ค่ำคืน



นั่น ถนนความลวงช่วงชีวิต

เรายังคิดย่ำย่างทุกทางก้าว

ทางสายเปลี่ยวเดียวดายทอดสายยาว

จะร้อนหนาวยังย่างทุกทางจร


แสนหนักหน่วงช่วงนึกที่ทึกทัก

เป็นบทรักไหววาบเป็นภาพหลอน

เหลือบทโศกวิโยคใจในอาวรณ์

ก็สะท้อนกลับมาให้คาใจ


ราวเห็นดวงจันทราคราเมฆหม่น

พยับบนเวหาใต้ฟ้าใส

แสงจันทร์แย้มแต้มนภามารำไร

มองไกลไกลก็เลือนลับกับราตรี


ฟ้ามืดหม่นหมองมัวสลัวแสง

ดาวดวงแดงแรงหมดถดถอยหนี

ใจเคยจดหมดใจในทันที

ค่ำคืนนี้จึงมืดมนอนธกาล.


0:07 27/10/2556




Create Date : 27 ตุลาคม 2556
Last Update : 5 พฤศจิกายน 2556 11:32:55 น.
Counter : 338 Pageviews.

4 comments
  
สิ้นเมฆฝนหม่นหมองครองเวหา
ดวงจันทรานวลใยไขแสงผ่าน
ชั่วเจ็ดทีดี่เจ็ดหน คนโบราณ
ยังกล่าวขานคำมอบไว้ปลอบใจ...

สงสัยคนละเรื่อง
บทนี้เป็นอีกบทที่สะท้อนความเหงาได้ลึกทีเดียวค่ะ
โดย: วลีลักษณา วันที่: 28 ตุลาคม 2556 เวลา:14:49:49 น.
  
ทางแสนเปลี่ยวเดียวดายทุกก้าวย่าง
ดูอ้างวางระทมตรมหม่นไหม้
จันทร์เพ็ญแย้มแต้มผองเป็นยองใย
แต่ในใจเจ็บช้ำระกำทน

มาแจมด้วยคนครับ
โดย: bayesian วันที่: 1 พฤศจิกายน 2556 เวลา:0:10:01 น.
  
ฟ้าหม่นคืนมืด
เหลืออะไรนอกจากแสงสว่างตรงนั้น

ด้วยจิตยินดี
โดย: Pikake วันที่: 1 พฤศจิกายน 2556 เวลา:10:01:51 น.
  
ขอบคุณครับ ทุกๆ ท่าน
โดย: เดียวดาย ตะวันออก วันที่: 5 พฤศจิกายน 2556 เวลา:11:16:34 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

เดียวดาย ตะวันออก
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ชัยยุทธ์ ภาระเพิง

Create Your Badge
ตุลาคม 2556

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
21
22
23
24
28
29
30
31
 
 
27 ตุลาคม 2556