หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2556
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
25 สิงหาคม 2556
 
All Blogs
 
รักที่ถูกเมิน : นิตยา นาฏยะสุนทร

เรื่อง : รักที่ถูกเมิน
ผู้ประพันธ์ : นิตยา นาฏยะสุนทร
สำนักพิมพ์ : รวมสาส์น
ปีที่พิมพ์ : 2512



         สำหรับผมแล้ว นี่คือนิยายที่ใช้ธีมหลักของวรรณคดีลิลิตพระลอ อันเป็นเสมือนนิยายคู่แฝดของ “รักที่ต้องมนตรา” บอกเล่ามุมมองความรัก ที่ “ถูกเมิน” ของพระนางลักษณวดี พระชายาผู้อาภัพขององค์เจ้าชาย ลอดิลกราช ต่างมุมมองต่างแนวคิดจากความคิดของ “แพงทอง”ใน รักที่ต้องมนตรา

        จากคำนำของสำนักพิมพ์ ทำให้ทราบว่านิยายเรื่องนี้ เขียนลงเป็นตอนๆในนิตยสาร นารีนาถ ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2498 น่าเสียดายที่งานของนิตยา นาฏยะสุนทร คู่ชีวิตของคุณวิลาส มณีวัต เรื่องนี้ ผ่านกาลเวลามาไม่ต่ำกว่าครึ่งศตวรรษ ยังไม่ปรากฏการนำมาพิมพ์ใหม่อีกเลย ต่างจากอีกเรื่องของท่านซึ่งเป็นที่นิยมและนำมาพิมพ์จำหน่ายจนถึงปัจจุบัน รวมถึงสร้างเป็นละครที่โด่งดังทั้งทางโทรทัศน์และภาพยนตร์ ก็คือเรื่อง “แก้วตาพี่” นั่นเอง

       เรื่องราวเริ่มต้นจากความคิดคำนึงของเจ้าหญิงพระองค์น้อย นามลักษณวดี

แม่เพิ่งออกไปจากห้องข้าเดี๋ยวนี้เอง...
       ... ออกไปพร้อมกับนำอิสรภาพแห่งวัยสาวของข้าไปทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายบุคคลที่ทั้งพ่อและแม่ต้องเกรงเดชานุภาพของเขา!

       เพราะนั่นคือราชสาส์น จากองค์ท้าวแมนสรวง เพื่อทรงขอราชธิดาลักษณวดีเพื่อไปสยุมพรกับองค์เจ้าราชบุตรวัยดรุณพระโอรส ลอดิลกราช!

         เหตุการณ์ดำเนินไปด้วยมุมมองความคิดของเจ้าหญิงผู้เยาว์พระชันษา เมื่อแรกพานพบเจ้าชายแห่งเมืองแมนสรวงผู้เป็นประดุจ

      “เดือนจรัสโพยมแจ่มฟ้า  ผิบ่ได้เห็นหน้า 

       ลอราชไซร้ ดูเดือน ดุจแล”

          กวีที่ไหนนะเป็นผู้ผูกคำร้อยกรองเช่นนี้? ไพเราะน่ะไพเราะหรอก แต่ข้าชักจะเชื่อคำของพี่อี่และพี่เอื้อยเสียแล้ว ว่า “เขา” ไม่เหมือนเดือนเพ็ญ
        เมื่อข้ามองเดือน ทำไมข้ามองได้อย่างไม่รู้จักเบื่อหน่าย มองอย่างเพื่อนเก่าที่เคยสนิทสนมคุ้นเคยกันมาตั้งแต่ยังเป็นเยาวกุมารี มองอย่างมิตรรักที่ไม่เคยมีความลับจำต้องปกปิดต่อกัน
         แต่เมื่อข้ามองเขา ทำไมไม่เหมือนเดือน ถูกแล้วที่งามอย่างหญิง แต่แทนที่จะเย็นตาเหมือนแสงเดือน กลับคมกล้าเหมือน... เหมือนดวงอาทิตย์ทรงกลด แต่... เอ้อ... ที่พี่เอื้อยว่า เหมือนสายฟ้าฟาดนั้นดูทีจะเหมาะกว่า...”

