หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
<<
มกราคม 2560
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
17 มกราคม 2560
 
All Blogs
 
เกิดมาสวย : กฤษณา อโศกสิน





เรื่อง : เกิดมาสวย
ผู้ประพันธ์ : กฤษณา อโศกสิน
สำนักพิมพ์ : รวมสาส์น
ปีที่พิมพ์ : 2508
สองเล่มจบ



        กฤษณา อโศกสิน ได้เขียนคำนำใน “เกิดมาสวย” ฉบับพิมพ์ พ.ศ. 2555 เอาไว้ว่า
   “บางคราวเหตุร้าย ก็เกิดขึ้นจากความงามและความดี นับเป็นวิถีที่แปลกแยกแตกต่างจากสิ่งที่ยึดถือกันทั่วไปที่ว่า ถ้างามแล้ว ดีแล้ว ก็ย่อมต้องมีโชคตามมา แต่ข้อยกเว้นของชีวิตย่อมมีอยู่ หากความงามและความดีตกไปอยู่ในที่ที่ไม่สมควรอยู่ ตกไปปนกับหมู่ชนที่ไม่สมควรคบ ตกไปอยู่บนทางที่ไม่สมควรเดิน
    ความงามและความดีเป็นสิ่งที่อ่อนไหว บอบบาง
    พ่ายแพ้แก่อธรรมโดยง่าย หากมาพร้อมความรู้เท่าไม่ถึงการณ์"


       ผมอ่าน “เกิดมาสวย” นิยายรุ่นเก่าของนักเขียนบรมครูท่านนี้ ด้วยอารมณ์ที่ลุ้นไปกับชะตากรรมของ “อร” หรืออรณพ ตลอดตั้งแต่ต้นเรื่องจนถึงฉากอวสาน
อรณพ เด็กสาวแสนสวย ที่เกิดขึ้นในชีวิตยากจนของนายเป้าและนางนวม ซ้ำยังมีพี่น้องอีกสองคน ที่บิดาอาศัยความสัตย์ซื่อทำงานจนเริ่มมีฐานะ แต่แล้วชีวิตก็พลิกผันต้องกลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัวในพริบตา เมื่อเรือบรรทุกหินที่เป็นเรือโยงของเขา ชนกับตอม่อสะพานแม่น้ำเจ้าพระยา จนจมดิ่งลงไปพร้อมทรัพย์สิน และชีวิตของเมียคุ่ทุกข์ยาก รวมถึงลูกสาวอีกสองคน

        โชคดีที่ นายบุญส่ง นายท้ายเรือและนางเอื้อ ภรรยา สงสารและให้ความอนุเคราะห์ พาสองพ่อลูกมาอาศัยอยู่ร่วมด้วย แม้ว่าจะมีนางอาบ มารดาใจแคบของนางเอื้อไม่พอใจอยู่บ้างก็ตาม นายเป้ารักลูกสาวคนนี้มากและเริ่มวิตกกังวล เมื่อเห็นว่า อรณพ เริ่มเติบโตขึ้นเป็นสาวรุ่นหน้าตาสวยงาม จนเป็นที่หมายปองของหนุ่มๆในละแวกนั้น ขณะที่อรณพเอง ก็ยังไร้เดียงสาในเรื่องความรัก เด็กสาวเทิดทูนพ่อ ที่หาเลี้ยงตน และเคารพนับถือ นางเอื้อและนายบุญส่ง โดยไม่เคยคิดเป็นอื่น

       หลังจากถูกหวยโดยบังเอิญ ครอบครัวนายเป้าและนายบุญส่งก็เริ่มดีขึ้น จนเปิดร้านอาหาร แต่ก็ทำให้มีชายหนุ่มมากหน้าหลายตา มาติดพัน โดยเฉพาะกลุ่มอันธพาลละแวกนั้น แต่ก็ยังมี ชายหนุ่มแปลกหน้าคนหนึ่ง ชื่อรบ มาช่วยเหลือเอาไว้ จนได้รับบาดเจ็บ ทำให้ นายเป้าและอรณพ รู้สึกซาบซึ้ง และประทับใจในตัวชายหนุ่มผู้นั้น จนรู้ว่า เขาเป็นหลานของคุณหลวงคำนวณธนสาร ชายชราที่เคยเป็นเจ้านายเก่าของนายเป้ามาก่อน

        นายเป้าเคารพหลวงธนสารมาก เพราะท่านและคุณหญิงเป็นคนตั้งชื่อ อรณพให้กับลูกสาวของเขาเอง ให้เหมือนกับบุตรีของท่านคือ อรณพา ที่บัดนี้เติบโตเป็นสาวรุ่นแล้วเช่นเดียวกัน แต่น่าเสียดาย ที่คุณหญิงของท่าน เสียชีวิตไปแล้ว คุณหลวงถูกชะตานายเป้าจึงชวนให้เขามาทำงานอยู่ที่บ้านของท่าน แต่แรก นายเป้าก็ปฏิเสธ ตราบจนกระทั่งเกิดเหตุการณ์สำคัญขึ้น

        เมื่อความสวย ความสาวของอรณพ ที่เริ่มเติบโตเป็นสาวน้อยแรกรุ่น ทำให้จิตใจที่เคยมั่นคงสุขุมของนายบุญส่ง เริ่มหวั่นไหว เขาเคยเอ็นดูอรณพอย่างลูกหลาน แต่เมื่อเห็นหล่อนสนิทสนมกับรบ มากขึ้น จนเกิดความหึงหวง โดยไม่รู้ตัว และเผลอใจลวนลามหล่อนในคืนวันหนึ่ง นั่นเองที่ทำให้เกิดความบาดหมางกับนางเอื้อผู้เป็นภรรยา และนางแอบผู้เป็นแม่ยาย อรณพไม่สามารถทนอยู่บ้านหลังนั้นได้อีกต่อไป นายเป้าจึงตัดสินใจพาหล่อนออกมา อาศัยอยู่ที่คฤหาสน์ของคุณหลวงธนสาร เจ้านายเก่าของตน

        ที่นั่นเอง ท่ามกลางข้าทาสบริวาร มากมาย แม้จะได้รับการยกย่องจากเจ้านาย แต่ความสวยของ อรณพ ก็กลับเป็นภัยกับตนเอง เมื่ออรณพา บุตรีคนเดียวของหลวงธนสารเกิดความริษยา ไม่อยากให้เธอมาแย่งความรักไปจากบิดา บรรดาคนรับใช้ในบ้าน รวมถึงลำดวน ที่ไม่พอใจ เมื่อเห็น คุณรบ มาสนใจเธอ อรณพ เด็กสาวผู้อ่อนต่อโลก เอง บัดนี้ก็เริ่มหวั่นไหว ในชายหนุ่มรูปงามที่มีโอกาสสนิทชิดเชื้อ รบ ช่วยสอนหนังสือให้กับเธอ จนต่างก็เกิดความรักขึ้น แม้ว่านายเป้าจะพยายามเตือนสักเท่าใดก็ตาม

         อันความชอบพึงใจนั้น เป็นสิ่งที่บังคับได้ยากเหลือเกิน เหมือนบังคับกระแสน้ำกระแสลมนั่นเทียว สายตาของผู้ตกในความรัก จะมองออกจากตัวเสมอ กล่าวคือ จะแลเห็นแต่ความน่ารักของผู้ถูกรักแต่ประการเดียว ไม่แลเห็นสิ่งอื่นใดนอกเหนือไปกว่านั้น ไม่แลเห็นแม้กระทั่งตนเอง!
      ความควรหรือไม่ควร เหมาะหรือไม่เหมาะนั้น เป็นเรื่องของการเปรียบเทียบระหว่างของสองสิ่ง โดยผู้หยิบยกเอาขึ้นมาเปรียบเทียบนั้นมีสติเพียงพอที่จะรู้ว่าอะไรคืออะไร แต่บุคคลผู้อยู่ในความรักนั้น มีความรู้สึกเหมือนตกอยู่ท่ามกลางเมฆหมอก ไม่มีกำลังใจแข็งกล้าพอที่จะเปรียบเทียบ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การเปรียบเทียบตนเองกับผู้ที่ตนรัก ถ้าตน “ต่ำ” กว่า มันก็เป็นสิ่งแสลงใจ ถ้าตน “สูง”กว่า มันก็ทำให้เกิด “ปม”

     แต่ในความรักของสองหนุ่มสาว ที่เกิดขึ้นจากความใกล้ชิด จนในที่สุดทั้งคู่ก็ได้เสียกัน ทั้งอรณพ และรบกลับหารู้ไม่ว่า คุณหลวงเอง ก็ต้องตาต้องใจในความสวยนั้น และต้องการให้เธอ มาเป็น เมียเก็บ เพื่อช่วยคลายความเหงาชีวิตในวัยชราของท่านอีกด้วย!

