หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2558
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
 
23 กุมภาพันธ์ 2558
 
All Blogs
 
หลงไฟ : กฤษณา อโศกสิน

เรื่อง : หลงไฟ
ผู้เขียน : กฤษณา อโศกสิน
สำนักพิมพ์ : โชคชัยเทเวศร์
ปีที่พิมพ์ : 2532
สองเล่มจบ
พิมพ์ครั้งแรก



       นวนิยายร้อนแรงที่สะท้อนกิเลสตัณหาของมนุษย์เรื่องนี้ เขียนลงเป็นตอนๆในนิตยสาร ลลนา รายปักษ์ก่อนจะนำมารวมเล่มและสร้างเป็นภาพยนตร์ในเวลาต่อมา ถ้าจำไม่ผิด บทก้านแก้ว ตัวเอกของเรื่องรับบทโดยคุณภัสสร ส่วนบทโชน น่าจะเป็นของคุณวรุฒ วรธรรม ครับ

     กฤษณา อโศกสิน เป็นนักเขียนที่สามารถสร้างตัวละครอย่างก้านแก้ว ได้อย่างโดดเด่น มีคาแรคเตอร์เฉพาะตัวที่สร้างความน่าสนใจให้กับผู้อ่านตั้งแต่บทแรกเลยทีเดียว

       ผู้หญิงผิวสีน้ำตาลอมแดงคนนั้นนอนเหยียดขาอย่างสบายอารมณ์บนเก้าอี้ผ้าใบ... แขนสองข้างยกขึ้นไขว้เหนือศีรษะ หล่อนสวมแว่นกันแดดอันใหญ่บดบังสวนหนึ่งของดวงหน้า หากผมที่รวบขึ้นไปมุ่นลวกๆ ไว้กลางกระหม่อมก็เปิดหน้าผากเปิดคางเด่นชัดให้ทะเลเขียวอ่อนสดใสที่แลดูเหมือนหยกผืนกว้าง... ให้ดวงตะวันที่กำลังจะลับลา พร้อมทั้งให้หนุ่มวัยเลยสามสิบตรงหน้ารู้แจ้งถึงความเกลี้ยงเกลาของหญิงสาวที่เขาเลือกมาเป็นเพื่อน มีผ้าสองชิ้นน้อยๆ ปกปิดแค่ของสำคัญ

      นี่ย่อมไม่ใช่ฉากโรแมนติคริมทะเลของพระเอก นางเอก ในนิยายพาฝันอย่างแน่นอน เพราะในเวลาต่อมา ผู้อ่านก็รับรู้ว่า นี่คือ “งาน” ของเธอ ในฐานะของสาวเอสคอร์ต หรือหญิงเพื่อนเที่ยวที่บริการทางเพศไปพร้อมกัน
       แต่ก้านแก้วก็ปฏิเสธเสมอว่าหล่อนไม่ใช่โสเภณี แต่มีระดับที่สูงไปกว่านั้น!!

      ด้วยความชำนาญในภาษาอังกฤษ บุคลิก ที่ปรุงแต่งขึ้นอย่างมีระดับของผู้มีการศึกษาชั้นสูง ก้านแก้วเด็กสาวต่างจังหวัดที่เข้ามาเรียนหนังสือในกรุงเทพฯ ได้ยกฐานะตัวเองจากพนักงานประจำในบริษัทแห่งหนึ่ง มาเป็นสาวสังคมที่มีรสนิยมและ “แพง” ขึ้นมา ด้วยรายได้หลักจากลูกค้าทั้งเศรษฐีคนไทยและต่างชาติ โดยมี พี่แวว เป็นเอเยนต์คอยติดต่อหาลูกค้าให้

      ก้านแก้ว มีเพื่อนที่สนิทสนมด้วยคือชาลา สาวซื่อและเรียบง่ายใช้ชีวิตอย่างสมถะ เรียนไปด้วยและทำงานร้านอาหารไปด้วย เพื่อหวังจบปริญญาตรี และหล่อนก็ยังมีแฟนชื่อกุญชร ที่เรียนจบปริญญาตรีแล้ว และตัดสินใจไปทำงานเป็นครูต่างจังหวัด ก้านแก้ว ให้ความหวังกับกุญชร ในขณะเดียวกันก็หว่านเสน่ห์ให้กับอาวุธ หัวหน้างานในบริษัท ที่มาตกหลุมรักเธอโดยไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลัง

        ด้วยรสนิยมการใช้ชีวิตอย่างหรูหรา ฟุ่มเฟื่อย หล่อนต้องหา ผู้ชาย มาเป็นสปอนเซอร์ให้ไปพร้อมกัน ซึ่งทั้งอาวุธและกุญชร ไม่สามารถตอบโจทย์นี้ได้หมด แม้ว่าทั้งคู่จะมีความรักให้กับเธอ แต่มันก็ยังไม่เพียงพอ กุญชรเป็นแค่ครูบ้านนอกเงินเดือนไม่กี่พัน ขณะที่อาวุธ ก็มีญาติพี่น้องอีกเป็นโขยงให้เขาต้องคอยส่งเสียดูแล ก้านแก้วมองหาผู้ชายคนใหม่ที่สมบูรณ์แบบกว่า...

      และโชนก็ก้าวเข้ามาพอดี โชน นาคา เป็นทายาทเศรษฐี อยู่ในวัยหนุ่มรูปงาม และเขาก็ใช้ชีวิตอย่างเสเพลไปกับเงิน เหล้า ผู้หญิง อย่างเพลิดเพลินมือเติบ โดยไม่มีภาระต้องรับผิดชอบ แม้ว่าจะมีผู้หญิงคนอื่นเป็นแฟนอยู่แล้ว แต่ก้านแก้วก็รู้ว่าชายหนุ่มผู้นี้ไม่คิดจริงจังใดๆ หลังจากเบื่อ “ติม”คู่ขาคนล่าสุด ก้านแก้วจึงใช้สเน่ห์แพรวพราวพาตัวเองเข้าไปหา ซึ่งแน่นอนว่าโชนย่อมไม่ปฏิเสธ เขากำลังเห่อของใหม่ ที่รสชาติสีสันจัดจ้าน ชวนให้เคลิบเคลิ้ม

      บทพิศวาส หรือฉากกามาวิจิตรในนิยายเรื่องนี้ เขียนขึ้นอย่างประณีต สวยงามด้วยภาษาอันเป็นวรรณศิลป์ ที่อ่านแล้วต้องขอยกตัวอย่างมาประกอบ ให้เห็นว่า การเขียนบทอัศจรรย์ที่สวยงามสร้างสรรค์นั้นแทบไม่จำเป็นต้องบรรยายทุกอย่างจนหมดเปลือกล่อนจ้อนเลย แต่สามารถดึงคนอ่านให้ดำดิ่งไปกับจินตนาการที่เพริดแพร้วสวยงามนั้นได้มากยิ่งนัก

      หญิงสาวโหย่งตัวไปยังราวผ้า ดึงผ้าออกมาบ้าง สักครู่ร่างหล่อนก็อุ่นสบาย อยู่ในอ้อมกอดของเขา
       พลางเขาก็เหนี่ยวหล่อนให้ล้มกลิ้งลงบนเขียงขาว
      เนื้อสองชิ้นสนิทแนบแทบจะเป็นเนื้อเดียวกัน องค์เองอันเคยสงบตรงก็อ่อนไหวเดือดดิ้นด้วยแรงไฟฟอน
        ก้านแก้วหลงลืมไปสิ้นถึงมายาที่หล่อนวางหมากไว้ว่าจะทำ... หล่อนฝืนตัวเองฝืนจิตวิญญาณที่ชื่นชอบไม่ไหว ร่างหล่อนทั้งร่างนี้คือเส้นลวดบาง มิใช่ท่อนไม้ ดังนั้นมันจึงบิดจึงพลิ้วตามมือไปสู่รูปแบบประสาหล่อน ขณะที่เชื้อเพลิงลุกโหมด้วยเปลวไฟสูงลอยขนาดนี้ หากไม่โผเข้าไปเริงเล่นก็แสนโง่เสียนักหนาแล้ว...
       เขียงขาวที่ปูผ้าไว้ตึงเรียบเริ่มยุ่งเหยิง
       เพราะเขากำลังเป็นมีด... เงื้อง่าลงมายังชิ้นเนื้อซึ่งประมาณเอาว่าสดใหม่ แต่เนื้ออย่างหล่อน ไม่ใช่เนื้อแพ้มีด มือที่จับที่กดก็ต้องมั่นคงไม่หละหลวม มีดต้องคมกริบ เมื่อกรีดลงมานั้น เนื้อจะแยกออกจากกันเป็นชิ้นงามตามประบวนการแล่ มิใช่ต้องเถือแล้วเถืออีกจนยับเยิน
มีดเขาคมจริงๆ... เขากรีดหล่อนอย่างที่เรียกว่า มันไปถึงไหนๆทีเดียว แม้หล่อนจะเคยถูกมีดมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน แต่คมกรีดคราวนี้ของเขาเป็นคมที่หล่อนจะต้องจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ของการพเนจร
        ดาวพระศุกร์คล้อยไปแล้วทางข้างโน้น... แพดาวเลื่อนดวงพร้อมกันทั้งฟ้า... เขาและหล่อนถอนใจรวยๆ... คาเขียงขาว
       รอการแล่ใหม่ในชั่วโมงอื่น