        แล้วจ้าวชายแปลกหน้าพระองค์นั้นก็ได้เข้ามาอยู่ในพระทัยของเจ้าหญิงลักษณวดี พระชายาแห่งแมนสรวงไปในที่สุด

       นวนิยายชีวิตเรื่องนี้คงจะจบลงด้วยความสุขสันต์ สมหวังของสองตัวละครพระเอก นางเอก ผู้มีความเหมาะสมกันอย่างยิ่ง ทว่า...

      เมื่อกลุ่มนางผู้ขับซอจากเมืองสรองเดินทางมาถึง พร้อมกับคำกล่าวยอโฉมนางดรุณีผู้เลอโฉม

  ทุกเมืองมีลูกท้าว นับมี มากนา
บ่เปรียบสองกษัตรี พี่น้อง
พระแพงแม่มีศรี สวัสดิ์ยิ่ง คณนา
พระเพื่อนโฉมยงหย้อง อยู่เพียงดวงเดือน
  โฉมสองเหมือนหยาดฟ้า ลงดิน
งามเงื่อนอัปสรอินทร์ สู่หล้า...

       ด้วยมหามนตรากฤตยามนตร์จากปู่เจ้าสมิงพราย ทำให้ลอดิลกราชถึงแก่คลุ้มคลั่ง เพ้อหาสองนางแห่งเมืองสรอง ทั้งที่ในเพลานั้น ลักษณวดี ทรงตั้งพระครรภ์อ่อนอยู่แล้ว

         ความเจ็บช้ำพระทัยของนางผู้ต้องสูญเสียรักให้กับมนตราเจ็บปวดเพียงใด เจ้าหญิงลักษณวดีทรงพยายามหาเหตุผลมาปลุกปลอบพระทัยให้เข้มแข็งเพื่อยืนหยัดให้ได้เพียงลำพัง ในพระทัยนั้นหวังเพียงเพื่อยื้อยุดชายผู้เป็นที่รักเอาไว้อย่างสุดพระทัย
        ...ด้วยพลังแห่งความรัก!

       พลันเมื่อสลาเหินจากฝ่ายตรงข้ามถูกส่งมา และองค์ลอดิลกราชเผลอองค์เสวยมันเข้าไป อิทธิฤทธิ์มนตราก็ยิ่งกำเริบจนในที่สุดก็ ฝ่ายเมืองสรองก็ประสบชัยชนะ!

         ลอดิลกราชพร้อมนายแก้วนายขวัญ เสด็จสู่เมืองสรอง พระองค์ต้องสูญเสียปิยสวามีให้กับ สองนางแพศยา ผู้แย่งชิงรักไปด้วยอิทธิฤทธิ์มนตรา หาใช่รักที่แท้จริงไม่
        หากรักจริงนั้นเล่า กลับกลายเป็นรักที่ถูกเมิน...

       ด้วยพระทัยอันเข้มแข็ง ด้วยขัตติยมานะ แม้จะต้องทรงเป็นพระชายาที่ถูกทอดทิ้งให้อยู่เพียงเดียวดาย พระทัยก็ยังสัตย์ซื่อด้วยความห่วงกังวลในพระสวามี และ เมื่อการเผชิญหน้าครั้งสำคัญกับองค์ปู่เจ้าสมิงพราย ที่ต้องการเดินทางมาถึงเมืองแมนสรวง เพื่อเห็นหน้าหญิงสาวผู้อาจหาญต้านทานพลังอำนาจอันยิ่งใหญ่เหนือฟ้าของท่านอย่างมิพรั่นพรึงภยันตรายใดๆ

         การเผชิญหน้ากับปู่เจ้าสมิงพรายนั่น แม้อีกฝ่ายซึ่งทรงอิทธิฤทธิ์อาคมจะเอ่ยปากคำสาปแช่งออกมา หากก็เป็นบทพิสูจน์พระทัยอันแกร่งดุจเหล็กเพชรของลักษณวดี โดยแท้...