     ด้วยความรักและห่วงลูกสาวสุดดวงใจ นายเป้า ตัดสินใจ พาเธอออกมาจากความสะดวกสบายใต้ใบบุญของคุณหลวง และมาสมัครงานกับเถ้าแก่ง้วน ที่ทำธุรกิจก่อสร้าง รบซึ่งหลงรักอรณพจนหมดใจ ตัดสินใจสละความสะดวกสบาย ตามมาเพื่อมาอยู่กินกับเด็กสาวที่เขาหวังร่วมชีวิตด้วย และในเวลานั้นเองคุณหลวงเองก็เริ่มเข้าใจในความรักของสองหนุ่มสาว ท่านให้เงินก้อนหนึ่ง เพื่อให้เขามีโอกาสได้ขอแต่งงานอยู่กินกับอรณพอย่างถูกต้อง แต่แล้ว โชคชะตาก็พลิกผันอีกครั้ง เมื่อ อรณพและรบ ต้องเดินทางไปต่างจังหวัด ระหว่างทางนั้นเอง รถของทั้งคู่ถูกปล้น มิจฉาชีพที่มองเห็นความสวยของหญิงสาว พยายามลวนลามและฉุดคร่า ทำให้ รบ ซึ่งเป็นสามีทนไม่ได้ เขาต่อสู้ จนถูกยิงเสียชีวิต!

   ความรัก ความฝัน และความหวังของสาวน้อยวัยสิบเจ็ดพังทลายลงอีกครั้ง ฤาเป็นเพราะความสวยงามที่เป็นสิ่งติดตัวเธอมาแต่กำเนิด หรือเพราะโชคชะตาลิขิตนำพากันแน่? อรณพยังมีนายเป้าผู้เป็นพ่อ คอยให้ความหวังเพื่อมีชีวิตอยู่ต่อไป แม้ว่าในเวลานั้น หัวใจของเธอจะแหลกสลายลงหมดแล้วก็ตาม

       ที่ทำงานของนายเป้า คือบริษัทของเถ้าแก่ง้วน และที่นั่นเอง ชีวิตอันผกผันของอรณพ ก็มีโอกาสได้พบกับคุณวิจินต์ ที่เป็นนักธุรกิจที่มาติดต่อซื้อของ เขาเป็นเจ้าของกิจการไนต์คลับ และขายบริการทางเพศ ที่มองเห็นความสาว ความสวย ของหล่อนเข้าพอดี วิจินต์ ติดต่อให้ อรณพ เข้ามาทำงาน เป็นพนักงานบริการ และคาดหวังว่า เงินทอง ที่หล่อนได้รับ จะทำให้อรณพ สนใจ จะเปลี่ยนมาขายบริการเต็มตัว

    ชีวิตที่มีความสวยเป็นจุดเด่น ก็อรณพ เดินทางมาถึงทางแยกสำคัญอีกครั้ง เมื่อเห็นบรรดา เพื่อนสาวๆหลายคน มีเงินทองใช้อย่างไม่ขาดมือ เมื่อสามารถนำ “ความสวย” มาใช้ให้เป็นประโยชน์ ในแบบฉบับของตัวเอง และในที่สุด อรณพ ก็ตัดสินใจเลือก...

