หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2557
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
232425262728 
 
21 กุมภาพันธ์ 2557
 
All Blogs
 
มนต์ปาริชาติ : ศรีทอง ลดาวัลย์

เรื่อง : มนต์ปาริชาติ
ผู้เขียน : ศรีทอง ลดาวัลย์
ปีที่พิมพ์ : 2513
สำนักพิมพ์ : รวมสาส์น
สองเล่มจบ



        ศรีทอง ลดาวัลย์ นั้กเขียนรุ่นบรมครู เจ้าของผลงานนวนิยายชื่อดังหลายเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น โรงแรมวิปริต ภาพอาถรรพ์ ภูมิซ้อน จุติภูต หรือในนามปากกาอื่น อย่าง ก.เจษฎาพงษ์ ที่เขียนเรื่องพลับพลึงสีชมพู ข.อักษราพันธ์ ที่เขียน ดาวพระศุกร์ ดอกโศก เป็นต้น

       สำหรับมนต์ปาริชาติ เรื่องนี้ก็น่าจะเป็นนิยายแนวลึกลับในระยะแรกของท่าน เนื้อเรื่องเกี่ยวพันกับภพชาติ โดยผ่าน สื่อ กลิ่นจากดอกปาริชาต ที่ทำให้ย้อนกลับคืนสู่ความทรงจำในอดีตชาติของตัวละครที่เกี่ยวเนื่องกันเมื่อกว่าสองพันปีที่ผ่านมานั่นเอง

      เริ่มเรื่องในภพปัจจุบัน เมื่อ เด็กหญิงเนตรดาว ติดตามพ่อและแม่ ไปที่ป่าช้า ในวันฝังศพน้องสาวของตัวเอง ใกล้กันนั้นเอง ที่เด็กหญิงมีโอกาสได้พบกับเด็กชายคันศร ที่ตามครอบครัวมาในพิธีฝังศพคุณลุงเช่นเดียวกัน เด็กทั้งสองคนเกิดความผูกพันกันอย่างประหลาด และคันศรก็มอบดอกไม้ ดอกดาวกระจายให้กับเนตรดาวเป็นที่ระลึก

     นภิส น้าสาวของเนตรดาวที่รักเด็กหญิงเหมือนลูกไม่ค่อยชอบใจคันศรมากเท่าไร เพราะเห็นว่าเป็นดอกไม้ในป่าช้า ความจริงเธอเองก็ไม่อยากให้เด็กหญิงไปงานศพนี้ด้วย เพราะตั้งแต่เด็กมาแล้วที่มีหมอดูเคยทำนายทายทัก เนตรดาว ว่าจะมีคู่ครองเป็นผี!

        ผ่านมานับสิบปี เนตรดาว นรินทร กลายเป็นนิสิตสาวแสนสวยในมหาวิทยาลัย ในขณะที่ คันศร เองก็เป็นนิสิตหนุ่มรูปงาม ทั้งคู่มีโอกาสพบกันอีกครั้ง และทบทวนความทรงจำที่ผ่านมา เขารู้สึกประทับใจและหลงรักเด็กสาวรุ่นน้องผู้นี้ ในขณะที่เนตรดาว เอง ก็ประทับใจความร่าเริง ขี้เล่นของนิสิตหนุ่มรุ่นพี่ด้วยเช่นกัน แต่น่าแปลกที่เธอกลับยังไม่รู้สึกถึงความรัก
        จะว่าเป็นเพราะ คุณนภา มารดาของเธอ หมั้นหมาย นักศึกษาแพทย์ ชื่อรุจ รุจิรัตน์ เอาไว้ ก็ไม่น่าจะเป็นไปได้ เพราะแม้จะรู้ว่า รุจหลงรักเธอมากเพียงใด สำหรับเนตรดาว ความรู้สึกที่มีต่อรุจ ก็ไม่ต่างกับไมตรีจิตของความเป็นเพื่อนเท่านั้น

       สิ่งที่ทำให้หนึ่งหญิงสองชาย ยิ่งมีความรู้สึกผูกพัน ทั้งรัก ทั้งเกลียดชัง ทั้งเสน่หา และเป็นเหมือนศัตรูคู่อาฆาต ได้เริ่มต้นขึ้น เมื่อทั้งสามได้สัมผัสกับภาพและกลิ่นอันหอมประหลาดของดอกไม้สีแดงเพลิง อันมีนามว่าปาริชาติ