     ถ้าเป็นนิยายพาฝันทั่วไป มันคงเป็นบทอวสานที่นางเอกจะสมหวัง ได้อยู่กินแต่งงานกับพระเอกลูกเศรษฐีรูปหล่อที่ร่ำรวยล้นฟ้าอย่างโชน แต่นี่ไม่ใช่ ดังนั้นชีวิตของก้านแก้วที่ผยองกับชัยชนะในเกมสวาทครั้งนี้จึงไม่ใช่ชัยชนะอย่างแท้จริง หล่อนแย่งเขามาจากเพื่อนสาวคนเก่าได้สำเร็จก็จริง แต่ในที่สุด เมื่อเขาย้ายมาอยู่กับหล่อนที่คอนโด โดยที่มารดาผู้ร่ำรวยของเขาดัดนิสัยโชนด้วยการตัดเงินค่าใช้จ่ายทุกอย่าง
เมือนั้น... พ่อเทพบุตรในฝันของเธอก็กลายร่างเป็นแมงดาปีกทอง ที่เกาะชายกระโปรงเธอกินไปเสียแล้ว...

       นึกว่าทุกอย่างจะสบาย กลายเป็นว่านอกจากต้องหาเลี้ยงตัวเองแล้ว ก้านแก้วต้องส่งเสียเงินให้ชายหนุ่มผู้ไม่ยอมโต และเอาแต่นอนงอมืองอเท้าขอเงินใช้อีกด้วย หล่อนออกทำงานเป็นสาวเอสคอร์ตอีกครั้ง พร้อมกับความฝันสีชมพูที่สลายลงอย่างไม่มีชิ้นดี

     เมื่อได้มาอยู่ด้วยกัน ทำให้เห็นนิสัยตัวตนด้านมืดของแต่ละคนชัดเจนขึ้น จนก้านแก้วทนไม่ได้ หล่อนแยกทางกับโชน ปล่อยให้เขากลับไปเป็นลูกแหง่ที่เปลี่ยนจากขอเงินหล่อนใช้ กลับไปสู่อ้อมกอดของมารดาเขาตามเดิม ก้านแก้วรู้ว่าอายุตัวเองล่วงเลยไปมากแล้ว หล่อนออกจากสังกัดของพี่แวว แม้ว่าอีกฝ่ายจะชวนให้เปลี่ยนมาทำงาน “คุมเด็ก” แทนการ “รับแขก” ก้านแก้ว ออกหาลูกค้าด้วยตัวเอง แต่แล้วกลายเป็นว่าหล่อนกลับเผชิญหน้ากับ แมงดาอาชีพอย่างแท้จริง!

      เขียว ดัทสัน มองและหมายตาเธอเอาไว้แต่แรกแล้ว สายตาแมงดาอาชีพอย่างมัน รู้ดีว่าผู้หญิงดูดีมีคลาสคนนี้ มีอาชีพซ่อนเร้นอะไรเอาไว้ มันถือโอกาสเข้ามาประกบและตั้งตัวเป็นนายหน้าหาลูกค้าให้ก้านแก้ว พร้อมหักเปอร์เซ็นต์เสร็จสรรพ เมื่อหล่อนพยายามจะต่อสู้ ก็ไม่สามารถดิ้นรนหนี้พ้นความป่าเถื่อนของเขียว ดัทสัน ได้ มันทั้งเตะ ต่อย และตบจนก้านแก้วไม่มีทางสู้ เขียว ดัทสัน ก้านแก้วพยายามหนี สภาพในเวลานี้ หล่อนแทบไม่ต่างกับโสเภณี ที่ถูกคุมตัวและคอยส่งไปรับแขกในเวลาที่นัดหมายเท่านั้น...

            ในที่สุดก้านแก้วก็มองเห็นทางออก ลูกค้าคนหนึ่งรับปากจะช่วยหล่อน เขาจะพาหล่อนไปอยู่ด้วยกันที่อังกฤษ และใช้ชีวิตอย่างมีความสุขที่นั่น ก้านแก้วหนีจากเขียว ดัทสันออกมาได้สำเร็จ หล่อนเดินทางไปที่เมืองนอกด้วยความฝันที่เหลืออยู่ จนถึงสนามบินลอนดอน แต่แล้วสิ่งที่หล่อนเผชิญหน้ากลับเป็นยิ่งกว่านรก!

    “เอาน่ะพี่น่า... ไหนๆก็มาแล้วน่า ตั้งหน้าตั้งตาไปหาเงินกันดีกว่า หนูน่ะอยากได้เงินเต็มแก่แล้ว บ้านเราเงินฝืดก็ต้องออกตระเวนรอบโลกงี้แหละ โฮ้ย กว่าจะหลุดกรุงเทพ ออกมาได้ก็ปลอมกันซะเงกเลยเชียว เดี๋ยวนี้หน่อยปราบปรามมันเอาจริงนะ พี่เจอมั่งหรือเปล่า?”
       แข้งขาอ่อนไปหมดแล้ว
หญิงสาววางกระเป๋าเดินทางที่ถือค้างอยู่อย่างลืมตัวลงกับพื้น น้ำตาเต็มตา แม้กระนั้นก็ไม่วายวิงวอน ทั้งๆที่รู้ว่าไม่มีทาง...

       จากนั้นทีมแก๊งค์ค้าหญิงข้ามชาติ ก็พาหล่อนและสาวไทยอีกส่วนหนึ่งเดินทางเข้าสู่เยอรมัน หล่อนถูกขายส่งซ่องเรียบร้อยแล้ว ชีวิตที่นี่ยิ่งกว่าแดนนรกที่หล่อนเคยเจอที่เมืองไทย เพียงวันแรก ก้านแก้วก็รับแขกตั้งแต่สิบโมงยันสี่ทุ่ม หล่อนรู้สึกเหมือนร่างกายแหลกเหลวไม่มีชิ้นดี หล่อนต้องทำงานอีกนานเท่าใดกันหนอ จึงจะคุ้มค่าบัตรโดยสารเครื่องบิน มาเมืองนอก ครั้งนี้
อนิจจา เมืองนอก!

      ก้านแก้วอาเจียน เมื่อผู้คุมชาวฟิลิปปินส์เข้ามาทำร้ายและบังคับให้หล่อนรับแขกอีก และอีก หล่อนดิ้นรน ขัดขืน จนมันกลับออกไป

    ประตูเปิดออก หล่อนเหลียวไปดู
    เยอรมันร่างสูงใหญ่ยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น แววตาดุเย็นของเขาจับอยู่ที่หล่อน สายสร้อยทองเป็นเงาวาวในแสงไฟ
     “มันดื้อ” เจ้าฟิลิปปินส์รายงานซ้ำ
    ก้านแก้วยืดตัวขึ้นตั้งตรง หล่อนหมดสิ้นแล้วซึ่งความหวาดกลัวใดๆ ฝีเท้าของเขาย่างเหยียบใกล้เข้ามาบนผืนพรม
ใกล้เข้ามา..
       แล้ว... ก่อนที่หล่อนจะทันได้คิดว่าอะไรเกิดขึ้น เขาก็ดึงผ้าผูกคอที่คอเขาออกมาตวัดรัดรอบคอหล่อนไว้... แน่น... แน่นเข้า... จน นัยน์ตาหล่อนเหลือกลาน...
   พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์... ก้านแก้วคิดขึ้นในวินาทีสุดท้ายแห่งวิกฤตอันจวนแจนั้น ชาลา... กรุงเทพฯ... เมืองไทย... โอย...
ช่วยด้วย
               ************
หมายเหตุ นิยายเรื่องนี้ ปัจจุบันจัดพิมพ์ใหม่โดยสำนักพิมพ์เพื่อนดีครับ




Create Date : 23 กุมภาพันธ์ 2558
Last Update : 23 กุมภาพันธ์ 2558 16:54:56 น. 16 comments
Counter : 54335 Pageviews.

 
น่าอ่านอีกแล้ว แต่เนื้อเรื่องหนักน่าดูนะคะ


โดย: Serverlus วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:8:15:36 น.  

 
น่าสนใจทีเดียวเชียวค่ะ /แจกใจๆ


โดย: kunaom วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:20:45:04 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
สามปอยหลวง Book Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 5 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: **mp5** วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2558 เวลา:0:16:49 น.  

 
ชอบกฤษณา อโศกสินค่ะ ชอบพล็อตเรื่องของท่าน นิยายที่เอามาทำละครทุกเรื่องสนุกทั้งนั้นเลยนะคะ แต่บางเรื่องพออ่านแล้วมันชวนง่วงยังไงไม่ทราบ ขอยกตัวอย่างสักเรื่องละกันนะคะ เรื่องน้ำเซาะทราย (เรื่องนี้ไม่เคยดูฉบับละครนะคะ) ตอนอ่านมันเนือยๆ ยังไงไม่ทราบ บางช่วงก็กระชับบางช่วงก็ชวนหลับ เป็นอย่างนี้สลับกันทั้งเรื่องเลยค่ะ หรือเพราะเราเป็นคนรุ่นใหม่ก็ไม่ทราบนะคะ (แต่นักเขียนบางท่านที่รุ่นราวคราวเดียวกับท่าน ชบาหลอดก็อ่านได้ไม่เบื่อนะคะ) แต่เรื่องที่อ่านแล้วสนุกก็มีนะคะ อย่างเมียหลวง ประตูที่ปิดตาย ฯลฯ


โดย: ชบาหลอด วันที่: 1 มีนาคม 2558 เวลา:1:26:27 น.  

 
คุณ Serverlus : เนื้อเรื่องหนักหน่วง ไม่มีพระเอก นางเอก มีแต่ตัวเอก แต่การดำเนินเรื่องสนุกเข้มข้นมากเลยครับ

คุณkunaom: ขอบคุณมากครับ

คุณ**mp5** : ขอบคุณครับ

คุณชบาหลอด : เรื่องน้ำเซาะทรายยังไม่มีโอกาสได้อ่านเลยครับ แต่เมียหลวง นี่ผมจำได้ว่า มีประโยคคมๆ โดนๆ หลายตอนเลยทีเดียวครับ อีกเรื่องที่เป็นงานเขียนยุคแรกๆของท่าน ที่ผมชอบ คือ "เพลิงกินรี" ครับ อ่านแล้วสะเทือนใจไม่น้อย


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 1 มีนาคม 2558 เวลา:15:37:04 น.  

 
สวัสดีครับคุณสามปอยหลวง

ชอบนิยายเรื่องนี้มากครับ
บทนางเอกเด่นมากๆ
สมัยลงตีพิมพ์ครั้งแรก
ในนิตยสารลลนา
ตอนนั้นลงช่วงเดียวกัน
กับเรื่องแม่เบี้ย
หวือหวามากๆทั้งคู่เลย
ผมอ่านไปก็ระทึกไป

(ดีว่าตอนนั้น
นิยายเรื่องปลาหนีน้ำ
ที่นางเอกก็ไม่เหมือนใคร
อีกเรื่องหนึ่ง
จบลงไปก่อนแล้ว
ไม่งั้นคงมีคงจะมีคนอ่าน
ติงว่านิยายทุกเรื่องแรงไป)


โดย: Jay IP: 223.206.48.109 วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:7:52:53 น.  

 
สวัสดีครับ คุณ Jay เป็นอีกเรื่องที่อ่านด้วยความเหนื่อยและลุ้นระทึกกับบทของนางเอก งานของคุณกฤษณา สร้างคาแรคเตอร์ตัวละคร ได้โดดเด่นมากเลยครับ อีกเรื่องที่ผมยังจำได้ไม่ลืมคือ พลับพลา จากเนื้อนาง ครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:8:09:04 น.  

