หมอกมุงเมือง
Group Blog
 
<<
มกราคม 2556
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
15 มกราคม 2556
 
All Blogs
 
รอยอาลัย : โรสลาเรน

รอยอาลัย
ผู้เขียน : โรสลาเรน
สำนักพิมพ์ : รวมสาส์น
ราคา : 50 บาท
ปีที่พิมพ์ : ครั้งที่ 3 พ.ศ. 2516 (พิมพ์ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2510)
รวมเรื่องสั้น เล่มที่ 1




คำนำของผู้เขียน เริ่มต้นด้วยบทกวี ที่หลายคนคุ้นหูว่า

อ้า... อดีตที่ล่วงผ่านไป
เคยสุขสนุกใจ       ฤาจักหวนกลับมาเนาว์
โอ้โอ๋... อดีตดั่งเงา
เลือนรางว่างเปล่า     ล่วงผ่านแล้วลับวับหาย

       รอยอาลัย เป็นรวมเรื่องสั้น ที่ประกอบด้วยเรื่องราวของ นายตั้ม ในชุดบ้านของเรา จำนวน 13 ตอน และเรื่องสั้นอื่นๆอีก 14 เรื่อง แต่สำหรับ ชุดบ้านของเรา เป็นชุดที่ผมอ่านแล้วทั้งประทับใจ หัวเราะขบขันกับความคิดของนายตั้ม ตัวแสบของบ้าน และ สะเทือนใจกับชะตากรรมของตัวละครบางตัว

     ยิ่งตอนสุดท้ายสุด คือตอนรอยอาลัยนั้น ผู้เขียนกล่าวว่า ไม่อาจเขียนต่อจากนั้นได้อีกแล้ว เนื่องจากบิดาของท่าน ผู้เป็นเสมือนหนึ่ง มือที่อยู่เบื้องหลังงานเขียนของโรสลาเรน ต้องอำลาจากโดยไม่มีวันหวนกลับ และ ดังเช่นบทประพันธ์ที่กล่าวนำข้างต้นนั้นเอง


          สำหรับเรื่องชุดนายตั้ม ที่นำมาลงพิมพ์ไว้ 13 ตอนนั้น รู้สึกว่าทางสำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม ก็จะนำมารวบรวมไว้ในชื่อชุดรอยอาลัยด้วยเช่นกันครับ นิยายขนาดสั้นๆเรื่องนี้อ่านได้เพลินและแง่คิดหลายอย่างเลยทีเดียว


      เรื่องราวเล่าถึง นายตั้ม หรือ สหเทพ เป็นลูกคนเล็กในครอบครัวอบอุ่นทั้งห้า ซึ่งมี พ่อ แม่ คุณต๋อยพี่สาวและคุณติ๊กพี่ชายที่เรียนเก่งๆกันทั้งนั้น ยกเว้นตัวเอกของเราที่สอบตกเป็นเรื่องประจำ


          ผู้เขียนเขียนเล่าผ่านตัวละคร โดยแทรกความคิดของนายตั้มพอให้เราอ่านได้อย่างอมยิ้มไปด้วย

“ปีนี้เป็นไง ตั้ม?”
“ไม่ได้ครับ”
“งั้นก็ตกสินะ”
คำ “ตก” ย้ำอย่างมั่นใจเชียวครับ
“ไม่ตกครับ”
“วะ ยังไงกัน เจ้าตั้ม!”
“ไม่ได้เลื่อนชั้น ไม่ตกลดชั้น อยู่ชั้นเดิมครับ!”
ผมตอบตรงประเด็นเผ็ง เสียงคุณแม่พึมพำว่า
“นึกไม่ผิด ทีซื้อลอตเตอรี่ ไม่ยักถูก”

หรืออีกสักตอน

“เฮ้ ตั้ม ทำไมแกไม่ไปโรงเรียน ครูถามหาแน่ะ”
“ช่างปะไร ครูคงคิดถึงเรามั๊ง?”
“ใครบอกล่ะ ครูบอกว่าเปิดเทอมนี้ ใครไม่ไปโรงเรียนจะโดนตีคนละที”
“ชะ ลงอาญาซะเรื่อย ไม่เห็นกลัว วันไหนไป นุ่งกางเกงหนาๆ เสียก็สิ้นเรื่อง หยุดวันเดียวตีทีหนึ่ง หยุดสองวัน ก็ตีหนึ่งที งั้นเราหยุดต่อสักเจ็ดวันดีกว่า โดนทีหนึ่งเหมือนกันไม่ขาดทุน!”

