หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2558
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
13 กรกฏาคม 2558
 
All Blogs
 
วสันต์ลีลา : แก้วเก้า

เรื่อง : วสันต์ลีลา
ผู้เขียน : แก้วเก้า
สำนักพิมพ์ : เพื่อนดี/ทรีบีส์
ปีที่พิมพ์ : 2552
เล่มเดียวจบ



       “เธออยากได้อะไร ไอรีน?”
หญิงสาวนึกอยู่อึดใจ ก็ส่ายศีรษะเหมือนเด็กๆ
       “ฉันยังนึกไม่ออกเลยค่ะว่าจะต้องการอะไร ความสวย ความรวย ความดี และความสุขสมหวัง ฉันมีหมดแล้ว”
    “ถ้าอย่างนั้น เธอก็ยังขาดอยู่อีกสิ่งหนึ่ง... ความเป็นจริง ขอให้สายฝนแห่งความเป็นจริงชะล้างเปลือกทองแห่งความลวงที่ห่อหุ้มเธอออกไปให้หมด สิ่งนี้คือพรที่ฉันจะให้เธอ”


      เพลินหรือไอรีน ไม่นึกว่าการเดินทางไปยังสกอตแลนด์ เพื่อบอกข่าวดีกับซิลเวีย “แม่ทูนหัว”ที่ทำคลอดเธอมา จะทำให้หญิงสาวได้พบกับสิ่งสำคัญในชีวิตถึงสองอย่างพร้อมกัน

      อย่างแรก คือชายหนุ่มรูปงามนามชาร์ลี ที่มารู้ภายหลังว่าชื่อมิลินท์ เป็นคนไทยเช่นเดียวกับเธอ และมีซิลเวียเป็นแม่บุญธรรมเหมือนกัน และอย่างที่สอง…
         นั่นคือคำอวยพรจากซิลเวีย คำอวยพรของผู้หญิงเฟย์... ผู้มีพลังอำนาจจิตมองเห็นอนาคตได้ พรที่ทำให้ผู้หญิงเพียบพร้อมอย่างเพลินอดประหลาดใจไม่ได้ ในเมื่อเธอมีทุกสิ่งทุกอย่างครบครันหมดแล้ว และกำลังจะเข้าพิธีแต่งงานกับชานน ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อม เขาเป็นทายาทเศรษฐี และบิดาก็เป็นนักการเมืองเช่นเดียวกับครอบครัวของเธอ ชีวิตเจ้าหญิงในเทพนิยายกำลังดำเนินไปสู่บทสรุปอันสวยงามในอีกไม่นาน...

      และแล้ว สายสร้อยที่ซิลเวียมอบให้ ก็ทำให้เพลินได้ค้นพบความจริง... สิ่งเดียวที่เธอขาดไปในชีวิต ทันทีเมื่อเธอสวมมันเข้ากับลำคอ หญิงสาวก็กลายเป็นใครอีกคนหนึ่งที่ไม่มีใครรู้จักเธอเลยสักคนเดียว!

  “ตราบใดที่เธอยังเป็นตัวเธออยู่ เธอจะไม่ได้ความจริงง่ายๆ ไม่ว่าเรื่องอะไรทั้งนั้น เพราะเธอมีชื่อเสียง เงินทองและความสำคัญมากเกินไป คนบางคนไม่บอกความจริงเพราะกลัวเกรง บางคนไม่บอกเพราะเขาจะเสียผลประโยชน์จากเธอ แต่ถ้าเธอเป็นใครสักคนหนึ่ง ไร้ชื่อเสียงเงินทองหรือความสลักสำคัญใดๆ ผู้คนจะบอกความจริงกับเธอ เพราะเขาไม่มีสิ่งใดจะเสีย ถ้าบอกความจริงนั้น!”