      “กลิ่นอวลฟุ้งนั้นไม่เหมือนดอกไม้ใดๆเลยในโลก มันหอมหวานๆนวลๆ แล้วก็แหลมๆอย่างไรพิกล กลิ่นแปลก แต่ดมแล้วรู้สึกว่ามีอานุภาพประหลาด ทำให้งงงวย ตัวเบาหวิวเลยทีเดียว แล้วก็ลอยสูงขึ้น เหมือนขึ้นสวรรค์ทั้งเป็น”

    “อา... ปาริชาต!” ชายหนุ่มแหงนหน้าอุทานขึ้นด้วยน้ำเสียงซาบซ่าน “นั่นแหละปาริชาติสวรรค์ ที่กลิ่นดูเหมือนจะติดจมูกชัด ในวาระที่ได้พบคุณเข้านี่เอง”

       ในห้วงแห่งความฝันนั้นช่างเสมือนจริง และตรงกันเหลือเกิน คมศร เห็นตัวเองในชุดประหลาดตากำลังกอดร่างเนตรดาวเอาไว้แนบอก พร่ำรำพันรักกันใต้ร่มไทร เขาเรียกหล่อนว่า ดาริกา ในขณะที่ตัวเขาเองมีนามว่า ศิวา!
        ในขณะที่ความรักของ คมศร กับเนตรดาวกำลังเริ่มต้นขึ้นนั่นเอง ก็เกิดเหตุ ทำให้ คมศร ต้องเสียชีวิตด้วยโรคนิวมอเนีย ในระหว่างที่ดวงวิญญาณ กับร่างกายกำลังจะแยกออกจากกัน เขาจึงมีโอกาสเห็นพญามัจจุราช กำลังจะมานำตัวไป และทุกอย่างเป็นเพราะแรงอธิษฐานของ เขา และเนตรดาวในอดีตชาติ ก่อนชีวิตจะแตกดับ

    “เกิดชาติใด ขออย่างให้เราต้องประสบความรักอีกเลย ขอห่างไกลร้อยโยชน์พันโยชน์ อย่าให้ได้รู้รักในชายใดอีกทุกชาติ”
แต่ศิวา หรือคันศร ในภพปัจจุบัน ได้กล่าวอธิษฐานแก้ว่า
      “ถ้าได้เกิดชาติใด ก็ขอให้ได้ตามรักนางนี้ไปทุกชาติ และขอให้ได้ช่วงชิงความรักคืน... คืนมา”
      

  นั่นเอง ที่ทำให้ดาริกา หรือเนตรดาว กล่าวสัจจวาจาเป็นครั้งสุดท้ายแก่ ศิวา ว่า
        “ดีล่ะ ถ้าเช่นนั้น ข้าฯ ขออธิษฐาน ถ้าแม้ใครจงใจตามรัก ก็ขออย่าให้ได้พบเราเลยแม้สักชาติ ขอให้เขาอย่าได้ผุดได้เกิด หรือถ้าแม้ว่าเกิด ก็ขอให้เขาดับชีพทันทีที่ได้พบและบอกรักแก่เรา”

   และด้วยเหตุนั้น เมื่อคันศรในชาตินี้ ตั้งใจจะบอกรักหญิงสาว ชีวิตของเขาจึงจบสิ้นลงเสียก่อน ทว่า ด้วยกุศลกรรมและความรักของมารดาที่มีต่อเขา ทำให้ดวงวิญญาณนั้นอยู่ในสภาพกึ่งมนุษย์ กึ่งปีศาจ เขากลายเป็นเสมือนผีดิบที่มีความรู้สึก และลักพาเนตรดาว ไป เพื่อหมายจะครองคู่อยู่ร่วมกัน

    รุจพยายามตามหาหญิงสาว แข่งกับเวลา เพื่อไม่ให้หญิงสาวที่เขารักต้องเสียชีวิตตามไปด้วย และเมื่อนั้นเอง อำนาจแห่งมนต์ปาริชาติ ก็นำพา ทั้งสามย้อนกลับไปสู่ อดีตกาลนับพันปี ณ แผ่นดินชมพูทวีป กรุงโกสัมพี!

        ดาริกา ได้มาร่วมงานวิวาหมงคล ของเพื่อนสาว และ ณ ที่นั่นเอง นางได้มีโอกาสพบกับ ศิวา มาณพหนุ่มรูปงามจากกรุงราชคฤห์ เหมือนต้องศรแห่งกามเทพ ทั้งศิวาและดาริกา เกิดความรักกัน ด้วยความช่วยเหลือจากสหายทั้งคู่ จนมีโอกาสลอบพบและสารภาพความในใจรวมถึงให้สัตย์สัญญารักแก่กัน

       ทว่า ดาริกา มีคู่หมั้นคู่หมายอยู่แล้ว คืออนิรุทธ์ บุรุษหนุ่มนักรบ จากเวสาลี ที่หลงรักนางเช่นเดียวกัน เมื่อกำหนดการวิวาห์เริ่มต้นขึ้น ศิวา ไม่อาจหักห้ามความรักนั้นได้ จึงวางแผนร่วมกันกับสหาย ลักพา ดาริกา ให้หนีไปด้วยกัน ทั้งสองได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในระหว่างการระหกระเหิน หนีการตามล่าของอนิรุทธ์ จนกระทั่ง ทั้งคู่หนีขึ้นเรือ เพื่อมุ่งตรงไปยังอาณาจักรศรีวิชัย ดินแดนห่างไกลจากชมพูทวีป

        แต่แล้ว อนิรุทธ์ ก็ขึ้นเรือตามมาพบ และชิงตัวนางกลับไป การต่อสู้เกิดขึ้น และในที่สุด ผู้คนก็ล้มตายกันอย่างมากมายทั้งสองฝ่าย คลื่นพายุโถมถั่งเข้ามา จนเภตราลำนั้นล่มลงใต้สมุทร

      ดาริกาฟื้นขึ้นมา และพบว่านางรอดชีวิตในดินแดนแห่งหนึ่ง พร้อมกับอนิรุทธ์ ชายหนุ่มจากเวสาลีผู้นี้ เป็นภัสดาของนางตามพิธีการอย่างสมบูรณ์ แต่เขาก็ให้เกียรตินางและคอยดูแลปกป้องภยันตรายต่างๆ จนหญิงสาวเริ่มใจอ่อนลง และเกิดความรักขึ้น ส่วนหนึ่งก็เพราะเข้าใจว่า ศิวา เสียชีวิตในกลางทะเลไปแล้ว ในที่สุด นางก็ตกลงปลงใจที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับอนิรุทธิ์

      แต่แล้วก็เหมือนพระพรหมกลั่นแกล้ง เมื่อศิวา รอดชีวิต และพยายามตามหานางที่เขารักอย่างบ้าคลั่ง เขามีโอกาสได้พบกับดาริกา อีกครั้ง และรับรู้ว่า นางยอมเป็นภรรยาของอนิรุทธ์แล้วอย่างเต็มใจ
ไฉนสัญญาที่ให้ไว้ร่วมกัน จะเลือนสลาย สัญญาที่จะอยู่ร่วมกันจวบชีวิตสิ้นลง และไปพบกันบนดินแดนสุขาวดี ที่มีปาริชาตสวรรค์รออยู่ เพื่อให้ระลึกถึงรัก ในทุกภพชาติ กลับคืน?

    ความรักแปรเปลี่ยนเป็นแค้น ศิวาและอนิรุทธ์ ต่างเข้าประหัตประหารกัน เพื่อเป็นเจ้าของหัวใจนางเพียงหนึ่งเดียวผู้นี้ จนทั้งคู่ต้องด่าวดิ้นลงพร้อมกัน
       เมื่อนั้นเอง ดาริกา จึงเห็นถึงพิษแห่งรัก ที่สร้างความพินาศแก่ทุกคนที่นางเกี่ยวข้อง และขออธิษฐาน ไม่ให้รักใครอีกต่อไปในชาตินี้และชาติหน้า...

       สายใยแห่งอดีต ย้อนโยงกลับมาสู่ปัจจุบันชาติ รุจ หรืออนิรุทธ์ ก็ยังคงความรักต่อเธอไม่เปลี่ยนแปร เช่นเดียวกับ คันศร หรือศิวา แต่ด้วยแรงอธิษฐานนั้น เนตรดาว จึงมิอาจรักใครได้อีก เธอกลัวว่าความรักจะย้อนกลับมาทำลายทุกคน เหมือนกับที่เคยเกิดขึ้นมาแล้ว
     แต่ทว่าในบัดนี้ ... เมื่อ เห็นสภาพ กึ่งภูตกึ่งมนุษย์ของคันศร ที่สภาพสังขารกำลังจะแตกดับลงในไม่ช้า ตามแรงอธิษฐานของเธอ

       ถ้าแม้ใครจงใจตามรัก ก็ขออย่าให้ได้พบเราเลยแม้สักชาติ ขอให้เขาอย่าได้ผุดได้เกิด หรือถ้าแม้ว่าเกิด ก็ขอให้เขาดับชีพทันทีที่ได้พบและบอกรักแก่เรา

      เนตรดาวจึงตัดสินใจครั้งสำคัญ...
     หล่อนขอถอนคำอธิษฐานทั้งหมด!

              และแล้วทุกอย่างก็สัมฤทธิ์ผลดังแรงปรารถนา... คันศร ฟื้นกลับคืนมาเป็นมนุษย์อีกครั้ง และเธอก็รับรู้ว่า หัวใจรักของตัวเอง ยังอยู่ที่เดิม เฉกเช่นเดียวกับ ดาริกาและศิวา เนตรดาว รู้ว่ารักของเธอไม่ว่าชาติใดภพใด เธอมีให้กับเขาเพียงเท่านั้น คือคันศร คนนี้...
       โดยที่ไม่ต้องมีมนต์มายา จากกลิ่นของปาริชาติใดๆมาแผ้วพานอีกต่อไป...

หมายเหตุ : สำหรับนวนิยายเรื่องนี้ ปัจจุบัน นำมาพิมพ์ใหม่อีกครั้ง ในชื่อ “มนตราปาริชาติ” โดยสำนักพิมพ์ห้องหนังสือ30 จตุจักร ครับ ผมแสดงไว้ดังรูปด้านล่าง ซึ่งเป็นฉบับปกอ่อน สองเล่มจบ ราคา 150 บาทครับ ส่วนฉบับปกแข็งที่ผมนำรูปมาลง มาจากเว็บร้านหนังสือนายขรรค์ครับผม




Create Date : 21 กุมภาพันธ์ 2557
Last Update : 21 กุมภาพันธ์ 2557 13:45:22 น. 22 comments
Counter : 2412 Pageviews.

 
สนุกจังเลยค่ะ อยากได้เลยอะ
แปะใจประจำวันให้นะคะ


โดย: Pdจิงกุเบล วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:14:44:50 น.  

 
แนวลึกลับ น่าสนใจ จบแบบแฮปปี้ ยิ่งน่าสนค่ะ
แปะใจให้ค่ะ


โดย: polyj วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:17:14:10 น.  

 
น่าอ่านมากๆ เลยค่ะ


โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:17:19:12 น.  

 
คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ สามปอยหลวง เรียบร้อยแล้วนะคะ

คุณเหลือ อีก 6 ดวง สำหรับวันนี้ค่ะ


โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:17:19:24 น.  

 
มาอ่านรีวิว + แปะ


โดย: Nat_NM วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:17:40:27 น.  

 
ชอบมาซุ่มอ่านบล๊อกของคุณสามปอยหลวงบ่อยๆ
ได้จดลิสนิยายน่าอ่านเยอะแยะเต็มไปหมด ^^

สำหรับนามปากกา "ศรีทอง ลดาวัลย์" นี้ยังไม่เคยได้อ่านเลยค่ะ
เคยอ่านแต่นามปากกาอื่นของท่านอย่าง "สีฟ้า" และ "จุลลดา ภักดีภูมินทร์"

คิดว่างานหนังสือปีนี้คงต้องไปเสาะหามาอ่านบ้างแล้วค่ะ
ขอบคุณสำหรับรีวิวนะคะ


โดย: มุลิลาวิฬาร์มาเลศ วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:17:47:22 น.  

 
แวะมาอ่านรีวิวค่ะ...ปกใหม่ดูสวยกว่าปกแรกนะคะ


โดย: Aneem วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:20:04:35 น.  

 
แปะหัวใจค่ะ


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:21:13:26 น.  

 
ชอบสำนวนภาษาของนามปากกา ข.อักษราพันธ์ กับก.เจษฎาพงษ์ มาก ๆ เป็นนิยายรุ่นแรก ๆ ที่อ่านนิยายเป็น อย่างดอกโศก ดาวพระศุกร์ เรื่องของหนู ...มาถึงวันนี้อยากย้อนอ่านก็หาอ่านยากแล้วล่ะค่ะ หนังสือของแม่ของป้าที่เคยมีก็กลายเป็นอาหารปลวกไปเสียสิ้น

ขอบคุณสำหรับรีวิวหนังสือรุ่นเก่า ๆ ให้ได้รำลึกความหลังนะคะ
โหวต+แปะใจให้ค่า


โดย: แม่ไก่ วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:22:06:25 น.  

 
ยังไม่เคยอ่านงานของทา่นเหมือนกันครับ แต่เคยอ่านงานของพี่สาวท่าน (ศรีฟ้า ลดาวัลย์) มาบ้าง...

ตอบพี่มุลิลา แทนอ.สามปอยหลวง นะครับ สีฟ้า และจุลลดา ฯ คนละคนกันกับศรีทอง ลดาวัลย์นะครับ ทั้งสองท่านเป็นพี่น้องกัน


โดย: อุ้มสม วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:8:18:59 น.  

 
ไม่เคยอ่านงานของท่านในนามปากกานี้เลยค่ะ เพราะชื่อเรื่องที่คุ้นๆก็ออกแนวน่ากลัว เลยไม่กล้าอ่าน
ที่เคยอ่านก็จะ ดอกโศก ดาวพระศุกร์... อ่านตามละครน่ะเองค่ะ

แต่เรื่องนี้น่าสนใจจังค่ะ ออกลึกลับ แล้วย้อนชาติภพนี่ชอบด้วยล่ะค่ะ


โดย: pichayaratana วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:21:09:25 น.  

 
ยังไม่เคยอ่านงานเขียนของท่านเลยค่ะ
ชอบปกแบบเก่า แต่ชอบชื่อเรื่องแบบใหม่ค่ะ


โดย: ชบาหลอด วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:22:17:32 น.  

 
คุณได้ทำการแปะ ให้กับคุณ สามปอยหลวง เรียบร้อยแล้วนะคะ

คุณเหลือ อีก 9 ดวง สำหรับวันนี้ค่ะ

แวะมาแปะหัวใจให้อาจารย์ค่า


โดย: นุ้ย (ปริยาธร ) วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:22:24:03 น.  

 
เคยอ่านนิยายเรื่องนี้และประทับใจมากๆ กับความรักของคุณแม่ที่มีต่อคันศร และความรักของหมอรุทธ์ที่มีต่อเนตรดาวและเสียสละด้วยจิตใจที่ดีงาม เคยคิดถึงนิยายเรื่องนี้แต่หาหนังสือไม่ได้ ดีใจที่คุณสามปอยหลวงนำมารีวิว ขอบคุณมากค่ะ


โดย: นักอ่านรุ่นเก๋า IP: 192.99.14.34 วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:11:30:43 น.  

 
น่าอ่านอีกตามเคยเลยค่ะ


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:22:22:50 น.  

 
เรื่องนี้น่าอ่านค่ะ สลับซับซ้อนมากเลย

มาแปะใจให้นะคะ


โดย: Sab Zab' วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:0:27:49 น.  

 
คุณ Pdจิงกุเบล : พลอตเรื่องสนุกดีครับ แต่เป็นสำนวนยุคเก่าหน่อยๆของนักเขียนรุ่นครูครับ

คุณ polyj : เรื่องนี้จบอย่างมีความสุขครับ แต่ผมคาดเดาพระเอกไม่ถูกระหว่างสองคน ศิวา กับ อนิรุทธ์ เพราะบทเด่นชัดพอๆกันเลยครับ

คุณ nonnoiGiwGiw : แนะนำครับ ถ้าชอบแนวลึกลับหน่อยๆ อีกเรื่องก็คือ ภาพอาถรรพ์ - อาถรรพ์ภาพ ที่นำมาพิมพ์ใหม่ครับ

คุณNat_NM : ขอบคุณมากครับ

คุณมุลิลาวิฬาร์มาเลศ : ด้วยความยินดีครับ น่าเสียดายที่งานเขียนของท่าน นำมาพิมพ์ใหม่น้อยมากเลยครับ ล่าสุดที่ผมเห็นคือ ภาพอาถรรพ์ กับ อาถรรพ์ภาพ ครับ

คุณ Aneem : ปกแรกรุ่นเก่าจะเหมือนลายผ้ามากเลยครับ ส่วนปกใหม่เป็นภาพวาดที่สวยไปคนละแบบครับ

คุณพุด : ขอบคุณมากครับ

คุณแม่ไก่ : ผมเองก็สะสมงานของท่านเหมือนกันครับ ล่าสุดตามหา "ชั่วชีวิตของผม" ในนามปากกา ก.เจษฎาพงศ์ คิดว่าน่าจะเป็นนิยายรักในช่วงสงครามโลกที่ผ่านมุมมองของสุนัขตัวหนึ่ง เลยยิ่งอยากอ่านมากเลยครับ แต่หายากมาก อีกเรื่อง คือ "เรื่องของหนู" ของ ข. อักษราพันธ์ เห็นสำนักพิมพ์หรรษานำมาพิมพ์ใหม่เหมือนกันครับ ส่วนฉบับปกแข็ง เคยเห็นวางจำหน่ายในราคาไม่กล้าแตะเลยครับ แพงมาก...

น้องอุ้มสม : ขอบคุณมากครับ ผมชอบงานเขียนของนักเขียนรุ่นครูทั้งสองท่านมากเลยครับ แม้ว่าจะต่างสไตล์กันคนละแนวก็ตาม


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:16:24:43 น.  

 
คุณพิช : เรื่องนี้ออกแนวลึกลับก็จริงครับ แต่ไม่น่ากลัวครับ เน้นในเรื่องการระลึกชาติ และเหตุการณ์ในอดีตมากกว่าครับ

คุณชบาหลอด : ชื่อ "มนต์ปาริชาต" มีซ้ำหลายคนครับ ที่เห็นอีกเรื่อง ก็คือ "มนต์ปาริชาต" ที่เขียนโดยคุณ "มธุรส"ครับ

คุณนุ้ย : ขอบคุณมากครับ

คุณนักอ่านรุ่นเก๋า : เรื่องนี้ผมเองก็ตามหามานานมากเลยครับ เพราะมีเฉพาะปกแข็งเล่มสอง เท่านั้น ต่อมาพอเจอเรื่องนี้ปกอ่อน ชื่อคล้ายกัน เลยคิดว่าน่าจะเปลี่ยนชื่อใหม่ ก็เลยซื้อมาอ่าน ปรากฏว่าตรงกันจริงๆ ครั้งแรกเลย ได้ยินจากละครวิทยุครับ เลยทำให้ติดใจอยากหามาอ่านให้จบ

คุณ Sab Zab' : ขอบคุณครับ

คุณหวานเย็น : รับประกันความสนุกครับ คุ้นว่า คุณหวานเย็นเอง น่าจะเคยอ่านงานของท่านมาบ้างแล้วนะครับ เหมือนจะมีรีวิวเหมือนกัน แต่สำหรับเรื่องนี้ค่อนข้างหาอ่านยากหน่อยครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2557 เวลา:16:29:17 น.  

 
สรุปแล้วม.ล.ศรีทอง กับม.ล.ศรีฟ้า ลดาวัลย์เป็นคนละคนกันแน่หรือคะ ทำไมหาประวัติของม.ล.ศรีทอง ก็มีแต่รูปม.ล.ศรีฟ้า เหมือนเป็นคนเดียวกัน สำนวนการเขียนก็เหมือนกัน ท่านเป็นคนเดียวกันหรือเปล่าคะ


โดย: ตามหา ชั่วชีวิตของผม IP: 1.47.16.71 วันที่: 16 พฤษภาคม 2558 เวลา:21:03:49 น.  

 
ขอถามอีกนิดนะคะ สำนักพิมพ์ 30 จตุจักรอยู่ที่ไหนคะ ขอรายละเอียดได้ไหมคะ เราสามารถไปหาซื้อหนังสือเก่าๆได้ที่นั่นใช่ไหมคะ


โดย: ตามหา ชั่วชีวิตของผม IP: 1.47.16.71 วันที่: 16 พฤษภาคม 2558 เวลา:21:13:52 น.  

 
คุณ ตามหา ชั่วชีวิตของผม : ท่านทั้งสองเป็นพี่น้องกันครับ ผมได้ทราบข่าวเสียชีวิตเฉพาะอาจารย์ มล.ศรีฟ้า เท่านั้นเองครับ ส่วนสำนักพิมพ์นี้ ไม่แน่ใจว่าจะยังมีอยู่หรือเปล่านะครับ ผมแนะนำให้ลองไปเดินหาตามร้านหนังสือเก่าย่านจตุจักรครับ ที่นั่นจะมีหนังสือนิยายเก่าๆเยอะมากเลยครับ แต่ราคาต้องต่อรองกันอีกทีนะครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 17 พฤษภาคม 2558 เวลา:16:31:22 น.  

 
ขอบคุณค่ะคุณสามปอยหลวง แล้วมีเวลาจะไปเดินหาดูนะคะ


โดย: ตามหา ชั่วชีวิตของผม IP: 1.46.80.47 วันที่: 17 พฤษภาคม 2558 เวลา:20:32:48 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 64 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.