หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2561
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728 
 
5 กุมภาพันธ์ 2561
 
All Blogs
 
นิราศกระป๋อหลอ : เชิญอักษร



เรื่อง : นิราศกระป๋อหลอ
ผู้เขียน : เชิญอักษร
สำนักพิมพ์ : หมึกจีน
ปีที่พิมพ์ : 2537 (พิมพ์ครั้งที่ 2)
เล่มเดียวจบ




        วันนี้ สามปอยหลวงขอนำเสนอผลงานของคุณเชิญอักษร นักเขียนนวนิยายโรแมนติค พาฝัน ในยุคหนึ่ง ซึ่งมีสไตล์อันเป็นเสน่ห์เฉพาะตัวมากๆ ผมเองเคยมีโอกาสชมผลงานละคร “ฟ้าสางที่กลางดง” ซึ่งมาจากต้นฉบับนิยายของท่าน น่าเสียดายที่ปัจจุบัน ภายหลังจากสำนักพิมพ์หมึกจีน ที่จัดพิมพ์ผลงานหลายต่อหลายเรื่องในอดีตของท่านแล้ว ไม่ได้มีการนำมาพิมพ์ใหม่เลย ทำให้นักอ่านรุ่นใหม่ๆหางานของคุณเชิญอักษร มาอ่านได้ค่อนยากเลยทีเดียว

         นิราศกระป๋อหลอ นิยายชื่อแปลกเล่มนี้ก็เช่นกันครับ ต้องขอขอบคุณ ผศ ดร.ปานทิพย์ รัตนศิลปะกัลป์ชาญ เพื่อนร่วมงาน ที่นับว่าเป็นแฟนคลับนักอ่านท่านหนึ่งของคุณเชิญอักษร ได้กรุณาให้ผมหยิบยืมเรื่องนี้มาอ่านจนมีโอกาสได้นำมารีวิว นอกเหนือจากออร์ ฟ้าสางที่กลางดง เทพีมันสำปะหลัง และเรื่องอื่นๆอีกหลายเรื่อง ที่น่าสนใจอยู่ไม่น้อยเลยครับ

         นิยายรักเรื่องนี้ พาร์ทแรก เป็นการเขียนในลักษณะคล้ายบทบันทึกประจำวันของ “ฝัน” นางเอกของเรื่องที่เดินทางไปหาพี่ชาย “ฝน” ที่เรียนอยู่มหาวิทยาลัย ยังเมืองสตาร์ควิลล์ สหรัฐอเมริกา ในช่วงที่พี่ชายกำลังปิดเทอมพอดี สถานการณ์เดินทางอันทุลักทุเล การเจอเพื่อนร่วมทางใหม่ หรือแม้แต่การตกเครื่องบินระหว่างรอเปลี่ยนเครื่องจากแอลเอ ไปดัลลัส หรือแม้แต่การจองตั๋วผิดสนามบิน เป็นเหตุการณ์ชุลมุนวุ่นวายที่นางเอกของเรา เผชิญตลอดระยะการเดินทาง จนมาถึงจุดหมายปลายทางได้โดยสวัสดิภาพ





     แต่นั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้น เพราะเมื่อไปถึง ชายคนที่มารับเธอ กลับกลายเป็น “นายแป้ง” หรือ มิสเตอร์รณภู เพื่อนรูมเมทของพี่ฝนแทน

         มัสแตงใหม่เอี่ยมสีดำคันหนึ่ง แล่นลงมาตามเนินของถนนที่อยู่ด้านข้างของไฮเวย์อย่างรวดเร็ว และเลี้ยวเข้ามาภายในปั๊มน้ำมัน มีเสียงปิดประตูดังปังทันทีที่รถจอดพรืดลง เราเพิ่งจะขยับตัวเมื่อผู้ชายคนนั้น ก้าวยาวๆอ้อมหน้ารถของเขาเองมายืนตรงหน้า

