หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
 
มกราคม 2564
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
15 มกราคม 2564
 
All Blogs
 
หัวใจที่ไร้รัก : กันย์ กานดา

เรื่อง : หัวใจที่ไร้รัก
ผู้ขียน : กันย์ กานดา
สำนักพิมพ์ : คลังวิทยา
ปีที่พิมพ์ : 2520
สองเล่มจบ


          ก่อนหน้านั้น ผมเคยได้ยินมาว่า กันย์ กานดา เป็นอีกนามปากกาหนึ่งของ นักเขียน ม.มธุการี แต่เมื่อมีโอกาสได้อ่าน หัวใจที่ไร้รัก เรื่องนี้แล้ว กลับคิดว่าสำนวนภาษาและหลายๆอย่างในเรื่อง อาจจะไม่ใช่คนเดียวกัน และอีกประการหนึ่งก็คือ มีชื่อ เรื่อง “หัวใจที่ไร้รัก” ซึ่ง เขียนโดย ม.มธุการี ซึ่งมีชื่อเรื่องที่เหมือนกัน เลยอาจจะทำให้เกิดความเข้าใจคลาดเคลื่อน ก็เป็นได้ครับ
อย่างไรก็ตามเมื่อมีโอกาสได้อ่านนิยายเรื่องนี้ ก็พบว่า นี่เป็นนวนิยายชีวิตรักของนักเขียนรุ่นเก่า ที่เขียนได้สนุก และเพลิดเพลินไม่น้อยเลยทีเดียว
++++++++++++++++++++++
             เนื้อหาของเรื่อง กล่าวถึงชีวิตของเด็กหนุ่มยากจน เดียว ธำรงชาติ ที่มาอาศัยใบบุญของท่านผู้พิพากษา คมกริช อุปการะตั้งแต่ยังเด็ก และต้องกลายมาเป็น เหมือนคนรองรับอารมณ์ให้กับ คุณกา หรือ กรวิกา ธิดาสาวหัวแก้วหัวแหวน เจ้าอารมณ์ ของท่านผู้พิพากษาไปโดยปริยาย จนทั้งคู่ต่างเติบโตเป็นหนุ่มสาว และเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยเดียวกัน เดียวต้องมีหน้าที่ขับรถรับส่งไปมหาวิทยาลัยพร้อมกับเธอ
++++++++++++++++++++
         กรวิกา ดูเหมือนจะยิ่งเจ้าอารมณ์มากขึ้นเรื่อยๆ ซ้ำยังชอบแสดงอำนาจกับเขาต่อหน้าเพื่อนๆ แต่เดียวก็เก็บความรู้สึกนี้เอาไว้ โดยไม่แสดงออกใดๆ จนกระทั่งวันหนึ่ง เมื่อหญิงสาวเห็นเขาไปเล่นกีฬารักบี้ และมีเพื่อนสาวมาพูดคุย ทำให้กรวิกา หาเรื่อง และเกิดปากเสียงกัน จนชายหนุ่มอดใจไม่ไหว ล่วงเกินจุมพิตเธอ กรวิกา โกรธจัด และวิ่งลงจากรถ จนเกิดอุบัติเหตุ

            หญิงสาวไปฟ้องบิดา แม้ว่าท่านผู้พิพากษาจะไม่ว่าอะไรเพราะรู้จักนิสัย ลูกสาวของท่านดี แต่เดียวก็ไม่อาจสู้หน้า ท่านได้ เขาตัดสินใจขอออกจากบ้าน ไปอาศัยอยู่ที่อื่นแทน
           +++++++++++++++++++++
         เดียวไปอยู่กับครอบครัวของ วิถี สหาย เพลย์บอย ที่เป็นเพื่อนสนิทกับเขา ทั้งที่ทั้งสองหนุ่ม นิสัยแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง วิถี มีแฟนมากหน้าหลายตา รวมถึงแอบชอบ กรวิกา เช่นเดียวกับ อ้อม ลูกชายรัฐมนตรี ที่กรวิกาให้ความสนิทสนมมากกว่าใคร เมื่อเข้ามาอยู่ที่บ้าน รวมถึงได้รู้จักกับนายแม่ มารดาของวิถี ซึ่งเอ็นดูและรักเขาเหมือนลูก ทำให้เดียว มีความสุขมากขึ้น ในขณะที่เขาก็เพิ่งรู้ว่า แท้จริง ชีวิตของวิถี เอง ก็น่าเห็นใจ ไม่ต่างกับเขา นายแม่มีลูกสามคน และสองคนแรก ต่างก็ประสบความสำเร็จในชีวิต ในขณะที่ วิถี ดูเหมือนแกะดำอยู่ภายในบ้าน แต่เขาก็พยายามสร้างภาพว่าเป็นคนสำมะเลเทเมา ไม่สนใจอะไร เพื่อกลบเกลื่อนปมด้อยของตนเอง หากเนื้อแท้แล้ว วิถี ก็เป็นชายหนุ่มธรรมดาๆ ที่มีจิตใจ เมตตา ต่อคนทุกข์ยาก เขาช่วยเหลือให้การส่งเสียเด็กในชุมชนแออัด ให้มีการศึกษา โดยที่ไม่มีใครรู้เรื่องราวเหล่านี้

               กรวิกา มาเห็นเดียวขับรถ ให้นายแม่ ก็เข้าใจผิดว่า เขาอาศัย หญิงแก่ อุปการะ และหล่อนก็อดไม่ได้ที่จะมาหาเรื่องเขาเหมือนเดิม แต่คราวนี้เดียวเปลี่ยนไปแล้ว เขาเผชิญหน้ากับกรวิกาอย่างไม่หวั่นเกรงเหมือนเดิม ในขณะที่กรวิกา ก็มี คุณอาเทพทะนง เพื่อนรุ่นน้องของพ่อ ผู้มีความรักในอดีตได้เดินทางจากเมืองนอก มาอาศัยอยู่กับท่านผู้พิพากษาที่ตนนับถือเหมือนพี่ชาย และเป็นฝ่ายคอยดูแลกรวิกา อย่างดี ทำให้ เดียวเข้าใจผิด ว่ากรวิกา มีหนุ่มใหญ่ผู้นี้เป็นคนรัก
            ++++++++++++++++
          ในที่สุด เมื่อต่างฝ่ายต่างมีโอกาสได้พูดคุยและเปิดใจกันในภายหลังนั้นเอง ทำให้ เดียวรู้ว่า ทุกการกระทำของกรวิกา เกิดขึ้นเพราะความรักและหึงหวงในตัวเขานั่นเอง ส่วนเดียว ก็รู้ใจตัวเอง ว่าเขาชอบกรวิกา มาตั้งแต่แรกแล้ว เพียงแต่ความรู้สึกเจียมตัวและถูกกดด้วยท่าทางของหล่อนที่ทำให้เขาไม่กล้าแสดงความรู้สึกที่แท้จริงออกมา
            ++++++++++++++++++
          ในขณะที่ วิถี เอง ก็เริ่มรู้สึกชอบพอกับเพื่อนสาวของ กรวิกา ที่ชื่อ ลอก หรือรังรอง ซึ่งมีพี่ชายชื่อนักรบ หรือ หลง ความรักของสองหนุ่มสาวคู่นี้ กลับเป็นคนละแบบกับ เดียว ในขณะที่เดียว ไม่ต่างกับฤาษีชีไพรที่ไม่เคยสนใจสตรีเพศหน้าไหนนอกจาก คุณกา ของเขา แต่ วิถี กับเป็นเพลย์บอยที่คบหาผู้หญิงมากหน้าหลายตา จนทุกคนมองว่าเขาไม่เคยมีหัวใจรักให้ใคร ตราบจนกระทั่งเขาได้มาเจอรังรอง และหล่อนก็เข้าใจเขาเหมือนกับที่คนอื่นมองนั่นเอง แต่แล้ว นายแม่ ก็ยื่นมือเข้ามา บังคับให้เขา เดินตามรอยของพี่ทั้งสอง โดยแนะนำให้เขาหมั้นหมายกับสิรินาฎ ลูกสาวเพื่อนสนิทของท่าน วิถี จำต้องยอมทำตามด้วยความกตัญญู และตัดขาดจากรังรอง ทั้งที่ความสัมพันธ์รักของทั้งคู่เพิ่งเริ่มต้น ทำให้ เขาเข้าใจผิดกับ นักรบ พี่ชายรังรอง จนถึงขั้นชกต่อยกัน

          เมื่อวิถี ได้พบกับสินีนาฎ ทั้งคู่ได้รู้ความจริงว่า ต่างฝ่ายต่างมีคนรักอยู่แล้ว แต่ถูกบังคับให้คลุมถุงชน จึงตกลงกันว่าจะหมั้นหมายกัน แต่ในนามไว้ก่อน และหาโอกาสที่จะแก้ไขปัญหาต่อไปภายหลัง
               ++++++++++++++++++
          ในขณะที่คู่ของ เดียว กับกรวิกา เมื่อความรักสุกงอม ท่านผู้พิพากษาคมกริช จึงจัดงานสมรสให้ ในวันงานนั้นเอง ที่ ดารา แม่ของ เดียวเดินทางมาและขัดขวางงานแต่งงานของทั้งคู่ หล่อนสารภาพว่า ตนเองชื่อดวงเดือน และเดียวไม่ใช่ลูกของตนที่เกิดจากเทพดนัย ที่หนีตามกันไป เมื่อหลายปีก่อน แต่ความจริงแล้ว เดียวคือลูกของท่านผู้พิพากษา คมกริชนี่เอง!
กรวิกา กับ เดียวคือพี่น้องกัน!!