     เป็นไงครับไอเดียของเด็กโจ๋ ยุคต้นพุทธกาลอย่างนายตั้มของเรา
แสบไม่ใช่เล่นเลยนะครับ


       แต่ในบางตอน ก็สร้างความสะเทือนใจได้ไม่น้อย อย่างความรักความผูกพันที่นายตั้มมีต่อหมา ในตอนอ้ายหมี ผู้เขียนเริ่มต้นนำเข้าสู่เรื่องอย่างง่ายๆแต่แยบคายในความคิดว่า

 "คุณเคยเลี้ยงหมาบ้างไหมครับ? ที่ผมไม่เรียกว่า สุนัข ก็เนื่องมาจากสุนัขตามพจนานุกรม ให้ความหมายไว้ว่า คือผู้ที่มีเล็บงาม นั่นก็คือหมานั่นเอง ก็ทำไมเราจะต้องเรียกให้ยืดยาวไป ทั้งที่คำว่า "หมา" ก็เป็นคำพื้นๆ ไม่หยาบคาย...

...ยิ่งไปกว่านั้น พอเอ่ยถึงหมา เราย่อมเข้าใจกันได้ว่าเป็นสัตว์ที่มีความกตัญญูเป็นเลิศ จนกล่าวกันว่า ขุนหมาดีกว่าขุนข้าคนทรยศ"

 

เจ้าหมีเป็นหมาพันทาง ที่อยู่กับครอบครัวนี้มาตั้งแต่เกิด และมีความกตัญญูรู้คุณ แต่แล้วก็เกิดเหตุผิดพลาด อ้ายหมี ต้องตายจากไป และก็ทำให้ทุกคนในครอบครัว รับรู้ถึงความทุกข์ของการพลัดพราก พ่อเป็นผู้ปลอบตั้มด้วยประโยคอันเป็นสัจธรรมของชีวิตที่ว่า

     “ตั้ม... ชั่วชีวิตของคนเรานี้ สิ่งใดที่เป็นที่รัก สิ่งนั้นมักถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิง แต่นั่นแหละ เราก็ยังมีโอกาสเป็นที่รักแก่คนอื่น และมีของรักอีกมากมายนัก ถ้าเรามัวร้องไห้ให้แก่ของรักสลายไปทุกชิ้น น้ำตาจะไม่มีวันแห้งหรอกลูก จำไว้ว่า จงอดทน ต่อสู้และชนะในบั้นปลาย”

       รอยอาลัย เป็นหนังสือที่โรสลาเรน หรือที่ทุกท่านรู้จักกันดี ในนามปากกา ทมยันตี... ศิลปินแห่งชาติในปีนี้ ซึ่งท่านได้ประพันธ์ขึ้นในยุคแรกๆ แม้ว่าจะไม่ใช่นิยายขนาดยาวๆ อย่างหลายๆเรื่อง ที่มีชื่อเสียงโด่งดั่งอย่าง ในฝัน รอยอินทร์ โสมส่องแสง หรือค่าของคน แต่ก็เป็นเรื่องที่สร้างความประทับใจแก่ผู้อ่านได้มากเลยทีเดียวครับ

     




Create Date : 15 มกราคม 2556
Last Update : 15 มกราคม 2556 20:00:47 น. 10 comments
Counter : 2398 Pageviews.

 
เล่มนี้อ่านเมื่อน้าน...นานมาแล้ว
จำได้อยู่ตอนหนึ่งที่เขาล้อศิลาจารึก...

กรุงเทพนี้ดี อุดมไปด้วยสะพานลอย...บลา...บลา...บลา

แต่เรื่องอื่น ๆ ลืมดับ แหะ ๆ


โดย: แม่ไก่ วันที่: 15 มกราคม 2556 เวลา:20:54:41 น.  

 
เล่มนี้ยังไม่ได้อ่านค่ะ ขอจดไว้ก่อนนะคะอาจารย์ ปิดเทอมคงได้หามาอ่านสักที


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 15 มกราคม 2556 เวลา:23:22:26 น.  

 

อ่า จำได้ว่าบนชั้นหนังสือที่บ้านมีเล่มนี้
แต่ทำไมไม่เคยอ่าน T_T
ไว้กลับบ้านไปจะหยิบมาอ่านล่ะค่ะ :-]


โดย: a murder suicide วันที่: 16 มกราคม 2556 เวลา:2:29:43 น.  