       “ความสวยของเจ้าจะมีประโยชน์อันใด ในเมื่อไม่มีใครเชยชม แต่จะเหี่ยวแห้งโรยราไป ดุจดอกไม้ที่ถูกเด็ดมาทอดทิ้ง ความรักของเจ้าและคู่ครองจะต้องภินทนาการแตกดับ เจ้าจะต้องหม้ายรักแต่วัยอันรุ่นจำเริญตา แม้ว่าเจ้าจะดำรงศักดิ์เป็นมเหสี แต่กิติคุณและนามของเจ้าจะถูกละลืมให้ลับดับสูญอย่างไม่มีใครเหลียวแลนึกถึง ส่วนความรักของหญิงอื่นที่มาแย่งรักของเจ้าไปนั้น จะกลับรุ่งโรจน์ยั่งยืนอยู่ในความทรงจำของคนอยู่หลัง มีผู้ขับซอยอยศ เล่าลือกันจากปากนี้ไปสู่ปากโน้น จากชนรุ่นนี้ไปสู่รุ่นหน้า... ต่อๆไป แม้จนสิ้นอายุขัยของเจ้าแล้วนับด้วยศตพรรษ”

       “หม้ายรัก?” ข้าทวนคำ

            “พระปู่เจ้า หมายความว่า ข้าเพียงแต่เป็นหม้ายจากความรัก หาได้หม้ายจากท้าวเธอไม่! โอ... จะหาความยินดีใดเกิดแก่ใจข้าในระหว่างนี้ยิ่งกว่าได้ยินรับสั่งเป็นไม่มี... ข้าไม่คิดว่าเป็นคำสาปแช่ง หากเป็นมธุรสวาจาให้พรข้าเสียมากกว่า”

           ปู่เจ้าสมิงพรายถึงกับงุนงงไม่เข้าใจในถ้อยของเจ้าหญิงลักษณวดีแม้แต่น้อย ตราบจนนางกราบทูลเฉลยด้วยพระทัยอันบริสุทธิ์นั้นว่า...

            “ข้าไม่ใส่ใจว่า เธอจะจากข้าไปใฝ่รักใคร แสวงสุขกับสตรีที่ไหน สิ่งที่ข้าปรารถนาคือขอให้เธอจงมีชนม์อันยั่งยืนนาน เกษมศานติ์ เท่านั้น ฉะนั้นเมื่อพระปู่เจ้ารับสั่งว่า ข้าจะต้องหม้ายรัก ข้าจึงถือว่าทรงเมตตา ตรัสเป็นนิมิตให้ข้ารู้ว่า ชนม์ภัสดาของข้ายังไม่ถึงฆาต ด้วยข้าจะเป็นหม้ายเพียงเพราะไม่มีผู้รัก แต่หาได้หมายความต่อไปว่าจะต้องเป็นหม้ายเพราะลอ สิ้นพระชนม์ชีพไม่”

        นี่คือหัวใจรักอันพิสุทธิ์ของพระนางลักษณวดี แม้จะมิมีชื่อปรากฏเล่าขานเลื่องลือเทียบเท่าเพื่อนแก้ว แพงทอง เคียงคู่องค์ลอดิลกราชในตำนานรัก เป็นเพียงหญิงหนึ่งซึ่งปรากฏในฉากแรกแห่งนิทานโศกนาฏกรรม แต่นิตยา นาฏยะสุนทร ก็ได้นำบทบาทของเธอออกมาโลดแล่นอย่างชัดเจน ผ่านความคิด ความจงรักภักดี ที่มีต่อลอดิลกราชไม่แพ้กัน!

        แต่แล้ว ความหวังอันเรืองรองของพระนางก็ต้องภินทนาการมิเหลือชิ้นดี หากนั่นก็ทำให้องค์ปู่เจ้าสมิงพราย ถึงกับประทับใจในความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวและมั่นคงในรักของนางยิ่ง

         “ลักษณวดี เรารับว่า เรานึกผิดถนัด เจ้าเป็นผู้หญิงที่ไม่แต่ฉลาดอย่างยอด ยังจงรักภักดีต่อสวามีอย่างยิ่ง จงรักภักดีมากกว่าที่ข้าคิดไว้มากทีเดียว”
        “แต่ความจงรักภักดีในบางครั้งก็ช่วยอะไรคนที่เรารักไม่ได้... เราบอกเจ้าแล้วว่า กรรมของเธอสร้างมาเพียงแค่นั้น”

         ชะตากรรมนั้นถูกกำหนดมาแล้ว นำไปสู่ปลายทางแห่งโศกนาฏกรรมที่หลายท่านรู้จักเป็นอย่างดีในบทอวสานที่สะเทือนใจ เฉกเช่นเดียวกับ รักที่ต้องมนตรา นั่นเอง

