พุทธพจน์ในอัคคัญญสูตร
"ครั้งนั้นแล พวกสัตว์ที่เป็นผู้ใหญ่จึงประชุมกัน ครั้นแล้วต่างปรับทุกข์กันว่า ท่านเอ๋ย ธรรมชั่วร้ายทั้งหลายปรากฏขึ้นในหมู่สัตว์ทั้งหลายเสียแล้วหนอ อันเป็นเหตุให้การลักทรัพย์ก็ปรากฏมี การติเตียนก็ปรากฏมี การพูดเท็จก็ปรากฏมี การถือไม้พลองก็ปรากฏมี อย่ากระนั้นเลย พวกเราจักเลือกตั้ง (สมมติ) สัตว์ผู้หนึ่งขึ้น ให้เป็นผู้ว่ากล่าวผู้ที่ควรว่ากล่าวได้โดยชอบ ให้เป็นผู้ตำหนิผู้ที่ควรตำหนิได้โดยชอบ ให้เป็นผู้ขับไล่ผู้ที่ควรขับไล่ได้โดยชอบ พวกเราจักแบ่งข้าวสาลีให้แก่ผู้นั้น ดังนี้
“ครั้นแล้ว สัตว์เหล่านั้นจึงพากันเข้าไปหาสัตว์ผู้สง่างาม น่าดูน่าชม น่าเลื่อมใส และน่าเกรงขาม ยิ่งกว่าสัตว์ทั้งหมดนั้นแล้ว แจ้งความดังนี้ว่า มาเถิด ท่านสัตว์ผู้เจริญ ท่านจงว่ากล่าวผู้ที่ควรว่ากล่าวได้โดยชอบ จงตำหนิผู้ที่ควรตำหนิได้โดยชอบ จงขับไล่ผู้ที่ควรขับไล่ได้โดยชอบเถิด พวกข้าพเจ้าจักแบ่งข้าวสาลีให้แก่ท่าน สัตว์ผู้นั้นได้รับคำของสัตว์เหล่านั้นแล้ว ... เพราะเหตุที่เป็นผู้ซึ่งมหาชนเลือกตั้ง ดังนี้แล จึงเกิดถ้อยคำว่า 'มหาสมมต' ขึ้นเป็นประถม .." (ทีปา. ๑๑/๖๒-๓/๑๐๑-๒)
หรือในจักกวัตติสูตร เช่นว่า
"ภิกษุทั้งหลาย โดยนัยดังนี้แล เมื่อผู้ครองแผ่นดินไม่จัดเสริมเพิ่มทรัพย์ให้แก่ชนทั้งหลายผู้ไร้ทรัพย์ ความยากจนก็ได้ถึงความแพร่หลาย เมื่อความยากจนถึงความแพร่หลาย การลักทรัพย์ก็ถึงความแพร่หลาย เมื่อการลักทรัพย์ถึงความแพร่หลาย ศัสตราก็ได้ถึงความแพร่หลาย เมื่อศัสตราถึงความแพร่หลาย การฆ่าฟันสังหารกัน (ปาณาติบาต) ก็ได้ถึงความแพร่หลาย เมื่อการฆ่าฟันสังหารกันถึงความแพร่หลาย การพูดเท็จก็ได้ถึงความแพร่หลาย ... การพูดส่อเสียด ... กาเมสุมิจฉาจาร ... ธรรมสองอย่าง คือ ผรุสวาท และการพูดเพ้อเจ้อ ... อภิชฌาและพยาบาท ... มิจฉาทิฏฐิ ก็ได้ถึงความแพร่หลาย " (ที.ปา.๑๑/๔๕/๗๗)
| Create Date : 24 สิงหาคม 2566 |
| Last Update : 27 มิถุนายน 2569 11:18:30 น. |
|
0 comments
|
| Counter : 816 Pageviews. |
 |
|
