายังต้องใช้เวลาในการเยียวยาจิตใจรึเปล่าคะ
โดย: hypnotizer วันที่: 30 กรกฎาคม 2550 เวลา:21:10:26 น.
  


โดย: แตงโม sister วันที่: 31 กรกฎาคม 2550 เวลา:5:19:12 น.
  
ชอบย่อหน้าสุดท้ายค่ะ :)

แวะมาทักทายเช่นเดียวกัน จำได้ว่านานๆ เราก็ทักกันทีนึงนะคะ
โดย: อุรัสยา วันที่: 4 สิงหาคม 2550 เวลา:22:49:12 น.
  
เหงา

เงา

เหา

ล้อเล่นน่า

ยิ้มๆไว้น้องเอ๊ย
โดย: โกศล อนุสิม IP: 125.24.26.187 วันที่: 17 สิงหาคม 2550 เวลา:22:43:04 น.
  
เหงายิ่งกว่าตอนที่ไม่เหลือใคร
ยิ่งเหงาเมื่อเห็นเธออยู่กับเขา
เหมือนมาอยู่เป็นแค่ส่วนเกิน
ระหว่างเธอและเขา
เพิ่งรู้ว่าคนเดียวไม่เหงาเท่าสามคน
โดย: hypnotizer วันที่: 17 สิงหาคม 2550 เวลา:23:14:41 น.
  
น้ำตาซ่อนในน้ำค้าง

โห โดนใจอย่างแรง!!!
โดย: สายลมอิสระ วันที่: 29 สิงหาคม 2550 เวลา:9:27:43 น.
  
การได้อยู่กับตัวเอง

การได้คิดถึงคนอื่น

การได้มองสิ่งต่างๆในมุมที่แปลกออกไป

การที่ได้รู้ว่าใครคือคนสำคัญ



....ความรู้สึกดีๆที่เรียกว่า "ความเหงา"
โดย: คนคิดเล็ก IP: 202.28.180.201 วันที่: 3 ตุลาคม 2550 เวลา:20:48:27 น.
  
การได้รักอย่างไม่มีเงื่อนไข มันคือที่สุดแล้ว

รักไม่ใช่การครอบครอง แค่เราได้เห็นคนที่เรารักเค้ามีชีวิตที่มีความสุข แค่นี้ก้อน่าจะพอแล้วค่ะ
โดย: นิตา IP: 203.156.36.243 วันที่: 13 ตุลาคม 2550 เวลา:17:04:03 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

แสง สีรุ้ง
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



แสง สีรุ้ง

ชอบการเดินทาง
ไปบนถนนแห่งความอ้างว้างในเมืองใหม่
โอบกอดตัวเองขณะเดินทางไกล
และแอบคิดถึงใครในบางคืน



เซ็กส์ให้ความสุขได้ชั่วยาม แต่รักเป็นฤดูกาลของชีวิต
กรกฏาคม 2550

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
19
20
21
22
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog