ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านนะครับผม ..
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2556
 
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
3 มีนาคม 2556
 
All Blogs
 

เรื่องของ "ปีโป้" บทที่ 10 "หวังว่าคงมีโอกาสได้เป็นเพื่อนกันอีก"

sagurong

เรื่องของ "ปีโป้" บทที่ 10 "หวังว่าคงมีโอกาสได้เป็นเพื่อนกันอีก"

ผมไม่สามารถควบคุมสติได้กับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อซักครู่นี้ รู้ตัวอีกที ผมก็พกผ้าเช็ดตัว ที่เปียกชุ่มน้ำพาดไหล่ติดไปด้วย ผมได้นม แต่ไม่ได้ไข่กลับมาปีโป้ยังนอนหายใจถี่ ผมเรียกปีโป้ซ้ำไปซ้ำมา ผมเริ่มลุกลี้ลุกลน ทำอะไรไม่ถูก ปีโป้ค่อย ๆ เปิดเปลือกตามองดูผม ผมไม่มีภาชนะใส่นม มองซ้ายมองขวา เอายังไงดี ผมเลยราดนมลงไปในหลุ่มดินซึ่งไม่ลึกมากตรงใกล้ ๆ ปากของปีโป้

"โป้ ลุกขึ้นมากินเร็ว ลุกมาเร็วแก" ผมขอร้อง

ปีโป้ลืมตา ขยับขาหลัง หายใจช้าขึ้น ท่าทางอ่อนเพลีย กระพริบเปลือกตาช้า ๆ พยายามพลิกตัวและลุกขึ้น หัวใจผมพองโตขึ้น ดูเหมือนปีโป้กำลังจะรู้วิธีเยียวยาตัวเองให้มีชีวิตรอด ปีโป้ลุกขึ้น เริ่มสะบัดดินออกจากตัวด้วยท่าทีที่้ช้ากว่าปรกติ ปีโป้ยังดูง่วง ๆ พร้อมขยับจมูกมาดม นมที่ผมเทไว้ให้

ปีโป้เงยขึ้นมามองหน้าผม แล้วก็กลับตัว ใช้เท้าหลังตะกุยดินกลบหลุมนมที่ผมเทลงดินจนดินท่วมนม ก่อนจะขยับหัวและหันหน้าไปกัดหมัดตรงสะโพกขวา แล้วเดินเหยาะ ๆ ไปทางสนามหญ้า

"อ้าวววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว" ผมตะลึง
"เอ่ออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ" ผมฉงน
"เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย" ผมอึ้ง

"อ้าวววว อะไรอะ ยังไม่เห็นกินอะไรเลย ทำไมวิ่งปร๋อแล้วละ ไม่ได้เป็นไรหรอกเหรอ อ้าว แล้วเมื้อกี้เป็นอะไรอะ แล้วจู่ ๆ ก็วิ่งออกไป ทำแบบนี้ได้ไงวะ " ผมบ่นกับตัวเอง

"ว่าไงเตย" เตยโทรมาพอดี
"พี่ส้มมาแล้วนะ พี่รงค์" เตยแจ้งข่าวดี ส้มมาไวกว่าที่ผมคิด
"เอิ่ม เตย ยังไงดีละ" ผมอึกอัก
"คือเตย โป้อะ เมื่อกี้เตยก็เห็นใช่มะ ว่าปีโป้มันพะงาบ พะงาบอยู่" ผมเกาหัวระหว่างคุย
"อ้าวทำไมละพี่รงค์ อย่าบอกนะว่า" เตยเดา
"เออ ใช่ละเตย มันไปแล้ว วิ่งฉิวเลย เฮ้ยเตย แล้วเมื่อกี้มันอะไรวะ พี่งง" ผมยังฉงน
"ฮา .. ไม่เป็นไรก็ดีแล้วพี่รงค์ งั้นหนูจะได้บอกพี่ส้ม ว่าไม่มีอะไรแล้ว" เตยตอบน้ำเสียงสบายใจ
"ฝากขอบคุณส้มมากนะเตย โทษทีด้วย" ผมทิ้งท้าย ก่อนจะวางสาย