            เขาเป็นผู้ชายไทยที่สูงมาก เกือบเรียกได้ว่าถึงหกฟุต พูดก็พูดเถอะ ฝรั่งเท่าที่เห็นมาสองสามวันนี่ก็ไม่ค่อยได้สูงกันถึงขนาดนั้นหรอก เรายังคงนั่งบนกระเป๋าเดินทางของเราเองเมื่อเงยหน้าขึ้น พบว่า นอกจากรูปร่างที่ใช้ได้แล้ว หน้าตาของเขาก็ยังดีอย่างมาก ลูกกะตาโตเบ้อเริ่มเทิ่ม ที่จ้องมองมานั้นทั้งลึกสวยและแจ่มใสจนดูเป็นประกายจัดจ้าออกมาจากผิวสีน้ำตาลจางสะอาดของเจ้าตัวอย่างมีชีวิตชีวา

    แต่แล้วความประทับใจของสาวน้อยฝัน ก็สลายอย่างรวดเร็ว เมื่อพบว่า ชายหนุ่มผู้นี้กลายเป็นคู่กัด กับเธอไปในเวลาต่อมา ดูเหมือนว่า รสนิยม และความคิดเห็นของเขาจะไม่ตรงกับเธอเลยสักอย่าง ซ้ำมันตรงกันข้ามกันไปหมด!

     ซ้ำร้าย พี่ฝน ที่แต่แรกรับอาสาจะพาเธอเที่ยวหลังปิดเทอม กลับกลายมาป่วยด้วยโรคอาหารเป็นพิษ เอาเสียอีก ตอนนี้เขานอนซมอยู่ที่ห้องและหมอแนะนำให้พักผ่อนแทน ด้วยความห่วงใยน้องสาว ที่อุตส่าห์เดินทางมาจากกรุงเทพฯ เขาเลยขอร้องให้ นายแป้ง สหายรัก เป็นสารถี พาน้องสาวไปเที่ยวฟลอริดา แทน โดยไม่รู้ว่า สองหนุ่มสาวเขม่นหน้ากันตั้งแต่แรกเจอไปเสียแล้ว...

       ฝัน ไม่กล้าปฏิเสธพี่ชาย แม้จะพยายามโทรฯไปขอยกเลิกโปรแกรมเดินทางกับมิสเตอร์แป้ง ชายหนุ่มที่ไม่ถูกชะตาคนนั้น แต่กลายเป็นเขานั่นแหละ เป็นฝ่ายดื้อดึงจะไปให้ได้ และอ้างคำสั่งของพี่ฝนเข้าเสียอีก ในเวลานั้นเอง ก็เริ่มมีสาวน้อยชาวไทย ชื่อก้อย เข้ามา สร้างความเข้าใจผิดให้มากขึ้น ฝันคิดว่า ก้อยเป็นสาวคนรักของนายแป้ง แต่ในที่สุด สองหนุ่มสาว ก็จำต้องออกเดินทางไปยัง ฟลอริดา ตามกำหนดการที่วางไว้ อย่างไม่เต็มใจทั้งสองฝ่าย

        ระหว่างการเดินทางอันวุ่นวาย ทั้งลืมแผนที่รัฐ ทั้งเผอเรอเถียงกันหน้าดำหน้าแดงตั้งแต่เรื่องเล็กน้อย จนเรื่องใหญ่ จนรณภูขับรถข้ามไฟแดงไม่ทันรู้ตัว และถูกตำรวจรัฐเรียกตัว จนรณภูหัวเสียอยู่ไม่น้อย หากในความวุ่นวาย พลั้งเผลอนั้น กลับทำให้เขารู้สึกดีๆ กับสาวน้อยชาวไทยผู้นี้อยู่ไม่น้อย และ ฝันเอง ก็อดรู้สึกผูกพันกับคู่หูร่วมเดินทางที่เหมือนเป็นไม้เบื่อไม้เบาคนนี้ไม่ได้ เธอได้เห็นด้านดีๆ อ่อนโยน ภายใต้ท่าที ทื่อๆห้วนๆ พูดจาโผงผางของเขา ในยามแสดงออกอย่างไม่รู้ตัว และเกิดความประทับใจเช่นกัน

         จากออร์แลนโด สู่ ดิสนีย์เวิรลด์ ที่แสนน่าตื่นเต้น อัศจรรย์ใจ ทำให้ฝันเพลิดเพลิน กับสวนสนุกแห่งนี้ จนพบว่า ตนเองพลัดหลงกับมิสเตอร์แป้งเสียแล้ว ในห้วงเวลานั้นเอง หญิงสาวเริ่มรู้สึกยอมรับกับตัวเองบางอย่างขึ้นมา...