       แต่แรกมันคือความสนุกสนาน ที่ได้กลายร่างเป็นใครอีกคนที่ไม่มีใครรู้จัก เมื่อสวมสร้อยเส้นนั้น เธอกลายเป็นนางสาวสริน เลขาหน้าจืดของคุณเพลินที่ไม่มีใครจดจำสมตามคาแรคเตอร์ที่หล่อนอุปโลกน์ขึ้นมาเพื่อความสนุกเหมือนเด็กเล่นของเล่น แต่แล้ว จากสาวน้อยแสนสวยที่สมองกลวงไม่ต่างกับตุ๊กตาบาร์บี้ เพลินก็ได้เรียนรู้ความจริงที่ชัดเจนที่สุดในชีวิต

    ทันทีเมื่อกลายเป็นนางสาวสริน เพลินรู้ว่ามีความลับหลายอย่างที่ชานน และเพื่อนรักรอบข้างเธอล้วนปิดบังซ่อนเร้นเอาไว้ รวมไปถึงเบญญา เลขาส่วนตัวที่เธอไว้วางใจมาโดยตลอด...
     ทุกคนล้วนหวังผลประโยชน์จากเด็กสาวสวย ที่สมอง “ตื้นเขิน” ภัค พี่ชายต่างมารดา ที่เหมือนจะหวังดีต่อน้องสาว ความจริงแล้ว เขาต้องการมรดกทุกอย่างจากบิดาของเธอ และมองเพลินเป็นเพียงเบี้ยตัวหนึ่งที่จะนำพาเขาไปสู่ความสำเร็จ
    เจ็มมี่ และมาศา เพื่อนรัก ต่างมุ่งหวังผลประโยชน์จากเธอ ทุกถ้อยคำอ่อนหวาน ที่เคยพูดพะเน้าพะนอ เมื่อเธอเป็นนางสาวสริน ทุกอย่างล้วนเปลี่ยนไปชนิดหน้ามือเป็นหลังมือ คนพวกนั้นต่างนินทาคุณหนูเพลินอย่างดูถูกและสนุกปาก
      และสำหรับคู่หมั้นหน่มรูปงาม ชานน... เขาเองก็มีความลับซุกซ่อนอยู่ หล่อนเพิ่งรู้ว่าเขาแอบมีใครบางคนเก็บเอาไว้ ซ้ำร้าย แท้จริง การพบกันครั้งแรกจนถึงขั้นตอนหมั้นหมาย หาได้เกิดขึ้นเพราะความรักไม่ แต่มันคือการจัดฉากครั้งสำคัญที่พี่ภัค พี่ชายแสนดี เป็นผู้วางแผนเอาไว้แล้ว โดยใช้ปมด้อยของชานน เป็นการชักใยอยู่เบื้องหลังเพื่อควบคุมทุกอย่างเอาไว้อย่างเบ็ดเสร็จ ในขณะที่ชานน... การแต่งงานกับเธอ ก็คือการสานสัมพันธ์ทางธุรกิจ และปิดบังปมลับอันดำมืดของเขาไปพร้อมกัน

    เขาเป็นเกย์... และต้องการใช้เพลิน เด็กสาวที่มีพร้อมทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ สำหรับการปิดบังความจริงของตัวเองเอาไว้ ด้วยเปลือกทองที่ฉาบหน้าอันสวยงามในสังคม

   เพลินมองทะลุผ่านความจริงทุกอย่างด้วยความเจ็บปวด ไม่คาดฝัน วิมานสวยงามพังทลายลงมาไม่เป็นชิ้นดี และหัวใจของสาวน้อยก็แทบแหลกสลาย มีเพียงมิลินท์ที่ก้าวเข้ามาช่วยเหลือเธอเอาไว้ในห้วงเวลานั้น ทั้งด้วยคำขอร้องของไอรีน และความรู้สึกส่วนลึกของเขาเองที่เริ่มประทับใจ “ตุ๊กตาบาร์บี้”ตัวนี้ ที่มีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างที่เขาเองก็ไม่คาดคิดมาก่อน หล่อนเข้มแข็งขึ้น และรู้จักคิดใคร่ครวญด้วยเหตุผลมากยิ่งขึ้น ไม่ใช่สาวน้อยฟุ้งฝันเช่นเดิมที่เขาเคยเห็นมาก่อน ยิ่งเมื่อรู้ความจริงของเธอ มันทำให้มิลินทร์เกิดความสงสาร และต้องการจะช่วยเหลือเธอให้พ้นจากเกมหาผลประโยชน์ของคนรอบข้างเหล่านั้น

      และเขาก็ไม่รู้ตัวเลยว่าเริ่มหลงรักสาวน้อยคนนี้ขึ้นมาตั้งแต่เมื่อใด...

