No matter what,I'll be with you... No matter how, i will be loving you...
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2548
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
5 ธันวาคม 2548
 
All Blogs
 
When we were young...


เมื่อสมัยก่อนโน้น ที่พวกเรายังเด็ก ความเป็นเพื่อนไม่รู้มันเริ่มมาจากตรงไหนนะ...

มันไม่ใช่ปัญหาที่ต้องคิดหลายซับหลายซ้อน...แต่ฉันก็ไม่เคยที่จะหาคำตอบได้เลยสักที

ทำไมต้องเป็นคนกลุ่มนึงที่เราเลือกที่จะเล่าเรื่องราวต่างๆให้พวกมันฟัง...ต้องสนใจอะไรในตัวพวกมันมากมาย ทำไมไม่ใช่คนนั้น หรือคนอื่นๆอีกหลายๆคน

เมื่อสมัยชั้นเป็นเด็ก...ก็เคยมีเพื่อนดีๆอยู่กลุ่มหนึ่ง เพื่อนที่มีความหมายมากกว่าคนที่มานั่งกินข้าวกลางวันด้วยกัน หรือแค่เป่าเทียนกันในวันเกิดของแต่ละคน

เพื่อนที่เล่นบ้าบอ...แม้จะอยู่ม. ปลายแต่ก็ยังหน้าไม่อายเอาลูกปิงปองมาปาขากัน ยังวิ่งไล่กันเหมือนเด็กเล็กๆๆ

เพื่อนที่นั่งดูดอกชมพูพันทิพร่วงลงมาเมื่อย่างเข้าฤดูหนาว มันหล่นมาเต็มโต๊ะกลุ่มของเราเลยเนาะ


ยังจำได้ไหมเพื่อนที่เราเอาถุงยางฯของใครก็ไม่รู้มาใส่น้ำทำเป็นลูกโป่งแล้วเล่นกันอย่างไม่เคอะเขิน จนพี่กลุ่มข้างๆยังอายแทน

และเมื่อวันหนึ่งที่เพื่อนคนหนึ่งของเราจากไปตลอดกาล วันนั้นเราได้แต่คิดว่าเราทำดีกับมันพอไหมนะ และมันรู้บ้างหรือเปล่าว่าคนที่อยู่ข้างหลังเสียใจเพียงใดกับการจากไปของมัน ไอ้ปานั่งตาแดงๆอยู่หลายวัน และอีกหลายเดือนที่เสียงหัวเราะของพวกเราไม่ดังเหมือนเคย

หลังจากขึ้น ม.6 ฉันเริ่มห่างออกไปบ้าง บางทีก็ไม่ได้ไปกินข้าวกับพวกแกเพราะเรื่องอะไรจิปาถะ แต่เราก็ยังคงเจอกันทุกกลางวัน มีเรื่องคุยกันทุกเช้า ชั้นก็ยังงงจนถึงทุกวันนี้นะว่าเรามีเรื่องอะไรคุยกันไม่จบไม่สิ้น...ไอ้แป้งที่มาเช้ามากกกก...ไก่ยังไม่ทันโห่มันก็มาถึงโรงเรียนซะแล้ว..มานั่งฟุบหลับอยู่บนโต๊ะ..เป็นภาพที่เราต้องเจอเป็นประจำ

ต้องคอยรบกับคนที่เตะฟุตบอลอยู่ตรงตึก 5 (มันเตะห่วยจริงๆ โดนพวกเราบ่อยมาก..จนเราจะไปสมัครเป็นโกลทีมชาติอยู่แล้วเพราะต้องคอยรับลูกบอลจากพวกมัน)

ไอ้เดือนที่ชอบหนุ่มผิวหมึก คลั่งไคล้อยู่หลายปี และนายพันสิฐ (เขียนงี้เปล่า?) ที่ตามจีบเพื่อนอีกคนของเรา...แอบถ่ายรูปที่โรงอาหาร...สารพัดอย่างที่มันทำ...และ love letter ของแป้งที่ทำเอาพวกเราเป็นห่วงกลัวแกโดนหลอกอยู่นาน แต่สุดท้ายบีก็เป็นคนดีนะ อย่างน้อยๆพวกแกก็เคยมีช่วงเวลาที่สวยงามกันมา

และเหตุการณ์ต่างๆอีกมากมาย

จนเมื่อพวกเราหลายคนเริ่มทำงาน (แต่ชั้นยังเรียนอยู่...เศร้า -_-") เกิดเหตุการณ์สึนสามิขึ้นที่ภาคใต้ และเพื่อนรักของเราอยู่ที่เกาะ PP ชั้นรู้เรื่องช้ามาก...กว่าจะรู้ก็ตอนเย็น (เกือบ 6 โมง) แกรู้ไหมปา ตอนที่ชั้นโทรหาแกไม่ได้ชั้นเสียใจแค่ไหน...กลัวสารพัด และไม่รู้จะทำยังไง...สุดท้ายชั้นเลยโทรไปชวนไอ้แป้งร้องไห้เลยนะ...แต่แกก็ปลอดภัย วิ่งขึ้นเขาแข้งขาแหกไปตามระเบียบ (สึนามิยังทำอะไรแกไม่ได้เลยคิดดูละกัน)...อีกไม่กี่วัน แกก็ต้องไปไกลๆจากพวกเราหลายพันหลายหมื่นไมล์...(ชั้นควรดีใจไหมที่ผู้ชายคนนึงจะมาขโมยเพื่อนชั้นไปเนี่ย) ไม่รู้ว่าชาติปางไหนจะได้เจอกัน...ขออย่างเดียวว่าอย่าไปแล้วไปลับ..ส่งข่าวมาบ้างนะแก

สุดท้าย "เพื่อน" ก็ยังคงความเป็น "เพื่อน" เสมอ...10 กว่าปีที่คบกันมามันคงไม่หายไปกับวันเวลาใช่ไหม "เพื่อน"?

และขอบคุณอะไรก็ตามทีทำให้พวกเรามาพบและรู้จักกัน


----------------------------------

คนต่อมาคือเพื่อนในห้อง "หญิง" นี่ก็ไม่รู้จักกันมาก่อนจนกระทั่ง ม. ปลาย ต้องติดอยู่กะมัน 3 ปีเต็มๆ เอ็นตอนม. 5 ว่าจะหนีมันไปก็ดันเอ็นไม่ติด (เซ็ง) ต้องอยู่กะมันต่ออีก 1 ปี

หญิงเป็นคนสุรินทร์ ชั้นเป็นคนนครฯ แต่เรามาเจอกันที่กรุงเทพเมืองหลวงของประเทศนี่แหละ อยู่กันคนละทิศแท้ๆยังมาเจอกันด๊าย...เหลือเชื่อเลยแก

ชั้นกะแกเริ่มคุยกันเรื่อง "ฟ้า" ที่เราต้องกรี๊ดกร๊าดแทนส้ม "เฮ้ยห้อง 7 ลุกแล้ว" "นั่นไงฟ้า" บลา บลา บลา...เราลุ้นกันสุดฤทธิ์ (จนสุดท้ายคนที่ลุ้นก็เอาพุงปลาไปกิน 555+ ถ้าไอ้ส้มมาอ่าน ชั้นตายแน่แก)

แกกะชั้นเหมือนมีกรรมผูกกัน เราเรียนพิเศษด้วยกันเกือบทุกที่ the brain , อ. อุ๊ , applied physic , access แล้วก็เด็ดสุดก็ อ. จิ..(แกกลับมาคราวนี้ไปหา'จารย์กันซะทีดีกว่าเน่ะ) เราทะเลาะกันด้วยเรื่องของกิน (ชิพอะห้อย อ่ะแก จำได้เปล่า) เล่นเอาชั้นเซ็งไปหลายวัน

แกเม้นไว้ให้ชั้นในบลอกวันเก่าๆ ว่าเพื่อนดีๆมันหายาก ชั้นชูจั๊กกะแร้เห็นด้วย 2 แขนเลย แกรู้ไหมชั้นมีเพื่อนมาก...แต่เพื่อนแท้มีจิ๊ดเดียว และชั้นก็พอใจที่จะเป็นอย่างนั้น...เพื่อนถ้ามากเกินไป บางทีเราก็ลืมหันมาเอาใจใส่คนข้างๆ ลืมไปว่าเราดูแลคนข้างๆของเราดีพอไหม...ชั้นชอบแบบที่เป็นอยู่มันดูแลถามไถ่กันทั่วถึงดีนะแกนะ

ว่าแต่ขอให้ไอ้โปรแกรม C++ ของแกลุล่วงไปด้วยดีนะ ไอ้ชั้นก็นึกว่าแกถามว่าทำยังไงถึงจะได้เกรด C+ ฮาซะ...ภาษาอังกฤษบางทีก็แปลได้หลายอย่างเนอะ (ไม่ได้สำนึกเลยว่าเป็นเราเองที่โง่ )

ไม่มีข้อความซึ้งๆจะให้แกหรอกนะ...โทษที มีแต่คำเจริญพร...ถ้าอยากได้ก็โทรมา ชั้นชอบด่าแกจริงๆ ถ้าวันไหนแกโทรมาแล้วชั้นคุยกะแกดีๆ อย่าลืมถามชั้นนะว่าชั้นเป็นอะไรมากไปหรือเปล่า...เพราะนั่นมันผิดปกติจริงๆ

ps. ชั้นยังไม่ลืมสัญญาตอนแกกลับมาจะพาเที่ยวนะ...+เลี้ยงอาหารด้วย (สถานที่และราคาขึ้นกับของฝากว่ะ)



Create Date : 05 ธันวาคม 2548
Last Update : 9 ธันวาคม 2548 12:13:55 น. 25 comments
Counter : 297 Pageviews.

 
สุขสันต์วันพ่อค้าบ


โดย: ตี๋น้อยคับ วันที่: 5 ธันวาคม 2548 เวลา:1:40:22 น.  

 
ความทรงจำของเพื่อนที่ดีๆน่าจดจำจะ


โดย: อินทรีทองคำ วันที่: 5 ธันวาคม 2548 เวลา:2:59:13 น.  

 
เป็นความทรงจำที่ดีค่ะ



...


โดย: ขอบคุณที่รักกัน (blueberry_cpie ) วันที่: 5 ธันวาคม 2548 เวลา:8:46:50 น.  

 
น่ารักมากเลยครับ


โดย: VinKaBees วันที่: 5 ธันวาคม 2548 เวลา:10:03:07 น.  

 
แอบมาอ่านความทรงจำค่ะ
เวลานึกถึงเพื่อน แล้วมีความสุขเนอะ


โดย: rebel วันที่: 5 ธันวาคม 2548 เวลา:10:08:12 น.  

 
ขอบคุณที่ช่วยเรียกความทรงจำสมัยเพื่อนกลับมา เพื่อนกลุ่มเราก็น่ารักแบบนี้เหมือนกัน

สวัสดีจากบ้านพ่อนะครับ


โดย: me2you วันที่: 5 ธันวาคม 2548 เวลา:13:02:32 น.  

 


สวัสดีตอนเช้าของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า


หนังสือที่เธออ่านวันนี้
เธอนับได้ไหมว่ามีกี่ตัวอักษร
แต่ความคิดถึงของฉันนั้นแน่นอน
มากกว่าทุกๆตัวอักษรที่เธออ่านทุกๆตัว



**มีความสุขกับวันหยุดพักผ่อนนะจ้า**



..สวัสดีวันพ่อนะจ้า..


โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 5 ธันวาคม 2548 เวลา:15:01:05 น.  

 


โดย: ตี๋น้อยคับ วันที่: 5 ธันวาคม 2548 เวลา:16:39:55 น.  

 
มิตรภาพระหว่างเพื่อนดีๆนั้นหายากจริงๆค่ะ


โดย: Petit Patty วันที่: 5 ธันวาคม 2548 เวลา:18:07:43 น.  

 
มีความสุขมากๆทั้งครอบครัวนะคะ


โดย: อินทรีทองคำ วันที่: 5 ธันวาคม 2548 เวลา:19:41:17 น.  

 
รักและคิดถึงเพื่อนๆเสมอนะ
บางทีรู้สึกว่า เราห่างกันมากไปแล้วหรือเปล่า
เราจะลืมกันไปไหมในที่สุด

แต่แล้วฉันก็ดีใจ ที่มิตรภาพของเรา
มันมากเกินกว่าคำว่าลืมจะมาทำอะไรได้

คิดถึงตอนนั้นจริงๆนะเนี่ย ^^


โดย: นิหน่า IP: 61.47.108.53 วันที่: 5 ธันวาคม 2548 เวลา:19:58:38 น.  

 
อย่าเพิ่งรีบลำลึกความหลัง รอชั้นกลับไปแล้วค่อยเริ่ม...
นี่แล้วเอาเรื่องชั้นมาประกาศอย่างนี้ เดี๋ยวฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายเลย...คนดังๆ...ฮ่าๆๆ หวังว่าคงไม่เอาความลับมาลงด้วยหรอกนะ อิอิ...อยากกลับบ้าน...อยากกลับไปที่เก่าๆ ที่เคยผูกพัน... ในสมองคนเรานี่ช่างมีอะไรเยอะแยะเต็มไปหมดเลยเนอะ ขนาดแค่โดนแย่งขนมยังอุตส่า...จำได้...ทีเรื่องดีๆซึ้งงๆ ไม่ยอมจำ (ทั้งๆ ทีน้อยกว่าเรื่องแย่ๆ อีก) รู้งี้น่าจะแกล้งแกให้หนังกว่านี้ เหอๆ... เอาเป็นว่า แล้วเจอกันนะ ถ้าหัว (ของเราทั้งสอง) ไม่ระเบิดไปซะก่อน
ก็คงได้มีเรื่องราวใหม่ๆมาให้จดจำอีกแน่ ชั้นสัญญา


โดย: little miss sunshine IP: 172.212.132.137 วันที่: 6 ธันวาคม 2548 เวลา:2:24:45 น.  

 
มันเป็นบลอกประวัติศาสตร์อ่ะ คือเรื่องที่เกิดขึ้นเนี่ยมันนานมากแล้วจนเป็นประวัติศาสตร์แล้ว ชั้นจะไม่เผาแกหรอกนะ little miss sunshine แต่ก็ไม่แน่นะ ขึ้นกะว่าแกทำตัวดีอะเปล่า (ขู่ซะเลย ฮิฮิ)


โดย: salami girl IP: 210.203.186.66 วันที่: 6 ธันวาคม 2548 เวลา:10:27:53 น.  

 
ฮ๊า...นี่เราแก่กันแล้วหรือไงนิ..เด๋วเอามั่ง จะทำบล็อคเขียนถึงพวกแกในสเปซชั้น..ไว้จะส่งลิ้งมาให้อ่านกันบ้าง หุหุ



คิดถึง...........ว่ะ


โดย: ๑- แป้ง -๑ IP: 58.9.3.51 วันที่: 6 ธันวาคม 2548 เวลา:20:07:16 น.  

 
อืม อ่านไปยิ้มไป เกิดจะคิดถึงช่วงเวลาดีๆ กับเพื่อนๆ ขึ้นมามั่งค่ะ


โดย: สายลมโชยเอื่อย วันที่: 7 ธันวาคม 2548 เวลา:0:50:08 น.  