เราพบว่าเราถอยหลังไปตั้งต้นเสียแต่ไกลลิบ เริ่มตั้งแต่วันแรกพบกับมิสเตอร์แป้งที่ยะโส ตรงท่ารถคอนติเนนตัล เทรลเวย์ส... มิสเตอร์แป้งที่กวนประสาทในครัว เมื่อแวะรับเราไปซักผ้าในวันต่อมา มิสเตรอ์แป้งที่แสนจะขี้โมโหในโรงซักผ้า มิสเตอร์แป้งที่แสนจะระอาเราที่โพสท์ ออฟฟิศ และท้ายที่สุด มิสเตอร์แป้งที่แสนจะคับแค้นเมื่อตกลงพาเรามาเที่ยวฟลอริด้า จนตกระกำลำบากตั้งแต่บัดนั้น มาจนบัดนี้

        เขาช่างเป็นคนดี ถึงจะขี้โมโหไปสักนิดแต่ก็ช่างเป็นคนดีและมีน้ำใจเสียจริงๆ และเหนือสิ่งอื่นใดเราปฏิเสธไม่ได้หรอกว่า เรากำลังมีความรู้สึกที่แสนพิเศษต่อเขาอย่างยิ่ง ซึ่งคิดดูแล้วมันน่ากลุ้ม เพราะขณะที่เราค้นพบความจริงอันนี้ เขาอาจจะกำลังตีปีกที่ได้เดินเที่ยวเพียงคนเดียวสบายใจเฉิบก็เป็นได้...”

ช่างมีความสุขจริงนะแม่คุณ เสียงประชดด้วยความโกรธดังขึ้น และหล่อนก็พบว่า เขาเองพยายามตามหาตัวหล่อนด้วยความวิตกกังวลจนแทบเป็นบ้า แน่นอนว่า พี่แป้ง ก็ต้องเอ็ดน้องฝันตามเดิม
         “เลอะเทอะที่สุด คุณไม่รู้เลยหรือว่าเวลาหลงทางนั้น ก่อนอื่นน่ะควรจะยืนเฉยๆ อยู่กับที่โดยไม่ต้องไปทำอะไรให้มันแย่กว่าที่แย่อยู่แล้ว”
     “งั้นหรือคะ ทีหลังฝันจะจำไว้”
     “ทีหลัง? มันจะไม่มีทีหลังอีกเข้าใจไหม?”

          น่าแปลกที่คราวนี้ หล่อนรับรู้ด้วยความยินดี เมื่อรับรู้ถึงอารมณ์ห่วงใยของเขา ก่อนจะดำเนินมาถึงฉากโรแมนติค ...เฟิร์สคิส ที่บนสะพานหน้าปราสาทดิสนีย์นั่นเอง





       สองหนุ่มสาวปรับความเข้าใจกัน บนเส้นทางสายโรแมนติค ก่อนเดินทางกลับคืนสู่ สตาร์ควิลล์ และเมื่อนั้นเอง ก็ถึงเวลาแห่งการอำลาจาก หัวใจของสาวน้อยเหมือนจะหลุดลอยทิ้งเอาไว้ที่นี่ เมื่อต้องเดินทางต่อไปยังนิวยอร์ค เพื่อเยี่ยมน้าพิมพ์ น้าสาวที่มาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ ก่อนต่อเครื่องบินกลับคืนสู่กรุงเทพฯมหานคร

        ความผูกพันเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ของการเดินทางอันทุลักทุเลที่ผ่านมา ที่เธอเรียกมันว่า นิราศกระป๋อหลอนี้ คงจะจบสิ้นลงเพียงเท่านี้กระมัง?

     “ลาแล้วนิวยอร์ค ลาแล้วอเมริกา การเดินทางที่ยาวนาน กำลังจะจบสิ้นลงอย่างไร้ความหมาย เมื่อเครื่องบินยกตัวขึ้นเหนือพื้นนั้น น้ำตามันรื้นขึ้นมาเอง ตอนเรามองออกไปนอกหน้าต่างอย่างหมดอาลัย สตาร์ควิลล์อยู่ทางไหนนะ คนใจดำ... คนใจดำ....”