        มิลินท์เองก็มีปมในชีวิตอยู่ไม่น้อย เขาเคยเป็นชายหนุ่มที่มีทุกอย่างเพียบพร้อมในสังคม บิดาเป็นรัฐมนตรีมีชื่อเสียง และเขาเองก็มีเมวิกา สาวสังคมแสนสวยเป็นคนรักที่มีอนาคตวางไว้ร่วมกัน แต่แล้ว เมื่อเกิดเหตุพลิกผันทางการเมือง และบิดากลายเป็นผู้ต้องหาคดีความ ต้องลี้ภัยไปต่างแดน ชีวิตสวยงามทั้งหมดก็พังครืนลงในพริบตา เขากลายเป็นใครสักคนที่ไม่มีผู้ใดอยากรู้จัก แม้แต่คนรักก็ตีตัวออกห่างไปแต่งงานกับชายหนุ่มที่มีอนาคตดีกว่า แต่นั่นเองก็ทำให้เขากลายชาร์ลี ชายหนุ่มผู้เงียบขรึม เก็บตัวและรู้จักสัจธรรมของชีวิตมากขึ้น ตราบจนเขาได้เห็นการเปลี่ยนแปลงและการเติบโตทางความคิดของเพลิน ผู้หญิงที่ทำให้เขาเกิดความรักขึ้นมาอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว

     เพลินเตรียมยกเลิกการแต่งงาน ในขณะที่ภัคพยายามขัดขวางเต็มที่ แต่ท้ายที่สุดแล้ว เมื่อสายฝนแห่งความจริงได้ชะล้างเปลือกทองแห่งความลวง เธอก้าวผ่านวันเวลาแห่งความโง่เขลานั้นออกมาได้สำเร็จ คุณหนูเพลินก็สามารถเอาชนะอุปสรรคเหล่านั้น รวมถึงหัวใจของชายที่เธอเองก็รักเขาโดยไม่รู้ตัวมาก่อนเช่นกัน
         มิลินทร์...

     “คุณอาจจะรักใครสักคนโดยไม่ต้องเข้าใกล้เขาเลยก็ได้ รักอยู่ห่างๆด้วยความจริงใจและปรารถนาดี ในทำนองเดียวกัน คุณอาจจะเอาอกเอาใจใครสักคนอย่างมากมายก็ได้ โดยไม่ได้รักเลยแม้แต่นิดเดียว”
    เพลินรู้สึกหน้าแดงเมื่อได้ยิน หน้าหล่อนร้อนผ่าว... ด้วยความโกรธหรือขัดใจ... ไม่รู้ หรือว่าด้วยความเก้อเขิน ทำไมเก้อเขิน ก็ไม่รู้อีกนั่นแหละ
     ซิลเวีย ช่วยทำให้หญิงสาวสบายใจขึ้น ด้วยการพูดทีเล่นทีจริง
       “ชาร์ลีเป็นคนเอาจริงเอาจังกับความรักอย่างนี้เอง ถึงไม่รู้จักรักใครจนแล้วจนรอด” ชายหนุ่มยักไหล่น้อยๆ เมื่อได้ยิน
         “สำหรับผม ความรักเหมือนกับสายฝน ถึงฤดูกาลของมัน มันก็จะโปรยลงมาเอง ไม่ว่าคุณจะต้องการมันหรือไม่ก็ตาม แต่ตราบใดที่ท้องฟ้ายังแห้งแล้ง ไม่มีละอองน้ำ ต่อให้คุณต้องการแค่ไหน ฝนก็ยังไม่มาอยู่ดี”


    วสันต์ลีลา จบลงด้วยลีลาแห่งความชื่นบานของหนุ่มสาวทั้งคู่ ที่ฝ่าฟันอุปสรรคและสายฝนแห่งความเป็นจริงได้ชะล้างความลวงให้แผ้วผ่านไป เหลือแต่หัวใจทั้งสองดวงที่คงความหมายตรงกันโดยไม่เปลี่ยนแปร
      นั่นก็คือความรัก

      นี่เป็นนวนิยายอีกเรื่องที่มีความสนุกเข้มข้นและลุ้นระทึกไม่แพ้กัน เป็นผลงานยุคต่อมาของแก้วเก้าที่ผมชอบพอๆกับเรื่อง ทางเทวดา เลยทีเดียวครับ
             *************



Create Date : 13 กรกฎาคม 2558
Last Update : 13 กรกฎาคม 2558 8:20:02 น. 13 comments
Counter : 1507 Pageviews.