        ฉากสุดท้ายที่สะเทือนใจยิ่ง คือฉากเมืองสรองรับรู้การสิ้นพระชนม์ของลอดิลกราช เป็นคำปลอบประโลมใจให้แก่กันและกันระหว่าง พระนางนาฏบุญเหลือ กับพระนางลักษณวดี ฝ่ายหนึ่งสูญเสียลูก ในขณะที่อีกฝ่ายก็สูญเสียพระสวามีสุดที่รัก และในท้ายที่สุด พระนางก็ยังเฝ้าหวังรอคอย ว่าในกาลเวลาใดข้างหน้า แม้ชื่อของพระนางจะถูกลบเลือน จากไป แต่ความรักที่รอคอยองค์ลอดิลกราช รักที่ปราศจากมนตราเคลือบแฝง จะทำให้พระองค์ได้พานพบกับพระสวามีอีกครั้ง
           

           ...ที่แม้แต่ความตายก็มิอาจพราก!




Create Date : 25 สิงหาคม 2556
Last Update : 25 สิงหาคม 2556 15:33:47 น. 24 comments
Counter : 2603 Pageviews.

 
ว้าว ! อยากอ่านมากเลยครับอาจารย์ ...แต่ดูท่าทางจะหายาก ...หารักที่ต้องมนตรา ไปอ่านก่อนละกัน อิอิ


โดย: อุ้มสม วันที่: 25 สิงหาคม 2556 เวลา:15:48:54 น.  

 
เคยอ่านงานของท่านเรื่องเดียวเองค่ะ คือ แก้าตาพี่ ดูที่เป็นละคร แล้วก็เลยหาหนังสือมาอ่านต่อ

เรื่องนี้อ่านจากรีวิวแล้วพาให้อยากอ่านจังเลยค่ะ คงต้องไปดูที่ห้องสมุดเอาอีกล่ะค่ะ


โดย: pichayaratana วันที่: 25 สิงหาคม 2556 เวลา:18:08:06 น.  

 
ชอบเรื่องนี้มากๆ เลยค่ะ


โดย: jackfruit_k วันที่: 25 สิงหาคม 2556 เวลา:19:37:37 น.  

 
อ่านรีวิวนี้จบ ก็ไปอ่านรีวิวเรื่องที่แล้วอีกครั้ง ได้แต่ร้องเฮ้อ แถมอยากรู้ว่าอเพื่อนแก้ว แพงทอง และ ลอดิลกราช เป็นอะไรถึงเสียชีวิตค่ะ แล้วที่เมืองเขาไม่มีหมอผีมาขับไล่มนต์ดำเลยหรือคะ


โดย: Sab Zab' วันที่: 25 สิงหาคม 2556 เวลา:21:49:19 น.  

 
ชอบหน้าปกอีกแล้วค่ะ อยากให้นิยายสมัยนี้ทำหน้าปกแบบนี้บ้างจัง มันสวยดีนะคะในความรู้สึกของชบาหลอด


โดย: ชบาหลอด วันที่: 25 สิงหาคม 2556 เวลา:22:18:07 น.  

 
น่าอ่านมากๆค่ะ
ยังไม่เคยอ่าน
ขอบคุณมากๆนะคะ ^^



โดย: lovereason วันที่: 25 สิงหาคม 2556 เวลา:23:42:46 น.  

 
น่าอ่านมากเลยค่ะ
จริงๆแล้วพระนางลักษณวดีน่าสงสารมากเลยนะ


โดย: Aneem วันที่: 26 สิงหาคม 2556 เวลา:6:47:21 น.  

 
อยากรู้จักงานเก่า ๆ ต้องบล็อกนี้เลย---
เคยอ่านแต่รักที่ต้องมนตราค่ะ


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 26 สิงหาคม 2556 เวลา:10:24:32 น.  

 
ภาษาสวยจังเลยค่ะ ยิ่งเป็นนิยายจบเศร้าด้วยแล้ว คงจะสะเทือนอารมณ์คนอ่านสุดๆ เลย แต่เล่มนี้คงหายากสุดๆ


โดย: Kitsunegari วันที่: 26 สิงหาคม 2556 เวลา:15:12:46 น.  

 
น่าเอามาพิมพ์ใหม่นะคับ อิอิ


โดย: Lek IP: 27.145.158.76 วันที่: 26 สิงหาคม 2556 เวลา:15:13:26 น.  

 
น่าเอามาพิมพ์ใหม่นะคับ อิอิ


โดย: Lek IP: 27.145.158.76 วันที่: 26 สิงหาคม 2556 เวลา:15:13:37 น.  

 
ถ้าอยากอ่านคงหายากมากแล้ว


โดย: Nat_NM วันที่: 26 สิงหาคม 2556 เวลา:18:22:13 น.  

 
น่าอ่านค่ะ แต่คงหายากอย่างที่ว่า
รักที่ต้องมนตรา ยังไม่เคยอ่านแต่ชื่อก็ติดอยู่ในใจนะคะ
แก้วตาพี่ ก็เป็นชื่อเรื่องที่ดึงดูดความสนใจเช่นกัน


โดย: prysang วันที่: 28 สิงหาคม 2556 เวลา:0:48:43 น.  

 
น้องอุ้มสม : ลองอ่านรักที่ต้องมนตราดูก่อนนะครับ คิดว่าน่าจะชอบ ภาษาสำนวนสวยงามจริงๆครับ

คุณ pichayaratana : แก้วตาพี่ยังไม่เคยอ่านเลยครับ เคยแต่ดูตอนเป็นละคร ถ้ามีโอกาสได้อ่านคิดว่าน่าจะสนุกไม่แพ้กัน

คุณ jackfruit_k : เป็นเรื่องที่ชอบมากเช่นกันครับ ยิ่งมาอ่านคู่กับรักที่ต้องมนตรา ทำให้เห็นมุมมองและเหตุผลของตัวละครคนละฝั่งได้ชัดเจนขึ้นอีกครับ

คุณSab Zab' : ในนิยายคือถูกสังหารด้วยคำสั่งของเจ้าย่าและองค์ท้าวพิชัยพิษณุกรพระบิดาของเพื่อนแก้ว แพงทองครับ

คุณ ชบาหลอด : ชอบหน้าปกสไตล์แบบนี้เหมือนกันเลยครับ ที่เห็นคล้ายๆกัน น่าจะเป็นแนวปกของเพื่อนดี นะครับ

คุณนุ่น : ขอบคุณที่แวะเวียนมาทักทายกันครับ

คุณAneem: เป็นหญิงในตำนานคนหนึ่งที่น่าสงสารครับ เหมือนถูกลืมไปจนแทบไม่เหลือบทบาทอะไรเลย แต่ในเรื่องนี้เป็นการนำบทของพระนางมาเป็นตัวเอกในเรื่อง เลยทำให้น่าสนใจไม่น้อยเลยครับ

คุณพุด : รักที่ต้องมนตราสนุกมากครับได้อรรถรสแห่งภาษาที่สละสลวยมาก ถ้าให้คะแนน ผมก็ยกให้เรื่องนั้นมากกว่านิดหน่อยครับ

คุณจิ๊บ : เคยได้ยินมาว่า สำนักพิมพ์ที่พิมพ์ "แก้วตาพี่" เตรียมจัดพิมพ์เรื่องนี้ของท่านด้วย แต่ก็ยังไม่เห็นเลยครับ อีกเรื่องที่ผมเห็นพิมพ์ออกมาคือ "ชีวิตมิใช่ดอกกุหลาบ"

คุณLek : ลุ้นอยู่เหมือนกันครับ ยิ่งถ้าได้อ่านคู่กันกับรักที่ต้องมนตราแล้ว แม้จะพลอตเดียวกัน แต่อ่านแล้วไม่เบื่อเลยครับ

คุณ Nat_NM : รอลุ้นให้มีการนำมาพิมพ์ใหม่เหมือนกันครับ

คุณprysang : ลองอ่านรักที่ต้องมนตราดูก่อนก็ได้ครับ แม้จะรู้พลอตเรื่องแล้ว แต่ผมว่ายังอ่านสนุกอยู่ดีครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 28 สิงหาคม 2556 เวลา:9:09:01 น.  

 
ว้าว ! น่าอ่านจังค่ะเล่มนี้ คงหาอ่านยากน่าดูเลยนะคะเนี่ย


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 28 สิงหาคม 2556 เวลา:21:49:51 น.  

 
เคยอ่านแต่ รักที่ต้องมนตรา กับ ลิลิตพระลอ (ต้นฉบับ )
เพิ่งรู้นะเนี่ย ว่ามีเรื่องนี้ด้วย ( ชอบคุณค่ะที่นำมารีวิว )

แต่ท่าทางจะหาอ่านยากยิ่งนัก...


โดย: Serverlus วันที่: 29 สิงหาคม 2556 เวลา:19:44:53 น.  