        แต่แล้ว ใครบางคนก็ทรุดตัวลงนั่งข้างๆเธอ อาจเป็นผู้โดยสารเอเชียสักคน? ฝันเงยหน้าขึ้น แล้วก็ต้องตกตะลึงงันทั้งน้ำตา

“พี่แป้ง”
    “ใช่แล้ว ผมเองแหละ นายแป้ง”

        เขาตอบเสียงกระด้าง หน้าคมสันดูซูบลง เสื้อผ้าก็ยับและดูมอมแมมไปเล็กน้อย
        “รู้สึกสะใจไหมครับ ที่เห็นผมแล่นตามมาขึ้นเครื่องบินในวินาทีสุดท้ายนี่น่ะ หลังจากที่เกือบตกเครื่องบินเมื่อกลางวันนี้ที่แอตแลนต้า”

    “ตามมา...” เราทวนคำที่ติดใจ
     “นั่นซี แล้วจะว่าไงดีล่ะ ไม่เคยมีใครบอกผมเลยนะว่า การตามจีบผู้หญิงน่ะมันแย่ยิ่งกว่าการไล่จับปูลม”
จริงๆนะ ถ้านี่ไม่ใช่กำลังหน้าสิ่วหน้าขวานละก็ เราจะหัวเราะออกมาจากการเปรียบเปรยของเขา

      และแล้ว บนเครื่องบินลำนั้นเอง ซึ่งกำลังบินข้ามมหาสมุทร กลับคืนสู่กรุงเทพมหานคร ก็ทำให้สองหนุ่มสาว ได้ปรับความเข้าใจกันอีกครั้ง ก่อนจะนำไปสู่บทสรุปอันแสนหวานตรึงใจ ถึงแม้ว่าพระเอกของเรื่องนี้ จะดูเจ้าเผด็จการอยู่ไม่น้อย แต่สาวน้อยฝัน ก็ยินดีที่จะอยู่ใต้อำนาจเผด็จการของเขาทั้งหัวใจ

ปล. ในความเห็นส่วนตัวแล้ว ผมชอบการทำรูปเล่มของสำนักพิมพ์หมึกจีนมากเลยครับ รูปเล่มกะทัดรัด น่าอ่าน ภาพปกอาบมันสวย รวมถึงภาพประกอบด้านใน แต่ละตอน แต่ละบทที่ช่วยให้อรรถรสในการอ่านเพิ่มขึ้นอย่างมาก ดังตัวอย่างบางส่วนที่นำมาให้ชมกันครับ
                          ****************





Create Date : 05 กุมภาพันธ์ 2561
Last Update : 5 กุมภาพันธ์ 2561 8:33:24 น. 10 comments
Counter : 617 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณruennara, คุณnewyorknurse, คุณหมุยจุ๋ย, คุณคอเล่า, คุณแม่ไก่


 
ฟะ แฟชั่นยุค 80 นั่น!!

คิดถึงความหลังจังค่ะ เล่มนี้อ่านแล้วแน่ๆ แต่จำอะไรไม่ได้เลย เมื่อก่อนมีช่วงหนึ่งตะลุยอ่านเชิญอักษรเยอะจนแยกแยะแต่ละเล่มไม่ได้ 555


โดย: Froggie วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2561 เวลา:19:43:12 น.  

 
เรามีนิยายของเชิญอักษรเกือบทุกเล่ม ขาดแค่บัญญัติที่ไม่ครบ 10 ประการ อยากอ่านมากแต่ก็หายากมาก


โดย: coral99 IP: 115.87.142.0 วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2561 เวลา:8:37:28 น.  

 

เรื่องนี้น่าอ่านจัง


โดย: newyorknurse วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2561 เวลา:2:09:01 น.  

 
คุณ Froggie : เพิ่งมีโอกาสอ่านงานของคุณเชิญอักษรครั้งแรก เป็นคนที่เขียนนิยายด้วยสำนวนมีเสน่ห์แบบหนึ่งเลยครับ
ได้ยินมาว่า นอกจากแนวโรแมนติค ประทับใจแล้ว ท่านยังเขียนในแนวชีวิต อย่างข้าวหน้าลาน อีกด้วย

คุณ coral99: บัญญัติไม่ครบ 10 ประการ ยังไม่มีโอกาสเห็นเรื่องนี้เหมือนกันเลยครับ ผมเคยได้ยินแต่ชื่อเรื่องน่าสนใจมากเลยครับ

คุณ newyorknurse : อ่านสนุก เพลิดเพลิน เหมือนฟังคนเขียนเล่าประสบการณ์เดินทางให้ฟังเลยครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2561 เวลา:8:28:56 น.  