 
มิตรภาพของเพื่อน สวยงามเสมอไม่ว่าเวลาไหน


โดย: มัชชะกวี IP: 58.10.145.42 วันที่: 7 ธันวาคม 2548 เวลา:9:35:15 น.  

 
มาอ่านความทรงจำดีๆ เกี่ยวกับเพื่อนค่ะ
เพื่อนดีๆ เวลาคิดถึง จะมีความสุขทุกครั้งนะคะ


โดย: ยัยบี๋ วันที่: 7 ธันวาคม 2548 เวลา:9:45:29 น.  

 
ขอบคุณน้อง จขบ นะจ้ะ ที่ไปเยี่ยมกันที่บล๊อคจะ


โดย: อินทรีทองคำ วันที่: 7 ธันวาคม 2548 เวลา:12:14:47 น.  

 

สวัสดีตอนสายๆของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า


ใช้สีเทียนเขียนคำว่าห่วงใย
ใช้สีไม้เขียนคำว่าคิดถึง
ใช้สีน้ำเขียนคำว่าคำนึง
ใช้สีเมจิกยามลึกซึ้ง
ว่า**คิดถึงและห่วงใย**



** มีความสุขมากๆในวันนี้นะจ้า **


ปล. ขอโทษด้วยนะจ้าที่ไม่ได้แวะมาเล่นด้วยเมื่อวาน.


โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 7 ธันวาคม 2548 เวลา:16:12:39 น.  

 
ขอบคุณที่ไปทักทายครับ


โดย: VinKaBees วันที่: 8 ธันวาคม 2548 เวลา:7:49:04 น.  

 

สวัสดีตอนเช้าของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า


อักษร...M... เดินนำหน้า
อักษร....I.... ตามมาไม่ห่างหาย
ส่วน....SS... ขอตามติดข้างๆกาย
รวมได้ความหมายว่า**คิดถึงเธอ**



** มีความสุขและสุขภาพแช็งแรงนะจ้า **


โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 8 ธันวาคม 2548 เวลา:15:05:29 น.  

 
แว่บมาเยียมแล้วจะมาอ่านอีกทีช่วงนี้ยุ่งมากครับ


โดย: kaman วันที่: 8 ธันวาคม 2548 เวลา:16:28:43 น.  

 
ในที่สุดก็รุว่าถุงยางที่เอามาเล่นคือของเราเอง 555+ (อย่าคิดมาก ได้ตอนเล่นบัดดี้)

เกมส์ปาปิงปองเรียกว่า "โบราณเรียกชื่อ" ไอ้เพื่อนบ้า ซาดิสม์ ชั้นขาม่วงเล่น

เพื่อนจร (จรจัด) ที่ไปเอาดีขายเสื้อผ้า (แต่แกก็มีแววอยู่นะ)

เรื่องราวเหล่านั้นอาจทำให้ร้องไห้ได้ในบางครั้งแต่ชั้นมั่นใจว่าเป็นน้ำตาแห่งความสุขแน่นอน

ปล. ไอ้หญิง แกจะกลับมาแล้วใช่ไหม แต่ชั้นไม่ว่างจะสอบคอมพรี ฉะนั้น เจอกันหลังวันที่ 22 นะยะ...อย่าลืมโทรมาตอนเที่ยวนะ เพราะชั้นอาจต้องการกำลังใจมากมาย

รักเพื่อนนะเว้ย


โดย: salami girl (salami girl ) วันที่: 9 ธันวาคม 2548 เวลา:12:19:15 น.  

 
สวัสดีค่ะ
มารายงานว่ากลับมาแล้วค่ะ


โดย: rebel วันที่: 9 ธันวาคม 2548 เวลา:20:40:06 น.  

 
รูปอีตาคนนั้นเอาไว้ดึงสาวๆเข้าบล็อกอ้ะ


โดย: me2you วันที่: 10 ธันวาคม 2548 เวลา:17:11:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

salami girl
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add salami girl's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.