 
คุ้น ๆ นะคะว่าเคยอ่าน
แต่นานมากแล้วค่ะ


โดย: Serverlus วันที่: 16 มกราคม 2556 เวลา:9:14:17 น.  

 
ไม่เคยอ่านเรื่องสั้นของผู้เขียนเลย
เห็นปีที่พิมพ์แล้วตกใจ---เก่าจริง ๆ


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 16 มกราคม 2556 เวลา:12:46:59 น.  

 
คุณแม่ไก่ : เรื่องนี้มีหลายมุขเลยครับ อ่านไปก็อมยิ้มไปครับ

คุณพุด : น่าจะเป็นงานเขียนยุคแรกๆของท่านครับ

คุณ หวานเย็นผสมโซดา : เป็นเล่มเล็กๆที่น่าอ่านมากเลยครับ อ่านเป็นตอนก็ได้ หรืออ่านรวดเดียวก็ได้ครับ

คุณ a murder suicide : ลองหยิบอ่านดูสักตอนก็ได้นะครับ อาจจะวางไม่ลงเหมือนผมเลย

คุณ : Serverlus : เรื่องนี้พิมพ์หลายครั้งมากเลยครับ โดยเฉพาะชุดบ้านของเรา ของนายตั้ม


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 17 มกราคม 2556 เวลา:14:25:07 น.  

 
อ่านเรื่องนี้ตอนเด็กๆ และชอบมากแม้จะเป็นรวมเรื่องสั้น

ซึ้งหลายตอน หรือตอนนั้นยังอ่อนไหวก็ไม่รู้นะคะ ทั้งประโยคที่ยกมา
ถ้าเรามัวร้องไห้ให้แก่ของรักสลายไปทุกชิ้น น้ำตาจะไม่มีวันแห้งหรอกลูก

เพราะเอามาปลอบใจตัวเองเวลาหมาที่เลี้ยงตายเหมือนกัน
และชอบบทกวีด้วยค่ะ


โดย: ชามินต์ IP: 125.24.241.241 วันที่: 29 มกราคม 2556 เวลา:14:43:37 น.  

 
คุณชามินต์ : ปกติเคยอ่านแต่นิยายขนาดยาวของโรสลาเรนครับ แต่เมื่อมีโอกาสได้อ่านเรื่องสั้นชุดนี้แล้ว ผมก็ชอบไม่น้อยเหมือนกัน
ทำให้นึกไปถึงเรื่องสั้นสไตล์นี้ เรื่องหนึ่งของคุณศุภร บุนนาค ที่อ่านแล้วประทับใจมากคือ
"มิใช่ของตามตลาด" เรื่องนี้จะรวมอยู่ในชุดเรื่องสั้นนักเขียนไทย ที่เดี๋ยวนี้ไม่เห็นมีพิมพ์ออกมาอีกเลย ซึ่งเป็นที่น่าเสียดายมากเลยครับ

ปกติผมจะอ่านเรื่องสั้น ที่เป็นแนวหักมุม อย่างของคุณสรจักร หรือเรื่องสั้นแปลของคุณมนันยา เสียมากกว่า


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 30 มกราคม 2556 เวลา:13:38:30 น.  

 
โอ้ เรื่องนี้ผมก็ได้อ่าน แอบเศร้าอ้าครับ บางช่วงก็ตลกดี


โดย: ชรินเลขะ วันที่: 20 สิงหาคม 2556 เวลา:23:32:19 น.  

 
เป็นเรื่องที่ตอนแรกไม่คิดว่าจะสนุกเลยครับ ตอนแรกเห็นชื่อเรื่องก็ไม่สะดุดตา แต่พอมาอ่านแล้วกลับประทับใจมาก


โดย: สามปอยหลวง วันที่: 21 สิงหาคม 2556 เวลา:13:06:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

สามปอยหลวง
Location :
ชลบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 65 คน [?]




ฉันติดคุก ครั้งนี้ ชั่วชีวิต เพราะทำผิด คิดรัก ตัวอักษร ถูกคุมขัง ตั้งแต่เช้า จนเข้านอน ขอวิงวอน โปรดอย่า มาประกัน

คุกหนังสือ คือโซ่ทอง ที่คล้องล่าม คุกหนังสือ คือความงาม ในความฝัน คุกหนังสือ คือดนตรี กล่อมชีวัน คุกหนังสือ คือสวรรค์ ฉันรักเธอ

จาก คุกหนังสือ : แคน สังคีต

New Comments
Friends' blogs
[Add สามปอยหลวง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.