หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2561
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
12 พฤศจิกายน 2561
 
All Blogs
 
วิหคที่หลงทาง : กฤษณา อโศกสิน

เรื่อง : วิหคที่หลงทาง
ผู้ขียน : กฤษณา อโศกสิน
สำนักพิมพ์ : ผดุงศึกษา
ปีที่พิมพ์ : 2504
เล่มเดียวจบ


วิหคที่หลงทาง เป็นนวนิยายเรื่องแรก ในนามปากกา กฤษณา อโศกสิน เป็นแนวสะท้อนปัญหาชีวิตครอบครัวโดยผู้เขียนได้รับแรงบันดาลใจจาก การตอบปัญหาคอลัมน์ จินตนา ในนิตยสาร สตรีสารในอดีต เรื่องราวบอกเล่าผ่านชีวิตของ สาวิตรี สาวสวยที่เริ่มชีวิตคู่ตั้งแต่อายุยังน้อย กับหนุ่มใหญ่อย่างธนา แม้ทั้งคู่จะมีลูกวัยน่ารักด้วยกันถึงสองคน แต่ก็หาได้เป็นโซ่ทองคล้องใจไว้ไม่ เมื่อสาวิตรี กลับรู้สึกเหมือนนกน้อยในกรงทอง เธอสุดแสนจะเบื่อหน่ายชีวิตครอบครัวที่สามีสูงวัย เอาแต่มุทำงานอย่างหามรุ่งหามค่ำ โดยแทบไม่มีเวลาใส่ใจรายละเอียด หรือเติมเต็มความต้องการและอารมณ์ของเธอได้เลย แม้ว่าเขาจะให้เงินทองแก่เธอใช้โดยไม่เคยลำบาก

ทัศนคติความเข้าใจของธนา และสาวิตรี ดูเหมือนจะแตกต่างกัน โดยไม่เคยคิดที่จะปรับเข้าหากัน หากมันเริ่มจะทำให้ทั้งคู่แยกห่างกันออกไปเรื่อยๆ

“ตลอดเวลาห้าปีคุณทรมานฉันแค่ไหน คุณเห็นฉันเป็นรูปปั้นหรือหุ่นโชว์เสื้อ”
“เบาๆหน่อยเดี๋ยวลูกตื่น”
“ไม่เบา... ฉันไม่เบา” ดิฉันแผดเสียง “ฉันจะพูดทุกอย่าง... ทุกอย่างที่เก็บอัดมานาน เดี๋ยวนี้ก็ถึงที่สุดแล้ว ฉันจะหย่ากับคุณ”

และเมื่อเธอได้พบกับ ศราวุธ หนุ่มน้อยวัยเดียวกันที่เป็นคนเจ้าคารม อ่อนหวาน รู้จักเอาอกเอาใจ แม้ว่าฐานะเขาจะไม่ดีพร้อม แต่เมื่อความรัก ความหลง บังตา วิหคที่ปรารถนาอิสรภาพ อย่างสาวิตรี ก็พร้อมจะโบยบินออกไปสู่โลกกว้าง

เธอตัดสินใจสารภาพกับสามีตรงๆ ในวันที่ ธนา ได้รับมอบหมายให้ไปดูงานต่างประเทศ เป็นเวลาถึงหนึ่งปี หนุ่มใหญ่ผู้ทุ่มเท อุทิศทุกอย่างให้กับครอบครัว จนลืมใส่ใจความรู้สึกของภรรยาวัยรุ่น จึงเจ็บปวด คาดไม่ถึง แต่เขาก็ยอมรับในข้อบกพร่องของตนเอง พยายามปรับปรุงแก้ไขเพื่อรักษาครอบครัวเอาไว้ แต่ในเวลานั้น สาวิตรี กำลังหลงระเริงกับเสน่ห์ที่ศราวุธ ปรนเปรอให้ จนหล่อนตัดสินใจขอหย่าขาดกับเขา โดยไม่ฟังเสียงทัดทานใดๆ แม้แต่กับ มารดาของธนาหรือลัลนา น้องสาวแสนสวยของ ธนาเองก็ตาม

มารดาของธนา เป็นผู้ใหญ่ที่มองโลกอย่างเป็นจริง และเธอก็เอ็นดูสาวิตรีเหมือนลูกสาวคนหนึ่ง จึงขอให้สาวิตรี ช่วยดูแล ลูกๆทั้งสอง ระหว่างที่ธนาไปดูงานต่างประเทศก่อน และเมื่อเขากลับมาในอีกหนึ่งปีข้างหน้า ถ้าสาวิตรี ยังรักศราวุธ อยู่ เธอก็พร้อมที่จะให้สาวิตรีไปใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันกับชายหนุ่มผู้นั้นได้ดังใจปรารถนา ด้วยความเกรงใจ แม่สามี และความรักลูกทั้งสอง สาวิตรีจึงยอมรับปาก