 
คุณหวานเย็นฯ : ของผู้เขียนท่านนี้ผมยังไม่เคยเห็นฉบับพิมพ์ครั้งใหม่เลยครับ นอกจากเรื่องแก้วตาพี่ กับชีวิตมิใช่ดอกกุหลาบ

คุณServerlus : ตอนเห็นชื่อเรื่องครั้งแรกก็ไม่นึกว่าจะเป็นนิยายสไตล์คู่แฝดกับรักที่ต้องมนตราเลยครับ แต่พอได้อ่านแล้ว เกิดความรู้สึกว่า เป็นนิยายที่มาจากแรงบันดาลใจของวรรณคดีเรื่องเดียวกัน แต่ฉายภาพผ่านมุมมองของตัวละครคนละฝั่ง ซึ่งต่างก็มีเหตุผลกันคนละแบบ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 29 สิงหาคม 2556 เวลา:20:15:28 น.  

 
อยากอ่านแต่ไม่รู้หาที่ไหน


โดย: ดอกบัว IP: 115.67.35.150 วันที่: 2 กันยายน 2556 เวลา:12:58:40 น.  

 
สวัสดีครับคุณดอกบัว ถ้าเป็นนิยายเรื่องนี้ ปัจจุบันยังไม่เห็นมีพิมพ์ใหม่เลยครับ รอลุ้นสำนักพิมพ์ที่นำงานของคุณนิตยา ในปัจจุบันมาพิมพ์ใหม่อย่าง "แก้วตาพี่" "ชีวิตมิใช่ดอกกุหลาบ" จะนำเรื่องนี้มาพิมพ์เช่นกันครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 2 กันยายน 2556 เวลา:19:25:23 น.  

 
ตอนอ่านๆ รักที่ต้องมนตราก่อน แล้วประทับใจมาก ในมุมของแพงทอง พอมาอ่าน รักที่ถูกเมิน ในมุมของลักษณวดี กลับไม่ชอบเรื่องนี้เลย รวมถึงไม่ชอบลักษณวดีด้วย

ทั้งๆ ที่โดยสถานะ น่าสงสารและน่าเห็นใจมาก แต่อ่านแล้วกลับไม่รู้สึกซึ้งหรือสงสาร เหมือนตอนอานรักที่ต้องมนตรา


โดย: ชามินต์ IP: 125.25.179.12 วันที่: 30 กันยายน 2556 เวลา:2:44:12 น.  

 
สวัสดีครับคุณชามินต์ ตอนอ่านรักที่ต้องมนตราก็ประทับใจมากครับ สำนวนของทมยันตี ดึงความรู้สึกผู้อ่านได้อยู่หมัดเลยทีเดียว สวนรักที่ถูกเมิน เป็นอีกสไตล์หนึ่งไปเลยครับ แต่ทำให้เห็นมุมมองที่แตกต่างกัน จากเรื่องเดียวกัน ก็เลยอยากนำมารีวิวไว้คู่กันครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 30 กันยายน 2556 เวลา:7:57:26 น.  

 
มีหนังสือขายที่ไหนคะ หรือหาได้จากหอสมุดไหนคะ


โดย: เอ้ IP: 171.6.84.185 วันที่: 29 ตุลาคม 2558 เวลา:19:39:03 น.  

 
ลึกซึ้งกินใจมากค่ะ ชอบมาก
พอดีจะทำการแสดงสร้างสรรค์เกี่ยวกับ พระนางลักษณวดีค่ะ เลยอยากอ่านบทบาทให้ถ่องแท้ พอจะแนะนำได้ไหมคะว่าหาหนังสือได้ที่ไหน


โดย: kusuma IP: 171.6.84.185 วันที่: 29 ตุลาคม 2558 เวลา:19:42:01 น.  

 
คุณเอ้ / คุณ kusuma ไม่แน่ใจว่ามีพิมพ์ใหม่หรือเปล่านะครับ เพราะเห็นสำนักพิมพ์หนึ่งพิมพ์ แก้วตาพี่ ของ นิตยา นาฎยสุนทรใหม่ออกมาเหมือนกันครับ เรื่องนี้เคยเห็นในห้องสมุดบางแห่ง หรือ ร้านหนังสืออาทิตย์ / facebook ร้าน วิฑูรย์บรรณาทิตย์ ลองติดต่อดูนะครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 30 ตุลาคม 2558 เวลา:9:25:33 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 63 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.