 
พอเห็นชื่อเรื่องทั้งดีใจและเสียใจไปพร้อมๆกัน
ดีใจที่เห็นผลงานของคุณเชิญอักษรอีกครั้ง
ที่บ้านมีครบชุดหลายเล่ม ข้าวหน้าลานได้ข้อคิด
และเรื่องราวน่าอ่านมาก
เรื่องบัญญัติไม่ครบสิบประการ
เป็นเรื่องที่ชอบอ่านที่สุด น่ารักและโรแมนติค
มีเรื่องราวการทำงาน ของชีวิตนักเรียนไทยในต่างแดน
ที่นางเอกเป็นพนักงานเสริฟ

ทุกเล่มซื้อมาจากร้านแพร่พิทยาเซ็นทรัลปิ่นเกล้า
นานแสนนามนับสิบปีแล้ว
ที่เสียใจคือปลวกกินหนังสือที่เก็บสะสมไว้เกือบหมดตู้
แม้ช่วงหลังจะพยายามตามหาแต่ไม่พบอีก

อ่านจบแล้วมีความสุขมากๆเหมือนเจอเพื่อนเก่า
ฝันและแป้งซึ่งเนื้อเรื่องคล้ายๆกับทางรัก ของทมยันตี
เป็นเรื่องของชยานนท์หรือนายนองกับศุลี(พร)
ที่พบรักระหว่างพาเที่ยวแทนพี่ชายสุริย์ฉาย เช่นเดียวกัน

มีความสุขที่ได้อ่านรีวิวหนังสือที่ชอบ ขอบคุณนะคะ


โดย: หมุยจุ๋ย วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2561 เวลา:10:56:01 น.  

 
คุณหมุยจุ๋ย : อ่านคอมเมนต์แล้วยิ่งอยากหา บัญญัติไม่ครบสิบประการ กับข้าวหน้าลาน มาอ่านเพิ่มเลยครับ
ปัญหาเรื่องปลวก นี่ทำให้เศร้าหลายครั้งเลยครับ ตอนน้ำท่วมใหญ่ที่บ้าน หลังน้ำลดก็เจอภัยปลวกบุกตู้หนังสือจนราบไปหลายเรื่องเลยครับ บางเรื่องซื้อเก็บไว้ โดยยังไม่มีโอกาสอ่านเลยด้วย
เรื่องทางรัก -สายสัมพันธ์ เป็นอีกเรื่องที่ชอบมากเช่นกันครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2561 เวลา:12:10:39 น.  

 
ชอบค่ะเล่มนี้ สนุกดี


โดย: คอเล่า วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2561 เวลา:8:50:52 น.  

 
คุณคอเล่า : เรื่องนี้อ่านเพลินมาก ผมอ่านจบภายในเวลาอันรวดเร็วเลยครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2561 เวลา:15:42:25 น.  

 
อ่านรีวิวแล้วคิดถึงเชิญอักษรจัง

เล่มนี้มีอยู่ในคอลเล็คชั่น
เป็นงานแรก ๆ ของเธอที่เราหลงรักเลยค่ะ


โดย: แม่ไก่ วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2561 เวลา:14:34:33 น.  

 
สวัสดีครับ คุณแม่ไก่ น่าเสียดายที่ผลงานของคุณเชิญอักษร ไม่ค่อยเห็นนำมาพิมพ์ใหม่เลยครับ ทำให้โอกาสของนักอ่านใหม่ๆ ที่จะรู้จักงานเขียนของท่านน้อยลงไปด้วย ตอนนี้ กำลังตามหาอ่านเรื่อง บัญญัติไม่ครบสิบประการ อยู่ครับ แต่น่าจะหาอ่านยากอยู่ไม่น้อยเลย


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2561 เวลา:8:04:55 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#14


 
สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 70 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.