ในระหว่างนั้นเอง ศราวุธ ก็พยายามเร่งรัด และรวดรัดให้สาวิตรี ลุ่มหลงในสเน่ห์ของเขา จนยอมตัดสินใจแต่งงาน ส่วนเรื่องเด็กทั้งสองนั้น เขาอ้างเหตุผลว่า อยากให้เธอมาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับเขาเพียงลำพัง ไม่ต้องการให้ลูกๆของเธอต้องมาลำบากด้วยกัน และเมื่อสาวิตรี ขอให้ศราวุธ พาไปบ้านพ่อแม่ของเขา หญิงสาวจึงได้เห็นในอีกมุมหนึ่งของชีวิตที่แตกต่างจากธนาโดยสิ้นเชิง

มารดาและพี่น้องของเขาที่เห็นแก่เงินและ “เค็ม” ลักษณะนิสัยหยาบกระด้าง แตกต่างจากสภาพสังคมของธนา อดีตสามีผู้คร่ำเคร่งของเธอโดยสิ้นเชิง นอกจากนี้ สาวิตรียังรู้มาว่า เสาวภา เพื่อนรักของเธอเองก็เป็นคนรักของศราวุธมาก่อน แต่เขาก็กำลังจะทอดทิ้งเธอ มาหาสาวิตรี นั่นเอง

แทนที่จะสงสารในชะตากรรมของเพื่อนและช่วยเหลือ สาวิตรีกลับรู้สึกว่า เสาวภา เป็นผู้หญิงที่ไม่มีเสน่ห์พอที่จะผูกมัดใจชายหนุ่มเอาไว้ได้ แตกต่างจากตัวเธอ ที่เขาคอยพร่ำเพ้อเสมอๆว่า มีความสาวความสวยที่ผูกมัดใจเขาจนดิ้นไม่หลุด ในเวลานั้น หล่อนยังไม่อาจมองทะลุผ่านความจริง เพราะเพ้อฝันถึงความรักในอุดมคติ ที่เธอกับศราวุธ จะร่วมกันกัดก้อนเกลือกินไปด้วยกัน ตามคำหวานที่เขาคอยปลอบประโลมใจเธออยู่เสมอ

ลัลนา น้องสาวธนา แวะมาหาเธอที่บ้าน พร้อมกับกรรชิง ชายหนุ่มคนรัก และ เด็กสาวก็ได้รู้จักกับ ศราวุธ ที่มาส่งสาวิตรีโดยบังเอิญ หลังจากนั้น ไม่นาน หล่อนก็ได้รับโทรศัพท์ปริศนาว่า เห็น ศราวุธไปเดินเที่ยวกับหญิงสาวคนหนึ่ง จนทำให้ สาวิตรี ซึ่งเริ่มระแวงสงสัย แอบสืบรู้ภายหลังว่า หญิงคนนั้น ก็คือลัลนา นั่นเอง ยิ่งเมื่อรับรู้ว่า ลัลนาเลิกกับกรรชิง ไปควงศราวุธ คนรักที่เธออุตส่าห์ยอมหย่าขาดจากสามี ไปหาเขาด้วย สาวิตรียิ่งเจ็บแค้นน้องสะใภ้จนแทบกระอักเลือด

พิษของความรัก ความผิดหวัง ทำให้เธอเริ่มเห็นตัวตนของศราวุธ ขึ้นมา แท้จริงเขาไม่ได้รักเธอเลย เมื่อเขาเจอหญิงสาวที่สวยกว่า สาวกว่า เขาก็พร้อมจะผละจากเธอไป เหมือนกับที่เขาทิ้งเสาวภา มาหาเธอ นั่นเอง ในเวลานั้น สาวิตรี กลับหวนนึกถึงชื่อใครคนหนึ่งขึ้นมา ในท่ามกลางความอ้างว้างเดียวดาย เหมือนกับขอบฟ้าที่วิหคตัวน้อยอย่างเธอ โบยบินออกไปแล้วพลัดหลง จนหาเส้นทางไม่พบ

ธนา!