 
เรื่องนี้ยังไม่เคยอ่านเลยค่ะ แต่เห็นรีวิวนี้แล้วคิดว่าต้องลองซะแล้ว


โดย: Moonshiner IP: 125.26.191.248 วันที่: 13 กรกฎาคม 2558 เวลา:10:56:44 น.  

 
เป็นอีกเรื่องที่ชอบเช่นกันค่ะ


โดย: ชามินต์ IP: 1.10.201.111 วันที่: 13 กรกฎาคม 2558 เวลา:15:33:24 น.  

 
ไม่ได้อ่านรีวิวนะคะ
พอดีมีดองเล่มนี้เอาไว้
กลัวถูกสปอยล์

คุณสร้อยดอกหมากมีลีลาเฉพาะตัวมากจริงๆ ค่ะ

ขอบคุณที่ไปทักทายกันนะคะ
มีแรงฮึดอัพบล็อกขึ้นมาทันทีทันใด


โดย: เหมือนพระจันทร์ วันที่: 13 กรกฎาคม 2558 เวลา:21:13:50 น.  

 

เรื่องนี้สนุกดีค่ะ เคยเช่าอ่านนานมากเเล้ว

ปล,ไม่ได้เข้ามาทักทายนานเลย


โดย: กล้ายางสีขาว วันที่: 14 กรกฎาคม 2558 เวลา:14:49:01 น.  

 
เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ค่อยถูกโฉลก

อาจเป็นเพราะเราชอบงานแฟนตาซีไสตล์ไทยๆ ของคุณแก้วก้าวมากกว่าน่ะค่ะ



โดย: Prophet_Doll วันที่: 14 กรกฎาคม 2558 เวลา:15:12:52 น.  

 
อ่านแล้วค่ะ คิดเหมือนคุณ Prophet_Doll ว่าชอบแนวแฟนตาซีนามปากกาแก้วเก้ามากกว่า ทางเทวดาเทวาวาดโอก็ชอบค่ะ


โดย: ออโอ วันที่: 15 กรกฎาคม 2558 เวลา:12:07:41 น.  

 
เรื่องนี้อ่านแล้วชอบปานกลาง ค่อนไปทางเฉย ๆ นะค่ะ


โดย: Serverlus วันที่: 15 กรกฎาคม 2558 เวลา:15:12:14 น.  

 
คุณ Moonshiner: ถ้ามีโอกาสลองอ่านดูนะครับ ผมว่าสนุกไม่น้อยเลยครับ

คุณชามินต์ : เหมือนกันเลยครับ

คุณตูน : ติดตามบล็อกของคุณตูนมาตลอดเช่นกันครับ รออ่านรีวิวเรื่องอื่นๆด้วยครับ

คุณ: Prophet_Doll : แฟนตาซีแบบไทยๆ ที่ผมชอบจะเป็นทางเทวดา ที่ได้แรงบันดาลใจจากสังข์ทอง กับปลายเทียน ที่มาจากขุนช้างขุนแผนครับ ส่วนเรือนนพเก้า ที่มาจากกากี อาจจะรองลงมาหน่อยครับ

คุณออโอ : ชุดนี้ ชอบทางเทวดามากเลยครับ พอมาอ่านเทวาวาด เลยรู้สึกดรอปลงมาหน่อย แต่เพื่อนที่สนิทกัน บอกว่าชอบเทวาวาดมาก ลางเนื้อชอบลางยาครับ

คุณ Serverlus : ผมเองก็พบว่างานของแก้วเก้าหลายเรื่องชอบมากก็มีครับ บางเรื่องอ่านแล้วเฉยๆก็มี อย่าง จงกลกิ่งเทียน กับ ผ้าทอง จะรู้สึกว่าเรื่องจะดำเนินไปเนิบช้าไปหน่อย แล้วแต่คนชอบเหมือนกันครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 19 กรกฎาคม 2558 เวลา:12:51:19 น.  

 
คุณบอล : รออ่านรีวิวของคุณบอลอยู่เหมือนกันครับ ช่วงนี้ผมเองก็เริ่มเขียนช้าลงแล้วเหมือนกัน พอดีเปิดเทอม งานเยอะจริงๆเลยครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 19 กรกฎาคม 2558 เวลา:12:52:41 น.  