ช๊อค.... มึน.....งง..... ปนดีใจ ปีโป้ไม่ได้เป็นอะไร แต่เหตุการณ์ เมื่อกี้คืออะไร ผมยังคงงง และเกิดคำถามต่อเนื่อง

ผมยังนั่งดูหลุมนมต่ออีกซัก 5 นาที พร้อมลำดับเรื่องราวให้ตัวเองหายงง

นาทีที่ 1 เมื่อกี้โป้มันดูเพลีย ๆ แล้วน้ำลายเหมือนจะฟูมปาก
นาทีที่ 2 หายใจถี่ ตาเศร้าศร้อย เหมือนกำลังจะตาย
นาทีที่ 3 ผมคิดว่า โดนยาเบื่อ แน่ ๆ หรือไม่ก็ โดนสารเคมีจากการพ่นปลวก
นาทีที่ 4 ผมเจอพร้อมเตยและโบว์ พยายามจะหาทางแก้ ไปนมมาให้กิน
นาทีที่ 5 จู่ ๆ ก็ตื่นขึ้นมา ถมนมทิ้ง แล้วก็เดินหนีไป อาการเมื่อซักครูหายเป็นปลิดทิ้ง

สุดท้ายผมก็ไม่หายงง จนทุกวันนี้

หลังจากเหตุการณ์วันนั้น ผมกับปีโป้ได้เจอกันบ้าง ผมยังเอาเอาหารมาวางไว้ให้ปีโป้เสมอ มีบางวันปีโป้ ก็แวะมากินจนหมด บางวันแมวบ้านอื่นก็มาแย่งกินจนหมดเหมือนกัน เราได้เจอกันบ้าง แต่ไม่ได้ไปวิ่งด้วยกัน และเจอกันทุกวันแบบเมื่อก่อนแล้ว

ไม่นานหลังจากนั้นผมตัดสินใจย้ายงานเข้ากรุงเทพ ตอนก่อนจะตัดสินใจย้ายงานในใจก็นึกห่วงปีโป้อยู่เหมือนกันว่าจะอยู่อย่างไร แต่มาคิดดูแล้วเห็นว่างานสำคัญกว่า และปีโป้ก็คงจะดูแลตัวเองได้อยู่แล้ว ถึงจะเริ่มแก่ แต่ก็ยังมีแรงทะเลาะกับตัวอื่น นี่ถือว่าไม่ธรรมดา

ผมไม่ได้บอกลาปีโป้ในวันที่ผมย้ายของ ตอนแรกผมคิดว่าใกล้ ๆ วันจะไป ก็น่าจะได้เจอปีโป้บ้าง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เจอ เลยไม่ได้บอกลากัน

ผมคิดว่าตอนนี้ปีโป้คงเศร้าอยู่มาก ห่างจาก ชีโร่ วาหว้า ปิ่นโตและผมเองก็ไปแบบไม่ได้บอกลากัน ปีโป้คงจะเหงา ก่อนหน้านี้ผมเคยคิดจะพาปีโป้วิ่งไปบ้านใหม่ของชีโร่ เพื่อให้ปีโป้ได้คุ้นทาง จะได้ไปมาสู่กับชีโร่ได้ แต่ผมก็ไม่ได้ทำอย่างที่คิดเอาไว้ นี่เป็นเรื่องเดียวที่ผมคิดว่าผมยังติดค้างปีโป้

จนทุกวันนี้ผมเข้ามากรุงเทพได้ 5 เดือนแล้ว ผมคิดถึงปีโป้เสมอ ผมก็ได้แต่หวังว่า ปีโป้คงสบายดี อยู่ที่ไหนซักที่ ที่มีอาหารไม่ขาดปาก มีที่หลับนอน
ไม่โดนฝนโดนแดด และไม่มีคนรังแกด้วย สุดท้ายคงจะได้พูดได้แค่เพียงว่า