           คำสารภาพของ ดวงเดือน กลับทำให้ทุกอย่างคลี่คลาย เมื่อเทพทนง ได้โอกาสที่จะบอกเล่าความจริงที่เคยอัดอั้นในใจเขามานานออกมาให้ทุกคนรับรู้ ความสนิทสนมที่เขามีให้กรวิกา นั้นไม่ใช่ ด้วยความรักฉันหนุ่มสาว แต่ความจริงแล้ว กรวิกา ที่เขารักและเอ็นดู ก็คือ ลูกสาวแท้ๆของตนนั่นเอง เขาเคยมีความสัมพันธ์กับ คุณพรรณ มารดาของกรวิกามาก่อน จนหล่อนตั้งครรภ์ แต่ คุณพรรณไม่ได้รัก เทพทนง เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เป็นเพราะเขาใช้เล่ห์กลอุบาย หลอกมอมเหล้าหล่อนแล้วขืนใจ ความจริงแล้ว คุณพรรณ รัก เทพดนัย พี่ชายเขาต่างหาก แต่ทว่า เทพดนัย กลับมา ดวงเดือน หนีไปเสียก่อน ด้วยความเสียใจ หล่อนเลยรับหมั้นหมายและแต่งงานกับท่านผู้พิพากษา คมกริช และคลอดกรวิกา ออกมา ก่อนจะเสียชีวิตไปในภายหลัง
               ++++++++++++++++++++

         เมื่อความจริงปรากฏชัดแจ้งแล้ว สองหนุ่มสาวจึงได้แต่งงานกันอย่างมีความสุข ในขณะที่คู่ของ วิถี และ รังรอง ยังต้องเผชิญกับปัญหา รุมเร้า ทั้งเรื่อง การโกงบริษัท และความรัก รวมถึง พิธานพี่ชาย ที่มีปมในใจบางอย่าง แต่ในที่สุด เมื่อชายหนุ่มตัดสินใจ เดินหน้า เพื่อแก้ไขปัญหาเหล่านั้น ด้วยตัวเอง เขาเริ่มเติบโตขึ้น และเรียนรู้ประสบการณ์ชีวิตมากขึ้น จนเอาชนะใจพิธาน พี่ชาย ที่สำนึกผิดในภายหลัง รวมถึง นายแม่ ที่เข้าใจในความรักของเขาและรังรอง ในที่สุด หัวใจที่ไร้รัก ของ วิถี ก็ดำเนินมาถึง บทอวสานอย่างสวยงาม

ผู้เขียน ได้ปิดท้าย ในตอนจบของนิยายเรื่องนี้ไว้อย่างสวยงาม ด้วยบทกลอนที่ว่า

  ค้ำจุนรักคู่โลกโชคผลิต
ค้ำจุนจิตให้สราญเบิกบานเสมอ
ค้ำจุนชีพสุขสำราญใคร่บำเรอ
จุนเจือเธอด้วยใจฉันนิรันดร
++++++++++++++++

       ปล. ในโอกาสนี้ ผมต้องขอขอบคุณ คุณหมอโอ๊ต พงศกร
ที่ช่วยไขความข้องใจ เรื่องนามปากกา กันย์ กานดา นี้ให้ด้วยครับ โดยคุณหมอได้สอบถามไปยังคุณ ม.มธุการี และท่านได้กรุณาตอบกลับมาว่า นามปากกา ของ ม.มธุการี นั้น มีเพียงแค่ สี่นามปากกา (ม.มธุการี เพชรน้ำค้าง รุ้งพราย เพชรลดา และ ดาหลา สุมาลิน) เท่านั้นครับ ส่วน กันย์ กานดา ผู้เขียนเรื่องนี้ จะเป็นนามปากกาอื่นของนักเขียนท่านใดนั้น หรือมีเฉพาะผลงานเรื่องนี้เพียงเรื่องเดียว ถ้าหากผู้อ่านท่านใดมีข้อมูลเพิ่มเติมให้ด้วยก็จะเป็นพระคุณอย่างยิ่งครับ



Create Date : 15 มกราคม 2564
Last Update : 15 มกราคม 2564 12:31:12 น. 2 comments
Counter : 322 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

 
แวะมาอ่านเลยได้ข้อมูลตอนท้ายของนักเขียนคนโปรดไปด้วย อยากอ่านนิยายของ ม.มธุการีอีกเยอะๆ เลยค่ะ อยากให้ สนพ.หยิบมาพิมพ์ใหม่อีกหลายๆ เรื่องเลย โดยเฉพาะจากที่นี่ถึงดวงดาวอยากอ่านมาก ตามหามานานเกือบ 10 ปีแล้วค่ะยังหาอ่านไม่ได้เลย


โดย: ชบาหลอด วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:14:53:23 น.  

 
สวัสดีครับน้องชบาหลอด ตอนนี้กำลังอ่าน "เจ้าหุ่นเพื่อนรัก" ในอ่านเอา เป็นอีกแนวหนึ่ง ที่คุณ ม.มธุการี เขียนไว้ ได้อย่างสนุกน่ารักมากๆ เลยครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา:8:44:56 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 77 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.