         คราวนี้ อรณพ นึกได้ เพราะพวงเพ็ญเคยพูดกับหล่อนมาแล้ว ว่าอะไรในตัวเราที่พอขายได้ ก็ขายไปเถอะ!
    “เข้าใจหรือยังล่ะ” วิภาหัวเราะขัน “เขายังเคยพูดถึงเธอเลยว่าเสียดาย ถ้าเธอไปทางเดียวกับเขา คงจะร่ำรวยกว่าเขาแยะ”


    แต่อรณพก็ตัดสินใจแล้ว... หล่อนเลือกที่จะไปใช้ชีวิตอย่างสมถะ ด้วยการเปิดร้านขายอาหารและชวนนางเอื้อ ที่เคยอุปการะมาก่อน มาอยู่ร่วมกัน เพราะนายบุญส่ง ติดทั้งเหล้าและพนัน จนหนีออกจากบ้านไปแล้ว บัดนี้ชีวิตของเธอเริ่มต้นขึ้นใหม่ อีกครั้ง อรณพ รู้ดีว่า อย่างน้อยที่สุด ก็ยังพ่อ ที่เป็นหลักชัยของชีวิตให้หล่อนเลือกทางเดินที่ถูกต้องไปสู่จุดหมายปลายทาง...

        นายเป้าพยักหน้า... เท่านี้เองคือสิ่งที่แกพอใจภูมิใจ การได้อยู่อย่างเงียบสงบของสุจริตขน กับการที่บังคับหางเสือชีวิตให้เป็นไปในทางที่เป็นมงคลแก่ตนเอง

          “สิ่งที่ได้มาหรือเสียไปนั้น ไม่ใช่จุดสำคัญหรอกอีหนูเอ๋ย คนเราค้าขายก็ยังต้องมีขาดทุน มีได้กำไร การได้การเสียของชีวิตเป็นเรื่องธรรมดา พ่อไม่วิตก แต่การได้การเสียของจิตใจนี่ซี เป็นเรื่องใหญ่ ถ้าใจของเราเสีย เสียอย่างหนึ่งแล้ว เราก็เหมือนเสียหมดทุกสิ่งทุกอย่าง” แกพูด

          พ่อจ๋า อรณพ พึมพำในใจ น้ำตาคลอเต็มตา ตื้นตันไปด้วยความกตัญญูต่อผู้บังเกิดเกล้า พ่อผู้ดีเที่ปั้นหล่อนเป็นตัวเป็นตน คงความดีความงามไว้ได้จนถึงบัดนี้ ไม่ใช่ความสวยเพียงอย่างเดียว แต่เป็นความซื่อสัตย์สุจริต ตั้งตนอยู่ในทางที่ดีที่ชอบอีกด้วย โชคร้ายหรือโชคดีที่หล่อนได้รับ ไม่ใช่สิ่งสำคัญ ความสำคัญอยู่ที่ว่า หล่อนนั้นมีความภูมิใจในบิดาและตนเองเพียงใดต่างหาก

     นี่คือบทอวสานและเป็นบทสรุปของนิยายเรื่องนี้้ ที่สวยงามทั้งสำนวนภาษาและแนวความคิด จากปลายปากกาทอง ของกฤษณา อโศกสิน ที่สร้างประทับใจเรื่องหนึ่งแก่ผู้อ่านเลยทีเดียวครับ
                    ***********************




Create Date : 17 มกราคม 2560
Last Update : 17 มกราคม 2560 8:39:54 น. 8 comments
Counter : 860 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณjackfruit_k, คุณlovereason, คุณJim-793009


 
นามปากกา กฤษณา อโศกสิน ชื่อนี้ไม่เคยทำให้ผิดหวังเลยค่ะ



โดย: Raizin Heart วันที่: 17 มกราคม 2560 เวลา:14:59:58 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ค่ะ ^^
อ่านรีวิวแล้วแบบว่าทุกอย่างเกิดเพราะความสวยสมชื่อนิยายเลยค่ะ
สมัยก่อนตั้งชื่อนิยายตรงๆ ดีนะคะ เกิดมาสวย
ก็จริง ความสวยเป็นภัย แต่ดีที่เลือกทางเดินได้ดี จบดีด้วยค่ะ
ขอบคุณสำหรับรีวิวค่า


โดย: lovereason วันที่: 17 มกราคม 2560 เวลา:23:23:24 น.  

 
“สิ่งที่ได้มาหรือเสียไปนั้น ไม่ใช่จุดสำคัญหรอกอีหนูเอ๋ย คนเราค้าขายก็ยังต้องมีขาดทุน มีได้กำไร การได้การเสียของชีวิตเป็นเรื่องธรรมดา พ่อไม่วิตก แต่การได้การเสียของจิตใจนี่ซี เป็นเรื่องใหญ่ ถ้าใจของเราเสีย เสียอย่างหนึ่งแล้ว เราก็เหมือนเสียหมดทุกสิ่งทุกอย่าง”

ชอบโค้ดคำพูดนี่จังครับ อ่านแล้วรู้สึกเห็นใจในชะตากรรมของอรณพ แต่ดีใจที่เรื่องจบแบบแฮปปี้ ไม่สลดใจ ไว้จะหามาอ่านบ้างครับ


โดย: Jim-793009 วันที่: 18 มกราคม 2560 เวลา:1:32:36 น.  

 
คุณ Raizin Heart : ชอบอ่านงานของคุณกฤษณา เช่นกันครับ ยิ่งผลงานในระยะหลังๆในยุค "งมเข็มในมหาสมุทร"ของท่าน ผลงานที่ฉีกแนว ใหม่ๆ หลายๆเรื่องน่าสนใจทั้งนั้นเลยครับ ทั้ง ข้ามบรรพกาล ลูกไม้ลายดอกรัก หรือ ที่ผมชอบมากๆอย่าง รสรักปักอุรา เป็นนวนิยายรักที่ไม่ซ้ำแบบใครเลยครับ

คุณนุ่น : เช่นเดียวกันครับ ขอให้คุณนุ่น มีความสุข สมหวังในสิ่งต่างๆ ตลอดปีใหม่นี้นะครับ

คุณ Jim-793009 : งานของท่าน มีประโยคคมๆ โดนใจหลายประโยคเลยครับ แทบไม่น่าเชื่อว่านี่เป็นผลงานเรื่องแรกๆในยุคต้น ที่เป็นงานยุค พาฝัน ของท่านเลยครับ
ปล. เรื่องนี้ มีพิมพ์ใหม่หลายครั้งครับ ครั้งล่าสุดน่าจะเป็นของสำนักพิมพ์แสงดาว นำมาพิมพ์ใหม่ในฉบับปกอ่อนครับ เผื่อเพื่อนนักอ่านสนใจลองติดตามหาอ่านได้ไม่ยากครับผม


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 18 มกราคม 2560 เวลา:14:59:44 น.  

 
เป็นอีกนามปากกาที่เขียนเรื่องราวชีวิตได้น่าติดตามทีเดียว สำหรับเรื่องนี้ยังไม่เคยอ่าน แต่ชอบชื่อเรื่องมาก (อีกแล้ว 555) ชอบรูปแบบปกนิยายสมัยก่อนมากๆ เลยค่ะ มันขลังและดึงดูดยังไงไม่ทราบ ไว้จะหามาอ่านบ้างค่ะ


โดย: ชบาหลอด วันที่: 22 มกราคม 2560 เวลา:15:39:41 น.  

 
สวัสดีครับคุณชบาหลอด ถือโอกาส สุขสันต์ปีใหม่ย้อนหลังด้วยนะครับ
เรื่องนี้เป็นนิยายเก่า เป็นผลงานยุคแรกๆของกฤษณา อโศกสินเลยครับ แต่ปัจจุบัน มีการนำมาพิมพ์ใหม่ เป็นฉบับปกอ่อน เล่มเดียวจบ ไม่ยาวมาก อ่านสนุกดีครับ


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 23 มกราคม 2560 เวลา:8:44:13 น.  

 
คิดว่าเกิดมาสวย เป็นเรื่องผู้หญิงสวยแรงๆซะอีก
ที่ไหนได้รันทดมาก อ่ะสงสารอรณพแทน


โดย: เมธาสิทธิ์ IP: 1.47.202.61 วันที่: 18 ตุลาคม 2560 เวลา:21:46:54 น.  

 
สวัสดีครับคุณเมธาสิทธิ์ ตอนแรกก็นึกว่าเป็นแนว ตัวเอกที่เกิดมาสวยพร้อมทุกอย่างแบบนี้เหมือนกันครับ แต่พอได้อ่าน กลายเป็นอีกแนวไปเลย


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 19 ตุลาคม 2560 เวลา:13:20:00 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 63 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.