 
สวัสดีครับคุณสามปอยหลวง

ชอบนิยายเรื่องนี้มากครับ
พลอตเรื่องแปลกมากๆ

จากนามปากกาแก้วเก้า
ผมชอบเรื่องนี้กับเรือนนพเก้า
แล้วก็ผ้าทองอีกเรื่อง
(เรื่องเรือนนพเก้า
หยิบมาอ่านบ่อยมากๆ
เพราะมีอารมณ์ขันแทรก
เลยอ่านซ้ำแล้วไม่เบื่อครับ)


โดย: Jay IP: 49.48.64.219 วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:21:05:44 น.  

 
สวัสดีครับคุณ Jay เป็นเรื่องที่ผมอ่านติดหนึบเป็นตอนๆ ในสกุลไทยเลยครับ แทบจะรอตอนรวมเล่มไม่ไหว พอๆ กับ "ทางเทวดา" นิยายอีกเรื่องที่ ต้องบอกว่าสนุกมากๆ แต่น่าแปลกที่ทั้งสองเรื่องกลับไม่มีการนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์หรือละครเลย

ผ้าทอง เป็นนิยายที่ผมอ่านครั้งแรกสมัยเด็กๆ แล้วไม่ประทับใจเลยครับ รู้สึกว่าการดำเนินเรื่องไม่ตื่นเต้น ลุ้นระทึก เหมือนนิยายแนวนึ้เรื่องอื่นของแก้วเก้า และยังอดสงสัยไม่ได้เมื่อเห็นนักวิจารณ์หลายท่านกล่าวชมตอนที่เรื่องนี้เข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรท์
แต่น่าแปลก เมื่อมาอ่านอีกทีตอนอายุมากขึ้นแล้ว กลับรู้สึกว่าเป็นนิยายที่เข้มข้น ละเมียดละไม และต้องตีความหลายอย่าง เกี่ยวกับนัยยะของผ้า ที่อุมาทอขึ้น ทั้งความเชื่อ อาถรรพ์ หรือว่าแท้จริงมันคือการกระทำของตัวละครเอง? รวมถึงการสร้างตัวละครแวดล้อมรอบตัวเอก ผูกร้อยเป็นเรื่องราวขึ้นมาได้อย่างสวยงาม เป็นอีกเรื่องที่ชอบมาก เช่นกันครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:8:15:57 น.  

 
เรื่องวสันต์ลีลาอาจจะสร้างยากนะครับ
คล้ายๆกับทางเทวดา
ประมาณว่าตัวเอกมีตัวตนอีกแบบ
เลยไม่ได้มีการสร้างสักที

(ส่วนทางเทวดาก็ชอบนะครับ
ผมว่าแนวหนุ่มทิพย์
สื่อสองโลก ทางเทวดา
น่าจะกลุ่มเดียวกัน
คืออ่านเพลินๆ สนุกๆ
แฝงแง่คิดแบบไม่หนัก)

ส่วนเรื่องผ้าทองผมรักมากๆครับ
เคยเอาให้พี่ชายอ่านเค้าก็บอกเฉยๆ
แต่ผมนี่อินมากเลย
แปลกตรงที่ผมประทับใจ
ไม่ใช่เรื่องราวของมัน
แต่ประทับใจนิสัย บุคลิกนางเอก
อาจจะอธิบายไม่ค่อยถูก

เป็นหนึ่งในตัวละครที่ผมว่าแปลก
แล้วบรรยากาศในเรื่องก็ชวนอึดอัดนิดๆด้วย
ที่สำคัญตอนจบผมว่าทรงพลังมากครับ


โดย: Jay IP: 49.48.94.185 วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:20:37:53 น.  

 
คุณ Jay เห็นด้วยครับว่าถ้าสร้างเป็นละคร คงจะแคสติง ตัวละครยาก โดยเฉพาะอย่างสาแคน โคกกระโดน ยิ่งหายากมากขึ้นไปอีกแน่ๆเลยครับ

ตอนนี้กำลังติดหนึบกับ "สาวสองวิญญาณ" ที่เริ่มคลี่คลายลงในทุกขณะแล้วครับ คิดว่างานสัปดาห์หนังสือรอบนี้ เรื่อง สาวสองวิญญาณ ของแก้วเก้า น่าจะได้รวมเล่มจำหน่ายด้วยนะครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:14:49:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 67 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.