"คิดถึงมาก และหวังว่าจะมีโอกาส ได้เป็นเพื่อนกันอีก"


------------------------------------------------------------------------------------------------------

ขอบคุณที่ตามอ่านครับ ผมดีใจมากที่ได้เขียนถึงหมาที่ผมรัก "ปีโป้" ผมสัญญากับตัวเองไว้ว่าหมาทุก ๆ ตัวที่ผมจะเลี้ยงก็จะชื่อ "ปีโป้" แบบนี้ไปทุกตัวผมจะบอกว่า ผมสนุกมากกับการได้เล่าถึงปีโป้ครับ ปีโป้มีตัวตนจริง ๆ ที่คุณอ่านนี้ไม่ใช่เรื่องแต่ง ผมมีความสุขมาก ที่ได้เขียนถึงปีโป้ในบทใหม่ ๆ และมีความสุขมากที่เห็นยอดผู้อ่านเพิ่มขึ้นทุกวัน มีผู้อ่านคยไทยที่อาศัยอยู่ที่ ไทย สิงคโปร์ อเมริกา ออสเตรเลีย เยอรมัน ลาว อินโดนีเซีย และฮ่องกงที่เข้ามาอ่านที่ผมเขียนไว้ ขอบคุณมาก ๆ ครับ ทุก ๆ คน

สำหรับงานชิ้นถัดไป จะเป็นเรื่องสั้น 10 เรื่องครับ รอติดตามชมด้วยนะครับผม (สัญญาว่าจะอัพเดตให้ถี่กว่านี้ครับ)

ขอบคุณที่ตามอ่านและให้กำลังใจครับผม
SAGURONG




 

Create Date : 03 มีนาคม 2556
2 comments
Last Update : 3 มีนาคม 2556 20:48:15 น.
Counter : 1029 Pageviews.

 

อ่านทุกตอนชอบมากค่ะ ก็สงสารปีโป้นะคะไม่รู้ว่าเค้าจะอยู่อย่างไร

 

โดย: กัณตินันท์ IP: 110.77.235.230 8 มีนาคม 2556 15:50:07 น.  

 

เร็ว ๆ นี้ ผมว่าจะกลับไปเยี่ยมปราจีนครับ หวังว่า คงโชคดี ได้เจอปีโป้ เข้าซักวัน ขอบคุณที่ตามอ่านครับผม

 

โดย: untalai IP: 118.175.40.236 8 มีนาคม 2556 18:43:31 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


untalai
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




ก็เพราะว่าต้องการถ่ายทอดเรื่องราวต่าง ๆ ออกมาให้ประโยชน์ ให้แรงบันดาลใจ ให้พลัง ให้ข้อคิดกับผู้ที่มาอ่านครับ เลยเขียน Blog นี้ขึ้นมาครับผม

ผมฝันอยากจะเที่ยวรอบโลกครับ อยากจะเก็บประสบการณ์มาฝากให้ทุกคนรู้กันด้วยครับ

ผมชอบท่องเที่ยว ผมชอบดนตรี ผมชอบภาพยนตร์ และยังชอบเขียนหนังสือด้วย ฝันอยากจะเป็นนักเขียนและมีหนังสือเป็นของตัวเองซักหลาย ๆ เล่มเลยครับ ความฝันสูงสุดอยากมีหนังสือวรรณกรรมของตัวเองดังแบบแฮรี่ พ๊อตเตอร์บ้างครับ ช่วยให้กำลังใจด้วยนะครับ (。'-')

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมชมครับ
SAGURONG.
กระดานแจ้งข่าว !

ヽ( ´ー`)ノ กด like ด้านล่าง รับรองไม่พลาดตอนใหม่ ๆ ครับ ส่งตรงถึง Facebook คุณแน่นอน ('_^)b

Friends' blogs
[Add untalai's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.