ผู้ชายที่เธอเคยปรามาสว่า เขาช่างแห้งแล้ง ไร้หัวใจ ไม่เคยเอาอกเอาใจด้วยคำหวาน แต่ในความเงียบขรึมเอาการเอางาน เขาคือความอบอุ่น ปลอดภัย โดยเสมอมา สาวิตรี เดินตากฝนด้วยอารมณ์ว้าวุ่น หวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว จนกระทั่งกลายเป็นนิวมอเนีย หล่อนสลบไปด้วยพิษไข้ และฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ที่โรงพยาบาล โดยมีลัลนาและมารดาของธนามาเฝ้าด้วยความห่วงใย

ก่อนที่ธนาจะบินกลับมาจากต่างประเทศ ด้วยความห่วงใยเธอโดยเฉพาะ เมื่อนั้นเอง หญิงสาวผู้แสนซื่อต่อความรัก จึงรู้ว่า ลัลนา ต้องการให้เธอได้เห็นธาตุแท้ของ ศราวุธ จึงวางแผนร่วมกับ กรรชิง ทำทีว่าเลิกกัน และหล่อนหันไปคบกับศราวุธ ซึ่งชายหนุ่มผู้โลเลคนนั้น ก็พร้อมจะทิ้ง แม่ม่ายอย่างสาวิตรีในทันที เพื่อหันมาคว้าสาวน้อยบริสุทธิ์แสนสวยอย่างลัลนา แทนโดยไม่เสียดายใดๆทั้งสิ้น

ความจริงนั้นเอง ที่กระชากหน้ากากของความลวง เปิดให้ สาวิตรี ประจักษ์ถึงความจริงใจของ ทุกคนในครอบครัว ที่มีต่อเธอ รวมถึงความรักของธนา ที่มั่นคง ต่อเธอเสมอมา เขาอาจจะไม่ใช่ชายหนุ่มรูปหล่อ ไม่รู้จักพะเน้าพนอ เอาใจหญิงสาว แต่เขาก็มีรักเดียวใจเดียวให้กับเธอเสมอมา

บทสุดท้าย ที่ชายหาดบางแสนอันสงบเงียบ เมื่อสองสามีภรรยาได้กลับมาปรับความเข้าใจกันอีกครั้ง และต่างเรียนรู้ ข้อบกพร่องของกันและกัน ด้วยมุมมองและทัศนคติที่เปลี่ยนไปจากเดิม

“อย่าพูดถึงเรื่องที่แล้วไปแล้วอีกเลย สาวิตรี” เขาเตือน “ถ้าหากเธอคิดว่าเธอผิด ฉันเองก็มีส่วนผิดเหมือนๆกัน เราต่างผิดเท่าๆกันแหละ เราผิด ไม่ใช่เพราะทำผิด แต่เราผิดเพราะเราไม่ได้หันหน้าเข้าหากัน เราไม่ได้ปรับปรุง ไม่พยายามเข้าใจในสิ่งที่เรายังไม่เข้าใจ ชีวิตการครองคู่ก็เหมือนการปรุงอาหาร จริงไหมจ๊ะ ต้องมีเครื่องเคราหลายๆอย่างประกอบกันได้ส่วน ไม่ใช่มีอะไรอย่างเดียว แกงเผ็ดต้องพึ่งน้ำปลา ต้องพึ่งพริก พึ่งใบโหระพา เท่าๆกับพึ่งกะทิ พึ่งเนื้อ พึ่งหอมกระเทียม ถ้าไอ้เครื่องเคราเล็กๆน้อยๆ ขาดไป แกงยังคงเป็นแกงกินได้ แต่ถ้าเครื่องเคราที่เห็นหัวใจขาดไป ก็หมดรสเหมือนกันแหละจ้ะ คนเราอยู่ด้วยกัน ต้องมีขาดตกบกพร่อง นั่นเป็นเรื่องธรรมดา แต่ถ้าขาดตกบกพร่องจนประสานกันไม่ติด อยู่กันไม่สุข นั่นก็ออกจะเป็นอันตราย ถ้าเราไม่แก้ไข มันก็อับปาง”

“ฉันเข้าใจค่ะธนา แต่ก็เพิ่งเข้าใจหลังจากที่ได้ผจญอะไรๆมาแล้ว” ดิฉันบอก

“เมื่อก่อนฉันเคยคิดว่าผัวเมีย อยู่กันได้เพราะกามารมณ์เป็นใหญ่ แต่เดี๋ยวนี้ฉันเข้าใจแล้วว่า ไม่ใช่เรื่องเดียวที่จะทำให้ชีวิตเป็นชีวิต ครอบครัวเป็นครอบครัว มันต้องประกอบกัน พึ่งกัน เกี่ยวข้องกัน เพราะชีวิตประจำวันแต่ละวันของเราเริ่มตั้งแต่เช้าจนถึงเวลานอน เราต้องพูด ต้องทำงานต้องคิด เท่าๆกับต้องแสดงความรัก”

แล้วนวนิยายเรื่องนี้ก็จบลงอย่างมีความสุข วิหคที่หลงทาง ได้โบยบินกลับคืนสู่อ้อมอกอันอบอุ่นนั้นอีกครั้ง หลังจากเรียนรู้ถึงความโหดร้ายของโลกภายนอก