 
ผมชอบบทพลับพลาจากเนื้อนางเหมือนกันครับ
เจ้าของเรื่องท่านเขียนได้แบบตีแผ่อารมณ์ผู้หญิง
ในแบบที่เราอาจจะเห็นกันในสังคมจริงๆดีจริงๆ

ผู้หญิงแบบพลับพลาถ้าอยู่ในนิยายเรื่องอื่น
อาจจะได้รับบทตัวอิจฉาก็เป็นได้นะครับ
แต่พอเป็นงานเขียนของคุณกฤษณา
ที่คนทุกแบบเป็นตัวเอกในโลกของตัวเอง
พลับพลาเลยได้เป็นนางเอกแบบเต็มตัว


โดย: Jay IP: 223.207.100.126 วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:14:59:19 น.  

 
คุ้นว่า เรื่องเนื้อนาง เคยสร้างเป็นละครช่องเจ็ดครับ ไม่แน่ใจว่า คุณมยุรา รับบท พลับพลา ในเรื่องนี้หรือเปล่า คุณกฤษณาสร้างตัวละคร ให้มีครบหลายมิติ ทั้งด้านดี ด้านร้าย แต่ก็เป็นตัวเอกที่โดดเด่นในสไตล์ของท่านจริงๆครับ ถ้าเป็นนิยายเรื่องอื่น คงจะกลายเป็นตัวร้าย หรือตัวอิจฉา ไปเลยอย่างที่คุณ Jay ว่าเลยครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2559 เวลา:8:26:49 น.  

 
ชอบเรื่องหลงไฟครับ ชอบนางเอกที่รับบทก้านแก้ว พร่ฮันนี่ ภัสสร บุณยเกียรติ เธอสวย เซ็กซี่ ดูมีคลาสและเล่นได้มีมิติมากๆจนคว้าตุ๊กตาทองสองปีติดกันจากแม่เบี้ยด้วย ฝีมือดี บทส่งมากๆครับ


โดย: ชวลิต IP: 180.180.35.19 วันที่: 26 กันยายน 2559 เวลา:8:36:23 น.  

 
สวัสดีครับคุณชวลิต เรืองนี้ตอนเป็นภาพยนตร์ เสียดายไม่มีโอกาสได้ชมเลยครับ แต่อ่านจากเนื้อเรื่องแล้ว ผมว่า คาแรคเตอร์คุณฮันนี่ น่าจะเล่นได้ยอดเยี่ยมตามบทประพันธ์เลยนะครับ

อีกเรื่องที่อยากเห็นนำมาปัดฝุ่นทำละครอีกครั้งก็คือ เนื้อนาง ครับ โดยเฉพาะบทดอกเตอร์ล่องชาด กับพลับพลา


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 26 กันยายน 2559 เวลา:13:25:03 น.  

 
อยากรู้เรื่องของชาลากับดุรงค์อ่ะ คือเห็นตัวอย่างละครแล้วพี่รอนเล่นด้วย เราชอบรอนอ่ะ รบกวนด้วยนะคะ บอกแค่ว่าตอนจบคู่นี้สมหวังรึเปล่าก็พอค่ะ


โดย: ยัยแว่น IP: 183.89.95.128 วันที่: 22 กรกฎาคม 2560 เวลา:21:36:03 น.  

 
สวัสดีครับ เรื่องนี้อ่านมานานจนเลือนๆไปแล้วครับ บทของชาลากับดุรงค์ น่าจะลงเอยด้วยดีนะครับ ส่วนใหญ่งานของคุณกฤษณา อาจจะไม่ได้สรุปตัวละครคู่นี้ชัดเจนนัก ครับ รอเพื่อนนักอ่านมาช่วยตอบอีกทีด้วยนะครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 25 กรกฎาคม 2560 เวลา:12:59:42 น.  

 
ขอบคุณค้าา


โดย: ยัยแว่น IP: 14.207.105.143 วันที่: 14 สิงหาคม 2560 เวลา:22:31:58 น.  

 
อยากอ่านแบบเต็มๆ ชอบๆ


โดย: หมูดอง IP: 1.46.42.142 วันที่: 15 สิงหาคม 2560 เวลา:22:17:51 น.  

 
คุณหมูดอง : พอดี ลองเขียนย่อๆเป็นรีวิว สำหรับนักอ่านที่สนใจ เผื่อจะได้ไปตามอ่านจากหนังสือครับ สนุกมาก


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 17 สิงหาคม 2560 เวลา:8:44:38 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 64 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.