กฤษณา อโศกสิน ได้เขียนคำนำของเรื่องนี้ไว้ ในฉบับการพิมพ์ครั้งล่าสุดของสำนักพิมพ์เพื่อนดี เมื่อเดือน กันยายน 2545 ความตอนหนึ่งว่า

“ใครจะนึกออกเล่าว่าเพียงตีพิมพ์เรื่องแรก ก็สามารถส่งนามปากกาเกิดใหม่ให้มีผู้เรียกร้องต้องการอ่านเรื่องที่สองต่อไป และการที่มีเรื่องต่อไปและต่อไปนี้เอง ทำให้นามปากการ กฤษณา อโศกสิน ที่เริ่มด้วย วิหคที่หลงทาง เจริญงอกงามมาเป็นลำดับจนทุกวันนี้

แม้ว่า วิหคที่หลงทาง จะขึ้นต้นหรือลงท้ายอย่างไร แต่สำหรับข้าพเจ้า ขอยึดเอาว่า นวนิยายเรื่องนี้เป็นการเริ่มต้นที่ดี เป็นประวัติศาสตร์แห่งการเริ่มต้นของ กฤษณา อโศกสิน ที่ไม่ควรลืมเลือน เพราะหากไม่มี วิหคที่หลงทาง ก็อาจไม่มีวันนี้ของกฤษณา อโศกสิน หากผู้อ่านอ่านอย่างปัญหาชีวิตครึ่งหนึ่ง และนวนิยายพาฝันอีกครึ่งหนึ่ง ก็คงจะสมอารมณ์หมายพอสมควร คือต้นร้ายปลายดี”

ปล รูปด้านล่าง เป็นหลังปกที่สวยงามอีกภาพหนึ่งไม่แพ้หน้าปกเลยครับ



Create Date : 12 พฤศจิกายน 2561
Last Update : 12 พฤศจิกายน 2561 8:55:52 น. 6 comments
Counter : 235 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณหมุยจุ๋ย, คุณ**mp5**


 
เรื่องนี้อ่านมานานมาก
แต่ยังชอบเนื้อเรื่องเหมือนเดิม
นวนิยายจบอย่างมีความสุขให้ข้อคิดที่ดี
สำหรับฝ่ายภรรยาหรือสามีที่อาจหลงทาง
แต่ในชีวิตจริงยุคปัจจุบันน่ากลัวกว่าที่คิด


โดย: หมุยจุ๋ย วันที่: 12 พฤศจิกายน 2561 เวลา:9:39:39 น.  

 
เห็นชื่อเรื่องแล้วรู้สึกใจหวั่นๆ
นิยายชีวิตหลายเรื่องจบแบบโศกนาฏกรรม และมักจะลงเอยด้วยการหย่าร้าง จะมีกี่คนที่ะโชคดีเหมือนสาวิตรีในนิยายเรื่องนี้
ดีใจที่จบได้ดีค่ะ


โดย: นักอ่านรุ่นเก๋า IP: 58.9.225.148 วันที่: 12 พฤศจิกายน 2561 เวลา:16:01:41 น.  

 
แวะมาเยี่ยมครับ


โดย: **mp5** วันที่: 12 พฤศจิกายน 2561 เวลา:16:11:04 น.  

 
คุณ **mp5**: ขอบคุณมากครับ ที่แวะมาเยี่ยมเยียนและโหวตให้นะครับ

คุณนักอ่านรุ่นเก๋า : ตอนเห็นชื่อเรื่องครั้งแรก ก็นึกว่าจะจบแบบโศกนาฎกรรมเหมือนกันครับ แต่พอมาจบแบบนี้ คนอ่านก็ยังรู้สึกว่า จบอย่างมีความสุขและมีความหวังอยู่บ้าง

คุณหมุยจุ๋ย :เห็นด้วยเลยครับ ว่าถ้าเป็นปัจจุบัน เรื่องราวอาจจะไม่ได้จบลงอย่างสวยงามแบบนี้ และคิดว่า นางเอกโชคดีมากที่เจอพระเอกอย่างธนา มารดาธนา รวมถึงลัลนา ครับ



โดย: สามปอยหลวง วันที่: 13 พฤศจิกายน 2561 เวลา:13:51:52 น.  

 
ขอบคุณอาจารย์ที่นำนวนิยายปกเก่าสวยๆ นักประพันธ์ดีๆ มาเล่าเรื่องเรียบเรียงให้ฟังบ่อยๆครับ


โดย: ปัณรสี IP: 180.183.66.28 วันที่: 14 พฤศจิกายน 2561 เวลา:19:51:10 น.  

 
คุณปัณรสี : ขอบคุณมากเช่นกันนะครับ ที่แวะเวียนมาทักทายและให้กำลังใจในการเขียนรีวิว แนะนำ ติชม ได้เลยนะครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 15 พฤศจิกายน 2561 เวลา:14:04:24 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#14


 
สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 70 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.